Περιμένοντας τις αποφάσεις για το χρέος.

Ξημερώνει… ακόμα να αποφασίσετε;;;

Ακούγοντας  διάφορες  ενδιαφέρουσες  συζητήσεις    σχετικά  με    τις  αναμενόμενες  αποφάσεις  για  το  Ελληνικό  χρέος   (ως  τις 2.55πμ  δεν  είχαν  ληφθεί)  έκανα  κάτι  ελάχιστα  απαιτητικό  Copy-paste    κάποιων  αποσπασμάτων  απο  παλιότερες  αναρτήσεις   μου .  Ετσι… για  πλάκα.

«.. Που  πάμε  λοιπόν?  Η  πιθανώτερη  εκδοχή  είναι  ότι  η  ΕΕ  θα  βρει (θα  μπεί  σε  μια  διαδικασία  να  βρίσκει ) τους  μηχανισμούς    για  να  προστατεύσει  τους  αδύναμους  εταίρους από  τις “άσπλαχνες”  αγορές  και  ταυτόχρονα   να  αυτοπροστατευθεί. Θα  τυπώσει  χρήμα?  Θα  διευρύνει  και  θα  ανισχύσει  τον  μηχανισμό  στήριξης? Θα  προχωρήσει  στο  ευρωομόλογο?  [ Η  πίεση  των  αγορών  σε  αυτή  την  κατεύθυνση  είναι  προφανής. Στη  θέση   τους   ο  καθένας  μας  θα προτιμούσε  να  δάνειζε  την  Ευρώπη  παρά  την  Ελλάδα  ή  την  Πορτογαλία]. Θα  προχωρήσει  σε  ένα  Ευρωπαικό  Νομισματικό  Ταμείο? Θα  βρεί  κάποιο  άλλο  ευφάνταστο  οικονομικό  εργαλείο  για  να  αντιμετωπίσει  την  κρίση?  Ειλικρινά  δεν  ξέρω.  Ο,τι  όμως  και  να  γίνει  είναι   απολύτως  βέβαιο   ότι    οι  Βρυξέλλες    (αν  θέλετε  ο  Γαλλο-Γερμανικός  άξονας) θα  απαιτήσουν   (δικαιολογημένα  κατά  την  άποψη  μου ) από    τους   προβληματικούς    εταίρους    να  τακτοποιήσουν  τα  του  οίκου  τους  και  να  περιορίσουν  έλλειμμα  και  χρέος…» (12/1/2011)

«…5. Αυτό  που  έχουμε  μπροστά  μας   (το κούρεμα) εμπεριέχει   και  σοβαρώτατους  κινδύνους. Θυμηθείτε   ότι  πριν   4-5  μήνες  ο κ Παπανδρέου ,   ο κ Παπακωνσταντίνου , η  κυβέρνηση   ολόκληρη ,  το  ΠΑΣΟΚ  αλλά  και η  ΝΔ   σε  όλους  τους  τόνους  εξηγούσαν   το  πόσο  κακό εως  και  καταστροφικό  θα  ήταν  η  αναδιάρθρωση  του  χρέους,  βλέποντας  μάλιστα  με  ιδιαίτερη  εχθρότητα  όσους  τολμούσαν  να  επιχειρηματολογήσουν  υπέρ  αυτής…». (28/10/2011)

«…Νομίζω     πως   αν   δεν  ήταν  μέχρι  σήμερα  κατανοητό  τώρα πλέον  έγινε.  Η  Ευρώπη  δεν  μπορεί  να  βγεί  από  το  πρόβλημα  της  χωρίς    “περισσότερη  Ευρώπη”.  Κι  έτσι  μετά  από  πολλούς  δισταγμούς  και  πίσω-μπρος   φαίνεται  ότι  θα  κινηθεί  προς  τα    εκεί  που  έπρεπε  να  κινηθεί  εδώ  και  αρκετά  χρόνια. Ολα  καλά  λοιπόν;  Δυστυχώς  όχι!  Προς  αυτή  την  “περισσότερη  Ευρώπη”  κινούμαστε  σήμερα  μέσα  σε  καθεστώς  κρίσης  και  υπό  την  πίεση  της  ανάγκης. Και  η  διαφορά   της  σημερινής  πορείας     από  μια  συντεταγμένη,  ψύχραιμη  πορεία  είναι  μεγάλη…». (2/12/2011)

«…Ολοι  το  καταλαβαίνουμε  ότι  ο  τόπος  χρειάζεται  να  αλλάξει.  Χρειάζεται  ίσως  και  χρήματα. Σίγουρα  χρειάζεται  χρόνο. Τίποτα  από  τα  παραπάνω  δεν   θα  είναι  αρκετό    αν  παράλληλα  δεν  εμπεδωθεί  ένα  κλίμα    εμπιστοσύνης    προς  την  χώρα.  Ο  φόβος  του  “τι  μας  ξημερώνει  αύριο” ,  το  άγχος  ότι  είμαστε  δυο  βήματα  πριν  κάποια  καταστροφή,  το  να  έχουμε  στο  πίσω  μέρος  έστω  του  μυαλού  μας  κάποιο plan  Β     δρα  ανασταλτικά  και  ακυρώνει    τις  προσπάθειες  που  γίνονται…». (23/8/2012)

«..Τι  λέει  ο  μύθος; Για  μένα  λέει  ότι  χρειαζόμασταν  μια  πιο  ήπια  προσαρμογή,  η  οποία  θα  γινόταν  σε  βάθος  χρόνου  (δυο  χρόνια  τώρα  για  επιμηκύνσεις  κουβεντιάζουμε) , που   θα    μείωνε  ελλείμματα,  εισοδήματα  και  ΑΕΠ     με  χαμηλότερους  ρυθμούς   και  κυρίως  θα  έδινε  χρόνο  για  τις  απαραίτητες  διαρθρωτικές  αλλαγές,  οι  οποίες    ατυχώς  δεν  γίνονται  πατώντας  ένα  κουμπί….» (12/10/2012)

«…Εμείς  ας  φροντίσουμε  να   δημιουργήσουμε  πρωτογενή  πλεονάσματα  και  να  “σουλουπώσουμε”  το  ισοζύγιο  των  τρεχουσών  συναλλαγών  μας. Κάτι  τέτοιο  θα  διευκόλυνε  την  όποια  λύση. Ούτως  ή  άλλως  οι  όποιες  αποφάσεις  παρθούν    αυτή  την  εποχή    για  το  χρέος  δύσκολα  θα  είναι  οι  οριστικές…’  (15/11/2012)

«…Τη  μόνη  λύση  που  μπορώ  να  φανταστώ  να  περπατάει  πραγματικά   από  αυτές  που  άκουσα  είναι  μόνο  η  επιμήκυνση   του  χρόνου    εξόφλησης  των  δανείων  μας  και  η  δραστική  μείωση  του   επιτοκίου …  Η  ουσιαστική  αύξηση  του  ΑΕΠ ,     η  δημιουργία  νέου  πλούτου  και   η  εξαφάνιση  των  πρωτογενών  ελλειμμάτων  είναι  απολύτως  απαραίτητη  προϋπόθεση  αποτελεσματικής  διαχείρισης  του  χρέους  μας...» (16/11/2012)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s