Περιμένοντας το «τέλος του κόσμου» (όλα τά ΄χαμε, οι Μάγια μας έλειπαν)

Σύμφωνα   με  τους  Μάγια  ο  κόσμος  θα  καταστρφεί  στις  21/12/2012  (ισα  που  θα  προφτάσω  να  γιορτάσω  τα  γενέθλια  μου). Αν  και  είμαι  σίγουρος  ότι   ο  κόσμος  δεν  θα  καταστραφεί  στις  21/12/2012  οφείλω  να  ομολογήσω  ότι  η  σκέψη   της – με  μια  μικρή  «προειδοποίηση»   10-20  ημερών –  ξαφνικής  και  ολοσχερούς  καταστροφής  του  κόσμου  δεκάδες  φορές  έχει  περάσει  από  το  μυαλό  μου.

Αν  επαληθευόταν  ο   φόβος  του  Οβελίξ  κι  ο  ουρανός  επρόκειτο  πέραν  πάσης  αμφιβολίας  «να  πέσει   στα  κεφάλια  μας»;  Αν  οι  αστρονόμοι  μας  ενημέρωναν  ότι  ο  «γαλάζιος  πλανήτης»  ξέφυγε  από  την  τροχιά  του  και  θα  στουκάρει  σε  5 μέρες   στον  ήλιο;  Αν  οι  επιστήμονες  μας  ενημέρωναν  ότι  για  κάποιους  περίεργους  λόγους  η  γη  μας  αποφάσισε  σε  3  μέρες  να  βουλιάξει  στο  καυτό  εσωτερικό  της;  Τι  θα  κάναμε;  Πως  θα  επηρέαζε  αυτή  η  κατάσταση  τις  σχέσεις  μας  για  τις  10  τελευταίες  μέρες;

Ενδεχομένως  κάποιοι  θα  προσπαθούσαν  να  βγάλουν  τα  απωθημένα  τους.  Θα  πλάκωναν  στο  ξύλο  τον  αντιπαθητικό  γείτονα  τους  ή  το  προϊστάμενο  τους. Θα  «την  έπεφταν»   επιτέλους   στην  πιτσιρίκα  που  στοιχειώνει  τα  όνειρα  τους.  Θα  ξόδευαν  τα  λεφτά  τους  ζώντας  10  μέρες  σαν  βασιλιάδες. Δεν   είμαι  σίγουρος  ότι  θα  μπορούσαν- ό, τι  και  να  έκαναν –  να  το  ευχαριστηθούν . Νομίζω  πως  αν  και  η  «ευτυχία  είναι  στιγμές»   οι  άνθρωποι   ζούμε   κυρίως  με  προοπτικές  ή  τουλάχιστον  χωρίς  αυτές   δύσκολα  μπορούμε να  χαρούμε  το  ευτυχισμένο  «τώρα»  μας.

Ενδεχομένως  κάποιοι  άλλο  να  έκαναν  ευγενέστερες  πράξεις . Μια  καλή  κουβέντα   που   μέχρι  τότε  δεν  θα  είχαν  βρει  το  κουράγιο  να  πουν. Ενα  «ευχαριστώ»,  μια   «συγγνώμη»  ίσως,  μια  αγκαλιά.   Αλλά  και  πάλι  τι  έννοια  θα  είχε  κάτι  τέτοιο  10  μέρες  πριν  το  «τέλος»;  Κάθε  πράγμα  έχει  την  ώρα  του. Βέβαια  μια  «καλή  κουβέντα»  είναι  πάντα  μια  «καλή  κουβέντα».  Αλλά  γιατί  να  μην  την  πεις  στην  ώρα  της, 5-10-20  χρόνια  πριν; Γιατί  να  μην  την  πιστώσεις  και  την  πιστωθείς  νωρίτερα  και  γιατί  να  ξοφλήσεις  ένα  «χρέος»  την  τελευταία  στιγμή;

Δεν  ξέρω  εσείς  τι  θα  κάνατε   την  τελευταία  μέρα  πριν τελειώσει ο κόσμος.  Προσωπικά  μου  φαίνεται  ότι  δεν  θα  έκανα  τίποτε !  Ο,τι  ήταν  να  κάνω  και  να  πω  τα  έκανα   και  τα  είπα    το  προηγούμενο  διάστημα. Οι  όποιες  προσθήκες  και  διορθώσεις    10  μέρες  πριν  το  «τέλος»  δεν  θα  είχαν  κανένα  νόημα.

Μάλλον – ανάμεσα  σε  τσιγάρα  και  καφέδες  όπως  σήμερα – θα  έγραφα  ένα  ακόμα  αρθράκι   και  θα  περίμενα  τα  σχόλια  σας  ρίχνοντας  από  καιρού  εις  καιρόν  ματιές  στην  επισκεψιμότητα  του  blog   και  διαβάζοντας  τι  γράφεται  στο  διαδίκτυο  για  την  επερχόμενη  «καταστροφή». Με  την  βεβαιότητα  ότι  στο  τέλος  «όλα  θα  πάνε  καλά».

Αυτά  είναι  εύκολο  να  τα  γράφεις   όταν  είσαι  απόλυτα  βέβαιος  ότι  το  τέλος  είναι  μεν  αναπόφευκτο,  αλλά  πάντως   η  αιτία  δεν  θα  είναι  η  καταστροφή  του  κόσμου  στις  21/12/2012 .

Αλήθεια  εσείς  τι  θα  κάνατε ;

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to Περιμένοντας το «τέλος του κόσμου» (όλα τά ΄χαμε, οι Μάγια μας έλειπαν)

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «τέλος του κόσμου» που προβλέπεται από προφητείες, παλιές ή σχετικά πρόσφατες και την καταστροφή που θα μπορούσε να προκύψει από ένα ανεξέλεγκτο φυσικό φαινόμενο, οι αντιδράσεις των ανθρώπων όμως είναι κοινές – είτε το ρίχνουν έξω είτε το ρίχνουν στο θεοτικό (Τσιφόρος). Δεν είναι πολλά χρόνια από τότε που οι Ιεχωβάδες περίμεναν την καταστροφή και προετοιμάζονται κατάλληλα και ακόμα λιγότερα έχουν περάσει από την αγωνία που προκαλούσε η απειλή του ιού του 2000 (δεν αντιλέγω, καταστράφηκε ο Atari ενός φίλου μου και η ταμειακή μηχανή στο κυλικείο του σχολείου όπου πήγαινε ο γιος μου). Οι πιο πολλοί Χριστιανοί περίμεναν τη Δευτέρα Παρουσία το 1000 μχ (κάτι τρέχει με τα στρογγυλά νούμερα) και το είχαν ρίξει στις μετάνοιες, μπας και αποφύγουν το πυρ το εξώτερο. Η γιαγιά μου βέβαια που είχε ζήσει την απειλή του κομήτη του Χάλεϊ πριν από 100 και περισσότερα χρόνια, μου είχε αναφέρει ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός το είχε ρίξει στην ακολασία, εφαρμόζοντας το ρητό: ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο €@&ος μας. Εγώ τι θα έκανα δεν ξέρω, μάλλον μια βόλτα στην εξοχή να απολαύσω το θέαμα…

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Νίκο
      Τράβα και καμμιά φωτογραφία, αν προλάβουμε να μου την στείλεις να διακοσμήσω το τελευταίο post 🙂 🙂

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Ο καινούργιος μου φακός είναι εξαιρετικός, δεν θα σε απογοητεύσω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s