Ανανέωση… ουρανοκατέβατη.

Το  πιο  δημοφιλές  αίτημα    που  κυκλοφορεί  τον  τελευταία    ένα -ενάμισυ   χρόνο  είναι  αυτό  της  ανανέωσης  της  πολιτικής  ζωής . Αποτυπώνεται  στις  δημοσκοπήσεις,    τρυπώνει  στα  περισσότερα  άρθρα, διατυπώνεται  από  τηλεοπτικές  «περσόνες», είναι  η  αγαπημένη  κουβέντα  στις  παρέες.  «Να  φύγουν  αυτοί  και  να  έρθουν  άλλοι. Νέοι,  άφθαρτοι, καινούργιοι,  χωρίς  σχέση  με  τα  κόμματα. Πετυχημένοι  άνθρωποι με  γνώσεις  και  ικανότητες  και  με  διάθεση  να  προσφέρουν  κι  όχι  να  πάρουν. Οχι  άλλους  επαγγελματίες  πολιτικούς,  όχι  άλλους  αφισοκολλητές, όχι  άλλα  παιδιά  του  κομματικού  σωλήνα»

Το  αίτημα  ακούγεται  αρχικά  όμορφα.  Το  οικονομικό  πρόβλημα  που  περνάμε  το  κάνει  ακόμα  πιο  εύηχο. Τα  αποτελέσματα  των  δυο  τελευταίων  εκλογικών  αναμετρήσεων  με  την  σάρωση  των  κομμάτων  που  κυβέρνησαν  την  Ελλάδα  μετά   το  1974 και  την  ανάδειξη  νέων  σχηματισμών   σε  μεγάλο  βαθμό  εξέφραζε  και  αυτό  το  αίτημα.  Οι  συνθήκες  το  διατηρούν  μονίμως  στην  επικαιρότητα. Ομως….

Στις  δημοκρατίες   τα  νέα  πρόσωπα    στην  πολιτική  προκύπτουν μέσα  από  ένα  πράγμα  που  λέγεται  εκλογές. Δεν  προκύπτουν  από  το  πουθενά,  δεν  μπορεί  να  είναι  αποτέλεσμα  κάποιας  μαγικής  διαδικασίας  μέσω  της  οποίας  νέοι, άξιοι,  άφθαρτοι  και  ικανοί θα  πάρουν «στα  στιβαρά  χέρια  το  πηδάλιο  της  χώρας  για  να  την  οδηγήσουν  στο  πεπρωμένο  της». Οι  νέοι,  άφθαρτοι,  άξιοι κλπ  θα  πρέπει    να  υπάρχουν,  να  είναι  διαθέσιμοι,  να  κατέβουν  στον  στίβο  της  πολιτικής -άρα  να  φτιάξουν  κόμμα  ή  να  ενταχθούν  σε  κάποιο  από  τα  υπάρχοντα, να  δώσουν  μάχες  μέσα  σε  αυτά  προκειμένου  να  επιβιώσουν  κι  αυτοί  και  οι  απόψεις  τους  –  να  μας  παρουσιάσουν  τις  προτάσεις  τους  και  να  διεκδικήσουν  την – καθόλου  σίγουρη –   ψήφο  μας. Και  στη  συνέχεια  βέβαια  να  αποδειχθούν –  όσοι  εκλεγούν – άξιοι  της  εμπιστοσύνης  μας.

Με  συγχωρείτε, αλλά   προσωπικά  έχω  απορίες. Η  βασικότερη :

Τι    εμπόδισε  πριν  10 χρόνια ,  πριν   5 χρόνια , πριν  1 χρόνο,    την  κάθοδο   τους  στην  πολιτική; Και  υπήρχε   άραγε    γι  αυτούς  τους  νέους, άφθαρτους, άξιους κλπ  πιο  κατάλληλη  στιγμή  από  τις  δυο τελευταίες  εκλογικές  αναμετρήσεις  για  να  κατέβουν  στην  πολιτική  κονίστρα;;;; Με  το  πολιτικό  σύστημα   σε πλήρη  απαξίωση…. με  την  οικονομική  κρίση  στο  ζενίθ …  με  τον  κόσμο  να  σιχτιρίζει   όποιον  πολιτικό  έβρισκε  μπροστά  του;;; Τι  έγιναν  λοιπόν  αυτοί  που  θα  ανανέωναν  την  πολιτική  μας  ζωή;;;;

Υπάρχουν  διάφορες  πιθανότητες. Μία  είναι…. οι  άνθρωποι  αυτοί  απλά  να  μην  υπάρχουν. Μια  δεύτερη  πιθανότητα  είναι      να  μην  ενδιαφέρθηκαν.  Η  τρίτη περίπτωση  είναι  αυτοί  οι  καινούργιοι  πολιτικοί  να  κατέβηκαν  στις  εκλογές  κι  εμείς  να  μην  τους  ψηφίσαμε. Η  τέταρτη   και  μάλλον  τελευταία  πιθανότητα  είναι  οι  νέοι,  άφθαρτοι  και  άξιοι   να  τέθηκαν  υπό  την  κρίση   του  «σοφού»  λαού  και  να  βρίσκονται  ήδη  μέσα  στην  Βουλή. Επομένως  η  ανανέωση- ή  τέλος  πάντων  όση  ανανέωση  θέλαμε  -έγινε !  Ο  Κασιδιάρης, ο  Τατσόπουλος, ο  Χαϊκάλης, ο  Ταμήλος, ο Γερμενής, η Κωνσταντοπούλου, ο  Μαριάς  , ο  Βαρεμένος  είναι  οι  καινούργιοι, αξιοι,  άφθαρτοι πολιτικοί  ή  έστω  κάποιοι  από  αυτούς  που  ανανεώνουν  την  πολιτική  ζωή  του  τόπου. Γιατί  γκρινιάζουμε;;;;

Για  να  σοβαρευτούμε :  Ενας  άξιος  και  πετυχημένος  δικαστικός, επιχειρηματίας , επιστήμονας  δεν  σημαίνει ότι  αναγκαστικά  είναι  κατάλληλος  και  για  βουλευτής  ή  υπουργός. Και  η  ιδιότητα  του  πολιτικού  δεν  απονέμεται. Διεκδικείται  και   ενίοτε (μέσα  και  από    συμβιβασμούς, θυσίες, μάχες)  κερδίζεται.   Από  κει  και  πέρα.   Αξιοι  και  πετυχημένοι  υπάρχουνε. Τους  αντέχουμε;   Μας  αντέχουν;  Αντέχουν  γενικά; Την   αναποφευκτη  φθορά, τις  συγκρούσεις, τις  ήττες,  κάποιες  φορές  και την  διαπόμπευση; Οσοι  αντέχουν   και  όσους  αντέχουμε  είναι  στην  πολιτική.  (Ούτε   τους  βάλαμε  στην  πολιτική «με  το  στανιό»,  αλλά  ούτε  και με  το   ζόρι  μάς  «κατσικώθηκαν»).  Οι  υπόλοιποι  είναι  στα  σπίτια  τους  και  στις  δουλειές  τους. Κι  εμείς  επίσης. Για  να   κουβεντιάζουμε  για  ανανέωση  της  πολιτικής  ζωής. Ουρανοκατέβατη.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ- firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

11 Responses to Ανανέωση… ουρανοκατέβατη.

  1. Ο/Η Chrisgio56 λέει:

    Το άρθρο σου είναι, μπορώ να πω, και απάντηση στο άλλο αστείο σλόγκαν «ΞΗΦΙΣΤΕ ΜΙΚΡΑ ΚΟΜΑΤΑ».
    Καλημέρα και χρόνια πολλά από το Βόλο.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Εχεις απόλυτο δίκιο ! Ηθελα κάτι ανάλογο να γράψω – ότι δηλαδή πίσω από το «αίτημα της ανανέωσης» δεν κρύβεται τίποτα άλλο παρά η προτροπή «ψηφίστε εμάς που δεν μας ξέρετε !»- αλλά είπα να μην παρακακρύνω την ανάρτηση.
      Βόλος , ε; Και είναι ώρα για τσίπουρο… Να περνάς καλά!

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Υπάρχει ένα φαινομενικό παράδοξο, όσο μακρύτερα από την πολιτική διετέλεσε κανείς τον παλιό (καλό;) καιρό, τόσο πιο έντονα εκφράζει σήμερα την επιθυμία του για αλλαγή προσώπων και ανάδειξη νέων και «άφθαρτων». Η λέξη πολιτική εδώ εκφράζει βέβαια την ενεργό συμμετοχή στα κοινά και όχι τη διεκδίκηση μεγαλύτερων ή μικρότερων προσωπικών εκδουλεύσεων, ένα σπορ στο οποίο επιδίδονταν πάντοτε με ιδιαίτερη ζέση οι Νεοέλληνες. Θεωρώ λοιπόν ότι το αίτημα για ανανέωση της πολιτικής ζωής, εκφράζει απλώς την επιθυμία ανάδειξης πολιτικών προσώπων που να μπορούν να μας κάνουν τις δουλειές, όπως στο πρόσφατο παρελθόν και όχι την πρόθεση αντιμετώπισης των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων και δυσλειτουργιών που μας οδήγησαν στην τρέχουσα κρίση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι λεγόμενοι «αγανακτισμένοι» που ασχολήθηκαν ελάχιστα ως καθόλου με τις αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος (αφού πολύ πιθανό αυτές να έθιγαν και τους ίδιους) αλλά απαιτούσαν απλώς «να καεί το μ#ο*%@$*λο η βουλή».

    Έχω την αίσθηση ότι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται περισσότερο να υποστηρίξουν και να δικαιώσουν τη μέχρι τώρα κοινωνική τους συμπεριφορά, παρά να αξιοποιήσουν την ευκαιρία να δουν με νέα μάτια το μέλλον. Ακραίο παράδειγμα το ΚΚΕ το οποίο συνεχίζει την αδιέξοδη και ατελέσφορη αντικαπιταλιστική φιλοσοβιετική του ρητορεία και τους «φιλολαϊκούς» του αγώνες (καλά εντάξει, το ξέρω ότι οι ίδιοι άνθρωποι είναι που κατεβαίνουν συνεχώς στις διαδηλώσεις), παρ’ ότι όχι μόνο δεν αποκόμισε εκλογικά οφέλη το Μάιο και τον Ιούνιο αλλά είδε τα ποσοστά του να μειώνονται δραστικά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ που έταζε τα πάντα σε όλους.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Παρα πολύ σωστή η παρατήρηση αλλά το φαινόνενο δεν είναι παράδοξο. Αν θεωρείς ότι πολιτική είναι το μικροκομματικό αλισβερίσι, η ανταλλαγή εξυπηρετήσεων και ο παραγοντισμός του κ… λογικά θέλεις «καινούργιους κι άφθαρτους» αν το «αλισβερίσι» έστω και για τεχνικούς λόγους περιορισθεί. Εξ άλλου όποιος έχει τόσο στρεβλή αντίληψη για το τι είναι πολιτική πολύ απλά δεν μπορεί να αντιληφθεί ούτε τις δυσκολίες και τα πραγματικά προβλήματα μιας ουσιαστικής ενεργούς συμμετοχής στα κοινά οιύτε τους όρους και τους μηχανισμούς ανανέωσης της πολιτικής ζωής.

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Ετσι είναι, παραμένει όμως το πρόβλημα ότι αρκετοί πολιτικοί (άτομα, φορείς, κόμματα, τάσεις, οργανώσεις) έχουν σαν κύριο στόχο ή ακόμα και μοναδικό λόγο ύπαρξης την εκμετάλλευση του φαινομένου, συχνά βέβαια με άριστες δηλωμένες προθέσεις ή βέβαια και με απλή επίκληση της «αθλιότητας» των αντιπάλων.

  3. Ο/Η Dyer λέει:

    Για να δούμε ποιο γκρινιάζουν για την ανανέωση.
    1. Οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ γκρινιάζουν γενικώς με τον καπιταλισμό δεν γκρινιάζουν για αστική ανανέωση.
    2. Στο ΣΥΡΙΖΑ δεν γκρινιάζουν. Οργανώνονται για την νίκη στις επόμενες εκλογές.
    3. Οι οπαδοί των ΑΝΕΛ μπορεί να γκρινιάζουν για τις διασπαστικές τάσεις μέσα στο i-κόμμα τους όχι όμως για την ανανέωση που περιγράφεις.
    4. Οι οπαδοί της ΧΑ είναι μέσα στη τρελή χαρά. Βλέπουν και δημοκοπικά τους να αυξάνουν. Το μυαλό τους είναι μόνο στις επόμενες εκλογές
    Άρα αυτοί που μένουν να γκρινιάζουν πρέπει να είναι οι ψηφοφόροι των κομμάτων της συγκυβέρνησης. Αυτοί είναι που είναι απογοητευμένοι από αυτούς που κυβερνάνε και λογικά γκρινιάζουν επειδή δεν ξέρουν τι τους φταίει.
    Μέχρι να μάθουν!
    Καλή χρόνια να έχουμε.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Συγχαρητήρια, μόλις κέρδισες στο διαγωνισμό «Συμφωνήστε διαφωνώντας». Συμφωνούμε ακόμα και στο ότι «οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ γκρινιάζουν γενικώς με τον καπιταλισμό δεν γκρινιάζουν για αστική ανανέωση», θα μπορούσες όμως να μας διαφωτίσεις τι είδους ανανέωση ευαγγελίζονται οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ που «οργανώνονται για την νίκη στις επόμενες εκλογές»;

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Όλο τα δύσκολα μου βάζει Νίκο Π.
        Επιφυλάσσομαι για την απάντηση σύμφωνα με τα πιστεύω μου κάποια στιγμή που θα έχω χρόνο. Έχω και γω τη συνιστώσα μου!
        Αν θες όμως τη κομματική γραμμή, διάβασε το σχέδιο διακήρυξης ή περίμενε μέχρι το συνέδριο.
        Καλή χρονιά να έχουμε Νίκο.

  4. Ο/Η SGT λέει:

    Πιστεύω ότι αυτο ακριβώς το θέμα θέλει πολύ συζήτηση διότι αποτελει το κεντρικό ζήτημα στην Ελλάδα σήμερα –

    Πρώτα απ όλα πρέπει να ορισουμε το προβλημα, έτσι ώστε να ξέρουμε ότι μιλάμε όλοι για το ίδιο θέμα.
    Το ζητούμενο είναι η «ανανέωση» ή η «αντικατάσταση» ? Αν το ζητούμενο είναι η ανανέωση τότε πρέπει να κουβεντιασουμε για την αλλαγή των προσώπων που εκλέγονται καμιά 20αριά χρόνια (και παραπάνω..). Βγάλε τον Κακλαμάνη, τον Παυλόπουλο, τον Πρωτόπαπα, τον Παπαδημούλη και βάλε Τατσόπουλο, Ταμήλο κλπ
    Ισως πει κάποιος ότι η ανανέωση περιλαμβάνει και τα κόμματα. ΟΚ. Βγάλε (ποσοστά) απ’ όλους, τόσο που μερικοί (ΛΑΟΣ) να μην μπουν καν στη Βουλή και βάλε καινούργιους «παίκτες». Σαν την Χρυσή Αυγή ας πούμε. Σαν τη Δημιουργία Ξανά (δεν βγήκε), σαν τη Δράση (ομοίως).

    Μας λύνει όμως αυτό το πρόβλημα ? ΠΟΙΟ είναι το πρόβλημα ? Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε ένα εντελώς σάπιο σύστημα λειτουργίας, οριζοντίως και καθέτως, το οποίο πρέπει να αντικατασταθεί.
    Όχι με αλλαγή προσώπων ή κομμάτων αλλά με αλλαγή διαδικασιών, θεσμών. Λέμε ότι έχουμε δημοκρατία αλλά πραγματική δημοκρατία δεν σημαίνει μόνο ότι ψηφίζει ο λαός κάθε 4 χρόνια αλλά ότι υπάρχουν λειτουργούσες δομές και έλεγχος.
    Αν δούμε το πως λειτουργούν τα κόμματα θα καταλάβουμε και το γιατί έχουμε αυτό το κράτος. Μέσα από τα κόμματα και αξιοκρατικές διαδικασίες ανάδειξης από τη βάση υποτίθεται ότι βγαίνουν οι καλύτεροι, οι οποίοι διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία των κομμάτων τους και διεκδικούν την ψήφο του λαού.

    Τι έχουμε σήμερα ? «Μόνιμους» βο(υ)λευτές, γιούς και κόρες και ανηψιές (κληρονομική δημοκρατία), μαιντανούς (με ή χωρίς τσιριχτή φωνή), εραστές της βλακείας και της ξύλινης γλώσσας.
    Μα θα μου πεις, απεικόνιση της ελληνικής κοινωνίας είναι. Με συγχωρείτε αλλά αν αυτή είναι η ελληνική κοινωνία να πάμε μετανάστες στην Αυστραλία εμείς η μειονότητα. Εγώ έχω ΑΛΛΗ εικόνα για την ελληνική κοινωνία – αυτοί είναι οι ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ, οι ΑΝΙΚΑΝΟΙ και οι ΑΝΟΥΣΙΟΙ της ελληνικής κοινωνίας, μιά μειονότητα όπως καλή ώρα οι «ενάντια στην εντατικοποίηση των σπουδών» μειονοτικοί των ΑΕΙ που καταδυναστεύουν την (σιωπηλή) πλειοψηφία.

    Τα σάπια συστήματα δεν «ανανεώνονται»- καταρρέουν και αντικαθίστανται από υγιή οικοδομήματα.
    Θα καταχραστώ λίγο ακόμα την φιλοξενία διότι το θέμα είναι μεγάλο και σηκώνει πολλή συζήτηση.

    Το πρόβλημα μας σήμερα είναι η έλλειψη δομών- δεν έχουμε τις δομές που πρέπει να έχει μιά δημοκρατία. Αυτό είναι το σημείο που οι πολιτικοί πρέπει να επικεντρωθούν, τη δημιουργία συγχρονων δομών.
    Πως ελέγχεται η απόδοση των βουλευτών όταν δεν ελέγχεται καν η προσέλευσή τους ? Πως ελέγχεται η ακεραιότητα των δικαστών όταν δεν υπάρχει καν σαν έννοια ο εσωτερικός έλεγχος, το 360 ? Πως ελέγχεται η απόδοση των ΔΥ όταν δεν υπάρχει καν αξιολόγηση ?

    Δίπλα στην έλλειψη δομών ανθεί η διαφθορά. Αυτό είναι η μάστιγα σε επίπεδο κοινωνίας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες μαιμού συντάξεις και τα φακελλάκια, οι «αναπηρίες» και οι παρανομίες (Ζάκυνθος),η φοροδιαφυγή και το πάρτυ των δημόσιων προμηθειών.

    Τι αποτέλεσμα βλέπουμε ? Οι ΛΙΓΟΤΕΡΟ ικανοί και οι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ λαμόγιοι βγαίνουν κερδισμένοι από αυτό το σύστημα σε βάρος των τίμιων και ικανών.
    Αυτό πρέπει να αλλάξει- ΑΜΕΣΑ. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά από τις χώρες της 1ης ταχύτητας στην ΕΕ.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      1 Αν οι βουλευτές δεν είναι η απεικόνιση της Ελληνικής κοινωνίας πως βγαίνουν;;; Ποιος ψηφίζει γιους , κόρες,μαϊντανούς κλπ.
      2 Δεν είμαι καθόλου ευτυχής για το επίπεδο της Ελληνικής Βουλής, αλλά η εντύπωση μου είναι πως οι «καινούργιοι» είναι χειρότεροι από τους παλιούς.
      3 Στα κόμματα προφανώς και λείπουν θεσμοθετημένες διαδικασίες ανάδειξης και αξιολόγησης στελεχών γιατί -όπως επισημαίνεις- διαδικασίες αξιολόγησης δεν υπάρχουν πουθενά στο δημόσιο. Η αξιολόγηση γενικά θεωρείται κάτι αντιδημοκρατικό.
      4 Πάντως ακόμα και με θεσμοθετημένες διαδικασίες δεν είμαι σίγουρος αν θα αναδεικνύονταν οι αξιότεροι. Πιθανώτατα «αυτή η στάνη αυτό το τυρί βγάζει», στις δεδομένες νάλιστα «καιρικές» συνθήκες βγαίνει και μουχλιασμένο και κάποιοι προσπαθούν να το παρουσιάσουν σαν … ροκφόρ.
      5 Δεν θα πάμε μετανάστες στην Αυστραλία. Θα μείνουμε εδώ. Ισως και να μην είμαστε μειοψηφία. Απλώς οι «άλλοι» κάνουν περισσότερο θόρυβο .Αλλά κι αν είμαστε δεν έχει σημασία. Θα μείνουμε στον τόπο μας και θα βάλει ο καθένας το μικρό, ελάχιστο λιθαράκι του για να τον αλλάξει.

      • Ο/Η SGT λέει:

        Μην ξεχνάς ότι στις τελευταίες εκλογές η αποχή έφτασε το 37%, δηλαδή οι 4 στους 10 δεν ψήφισαν καν. Ετσι όπως πάει κοντεύει να αρθεί η «βάση νομιμότητας», αν δηλαδή ψηφίζουν λιγότεροι από τους μισούς ζήτω που καήκαμε.

        Σκέφτηκα ότι στο #2 έχεις δίκιο- μπορεί ο λόγος να είναι ότι οι παλιότεροι αγωνίστηκαν για να αναδειχθούν ενώ οι γόνοι κληρονόμησαν και το όνομα και το πόπολο. Τωρα αν ειναι απλά επειδή άλλαξαν οι εποχές τι να πω… πάντως όντως έτσι είναι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s