«Μνημόνιο» – «αντιμνημόνιο» : Μια βολική κρυψώνα

  OLYMPUS DIGITAL CAMERA  Πριν  2  χρόνια  στο  «ΨΗΓΜΑΤΑ  ΑΤΕΚΜΗΡΙΩΤΗΣ (;)  ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ »  (24/11/2010)  έγραφα : » Θα  έβαζα  ευχαρίστως  και  ένα  στοιχηματάκι: Οτι  το  μνημόνιο   και ο μηχανισμός  στήριξης  δεν  πρόκειται  να  τελειώσουν  το  2013.  Μπορεί να  μετονομασθούν   σε “μεταμνημονιακό  υποστηρικτικό  μηχανισμό” σε “μηχανισμό  μεταμνημονιακής  προσαρμογής”  ή  σε  κάτι  άλλο  πιο  ευφάνταστο ,  μπορεί  να  μην  αφορά  μόνο  την Ελλάδα   αλλά  και  άλλες  ευαίσθητες  χώρες,  μπορεί  να  μην  υπάρχει  ΔΝΤ  ,  αλλά  “κάτι”  σίγουρα  θα  υπάρξει . «   Και  στις  7/12/2010 σ΄ ενα  σχόλιο  μου  στο antinews :«..Εχω πάντως την αίσθηση ότι στην πορεία θα υπάρξουν και διάφορες άλλες αλλαγές στο μνημόνιο που με κάποιο άλλο ευφάνταστο όνομα θα μας κάνει παρεούλα για χρόνια »

Το  «μνημόνιο»  λοιπόν  είναι   και  θα  είναι   εδώ  και  το  στοιχηματάκι  δυστυχώς  θα  το  κέρδιζα.  Μήπως  όμως  είναι  καιρός  να  συνειδητοποιησουμε  τι  πραγματικά   είναι  το  «μνημόνιο»; Είναι  κυρίως  δύο  πράγματα:  1. Ενας  μηχανισμός  που  μας  στηρίζει  με  ρευστό  και  εγγυήσεις  προκειμένου  να  τα  βγάλουμε  πέρα μέχρι  να  βρούμε  την  περπατησιά  μας και  2. Ενας  μηχανισμός  που  μας  πιέζει  να  πάρουμε  δυσάρεστα  μέτρα  και  να  κάνουμε  μεταρρυθμίσεις  (επίσης  δυσάρεστες –  για  κάποιους  όμως)  που  μακροπρόθεσμα  υπολογίζεται  (όχι  πάντοτε  με  επιτυχία)  ότι  θα  βοηθήσουν  να  γίνουμε  μια  κανονική  Ευρωπαϊκή  χώρα.

Το  μνημόνιο  δεν  ήταν  οι  δέκα  εντολές. Αποδείχθηκε.  Και  δεν  θα  μπορούσε  να  είναι. Γιατί  ήταν  μια  πρωτόγνωρη  κατάσταση,  μια  πλεύση  σε  αχαρτογράφητα  νερά και  όλοι – μα  όλοι  πήγαιναν – «βλέποντας  και  κάνοντας» κι  έτσι   ( πολύ-πολύ  σοφότεροι  πάντως)  πηγαίνουν  και  τώρα.Πόσες  φορές  άλλαξε  εκείνο  το  μνημόνιο  της  άνοιξης  του  2010  που  υποτίθεται    πως σε  λίγες  μέρες  (2013  έρχεται  – σε  15  μέρες   θα   ήμασταν  εκτός  μνημονίου)  θα  μας  οδηγούσε    πίσω  στις  αγορές ; Επτά-  οκτώ;  Πόσες  φορές  θα  αλλάξει  ακόμα;  Αναρίθμητες ! Και  κάθε  φορά   που  αλλάζει  ταυτόχρονα  –  ταυτόχρονα,  όχι λίγιο  αργότερα – ανοίγει  κι  ένα  παράθυρο  ή  και  μια  πύλη – όπως  πρόσφατα – για  την  επόμενη  αλλαγή.

Το  μνημόνιο   αλλάζει  διαρκώς. Οι  αλλαγές  αυτές  δεν  είναι  άσχετες  ούτε  με  τα  εγγενή  προβλήματα  του,  ούτε  με  την  δική  μας  στάση, ούτε  με  την  κατανόηση  εκ  μέρους  της ΕΕ  ότι  οι  κανόνες  λειτουργίας  της  πρέπει  να  αλλάξουν   στην  κατεύθυνση  «περισσότερο  Ευρώπη». Και  απέναντι  σε  κάτι  το  οποίο διαρκώς  αλλάζει  η  στάση  μας    οφείλει  να  είναι «ευέλικτη».

Μήπως  είναι  καιρός  να  σταματήσουμε  να  συζητάμε  και  να  επιχειρηματολογούμε  υπέρ  ή  κατά  του  «μνημονίου»  γενικώς  και  αορίστως; Μήπως  είναι  καιρός    να  διαγράψουμε   μια  ηλίθια  διαχωριστική  γραμμή  («μνημονιακοί- αντιμνημονιακοί») που  άκριτα  βάλαμε  και  βάσει  αυτής  πορευθήκαμε  2,5  χρόνια; Μήπως  επι  τέλους  μπορούμε  να  συζητήσουμε  να  συμφωνήσουμε και  να  διαφωνήσουμε  , να  τσακωθούμε  και  να  «σκοτωθούμε»  εν  ανάγκη, αλλά   επί  του  «ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ»;

Τι  θα  πει  είσαι  υπέρ  του  μνημονίου;  Για  να  κάνεις  τι ;  Τι  θέλεις  ν΄ αλλάξεις  ; Σε  ποια  κατεύθυνση; Τι  θα  πει  είσαι  κατά  του  μνημονίου ;   Χαρήκαμε ! Τι  ακριβώς  θέλεις  να  κάνεις;  Πως  θα  το  προσπαθήσεις; Γιατί  το  να  «καταργήσεις  το  μνημόνιο» δεν  λέει   απολύτως  τίποτα  αν  δεν  μου  μιλήσεις  για  το  μετά.

Τι  κράτος  θέλουμε; Ποσο  μεγάλο  και  με  τι  αρμοδιότητες; Τι  σχολεία  και  Πανεπισήμια  χρειαζόμαστε; Τι  νοσοκομεία;  Θέλουμε  επιχειρήσεις   (και  επιχειρηματίες)  ή  δεν  γουστάρουμε;  Θέλουμε    πραγματικά   να  γίνουμε  πετρελαιοπραγωγοί  ή  θέλουμε  να  απεξαρτηθούμε   από  το  πετρέλαιο;  Μας  ενδιαφέρει  ή  όχι  το  πόσοι  και  ποιοι  μετανάστες «φιλοξενούνται»  στην  Ελλάδα;  Εχουμε   ή  όχι  πρόβλημα  με  κάποιους  γειίτονες  μας;  Τι  κάνουμε  γι  αυτό; Θέλουμε  η «αριστεία»   να  επιβραβεύεται   ή    κάτι  τέτοιο  μας  φαίνεται    «ελιτίστικο»;  Τι  περιεχόμενο  δίνουμε  σε  έμμοιες  όπως «νόμος»,»ελευθερία», «αλληλεγγύη»;Και   πέρα  από  το  τι  θέλουμε,    να  δούμε  και  το  τι  μπορούμε  και κυρίως  να  δούμε  το  «πως». Με  τι  κανόνες,  με  τι  αρχές,  με  τι  παραδείγματα;   (Και  πάντως  όχι  χωρίς  προσπάθεια) .

Για  να  τα  συζητήσουμε  όλα  αυτά  πρέπει  να  σταματήσουμε  να  κρυβόμαστε  πίσω  από  το  «μνημόνιο»     και  το  «αντιμνημόνιο» (  το  ποιο;) και  πλέον  να  συμφωνούμε  ή  να  διαφωνούμε  επί  της  ουσίας. Να  σταματήσουμε  να  κυνηγάμε  μάγισες  , να  ανακαλύπτουμε  διαρκώς  εχθρούς  και  συνωμοσίες.  Να  συναντηθούμε  ή  να  συγκρουστούμε  για  το  μέλλον  με  βάση  τις  συνθήκες  που  υπάρχουν, τις  συνθήκες  που  μπορούμε  να  διαμορφώσουμε ή  και  ακόμα  με  βάση  τις  συνθήκες  που  διαμορφωνονται  είτε  εν  τη  απουσία  μας  είτε  και με  την  δική  μας  μικρή  συμβολή.  

Η  διαμάχη  περί  το  «μνημόνιο»  θόλωσε  επικίνδυνα  το  πεδίο  της  πολιτικής  αντιπαράθεσης.   Φορείς  δραματικά  μειοψηφικών   απόψεων   στην  Ελληνική  κοινωνία  αναζητούν  «δικαίωση»,   προτάσσοντας    τον  κενό  περιεχομένου «αντιμνημονισμό»  τους και  κρύβοντας  κατά  το  δυνατόν  τις  επί  της  ουσίας  απόψεις  τους. Κάποιοι  «τσιμπάνε».    Σ΄ ένα   ασφυκτικό  οικονομικό  περιβάλλον  μέχρις  ενός  σημείου  είναι  και  λογικό.   Αυτοί  που  δεν  «τσιμπάμε»  ας    συμπαραταχθούμε  ή  ας  αντιπαρατεθούμε -«σκληρά»  αν  χρειασθεί – πάνω  στο  «ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ».

Η  τοποθέτηση  υπέρ  ή  κατά  του  μνημονίου  δεν  μπορεί  να  συνεχίσει  να   είναι  το  όχημα   για  να  περνάνε  προς  την  κοινωνία  ανόητες   απόψεις,  ούτε  το  καταφύγιο  για  να  κρύβεται  η  … ανυπαρξία  τους.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

ΥΓ    Μία   από  τις  πιο  αγαπημένες  αναρτήσεις  μου  είναι  το  «Μνημονιακός ή  αντιμνημονιακός ?  Εξαρτάται…»  στις  9/9/2010. Αν  δεν  βαριέστε….

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

41 Responses to «Μνημόνιο» – «αντιμνημόνιο» : Μια βολική κρυψώνα

  1. Ο/Η poexania λέει:

    Κοιτα οπως λεει και το ΚΚΕ

    Οποιος θελει καπιταλισμο, θα λουστει και το μνημονιο αναγκαστικα, γιατι ειναι μονοδρομος για τον καπιταλισμο οταν βρισκεται σε κριση να παιρνει αυτα τα μετρα. Οποτε αντιμνημονιακος και υπερ Ε.Ε δεν γινεται αξιωματικα τι να κανουμε, δεν μπορεις να εχεις και την πιτα ολακερη και το σκυλο χορτατο. Στον καπιταλισμο την πίτα την τρωνε οι μεγαλες επιχειρησεις, τσακωνονται για αυτη, καποιες μεγαλωνουν, καποιες εξαφανιζονται, γίνεται και κανενας πολεμος. Ο λαος ειναι απλα ζωντανο πετρελαιο σε ολο αυτο, ο ρολος του ειναι λειτουργικος στο βαθμο που μπορει να εξυπηρετησει αυτα τα συγκρουομενα και αλλοτε συνεργαζομενα συμφεροντα.

    Υπαρχει και ο αλλος δρομος, της κομμουνιστικης οικονομιας, συμφωνεις δεν συμφωνεις εσυ θα συμφωνησεις τουλαχιστον φανταζομαι στο οτι καπιταλισμος χωρις μνημονια ή οπως αλλιως και αν τα ονομασουν, δεν γινεται. Και μακαρι να ητανε το μνημονιο το μονο μας προβλημα. Οσο για τις αλλες χωρες τις ευρωπης να σου πω πως η κριση δεν εχει πει την τελευταια της λεξη, μακραν..

  2. Ο/Η poexania λέει:

    Και προς κλαψομουνιαρηδες μικροαστουλδες

    Να τανε το 81 χρονια δοξασμενα, δεν γυριζει πια, μια φορα το φαγατε το δολωμα οσοι προλαβατε να ξεπουλησετε τον εαυτο σας και τα παιδια σας, τωρα ειστε αγκιστρωμενοι στο παραγαδι.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Poexania
      1 To «μικροαστούληδες» είναι ευπρεπές, το άλλο όχι. Θα μου πεις «μικροαστικές ευγένειες» Εστω κι έτσι σεβάσου ότι μπαίνεις σε ένα «αστικό blog». Δεν θέλω να επεμβαίνω και να διορθώνω εκφράσεις που ούτως ή άλλως δεν προσθέτουν τίποτα στην επιχειρηματολογία σου.
      2 Ο καπιταλισμός περνάει κατά καιρούς τις κρίσεις του. Είναι όμως από την φύση του προσαρμοστικός κι ένας από τους λόγους γι αυτό είναι ότι αναπτύσσεται σε ένα κατά βάση πολιτικά φιλελεύθερο περιβάλλον. Μέχρι στιγμής τις κρίσεις του τις ξεπερνάει. (όχι χωρίς κόστος όχι χωρίς προσπάθεια), υποψιάζομαι ότι θα ξεπεράσει κι αυτήν.
      3 Τον ανόητο αυτό διαχωρισμό «μνημονιακός-αντιμνημονιακός» ουδέποτε τον κατάλαβα (Αμα δεν βαριέσαι ρίξε μια ματιά στην ανάρτηση της 9/9/2010 «Μνημονιακός ή αντιμνημονιακός? Εξαρτάται..») οπότε δεν μου λέει τίποτα. Θεωρώ ότι κάποιος επικαλούμενος «μνημονισμό» ή «αντιμνημονισμό» μπορεί να επιχειρηματολογήσει για οτιδήποτε- απλώς κατά τη γνώμη μου ανεπιτυχώς.
      4 Προφανώς διαφωνούμε για την αξία και την λειτουργία του καπιταλισμού όπως και της κομμουνιστικής οικονομίας. Ενδεχομένως να είναι ιδιαιτέρως χρήσιμα τα διδάγματα της σύγχρονης σχετικά εμπειρίας μας. Μπορείς να συγκρίνεις πχ δυο γειτονικές, ιδίου μεγέθους και αναλόγου πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος την «καπιταλιστική» Ελλάδα και την «κομμουνιστική» Βουλγαρία. Τι κατάφερε η καθεμία στις εποχές που ήταν υπό διαφορετικό καθεστώς;
      Μην μου πεις σε παρακαλώ ότι δεν επρόκειτο περί της πλήρους «κομμουνιστικής οικονομίας» ή ότι δεν εφαρμόσθηκε σωστά κλπ κλπ Αν τυχόν θέλεις να συγκρίνεις την δικιά σου ιδεατή «κομμουνιστική οικονομία και κοινωνία» με κάτι , δεν θα πρέπει να την συγκρίνεις με τον «υπαρκτό καπιταλισμό» αλλά ενδεχομένως με την δικιά μου ιδεατή φιλελεύθερη οικονομία και κοινωνία.
      5 Είμαι ιδιαιτέρως ευτυχής αν το 81 δεν μπορεί να ξαναγυρίσει. Για μένα και για πολλούς-πολλούς άλλους το 81 είναι η ρίζα ΚΑΙ των σημερινών προβλημάτων. Εκανε τεράστια ζημιά σε επίπεδο νοοτροπίας και ατυχώς την ρίζα εκείνη που βέβαια στην 8ετία 81-89 έγινε δένδρο την πότισαν πολλοί από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Κι επίσης πολλοί και πάλι από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα εκμεταλλεύθηκαν την «σκιά» του «φιλόξενου δένδρου». Εννοώ ένα εκπασοκισμό μεγάλου μέρους της Ελληνικής κοινωνίας ανεξάρτητα του τι ψήφιζε.

  3. Ο/Η poexania λέει:

    Για το 1) Κοιτα δεν ξερω αν ήταν προσβλητικη λεξη, αλλα για εμενα αυτη περιγραφει ολους αυτούς που θελουν τη μια μέρα να κάψουν τη βουλή και να τους κρεμάσουν όλους και πανε και ψηφιζουν Τσιπρα, νομίζοντας οτι εκαναν και μεγαλο βήμα απο το ΠΑΣΟΚ, ή Σαμαρά, και μετά κλαίγονται που παίρνονται μέτρα και κόντρα μέτρα. Θα σεβαστω παντως την επιθυμια σου.

    2) Σαν συστημα τις ξεπερναει, απλα ενας μεγαλος αριθμος ανθρωπων δεν ζουν για να δουν την επομενη μερα. Δηλαδη αυτη τη δουλεια θα κανουμε μια ζωη, κριση-φτωχεια-πολεμος-θανατοι-ανισοτητα; Μην ξεχνας οτι ο ευρωπαικος καπιταλισμος εχει γερασει και δεν μπορει να ανταγωνιστει πια τις νεες δυναμεις(Κινα-Ινδια κλπ) γιατι εκει οι άνθρωποι δουλευουν σε ακομα χειροτερες συνθήκες, πιο αγριες. Δεν χρειαζεται να σου πω τι επιπτωσεις εχουν ολα αυτα ετσι;

    Συνεχιζεται

  4. Ο/Η poexania λέει:

    3) Θα την κοιταξω την αναρτηση, για εμενα, και για το κομμα, ο ορος αυτος μνημονιο αντιμνημονιο χρησιμοποιειται τεχνηεντος για να δημιουργησει δυο πολους και να παγιδευσει εκει τους ψηφοφορους και τη λογικη τους. Οπως αλλωστε χρησιμοποιειται και το φασιστας αντιφασιστας για να δωσει νομιμοποιηση στα «καθωσπρεπει» αστικα κομματα, οτι δηλαδή υπάρχουν και χειρότεροι, οι ναζιστες, και οτι αυτοι ειναι το πρωτο μας μελημα να πολεμησουμε, λες και δεν ειναι το ιδιο το συστημα που τους ανέβασε, και απο ενα σημειο και περα και τα ΜΜΕ, τωρα γιατι κόπτωνται;(ρητορική ερώτηση)

    4) Και γιατί δεν συγκρίνεις την ελλαδα του 30-40-50-60… και βαλε, με οποιαδηποτε αλλη σοσιαλιστικη χωρα; Την ελλαδα της μεταναστευσης, την ελλαδα της φτωχειας, της υποταγης σε ξενες δυναμεις, αλλα το περιορίζεις το παραδειγμα αισθητα στην συγχονη εμπειρια που ο σοσιαλισμος ηττηθηκε, δεχομενος χτυπηματα απο μεσα και απο εξω; Αν θες σου στελνω και πιο αναλυτικες σχετικες μου αναρτήσεις. Στις χωρες αυτες οντως δεν ειχαν καν κομμουνισμο, δεν επιτυγχανεται ευκολα ο κομμουνισμος, αλλα δεν θα κατσω να σου μιλαω ετσι και αλλιως για τελειοτητες και ιδανικες καταστασεις οποτε μην φοβασαι. Ο Ντεηβιντ Χαρβευ εχει πει «μια τελεια κοινωνια, αν μπορει να υπαρξει, ειναι βαρετη, εγω δεν θελω μια τελεια κοινωνια αλλα μια κοινωνια που συνεχως να εξελισσεται».

    συνεχιζεται

  5. Ο/Η poexania λέει:

    5) 81 τελος, δεν το επιτρεπουν οι συνθηκες, η πασοκοποιηση της κοινωνιας κατα τη γνωμη μου θα μας ταλαιπωρει ακομα για καιρο, βεβαια το πασοκ ηταν το δολωμα για να μπει ο κοσμος, που φωναζε εοκ και νατο το ιδιο συνδικατο, τελικα και στην εοκ και στο νατο πριν καλα καλα το καταλαβει(όχι επειδη μερικοι λενε πως ειναι η αιτια της κακης μας ευρωπαικης πορειας, λες και οι ευρωπαιοι δεν ηξεραν, ασε πως το παιζουν τωρα που πρεπει να βρουν προφασεις για να παρουν τα μετρα). Ηταν οι χαντρουλες πυο δινουν στους ιθαγενεις για να τους παρουν το χρυσαφι, δεν βαριεσαι, η ιστορια δεν γραφεται με το να κλαιγομαστε τη μοιρα μας αλλα με το να την παιρνουμε στα χερια μας. Θα φερουμε και χρονια δισεκτα θα φερουμε και χρονια καλυτερα.

  6. Ο/Η poexania λέει:

    Τελος σου συνιστω να παρεις την τελευταια ΚΟΜΕΠ, εχει πινακες αναλυτικους για το ποσο υποφερει η ελληνικη παραγωγη, κυριως για πρωτογενη τομεα, τα τελευταια 20 χροναι απο την εισοδο μας στην ΕΕ και περα. Οταν σου τσακιζουν την παραγωγη, και σε ενα περιβαλλον καπιταλιστικων ανταγωνισμων και κρισης(που τους εντεινει ακομα περισσοτερο) φυσικο και επομενο ειναι μια χωρα προτεκτορατο οπως η Ελλαδα(απο αμνημονευτων χρονων), να μην μπορει να σταθει στα ποδια της αν δεν απεξαρτηθει(αυτο και σχετικα με την παρατηρηση 3).

  7. Ο/Η chriszah λέει:

    Εξαιρετικό το άρθρο σου και συγχαρητήρια! Μου επιτρέπεις το reblog?

  8. Ο/Η firiki2010 λέει:

    1. Eυχαριστώ.
    2. Τουλάχιστον τον πόλεμο η Ευρώπη τον έχει βγάλει από την συλλογιστική της. Κρίσεις φτώχεια και ανισότητα στο ορατό τουλάχιστον μέλλον θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να … αντιμετωπίζονται. Πλην όμως η φτώχεια του πχ του 60 δεν είναι ίδια με την σημερινή. Η δικιά μου αίσθηση είναι ότι έστω «με δυο βήματα μπροστά και ένα πίσω» ο κόσμος διαρκώς βελτιώνεται.
    Οι νέες δυνάμεις είναι πολύ φρέσκιες στην «πιάτσα» και δεν είμαι σίγουρος για την μακροπρόθεσμη δυναμική τους γιατί ο λαός τους είναι στη γωνία. Φυσικά Κίνα και Ινδία είναι διαφορετικές περιπτώσεις. Για κάποια πράγματα που συμβαίνουν και σε αυτές τις χώρες και σε άλλες (Αφρική, Μέση Ανατολή) προσωπικά θα ήθελα άλλη στάση της Ευρώπης όχι για να διασώσει τον «γερασμένο καπιταλισμό » της αλλά για να προωθήσει ατομικές ελευθερίες (που για μένα αποτελούν αυτοσκοπό ) που βέβαια – όχι αυτόματα – θα οδηγούσαν και σε διαφορετικό βιοτικό επίπεδο.
    3 Το «φασίστας- αντιφασίστας» είναι ένα τέχνασμα που χρησιμοποιεί κάποιος α) για να «σαλαμοποιήσει» τον αντίπαλο διερύνοντας σιγά- σιγά την έννοια του «φασίστας» ώστε να συμπεριλαμβάνει τελικά τον οποιοδήποτε αντίπαλο του και β) για να στήσει ένα πολύ όμορφο «καπέλλωμα» σε ανίδεους και καλοπροαίρετους που θα αισθανθούν αντιφασίστες.
    4 Για τους λόγους που σου ανέφερα νομίζω ότι Βουλγαρία Ελλάδα είναι απολύτως συγκρίσιμες. Το 1950 το 60 το 70 ο σοσιαλισμός δεν ήταν ηττημένος και παγκοσμίως ήταν πολύ in. «Αν στις χώρες αυτές δεν είχαν καν κομμουνισμό» όπως λες κι εσύ προσβλέπεις σε κάποιον άλλο κομμουνισμό που δεν είναι εύκολο πράγμα, με κάθε ειλικρίνεια σου λέω ότι κι εγώ προσβλέπω σ΄ένα άλλο καπιταλισμό που επίσης δεν είναι εύκολο πράγμα. Τέλειες κοινωνίες δεν μπορούν να υπάρξουν και οι κοινωνίες δεν μπορούν να εξελιχθούν χωρίς ελευθερίες, χωρίς ανοιχτό μυαλό στο καινούργιο, χωρίς αμφιβολίες και αναζήτηση.
    5 Για το τι έγινε και πως λειτούργησε το 81 γράφτηκαν πολλά και θα γραφτούν περισσότερα. Τι να χωρέσουμε τώρα εμείς σ΄ αυτά εδώ τα σχολιάκια;

    Οσο για το τσάκισμα της παραγωγής μας …. έχω καταντήσει γραφικός να τα γράφω και να τα ξαναγράφω. Δεν μας έφταιγαν οι ευρωπαϊκές πολιτικές αλλά το πως τις χειριστήκαμε Με την Κρήτη να παρουσιάζει όσα ελαιόδενδρα δεν μπορεί να χωρέσει η …Πελοπόνησος, με διπλοτριπλοζυγισμένα βαμβάκια και με επιδοτήσεις για αναδιαρθρώσεις καλλιεργειών να γίνονται γαρδένιες σε μπουζουξίδικα ήταν λογικό η παραγωγή μας να τσακιστεί . Δεν μας φταίει η «εξάρτηση» Μας φταίει ότι κάποια στιγμή νομίσαμε πως βρήκαμε τον Παράδεισο και τους Κουτόφραγκους να μας ζούνε, ενώ απλώς ήταν μια ευκαιρία που αν ήμασταν πραγματικά έξυπνοι θα είχαμε δουλέψει για να την εκμεταλλευθούμε. Προτιμήσαμε τις αρπαχτές. Και κάποια στιγμή το πάρτυ τελείωσε.

  9. Ο/Η poexania λέει:

    2) Λες «Τουλάχιστον τον πόλεμο η Ευρώπη τον έχει βγάλει από την συλλογιστική της.», Τον έχει βγάλει για όσο θα μπορει και αυτοι και οι αλλες ιμπεριαλιστικες δυναμεις να τον εξαγουν η να συγκρουονται σε χώρες «τριτων», μην αποκλειεις τιποτα γιατι και σε αλλες περιοδους της ιστοριας ξεγελαστηκαμε. Για τις ατομικες ελευθεριες που λες, αυτες απο καπου πρεπει να πηγαζουν, δεν ερχονται ετσι απλα, με νομους, γιατι η ελευθερια του Μπιλ Γκειτς(ενα ονομα στην τυχη) περιοριζει τη δικη μου, αρα ο ορος ελευθερια δεν λεει τιποτα και δεν αγιοποιειται απο μονος του. Μια κοινωνια χρειαζεται κανονες, κανονες που να πηγαζουν οχι απο μια εξειδανικευμενη εικονα περι ατομισμου της περιοδου της γαλλικης επαναστασης, αλλα απο ορθολογικη αναλυση των καταστασεων και η ορθολογικη αναλυση των καταστασεων επιβαλλει να ορισουμε οταν λεμε ελευθερια ποια ελευθερια εννοουμε, για ποιους, και πως θα την πετυχουμε. Και επισης ελευθερια χωρις ισοτητα ειναι η ελευθερια που εχουν τα ζωα της ζουγκλας, τετοια ελευθερια δεν την θελω, και οταν λεω ισοτητα δεν εννοω εξισωση γιατι καποιοι το μπερδευουν(δεν το λεω για να σε προσβαλω απλα το συναντω συχνα).

    Και επειδη ο Μαρξισμος ειναι κατι πολυ συγκεκριμενο, σου λεει, ποιοι παραγουν, αυτοι, μαλλιστα, πως θα γινει αυτοι που παραγουν να διαχειριζονται τον πλουτο…ετσι ετσι και ετσι(δεν θα το λυσουμε εδω το ζητημα εννοειται). Γιαυτο και λεμε το «νομος ειναι το δικιο του εργατη», βεβαια για να γινει ενας νομος πραγματικοτητα πρεπει να εχεις και τη δυνατοτητα της επιβολης του, και σε αυτο απαντα ο μαρξισμος, ποιος θα τον επιβαλει αυτον τον νομο, το προλεταριατο(δηλαδη οι εργατες.., και το προεκτεινω λιγο, μεγαλο μερος των υπολοιπων λαικων στρωμματων).

    Για να παει η κοινωνια μπροστα και να απελευθερωθει ο ανθιρωπος, οχι ως μοναδα, γιατι ως μοναδα ειναι ανικανος να ζησει, αλλα ως κοινωνικο ον, οντοτητα με ξεχωριστες δυνατοτητες και επιθυμιες κλπκλπ, αλλα σε μια δεδομενη κοινωνι, για να παει λοιπον η κοινωνια μπροστα δεν πρεπει να διασπουμε τα πραγματα σε ατομικοτητες(γιατι ετσι απλα διαιωνιζουμε αυτο που υπαρχει) αλλα σε συλλογικοτητες. Ο ανθρωπος πρεπει να συνειδητοποιησει οτι πρεπει να θυσιασει μερος της ελευθεριας του(ελευθερια η οποια τον θετει στην ουσια βορρα στα ορνεα) για το καλο του κοινωνικου συνολου, και αυτη αν θεςι ειναι μια απο τις αρετες, η πιο σημαντικη, στην σοσιαλιστικη κοινωνια αν θελει να ελπιζει στον κομμουνισμο.

    συνεχιζεται

  10. Ο/Η poexania λέει:

    Για το τσακισμα που λες(η που λεω)

    Οι κουτοφραγκοι δεν ειναι κουτοφραγκοι, οχι τουλαχιστον αυτοι πυο ειναι μες τα πραγματα, εχουν πειρα αιωνων, αρα δεν ειναι δυνατον να τους πιαναμε κωτσο, γνωριζαν πολυ καλα τι θα γινει στην ελλαδα με τις επιδοτησεις.

    Παρολα αυτα τα κενα και οι ελλειψεις της ελληνικης κοινωνιας, τα προβληματα της ως περιφερειακη καπιταλιστικη οικονομια, σε συνδιασμο βεβαια με την πασοκοποιηση αλλα και η προηγουμενη ιστορικη της πορεια, εχουν φτιαξει το μοντελο του κουτοπονηρου ελληνα, ο οποιος και να θελει να παει με το σταυρο στο χερι, αντιμετωπιζει ενα σωρο αντιξοοτητες, οχι οτι δεν υπηρχαμε και ολοι εμεις(εγω τουλαχιστον) που πηγαμε. Ομως δεν ξερω τι θα εκανα αν ειχα πχ δυο παιδια να σπουδαζουν και εχανα τη δουλεια μου, ισως και εγω να εκανα πασης φυσεως κομπινα οποτε μη βιαζομαστε να κρινουμε και να κατακρινουμε. Μερος λοιπον της ρεμουλας της κομπινας κλπ, ωφειλεται, ασχετα αν εχουμε και εμεις ευθυνες η οχι, στο ιδιο το συστημα που λειτουργουσε ετσι, προσεξε, δεν λεω απλα ενα «φταιει το συστημα» και καθαριζω, γιατι το συστημα ειναι οι ανρθωποι, αλλα εκεινοι που το καθοριζουν ειναι περισσοτερο οι ανρθωποι σε θεσεις κλειδια απο οτι η κυρα κατινα και ο κυρ γιαννης που δουλευαν τα 12ωρα και πληρωνοτανε για 6ωτα, και οι πλειοψηφια του λαου ηταν κυριως κυρ γιαννηδες και κυρακατινες παρα αετονυχιδες(ασχετα αν λιγο λιγο, για την αναγκαιοτητα της συνενοχης, βουτουσε και ο κυρ γιαννης το δαχτυλο στο μελι, η ποσοτητα που του επαιρναν μεσω της υπεραξιας ηταν μεγαλυτερη απο αυτη που καταφερνε να αποσπα κομπιναδορικα).

    συνεχιζεται

  11. Ο/Η poexania λέει:

    Εμεις λοιπον ως κρεας σε αυτην τη κρεατομηχανη, αποχαυνωμενοι απο τα ΜΜΕ, απο τα δεκαδες προβληματα, χαμενοι στον καταναλωτισμο μας, ημασταν ανηκανοι να αντισταθουμε σε εκεινους που μας παραμυθιαζαν και μας αρμεγαν, αυτος λοιπον ειναι ο ατομικισμος και οι ατομικες ελευθεριες για τον πολυ κοσμο, η ελευθερια του δυνατου να σε αποχαυνωσει, να σε ευνουχιζει και να σε διαφεντευει, και απο πανω να σε κανει να αισθανεσαι και τυψεις που απανογραψες μερικα δεντρα η που δεν εκοψες μιαν αποδειξη(δεν μπορεις σε μια ανηθικη απο τη ριζα της κοινωνια και σε ενα ανηθικο απο τη ριζα του συστημα να απαιτεις απο τον λαο και μονο να εχει ηθικη). Για αυτο εγω την παθητικου τυπου ελευθερια την απεχθανομαι, προωθει οπως ειπα και παραπανω τον νομο της ζουγκλας.

    Και τελος απο προσωπικη εμπειρια θα σου πω οτι οι περισσοτεροι φιλοι και γνωστοι μου μονο εχουν χασει απο τον καπιταλισμο, μονο εχουν πεσει αντικειμενα εκμεταλλευσης, το ιδιο και εγω, ακομα και στις λεγομενες καλες μερες. Ξερεις ποσα ΣΚ εχω δουλεψει απληρωτος, ποσες υπερωριες δεν εχω πληρωθει, ποσα μεροκαματα μου χρωστανε; Δεν ανεχομαι ουτε κλεφτη να με λεει κανεις ουτε απατεωνα, ουτε τεμπελη, δεν μου αρεσουν αυτες οι γενικευσεις πυο προωθουνται απο τας ευρωπας και απο τα εδω ανδρικελα τους καθολου, δεν χρειαζεται να σου δειξω ερευνες για την αποδοτηκοτητα και την εργατικοτητα των ελληνων ε; Η μη μυο πεις οτι δεν ειχαν οι περισσοτεροι γνωστοι σου που ειχαν οικογενεια δυο δουλειες για να τα βγαλουν περα(οταν ακομα μπορουσες να βρεις δουλεια) και παλι δεν τα βγαζαν.

    Πολλα τα «αμαρτηματα» μας και τα κουσουρια μας δεν λεω, πηγαζουν ομως απο τις συνθηκες τις οικονομικες και το συστημα το οικονομικο και δεν προκειται να δουμε μια ασπρη μερα, ουτε και να αλλαξουμε προς το καλυτερο(εκτος και αν θεωρεις καλυτερο να δινουμε τις κορες μας για σεξοτουρισμο και να δουλευουμε στις εταιριες που αντλουν και εξαγουν το δικο μας πετρελαιο με συνθηκες βουλγαριας(μιας και την ανεφερες)) αν δεν αλλαξουμε το συστημα αυτο. Στο κατω κατω η κριση γιατι χτυπαει εκτος απο την ελλαδα, που ας δεχθουμε ειμαστε κλεφτες τεμπεληδες ζωα κλπ, και τις αλλες χωρε ςπου ειναι υποδειγματα πολιτων, εργατων, ανθρωπων…;

  12. Ο/Η poexania λέει:

    Για τυχον λαθη και κακες διατυπωσεις σορυ αλλα τα γραφω εν ταχει, νομιζω οτι βγαινει παντως νοημα

  13. Ο/Η poexania λέει:

    Τελοςς για τη φτωχεια που λες οτι διαφερει, μην βιαστεις να βγαλεις συμπερασματα αν δεν δεις πρωτα την ουρα της. Στο κατω κατω μεγαλες πολεις οπως η Αθηνα, αλλα και περιοχες οπως η Μακεδονια, εχουν ηδη τεραστιο προβλημα. Δεν ξερω απο που εισαι αλλα εγω την αθηνα την επισκεπτομαι τουλαχιστον 4-5 φορες το χρονο για υποχρεωσεις και βλεπω την εξαθλιωση ολοενα να αυξανεται.

    Νταξ, ΗΠΑ δεν γιναμε ακομα αλλα προσπαθουμε…

  14. Ο/Η Πανος λέει:

    Μπραβο και στους δύο. Πολυ ωραια και ενδιαφερουσα συζητηση.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Ευχαριστώ (και εκ μέρους του poexania) Φύγαμε λιγάκι από το θέμα που ήταν το ότι ένας κάλπικος διαχωρισμός («μνημονιακοί- αντιμνημονιακοί «) αποπροσανατολίζει τη συζήτηση από το ποια είναι τα θέματα που πρέπει να μας ενώνουν ή να μας χωρίζουν, αλλά νομίζω ότι κάποιες φορές είναι αναπόφευκτο.
      Με μεγαλύτερη συμμετοχή ενδεχομένως η συζήτηση να ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. (Αρκεί να μην πλακωνόμασταν» 🙂 )

    • Ο/Η poexania λέει:

      Και εγω ευχαριστω και εκ μερους του Φιρικι:)

  15. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Poexania ότι η αντίθεση μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί είναι ψευδής, ότι όποιος δηλώνει αντιμνημονιακός είναι ντε φάκτο κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι η επιβίωση της Ελλάδας μέσα στο (καπιταλιστικό) περιβάλλον, χωρις μνημόνια δεν είναι εφικτή. Συμφωνώ επίσης με την παρατήρησή σου ότι μακάρι να ήτανε το μνημόνιο το μόνο μας πρόβλημα. Η διαφορά μας είναι στο «διά ταύτα», κατά το ότι εσύ για τους παραπάνω λόγους και άλλους ακόμα προκρίνεις τον αγώνα για το Σοσιαλισμό και τον Κομμουνισμό, ενώ εγώ για τους ίδιους ακριβώς λόγους δεν εντάσσομαι στους «αντιμνημονιακούς» και διαθέτω τις μικρές μου δυνάμεις για την παραμονή στην ΕΕ και τη βελτίωση του υπάρχοντος συστήματος!

    Και μια ακόμα παρατήρηση, η αγιοποίηση του Μαρξ δεν ωφελεί σε τίποτα. Σου θυμίζω ότι ο ίδιος πίστευε πως είχε αποδείξει, με βάση τις αρχές της διαλεκτικής και τον ιστορικό υλισμό, ότι η πρόοδος του καπιταλισμού οδηγεί σε προλεταριοποίηση της κοινωνίας και για το λόγο αυτό η εργατική τάξη θα αναδειχθεί σε ακατανίκητη κινητήρια δύναμη των κοινωνικών μετασχηματισμών. Αυτά όμως σύμφωνα με όλα τα φαινόμενα έχουν διαψευσθεί ιστορικά και η ασυμφωνία αυτή μεταξύ μαρξιστικής θεωρίας και πραγματικότητας είναι ένας από τους λόγους που τα λεγόμενα μαρξιστικά – λενινιστικά κόμματα έχουν καταντήσει ή τείνουν να καταντήσουν περιθωριακά γκρουπούσκουλα. Ζόρικο πράμα τα γεγονότα…

    • Ο/Η poexania λέει:

      Μην το λες μην το λες(για τον Μαρξ εννοω), οι ωριμες καπιαταλιστικες χωρες εχουν στο συνολο τους πολυ εντονο το φαινομενο της προλεταριοποιησης, τωρα γιατι αυτοι οι προλεταριοι, που δεν ειναι μονο εργατες εργοστασιων οπως τη εποχη του Μαρξ οπως ειναι λογικο, δεν εχουν γινει (ακομα) φορεας του σοσιαλισμου και γιατι δεν μοιαζουν (προς το παρον) να εχουν εντονα προοδευτικα στοιχεια αυτο μονο ο χρονος θα το δειξει. Στην χωρα μας υπαρχουν και αλλα πολλα κοινωνικα στρωματα τα οποια τα χαρακτηριζει η μικροιδιοκτησια, ομως οπως βλεπεις ακολουθουν το δρομο της προλεταριοποιησης, να μην μιλησω δε για τις νεες γεννιες, μεγαλος αριθμος των οποιον οχι απλα θα προλεταριοποιηθουν αλλα θα λουμπενοποιηθουν.

      Ο Μαρξ δεν ηταν ουτε προφητης ουτε αγιος ουτε μαντης, ανελυε με λογικη, και με γνωμονα τον ιστορικο υλισμο, τα οσα βιωνε και τα οσα ειχε διαβασει και βασει αυτων εβγαζε τα συμπερασματα του, δεν μπορουσε να πει «τοτε θα γινει σοσιαλισμος τοτε κομμουνισμος και εκει ακριβως».

      Απο εκει και περα πρεπει να ξερεις οτι οι ιστορικες αλλαγες δεν γινονται απο τη μια στιγμη στην αλλη και ποτε μην νομιζεις οτι μπορεις να κρινεις μια εποχη την στιγμη που την βιωνεις,

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Μάλιστα, τo μαρξισμό τον επικαλούμαστε όποτε μας εξυπηρετεί και όταν το πράγμα στραβώνει ανεπανόρθωτα, πετάμε ένα «ο χρόνος θα δείξει» – χρόνος διεσταλμένος όπως προβλέπει ο Αϊνστάιν γι αυτούς που μένουν πίσω σε σχέση μ’ εκείνους που φεύγουν μπροστά με μεγάλη ταχύτητα. Τέλος πάντων, προσωπικά εκτιμώ το γεγονός ότι μπαίνεις στον κόπο να εκφραστείς προσωπικά και όχι με links στο Ριζοσπάστη, όπως κάνουν συνήθως οι δικοί σου.

  16. Ο/Η poexania λέει:

    ενας συγχρονος ανθρωπος μπορει για παραδειγμα να κατανοησει τη φεουδαρχια σε πολυ μεγαλυτερο βαθος απο οτι ενας ανθρωπος του μεσαιωνα, εκεινοι ερμηνευαν τα παντα μεσα απο το φιλτρο της χριστιανικης εκκλησιας.

    Απο εκει και περα εγγυησεις δεν υπαρχουν, τις οποιες αλλαγες τις φερνουν οι λαοι και οχι οι υποσχεσεις, ο κομμουνιστης πυο καθεται στωικα και περιμενει τα οσα ειπε ο μαρξ να επιβεβαιωθουν δεν αξιζει να λεγεται κομμουνιστης.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Σωστό είναι ότι μια εποχή που την βιώνεις μπορεί να την κρίνεις αργότερα ενδεχομένως καλύτερα (ή να την κρίνουν άλλοι) εχοντας υπ΄ όψη την μεγαλύτερη εικόνα. Αυτό όμως δεν μπορεί να μας οδηγήσει στο να μην κρίνουμε σήμερα αυτά που ζούμε και που βλέπουμε επειδή ενδεχομένως αργότερα θα υπάρξει μια πιο ολοκληρωμένη κρίση. Επ αυτού να σημειώσω κάτι ακόμα . Οι κρίσεις που γίνονται από μια μεγάλη χρονική απόσταση διατρέχουν τον κίδυνο να παραγνωρίσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβαιναν τα κρινόμενα. Να αξιολογήσουν γεγονότα που συνέβαιναν πριν 500 χρόνια με τα μέτρα και σταθμά τα σημερινά .
      Αν πάντως παραιτηθούμε από την κρίση των εποχών που βιώνουμε επειδή δεν μπορούμε να την κρίνουμε, αυτομάτως παραιτούμεθα και από το δικαίωμα της παρέμβασης, και δειλά-δειλά γλιστράμε σε κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο: » Η πραγματικότητα που βλέπουμε δεν μπορεί να είναι αυτό που βλέπουμε γιατί κάτι τέτοιο θα διέψευδε την Χ ή την Ψ θεωρία»

      • Ο/Η poexania λέει:

        Οχι βεβαια δεν θα παραιτηθουμε, στο κατω κατω ετσι χτιζεται η γνωση κομματι κομματι, κοινωνια που δεν αναστοχαζεται στην ουσια δεν μπορει να νοηθει, τωρα το κατα ποσο τα υποκειμενα(ανθρωποι) θα επρεπε στο συνολο τους να προσπαθουν περισσοτερο να αποκτησουν μια εικονα της πραγματικοτητας απο οτι να παραδιδονται στα μεσημεριαναδικα, αυτο ειναι μια αλλη κουβεντα, πολυ μεγαλη.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Ξέρεις πολύ καλά ότι η φεουδαρχία ήταν κάποτε ένα αποδοτικό κοινωνικό σύστημα που άρχισε να περιπίπτει σε αχρηστία προς το τέλος της προβιομηχανικής εποχής και το τέλος της συνέπεσε με την ανάδειξη της αστικής τάξης. Η μαζική κατάργηση των θεσμών της άρχισε με τη Γαλλική επανάσταση και διαδόθηκε με τα στρατεύματα του Ναπολέοντα τα οποία όπου πήγαιναν (και πήγαν σχεδόν σε κάθε μέρος της Ευρώπης), καταργούσαν διά της βίας τη δουλοπαροικία και το νομικό πλαίσιο που υποστήριζε τα προνόμια της αριστοκρατίας. Παρ’ όλο που υπήρξαν καθυστερήσεις και πισωγυρίσματα (πχ Ισπανία), το ποτάμι κυλούσε και σιγά σιγά σάρωσε το παλιό που εύκολα ή δύσκολα έδωσε τη θέση του στο καινούργιο. Αυτό λοιπόν είναι για μένα το κριτήριο της κοινωνικής προόδου – οι μη αντιστρεπτές κοινωνικές μεταβολές, ενώ συντηρητισμό ονομάζω τη με κάθε μέσο, ακόμα και με τη βία, προσπάθεια για τη διατήρηση ενός ξεπερασμένου και μη αποδοτικού status quo.

      Σίγουρα ο καπιταλισμός έχει πολλά προβλήματα, αντιπροσωπεύει όμως τη σημερινή επιστημονική και παραγωγική δυνατότητα και καθώς έχει το χαρακτηριστικό να επαναστατικοποιεί τα μέσα παραγωγής (Μαρξ), κάποια στιγμή θα εξελιχθεί ή θα δώσει τη θέση του σε κάτι άλλο. Εκείνοι όμως που θα φέρουν το καλύτερο αύριο θα πρέπει να μπορούν να δουν μπροστά και όχι πίσω στα αποτυχημένα «λαϊκά κράτη» που μόνο λαϊκά δεν ήταν και ο λαός τους όχι μόνο δεν τα υπερασπίστηκε τη στιγμή της κρίσης αλλά γιόρτασε την κατάρρευσή τους. Οι κοινωνικές μεταβολές δηλαδή που επέβαλαν διά της βίας οι ομοϊδεάτες σου Λένιν, Στάλιν, Μάο κλπ, δεν ικανοποιούσαν το κριτήριο της μη αντιστρεψιμότητας και είχαν ήδη αρχίσει να υποχωρούν πολύ πριν από την πτώση τους, κάτω από την πίεση των ανθρώπων για επιβίωση η οποία είχε σαν αποτέλεσμα σε όλες τις «σοσιαλιστικές» χώρες να δημιουργηθούν παράλληλες (καπιταλιστικές) οικονομίες για την εξυπηρέτηση των άμεσων κοινωνικών αναγκών.

      Με τα ίδια κριτήρια, η «αντιμνημονιακή» υστερία της Ελληνικής αριστεράς δεν έχει καθόλου προοδευτικά χαρακτηριστικά, αφού δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθειά της να συντηρήσει το αποτυχημένο, διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό πλην όμως προσφιλές στην ίδια μοντέλο ανάπτυξης που είχε επικρατήσει στη χώρα. Και καθόλου παράξενο που ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ καταδίκασαν εν ριπή οφθαλμού τις επαφές Σαμαρά με τον επιχειρηματικό κόσμο. Μέσα στην υποκρισία τους (ΣΥΡΙΖΑ) και τη θολούρα τους που εντείνεται και από τον πόνο της απώλειας του 50% της εκλογικής του δύναμης και της ανάλογης κρατικής χρηματοδότησης (ΚΚΕ), ποντάρουν σε μια Ελλάδα του χάους και της υπανάπτυξης που θα γίνει ο αδύναμος κρίκος της ΕΕ (Παπαρήγα). Κι όλα αυτά για το καλό μας.

      Στις φιλόξενες στήλες του μικρού πράσινου μήλου, πολλές φορές έχω αναφερθεί στην ανάγκη να συζητήσουμε με ειλικρίνεια και χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες για το αύριο της κρίσης, πρόσφατα μάλιστα κατέθεσα και μια σχετική πρόταση (με τη γλώσσα στο μάγουλο). Τέτοια θέματα είναι πολύ προτιμότερα για διαφωνία και αντιπαράθεση, σε σχέση με τον αποστεωμένο αριστερό δογματισμό που αλληθωρίζει προς το παρελθόν.

      • Ο/Η poexania λέει:

        Λες

        » Εκείνοι όμως που θα φέρουν το καλύτερο αύριο θα πρέπει να μπορούν να δουν μπροστά και όχι πίσω στα αποτυχημένα «λαϊκά κράτη» που μόνο λαϊκά δεν ήταν και ο λαός τους όχι μόνο δεν τα υπερασπίστηκε τη στιγμή της κρίσης αλλά γιόρτασε την κατάρρευσή τους. Οι κοινωνικές μεταβολές δηλαδή που επέβαλαν διά της βίας οι ομοϊδεάτες σου Λένιν, Στάλιν, Μάο κλπ, δεν ικανοποιούσαν το κριτήριο της μη αντιστρεψιμότητας και είχαν ήδη αρχίσει να υποχωρούν πολύ πριν από την πτώση τους, κάτω από την πίεση των ανθρώπων για επιβίωση η οποία είχε σαν αποτέλεσμα σε όλες τις «σοσιαλιστικές» χώρες να δημιουργηθούν παράλληλες (καπιταλιστικές) οικονομίες για την εξυπηρέτηση των άμεσων κοινωνικών αναγκών.¨»

        Και λεω
        δεν ειναι δικο μου

        «οποιος δεν μελετα την ιστορια του ειναι καταδικασμενος να την ξαναζησει»
        και

        «αν ειναι να μπορει να μας διδαξει κατι η ιστορια ειναι οτι δεν μας εχει διδαξει τιποτα»

        Τωρα δεν θα κατσω να σου λεω γιατι Λενιν, Σταλιν και οι λοιποι της «ορθοδοξης» περιοδου της οικοδομησης δεν ηταν σφαγεις η οτι αλλο τους καταλογιζουν αλλα κοινωνικοι μεταρρυθμιστες και οτι δεν εκαναν τιποτα μονοι τους αλλα με την συνδρομη του σοβιετικου λαο και κυριως των εργατων. Και οτι αυτο λεγεται παλη των ταξεων και ο καταπιεσμενος εχει καθε δικαιωμα να αποτιναξει τον ζυγο της εκμεταλλευσης απο πανω του, κατι πυο δεν γινεται χωρις αιματοχυσια, οχι επειδη οι εργατες ειναι λυσσασμενοι berwawekera, αλλα επειδη κανεις δεν αφηνει τα προν

  17. Ο/Η poexania λέει:

    Βεβια με αλλο γνωμωνα αναστοχαζομαι εγω, που θελω να γινω μερος εκεινου που θα ανατρεψει το υπαρχον συστημα και με αλλο γνωμωνα εσυ που θες να το διατηρησεις/βελτιωσεις/εξυγειανεις(οτι και αν σημαινει αυτο).

  18. Ο/Η chriszah λέει:

    Reblogged this on Dark of the Matinee and commented:
    Καλησπέρα!
    Τον τελευταίο καιρό έχετε προσέξει ότι δεν γράφω και πολύ για την οικονομική κρίση. Ο κύριος λόγος αυτής της σιωπής, που δεν είναι μόνο διαδικτυακή, οφείλεται ότι οποιαδήποτε κουβέντα πάνω στην οικονομική κρίση καταλήγει σε χαρακτηρισμούς όπως «προδότες, δοσίλογους, γερμανοτσολιάδες» και άλλα ωραία πράγματα που το μόνο που κάνουν είναι να απροσανατολίζουν την κουβέντα.
    Όμως «Μήπως είναι καιρός να σταματήσουμε να συζητάμε και να επιχειρηματολογούμε υπέρ ή κατά του “μνημονίου” γενικώς και αορίστως; Μήπως είναι καιρός να διαγράψουμε μια ηλίθια διαχωριστική γραμμή (“μνημονιακοί- αντιμνημονιακοί”) που άκριτα βάλαμε και βάσει αυτής πορευθήκαμε 2,5 χρόνια; Μήπως επιτέλους μπορούμε να συζητήσουμε να συμφωνήσουμε και να διαφωνήσουμε , να τσακωθούμε και να “σκοτωθούμε” εν ανάγκη, αλλά επί του “ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ”;»
    Διαβάστε το εξαιρετικό κείμενο από το φιρίκι και πείτε μου αν είστε έτοιμοι να κάνουμε μια τέτοια συζήτηση…

  19. Ο/Η poexania λέει:

    Niko Π, your last comment was so cheap
    Το τι ειπα ηταν πολυ συγκεκριμμενο και κατανοητο και δεν φορτωνα τιποτα στον κοκορα, ο καθενας βεβαια αντιλαμβανεται οτι θελει οπως θελει.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Μην είσαι τόσο ευαίσθητος, δεν ήθελα να σε προσβάλω, τουλάχιστον όχι τόσο όσο εσύ και οι ομοϊδεάτες σου υποτιμούν όσους έχουν αντίθετη αντίληψη.

      • Ο/Η poexania λέει:

        Δεν ειμαι ευαισθητος με εκνευριζουν οσοι πανε να το παιξουν πονηροι

  20. Ο/Η poexania λέει:

    Συνεχιζω απο πανω

    λυσσασμενοι berserkers ήθελα να πω

    …αλλα κανεις δεν αφηνει τα προνομοια του, ασχετα του πως τα εχει αποκτησει και αν πηγαζουν απο την εκμεταλλευση ανθρωπου απο ανθρωπο. Το ιδιο εγινε και στη φεουδαρχια, το ιδιο γινοτα για εκατονταετιες και στο βυζαντιο κλπ κλπ.

    Εμεις λοιπον την σοβιετικη πολυτιμη ιστορια δεν την ξεχναμε, αντιθετα την μελεταμε, κοιταμε που εσφαλε και που πετυχε ωστε να μην κανουμε τα ιδια λαθη και να μην χρειαστει να «επανεφευρουμε» τα σωστα.

    Ετσι λοιπον ποτε δεν μπορεις να πας μπροστα πετωντας το παρελθον, το οποιο ετσι και αλλιως σε ακολουθει γιατι εχει γινει μερος της εξελιξης, αφηνει τα σημαδια του θες δεν θες και εσυ πρεπει να τα αντιλαμβανεσαι.

    Για τις παραλληλες καπιταλιστικες οικονομιες, που δεν ηταν ετσι ακριβως, ηταν μαυρη αγορα, το ΚΚΕ εχει τεκμηριωμενη θεση μετα απο πολυχρονη μελετη,μεσα απο την οποια ωριμασε και σαν κομμα και ξεπερασε πολλα απο τα φαντασματα και τις αμηχανιες του παρελθοντος, δεν θα κατσω να στην αναπαραξω εδω, αμα θες να σου δωσω λινκ να διαβασεις και απο μονος σου και να τοποθετηθεις επ αυτου.

  21. Ο/Η poexania λέει:

    Στο βυζαντιο για παραδειγμα για εκατονταδες χρονια γινοταν πολλα πισωγυρισματα και υπηρχε συνεχης συγκρουση μεταξυ του παλιου συστηματος(δουλοκτητικο-αστικη ανάπτυξη-αριστοκρατια της πολεως) και του νεου, φεουδαρχικο, αριστοκρατια της υπαιθρου κλπ. Και αργοτερα, αντιστοιχα για την ανερχομενη και καταπνιγομενη αστικη ταξη με τα νεα χαρακτηριστικα που ξυπναγαν τον καπιταλισμο, τον οποιον εξαιτιας της υπεροχης και της πρωτοποριας της δυσης που ειχε παρει και ολον τον ελεγχο του εμποριου στο βυζαντιο, αλλα και των εσωτερικων αντιφασεων της βυζαντινης κοινωνιας, ποτε δεν κατάφερε να κατακτησει μεχρι την κατάλυση της αυτοκρατοριας.

    Ετσι λοιπον δεν φταει ο καπιταλισμος που ηταν ατελης σε σχεση με την φεουδαρχια που δεν καρποφορησε στο βυζαντιο, γιατι ο καπιταλισμος ηταν πολυ πιο προοδευτικος απο την φεουδαρχια, αλλα ενα σωρο απο αλλες αιτιες τις οποιες αμα θες σου δινω αρθρα μου σχετικα να διαβασεις.

    παμε παρακατω

  22. Ο/Η poexania λέει:

    Και παρακατω λες

    «Με τα ίδια κριτήρια, η «αντιμνημονιακή» υστερία της Ελληνικής αριστεράς δεν έχει καθόλου προοδευτικά χαρακτηριστικά, αφού δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθειά της να συντηρήσει το αποτυχημένο, διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό πλην όμως προσφιλές στην ίδια μοντέλο ανάπτυξης που είχε επικρατήσει στη χώρα. Και καθόλου παράξενο που ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ καταδίκασαν εν ριπή οφθαλμού τις επαφές Σαμαρά με τον επιχειρηματικό κόσμο. Μέσα στην υποκρισία τους (ΣΥΡΙΖΑ) και τη θολούρα τους που εντείνεται και από τον πόνο της απώλειας του 50% της εκλογικής του δύναμης και της ανάλογης κρατικής χρηματοδότησης (ΚΚΕ), ποντάρουν σε μια Ελλάδα του χάους και της υπανάπτυξης που θα γίνει ο αδύναμος κρίκος της ΕΕ (Παπαρήγα). Κι όλα αυτά για το καλό μας.»

    Καμια σχεση δεν εχει το ΚΚΕ με το ΣΥΡΙΖΑ
    δεν ξερω τι καταδικαζει ο συριζα και τι δεν καταδικαζει, παντως ο Τσιπρας και οι αλλοι συριζαιοι εχει επαφες με τον επιχειρηματικο κοσμο, στην ελλαδα, στο εξωτερικο, και συνδιαλεγεται με αυτους σχετικα με το μοντελο διαχειρησης που θα υπηρετησει, τους δινει τα διαπιστευτηρια του.
    Το ΚΚΕ, αντιθετα, ερχεται σε επαφη με τον λαο, στους χωρους δουλειας, στους δρομους, με αυτους συνδιαλεγεται, με το καλυτερο κομματι της εργατιας καταρχην, το μαχητικο, και με ολους τους υπολοιπους που αποπειραται να προσσεγγισει. Ουτε με υπαλληλους της τροικα, ουτε με «σοσιαλιστες’ ηγετες και ισραηλινους φονιαδες. Οσον αφορα το «αντιμνημονιο» του κκε, το κκε δεν μιλαει με τους ιδιους ορους, μιλαει για απεξαρτηση απο ΕΕ, μνημονιο, νατο, με ενα αλλο οικονομικο μοντελο. Μπορει με αυτο το μοντελο εσυ να μην συμφωνεις, δεν μπορεις ομως να μας εξωμοιωνεις με το συριζα γιατι δειχνει οτι ή δεν ξερεις τιποτα, ή προσποιεισαι πως δεν ξερεις τιποτα.

    Οσον αφορα την κρατικη χρηματοδοτηση τωρα, εφοσον τα χρηματα δινονται θα τα παρουμε και θα τα «επενδυσουμε» στον δικαιο, τουλαχιστον ετσι τον βλεπουμε εμεις, αγωνα μας για απελευθερωση του λαου. Κανεις απο το κομμα δεν τα βαζει στην τσεπη του να εισαι σιγουρος, δεν ειμαστε πασοκοι εμεις.

    Παρακατω που λες αυτα για το χαος, χαος εχει φερει η ΕΕ προς το παρον, εγω αυτο βλεπω, αυτη εχει ευνουχισει την οικονομια μας οχι το κκε, εσυ ομως επειδη εχεις κληρονομικο χαρισμα μπορεις και βλεπεις το μελλον. Βεβαια οταν το ΚΚΕ μιλαει για το να εκμεταλλευτουμε τις παμπολες πρωτες υλες μας και τις δυνατοτητες της χωρας μας προς ωφελος μας, και οχι να ξεπουλησουμε τα παντα οπως γινεται εδω και χρονια και θα γινει χειροτερα τωρα, καποιοι αυτο το βλεπουν σαν απωδυναμωση, οκ δεν μπορω να πω κατι σε αυτους τους καποιους, μπορουν να συνεχιζουν να βλεπουν το ασπρο μαυρο.

    Μεσα στην ΕΕ εχουμε παντως παραγωγικα υποχωρησει σε καθε τομεα, και που να αρχισει και το μεγαλο ξεπουλημα της ενεργιας…

    …αυτη ειναι αναπτυξη, ευγε!!

  23. Ο/Η poexania λέει:

    Και μετα λες

    «Στις φιλόξενες στήλες του μικρού πράσινου μήλου, πολλές φορές έχω αναφερθεί στην ανάγκη να συζητήσουμε με ειλικρίνεια και χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες για το αύριο της κρίσης, πρόσφατα μάλιστα κατέθεσα και μια σχετική πρόταση (με τη γλώσσα στο μάγουλο). Τέτοια θέματα είναι πολύ προτιμότερα για διαφωνία και αντιπαράθεση, σε σχέση με τον αποστεωμένο αριστερό δογματισμό που αλληθωρίζει προς το παρελθόν.»

    Αποστεωμενο ειναι αυτο που λες εσυ και καρμπον, δεν βαρεθηκατε να το λετε; Οσο εσεις παρφουμαρετε τον ζωντανο νεκρο καπιταλίσμο σας, χωρις να σας πειραζει που οσο σαπιζει τοσο περισσοτερο αιμα χρειαζεται, ανθρωπινο αιμα, εργατικο αιμα, εμεις ψαχνουμε να δουμε πως θα το θαψουμε μια και καλη να παμε παρακατω. «Πολλοι μας λενε τρελους», δεν μας πειραζει, αν ολα αυτα που λεγαμε αρεσαν σε ολους θα ητανε να ανυσηχουμε γιατι ποτε το νεο που συγκρουεται με το παλιο δεν τυγχανει γενικης αποδοχης, η κυριαρχη «ιδεολογια» βασιλευει για οσο βασιλευει και η εκαστοτε κυριαρχη ταξη, αρα δεν περιμενουμε απο την κυριαρχη ταξη να μας στρωνει χαλια και ολοι να συμφωνουν με αυτα που λεμε, ο λαος μοιραια επηρρεαζεται απο την κυριαρχη ιδεολογια. Οπως ο μεσαιωνικος ανθρωπος αποδεχοταν την μοιρα του για αιωνες χωρις να αμφισβητει την «θεικη ταξη πραγματων» ετσι και ο συγχρονος ανθρωπος αποδεχεται την καπιταλιστικη ταξη πραγματων χωρις να την αμφισβητει, παρα μονο επιφανειακα, γιατι οταν θα ερθει η ωρα να την αμφισβητησει στη ριζα της, αυτη θα παψει να ειναι κυριαρχη. Ξερομε λοιπον οτι χρειαζεται μεγαλη υπομονη(οχι επαναπαυση) και επιμονη(οχι ξεροκεφαλια).

    Για το παρελθον και τα λοιπα σου απαντησα στα παραπανω σχολια
    η εφοδος στον ουρανο δεν μπορει να γινει αμα δεν πατησεις πρωτα σταθερα στη γη, και παντα το παρον ειναι το αποτελεσμα του παρελθοντος, και το μελλον το αποτελεσμα του αναστοχασμου πανω στο παρελθον, δεν μπορουμε να βγαλουμε συμπερασματα απο το μελλον(δεν εχει ανακαλυφθει ακομα η χρονομηχανη) αλλα μονο απο το παρελθον και το παρον οποτε και εμεις αυτα εξεταζουμε.

    Αυτα σε πρωτη φαση

  24. Ο/Η poexania λέει:

    Μου φαινεται θα παρω μερικες απο τις απαντησεις μου να τις σουλουπωσω να κανω αρθρο, λολ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s