Το «μπαϊράκι» Κουβέλη – Βενιζέλου.

Η  διαπραγμάτευση  είναι  δύσκολο  πράγμα. Ιδίως  όταν  οι  διαπραγματευόμενοι  δεν  είναι    μόνο  δύο. Στην  περίπτωση  μας  από  την  μια  μεριά  είναι    τουλάχιστον   δύο,  η  ΕυρωπαΪκή Ενωση   και  το  ΔΝΤ  ( για  να  μην  πω  οι26  της  Ευρώπης  και  το  ΔΝΤ)   κι  από  την  άλλη  τρεις  , οι  τρεις  κυβερνητικοί  εταίροι.  Μα  θα  μου  πείτε  «αυτοί  οι  τρεις εκπροσωπούν  την  Ελλάδα»  Σωστό,  μόνο  που  ο  καθένας  τους  έχει  και  τις  δικές  του  στοχεύσεις. Θεμιτό…  αθέμιτο   δεν  ξέρω,  αλλά  έτσι  είναι.

Οι  τρεις  κυβερνητικοί  εταίροι  προς  μεγάλη  ικανοποίηση  των   αντιπάλων  τους    και  υπό  τα  δύσπιστα  βλέμματα  της  «κερκίδας»  αποφάσισαν  να  κάνουν  την  «βρώμικη  δουλειά» Για  να  το  πω  ακόμα  πιο  χοντρά  «να  βάλουν    τα  χέρια  τους  στα  σκ… »  και  να  προσπαθήσουν   να  δημιουργήσουν  προϋποθέσεις  για  να  βγει  ο  τόπος  από  το  τέλμα  που  σταθερά  επί  3  χρόνια  βυθίζεται.  Το  ξέρουν   και  είναι  προς  τιμήν   τους     ότι  θα  πληρώσουν  ούτως  ή  άλλως  βαρύ  πολιτικό  κόστος.  Ο  Σαμαράς  μάλιστα  ακόμα  και  προεκλογικά  είχε  το  θάρρος  να  το  ξεκαθαρίσει «Ξέρω  ότι  δεν  θα  είμαι  ο  πρωθυπουργός  της  ευημερίας. Θα  προσπαθήσω  να  είναι  ο  επόμενος».

Σ΄ αυτή  την  προσπάθεια  είναι  απολύτως  λογικό  ο  κάθε  κυβερνητικός  εταίρος  να  έχει    και  την  δική  του  οπτική,  να  σκέφτεται  και  το  «μετά».  Δεν  είναι  μόνο  το  θέμα  της  προσωπικής  πολιτικής  επιβίωσης.  Αυτό  σε  τελευταία  ανάλυση  μπορεί  κάποιους  (προς  τιμήν  τους) να  μην  τους  ενδιαφέρει.  Το  σημαντικότερο  είναι  το    θέμα  της  επιβίωσης  του  πολιτικού  φορέα   τον  οποίο  εκπροσωπούν  κι  ακόμα  σημαντικότερο  της  επιβίωσης  των  ιδεών  που  ο  φορέας  πρεσβεύει.  Από  αυτή  την  άποψη  το  χθεσινό  «μπαϊράκι»  πρωτίστως  του κ  Κουβέλη, δευτερευόντως  του  κ  Βενιζέλου  είναι  κατανοητό. Ενδεχομένως  και  διαπραγματευτικά  χρήσιμο.

Εξ  ίσου  κατανοητό  θα  πρέπει όμως    να  είναι  ότι : 1. οι  ιδέες  έχουν  νόημα  και  αξία  αν  έχουν  κάποια  «χρηστικότητα».  Αν  σε  συγκεκριμένες  στιγμές   μπορούν  να  δώσουν  λύσεις. Γιατί  αλλιώς  φτάνουμε  στην  γελοιότητα  της  ΠΑΣΟΚικής  διακυβέρνησης ,  κατά  την  οποία  κάποια  αυτονόητα  για  κανονικά  Ευρωπαϊκά  κράτη    δεν  γινόταν,  επειδή    ήταν  εκτός  των   ΠΑΣΟΚικών  «ιδεολογικών πλαισίων» . Αποτέλεσμα;  Φτάσαμε  εδώ  που  φτάσαμε. 2. Χρειαζόμαστε  ενδεχομένως  3-4  χρόνια  για  να  πετύχουμε. Για  να  αποτύχουμε  αρκεί  κι  ένα  στιγμιαίο  «ατύχημα».

Οπως  έγραφα  και  στην  αρχή  η  διαπραγμάτευση  είναι  δύσκολο  πράγμα.  Ιδίως  όταν  είσαι  «με  το  μαχαίρι  στο  λαιμό».

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Το «μπαϊράκι» Κουβέλη – Βενιζέλου.

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι ότι με τη στάση τους διευκολύνουν τη διαπραγματευτική θέση του Σαμαρά. Ξέρουν πολύ καλά, και το παράδειγμα του ΛΑΟΣ που χάθηκε απ’ το προσκήνιο πρέπει να το έχουν χωνέψει, ότι αν αποχωρήσουν τώρα από τη συμμαχία είναι οριστικά τελειωμένοι και μαζί τους και η χώρα. Συμφέρον της Ελλάδας είναι να πετύχουν τους καλύτερους δυνατούς όρους διαπραγμάτευσης και να κρατήσουν ζωντανά τα κόμματά τους. Απ’ αυτή την οπτική γωνία, καλά κάνουν και λένε αυτά που λένε.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      48 ωρες μετά το «μπαϊράκι» εξακολουθούμε να ισορροπούμε σε ένα πολύ λεπτό σχοινί. Καλά είναι τα «όχι» αρκεί «να κρατάς και πισινή» και να μην κόβεις τις γέφυρες με το «ναι».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s