ΠΑΣΟΚ; ΣΥΡΙΖΑ; ΔΗΜΑΡ; Ενα σοβαρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.. ΠΩΣ;;;; (α΄ μέρος)

Στις  24/11   έγραφα  για  το  άνευ  ουσίας  και  κατά  τη  γνώμη  μου  αδύνατο  και  ατελέσφορο  της  δημιουργίας  ενός  «ευρύτερου  συνασπισμού  φιλοευρωπαϊκών  δυνάμεων» Αν  λοπόν  ο  συνασπισμός  αυτός  με  την  μορφή  ενός  ενιαίου  κόμματος  δεν  μπορεί  να  υπάρξει,   και  με  δεδομένο    ότι  η  δεξιά/ κεντροδεξιά  πλευρά  του  πολιτικού  φάσματος  έχει  στην  παρούσα  φάση  ένα  συγκροτημένο  «μεγάλο»  για  τα  σημερινά  δεδομένα  κόμμα  με  κάποια    συγκεκριμένη  και  μεγάλη  δεξαμενή    δυνητικών  ψηφοφόρων    μένει  σαν  ερώτημα  το  τι  θα  γίνει  στην  άλλη  μεριά  του    πολιτικού  φάσματος  όπου  τα  πράγματα  είναι  σαφως  πιο  σύνθετα.

Εκεί  λοιπόν  έχουμε

1. Ενα  πρώη  μεγάλο    και  με  «βαριά»  ιστορία  ΠΑΣΟΚ, δημοσκοπικά  τουλάχιστον,  να  κατρακυλάει  σε  μονοψήφια  νούμερα,  και  ταυτόχρονα  μεγάλη  μερίδα  στελεχών  του  να  βρίσκεται  σε  ανοιχτή  σύγκρουση  με  την  ηγεσία  του  και  δεκάδες  πρώην  στελέχη  του  να  «ψάχνονται»  σε   λεσχες , ομίλους  προβληματισμού  κλπ

2.Μια  ΔΗΜΑΡ   δημοσκοπικά    σταθερή, με  αρχηγό    επίσης  δημοσκοπικά  δημοφιλή  μια  ΔΗΜΑΡ  που  χαίρει  συμπαθειών  που  όμως  δύσκολα  μεταφράζονται  σε  ψήφους.   Ας  σημειώσω  ακόμα  τις  έντονες  διαφοροποιήσεις  στο  εσωτερικό  της,  που  όμως  λόγω  της  χαλαρότητας  σε  θέματα  κομματικής  πειθαρχίας  δεν  την  έχουν  τραυματίσει  εμφανώς

3. Μια  τεράστια  δεξαμενή  ψηφοφόρουν  που  κατά  την  έκφραση  του  κ Τσίπρα  «βρέθηκαν  στις  κάλπες »   του  ΣΥΡΙΖΑ ,  ενός  κομμουνιστογενούς  μορφώματος  που  μάλιστα, μετα  την  αποχώρηση  των  ανανεωτικών  που  έφτιαξαν  την  ΔΗΜΑΡ,   από  πλευράς  στελεχιακού  δυναμικού  και  θέσεων  βρίσκεται  πολύ-πολύ  κοντά  στην  μήτρα  του … το  ΚΚΕ .

Μπορεί  από  αυτο  τα   τρία  στοιχεία    να  προκύψει  ένα  σοβαρό, υπεύθυνο  σοσιαλδημοκρατικό  κόμμα ;;;;

Ενα   «ενδεχόμενο»  (τα  εισαγωγικά  επειδή  το  θεωρώ  πολύ «χλωμό»  έως  αδύνατο) ο  σοβαρός  σοσιαλδημοκρατικός  σηματισμός  να  προκύψει  μέσα  από  την  εν  εξελίξει διαδικασία   μετατροπής  σε  ενιαίο  κόμμα     του  ΣΥΡΙΖΑ.   Κάποιοι  θα  έθεταν  ως  πρόβλημα  την  πανσπερμία  των  απόψεων  που  συνυπάρχουν.   Η  πανσπερμία  των  απόψεων  ιδίως  σε  επίπεδο  ψηφοφόρων  κατά  την  άποψη  μου  δεν  αποτελεί  εμπόδιο  για  την  δημιουργία  ενός    ισχυρού,  ισυρότερου  από  σήμερα,  ΣΥΡΙΖΑ  και  ενδεχόμενη  ωρίμανση  και  ομογενοποίηση  τους   μπορεί  και  να  δημιουργούσε  κάτι  ενδιαφέρον . Η προοπτική  και  μόνο  της  εξουσίας  εξ  άλλου    αποτελεί  ένα  εξαίσιο  συγκολλητικό  υλικό  (βλ  και  το  άρθρο  του Γ  Παντελάκη   «Το  ενιαίο  του  ΣΥΡΙΖΑ» http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=20070)  Μόνο  που  η  πανσπερμία  απόψεων  ούτε  που αγγίζει κυρίως  σε  επίπεδο  ηγεσίας την  σοσιαλδημοκρατία ,  άσε  που  ούτως  ή  άλλως  δεν  μπορώ  να  διακρίνω   κάποια  πορεία  ωρίμανσης  τους  απαραίτητη ως  υπόβαθρο  για  την  δημιουργία  σοβαρού  και  υπεύθυνου  κόμματος.

Εξηγούμαι: Στην  διαδικασία  που  ξεκίνησε  ο  ΣΥΡΙΖΑ 30.000  περίπου  φίλοι  του  θα  ψηφίσουν  3.000  αντιπροσώπυς  που  κατά  κάποιο  τρόπο  θα  αποτελέσουν  το  ιδρυτικό  συνέδριο  του  «νέου» σχηματισμού. Οι  30.000  αυτοί   φίλοι   στη  συντριπτική  τους  πλειοψηφία  δεν  είναι  τίποτα  άλλο  από  ενα  10% -15%  της  βάσης  του  παλιού  ΣΥΡΙΖΑ   του  4%.  Αυτοί  λοιπόν  θα  εκλέξουν  τους  3.000  εκπροσώπους  τους  κι  έτσι  ο  ΣΥΡΙΖΑ  απαλλαγμένος   πια   και  από  την   πάλαι  ποτέ   ανανεωτική  του   πτέρυγα   θα  είναι  ένα  «νέο»   κόμμα  με  την  ίδια  παλιά  ηγετική  ομάδα  και  τις  ίδιες  παλιές  απόψεις   που  βέβαια  τίποτα  σοσιαλδημοκρατικό  δεν  συνιστούν.

Ο  ΣΥΡΙΖΑ   θα  συνεχίσει  να  έχει  συνομιλητές  του  στην  Ευρώπη  την  Linke    των  νοσταλγών  του  τείχους  του  Βερολίνου,  τον  όποιο  Μελανσόν  του Γαλλικού κομμουνιστικού  κόμματος,  το  αριστερό  αυτονομιστικό  κόμμα  της  Καταλωνίας, θα  συνεχίζει  να   υπερψηφίζει    προτάσεις  νομοσχεδίων  του  ΚΚΕ ,  να  καλεί  στα  συνέδρια  του  τύπους  σαν  τον  ημίτρελλο  Σλάβοϊ  Ζίζεκ, να  θέλει  την  Ελλάδα  τόπο  φιλοξενίας  ενός  ,  δυό  τριών,  εκατομμυρίων  (όσοι  θέλουν   τέλος  πάντων)  μεταναστών και  να  ονειρεύεται  μια  χώρα  9.000.000  δημοσίων  υπαλλήλων.  Οι  λόγω  απόγνωσης  και    ελλιπούς  κατανόησης  της  πραγματικότητας  ψηφοφόροι  του  που  ονειρεύονται  άκοπη, αδάπανη  και  άμεση  επιστροφή  στο  2009  που  ελάχιστη  σχέση  έχουν  με  τα  οράματα  των  κανονικών  ΣΥΡΙΖΑίων  θα  αποτελέσουν  απλώς  τους  «χρήσιμους  ηλίθιους»  της  ιστορίας.

Στα  παραπάνω  θα  προσθέσω  κι  μια  ακόμα  αυθαίρετη  ίσως  επισήμανση.  Ο κ Τσίπρας που  είναι  και  το  δυνατό  χαρτί  του  ΣΥΡΙΖΑ    μπορεί  να  το  απολαμβάνει  να  το  παίζει    «άτακτο  παιδί»,   νομίζω  όμως  ότι  δεν  έχει καμμία  απολύτως  όρεξη  να  μπλέξει  με  ευθύνες  εξουσίας. Δεν  είναι  στη  φτιάξη  του,  δεν  το  θέλει,  δεν  το  μπορεί  (και  μάλλον  το  ξέρει).

Αν  λοιπόν  αποκλείσουμε  τον  ΣΥΡΙΖΑ  ως  μήτρα  ενός  σοβαρού  σοσιαλδημοκρατικού  κόμματος μας  μένουν  το  ΠΑΣΟΚ  , η ΔΗΜΑΡ   και  οι … πέριξ. Ο Τάσος  Παππάς  σ΄ ένα  πρόσφατο  σχετικά  άρθρο  του  με  τον  εύγλωττο  τίτλο  «Αν  δεν  ενωθούν  ΠΑΣΟΚ  -ΔΗΜΑΡ  θα  τους  ρουφήξει  ο  ΣΥΡΙΖΑ « (http://www.aixmi.gr/index.php/an-den-enwthoun-pasok-dimar-thatous-roufixei-syriza/)   θεωρεί πως  κάπου  εκεί  βρίσκεται   κάποια  … λύση.

Περί  ενός  πιθανού  εγχειρήματος  τέτοιας  μορφής  τις  δυσκολίες  και  τις  εναλλακτικές  του  στην  επόμενη  ανάρτηση. (Μέχρι  τότε  δέχομαι και  …προτάσεις)

AΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to ΠΑΣΟΚ; ΣΥΡΙΖΑ; ΔΗΜΑΡ; Ενα σοβαρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.. ΠΩΣ;;;; (α΄ μέρος)

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Ξεπερνώντας την απαξίωσή σου για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, να ρωτήσω αν πραγματικά πιστεύεις ότι είναι δυνατόν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ να καλύψουν τον σοσιαλδημοκρατικό χώρο; Δεν ξέρω τι θα γράψεις γι’ αυτό το εγχείρημα στο β΄ μέρος, αλλά τα δημοσκοπηκά ευρήματα δεν δίνουν ελπίδα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. “Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί” όπως λέει ένα παλαιό άσμα!
    Στην πανελλήνια συνδιάσκεψη το Σαββατοκύριακο θα φανεί αν υπάρχει η βούληση στο ΣΥΡΙΖΑ να ανοιχτεί στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Προς το παρόν οι σοσιαλδημοκράτες υποστηρίζουν το ΣΥΡΙΖΑ παρ’ όλες τις αντιθέσεις. Αν αφουγκραστούν τη μεγάλη αυτή μερίδα του κόσμου και την προσεγγίσουν με ένα πρόγραμμα ριζοσπαστικό αλλά παράλληλα και ρεαλιστικό, θα δημιουργηθεί ένα νέος ισχυρός πολιτικός φορέας ικανός να κυβερνήσει. Διαφορετικά οι προβοκάτορες καλοθελητές θα βρουν πατήματα για να τον διαβάλουν και να τον αποδυναμώσουν.
    Και μια τελευταία διευκρίνηση : Το ότι ο χώρος αυτός στο παρελθόν εκφραζόταν μέσα από το ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει ότι θα στηθεί ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Οι συνθήκες είναι τόσο διαφορετικές που ακόμα και να υπήρχε μια τέτοια επιθυμία θα ήταν ανέφικτη. Αλώστε ο πυρήνας αυτού του νέου φορέα δεν συμμετείχε ποτέ στη διαπλεκόμενη εξουσία έτσι όπως τη γνωρίσαμε από τα κόμματα εξουσίας. Με μια διαφορετική λοιπόν ηγεσία και μέσα στα νέα δεδομένα, ο χώρος αυτός της σοσιαλδημοκρατίας που θα προωθεί το συλλογικό σε σχέση με το ατομικό, μπορεί να μεγαλουργήσεις.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Κατ΄ αρχήν «ποτε μη λες ποτέ» . Κι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2009 στις εκλογές 4% πήρε.
      Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα γίνει αλλά σοβαρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να προκύψει, εκτός κι αν η λέξη «σοσιαλδημοκράτης» όπως τόσες άλλες έχει χάσει κι αυτή το νόημα της. Πως φαντάζεσαι τον ΣΥΡΙΖΑ; Σαν τους Γάλλους σοσιαλιστές; Σαν τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες; Σαν τους Εγγλέζους Εργατικούς;Ποιοί είναι οι σοσιαλδημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ;;; Ο Λαφαζάνης, ο Μηλιός, ο Στρατούλης, ο Γλέζος, ο Τσίπρας ο ίδιος;;;; Ακουσες ποτέ κανένα τους να μιλάει για σοσιαλδημοκρατία;;;

      Ο πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ έχεις απόλυτο δίκιο ότι δεν συμμετείχε ποτέ στην άσκηση εξουσίας απο κυβερνητικές θέσεις.. Πλην όμως αυτός ο πυρήνας ήταν αναπόσπαστο και μαχητικό κομμάτι όλων αυτών που υπερασπίστηκαν τις πολιτικές που (μαζί με τους ολέθριους Γιωργοπαπανδρεϊκούς χειρισμούς) μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση και πολέμησαν κάθε προσπαθεια μεταρρύθμισης. Κρατισμός, δημοσιουπαλληλίκι, δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις, κυνήγι της επιχειρηματικότητας, καμμία αξιλόγηση πουθενά, τσαμπουκαλίκια στα Πανεπιστήμια κλπ κλπ Γι αυτά πάλευαν ΚΑΙ οι σημερινοί ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ.. Ποια σοσιαλδημοκρατία;
      Θαυμάζω και ταυτόχρονα με φοβίζει αυτή η πίστη σου σ΄ ένα ΣΥΡΙΖΑ » χώρο της σοσιαλδημοκρατίας». Αν το πείς στο Λαφαζάνη θα πάθει συγκοπή. Ως νεότερος ο Τσίπρας μπορεί να το αντέξει.. Σηκώνει και τα αστεία .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s