Προσπαθώντας να μην μιλήσουμε για την βία.

Πάντα – κι  όταν  λέω  πάντα  το  εννοώ – όταν  γίνεται  μια  συζήτηση  περί  βίας (τηλεοπτική,  διαδικτυακή  ή  στις  κοινωνικές  συναναστροφές  μας)  κάποιοι  αισθάνονται  έντονη  την  ανάγκη  «να  πετάξουν  την  μπάλλα  στην  εξέδρα». Και  δύο  είναι  οι  βασικοί  τρόποι

Ο  πρώτος   (όχι  και  ο  πιο  αποτελεσματικός)  είναι   να  μεταθέσουν  την  συζήτηση  κάπου  αλλού «Εδώ  έχουμε  λίστα  Λαγκάρντ,  φορολογικό  νομοσχέδιο, φτώχεια,  ανεργία  , φόρους,  ανθρωπιστική  κρίση ….. για  βία  θα  συζητάμε  τώρα;» Ε,  λοιιπόν  ναι!  Αν  αυτό  είναι  το  θέμα  της  συζήτησης, θα  συζητήσουμε   για  την  βία.  Και  στο  κάτω- κάτω  της  γραφής    αν   ξεκαθαρίσουμε  την  θέση  μας  απέναντι  στη  βία,  σε  τελευταία  ανάλυση  απέναντι  στη  δημοκρατία,  αυτόματα    «φωτίζονται»  πολύ  καλύτερα  οι  απόψεις   του   καθενός  μας  απέναντι   σε  οποιαδήποτε  άλλα  προβλήματα.

Ο  δεύτερος   τρόπος   είναι  να  ξεκινήσουμε  τη  συζήτηση  από  το  «τι  είναι  βία». Κι  εκεί  αρχίζει  ένα  γαϊτανάκι  όπου  ο  κάθε  πικραμένος  αναπτύσσει    την  δική  του  θεωρία  «Βία  είναι  και  η  ανεργία!»  «Βία  είναι  και  η  φτώχεια !»  «Μήπως  δεν  είναι  βία   και  η  βίαιη  περικοπή  των  εισοδημάτων»  Πολλές  φορές  πάμε  και  σε  πιο  ποιητικές  εκδοχές  της  βίας  «Βία  δεν  είναι  να  σου  ψαλιδίζουν  τα  όνειρα;», «Βία  είναι  η  μοναξιά!»  Κι  έτσι   χέζεται  θολώνει  η  συζήτηση     και    «βία»  βαφτίζεται    οτιδήποτε  ο  καθένας  δεν  γουστάρει .   Θα  μπορούσα  κι  εγώ  και  ο  καθένας   να  μπούμε   σ΄ αυτο  το  πανηγυράκι   της  παράνοιας  και  των  υπεκφυγών «Βία  είναι    να  δουλεύω  κανονικά  κι  ο διπλανός  μου  να  τα ξύνει¨, «Βία  είναι  να  μου  κόβουν  τη  σύνταξη  επειδή  κάποιος  αλήτης  έδινε  σε  ένα  άλλο  αλήτη  σύνταξη- μαϊμού», » Βία  είναι  να  υποχρεώνομαι  να  κλείσω  το  μαγαζί  μου επειδή  ο  απέναντι   κόβει    αποδείξεις  μία  στις  τρες».

Οποιοσδήποτε  από  τους  δύο   δρόμους  υπεκφυγής  να  ακολουθηθεί  παραμερίζεται   η  πραγματικότητα:  Βία   είναι  το     να  σου  σπάει  κάποιος  το  κεφάλι  (να  σε  καίει,  να  σε  πυροβολεί,  να  σε  ανατινάζει, να  σε  μαχαιρώνει  ) επειδή  έχει  διαφορετική  άποψη  από  την  δική  σου  ή  τέλος  πάντων  επειδή  έτσι  γουστάρει.

Και  γιατί  έχουμε  άραγε  την  αγωνιώδη  προσπάθεια  ορισμένων  να  αποφύγουν  να  ασχοληθούν  με  την  βία;  Γιατί  η  βία,  η  πολιτική  βία,    στην  Ελλάδα    από  το  1974   έχει  κυρίως, κυριώτατα,  αριστερό  πολιτικό  πρόσημο,  γιατί  η  βία  είναι  μια  διαδικασία  που   όχι  μόνο  δεν  αποκλείεται  αλλά  περιλαμβάνεται  στο  DNA  της  μαρξιστικής  ιδεολογίας   των  περισσότερων  παραφυάδων  της.  Κάτι  τέτοια  ενοχλούν  στην  Ελλάδα  και  είναι  ο  βασικός  λόγος  που  δημιουργεί  δυσκολίες  και  σε  μια  ξεκάθαρη  καταδίκη  και  σε  μια  αιτιολόγηση  των  φαινομένων  βίας  που  όμως  δεν  θα  καταντάει  δικαιολόγηση  και  εν  τέλει  νομιμοποίηση.

Γιατί  τα  φαινόμενα  της  πολιτικής  βίας στην  Ελλάδα  δεν  έχουν  να  κάνουν  ούτε  με  κάποιο  καθεστώς  ανελευθερίας  στο  οποίο  ζούμε, ούτε  με  την  φτώχεια,  ούτε  πολύ  περισσότερο  με  την  παρούσα  οικονομική κρίση.  Η  πολιτική  βία  που  ζούμε  στην  Ελλάδα  της  Μεταπολίτευσης  από  τα  τσαμπουκαλίκια  οργανωμένων  τραγικών  μειοψηφιών,  τις  καταλήψεις,  τους  προπηλακισμούς,  μέχρι  τα  γκαζάκια,  τις  μολότωφ,  τους  εμπρησμούς  και  τις  δολοφονίες έχουν  τρεις  βασικούς  λόγους

1. Την  ανοχή  της  Πολιτείας   και  την  αδυναμία  της  να  δράσει  κατασταλτικά  στην  αντιμετώπιση  τους.  Αν  ανεχθείς  ένα  «τσαμπουκά»  (για  να  μην  σε  πουν  αυταρχικό), οι «τσαμπουκάδες» θα  πολλαπλασιασθούν   και  θα  εξελιχθούν  και  «ποιοτικά».

2. Την  μέχρι  νομιμοποίησης   δικαιολόγηση   και  σε  ορισμένες  περιπτώσεις   ελάχιστα   διακριτική  επικρότηση  πολλών    φαινομένων  βίας  από    σημαντικά  και  όχι  περιθωριακά  τμήματα  της  Αριστεράς. Αν  επί  δεκαετίες  υπερασπίζεσαι  πολιτικά  οποιονδήποτε  εξ  αριστερών  προερχόμενο  θέλει  εν  τέλει  να  επιβάλει  «το  δικό  του», υπονομεύεις  της  άμυνες  της  κοινωνίας  (αυτοϋπονομεύεσαι κιόλας , αλλά  αυτό  είναι  άλλο  θέμα).

3. Την  ακραία  ρητορική  ορισμένων  τμημάτων  της  Αριστεράς  στην  πολιτική  της  αντιπαράθεση  με  τις  άλλες  πολιτικές  δυνάμεις. Στην  παρούσα  φάση  αυτό  είναι  ακόμα  πιο  έντονο. Αν  μιλάς  για  κατοχική κυβέρνηση, Τσολάκογλου, προδότες, γερμανοτσολιάδες  και  άλλα  φαιδρά  δεν  θέλουν  πολύ  κάποιοι  με   καμμένα  εγκεφαλικά  κύτταρα  να  αρχίσουν  να  παίζουν  … «επανάσταση».

Μηδενική  ανοχή  στη  βία (γιατί  άραγε  ενοχλεί  ορισμένους;), πλήρης    και  απόλυτη  πολιτική  απομόνωση  της,  ανάδειξη  της  ως  διαδικασία  επιβολής  του  νόμου  της  ζούγκλας  είναι  οι  αναγκαίες    συνθήκες  για  την  καταπολέμηση  της  βίας. Απ΄ όπου  κι  αν  προέρχεται, για  οποιοδήποτε  λόγο, με  οποιαδήποτε  μορφή. Είναι  θέμα  δημοκρατίας  και  εν  τέλει  πολιτισμού.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to Προσπαθώντας να μην μιλήσουμε για την βία.

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Ενώ firiki2010 προσπαθείς να ξεκαθαρίσεις την έννοια της βίας από τις αριστερές (και όχι μόνο) περικοκλάδες, φτάνεις στο σημείο μάλιστα να ορίσεις τι εστί βία με παχιά κόκκινα γράμματα (τυχαίο;), μετά πέφτεις στις δικέ σου περικοκλάδες και δίνης αφορμή να ορίζει τελικά ο καθένας τη βία όπως επιθυμεί. Αυτό που απέκλεισες από την αρχή. Για παράδειγμα η κατάληψη ενός εγκαταλελειμμένου κτηρίου αποτελεί πράξει βίας; (σύμφωνα με τον ορισμό σου!).
    Παμε τώρα στις αιτίες οι οποίες όπως λες δεν έχουν να κάνουν με την ανέχεια!!!!!!!!
    Αλήθεια υπήρχε τόση εγκληματικότητα πριν τη κρίση;
    Το ότι κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή να σε ληστέψουν δεν είναι βία εξ αιτίας της φτώχειας;
    Οι περιπτώσει που αναφέρω περιλαμβάνονται στον ορισμό σου;
    Αυτή είναι η βία που αφορά τους πολίτες ή άλλη την οποία περιγράφεις αφορά κυρίως τους πολιτικούς.

    Σύμφωνα λοιπόν με το συλλογισμό σου: 1. Τα ΜΑΤ δεν ασκούν βία. Αν όμως ασκήσουν αυτή θα έχει αριστερό DNA! 2. Η ερμηνεία των φαινομένων της βίας και της δυναμικής που την δημιουργεί όταν δεν μας συμφέρει υποθάλπει την βία (δημοκρατική εξήγηση). 3. Οι λεκτικοί εξτρεμισμοί των αριστερών εξεγείρουν τη βία των εξτρεμιστών!

    Τελευταία ο κύριος αριστερός χώρος που περιγράφεις προχωρά σε «ξεκάθαρη» καταδίκη των φαινομένων βίας που περιγράφεις. Πιστεύεις ότι θα εκλείψουν; Ήταν τελικά όλα θέμα αφορισμού;

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Είναι νομίζω προφανές ότι στην ανάρτηση μιλάω για την βία που ασκείται με αφορμή την «πολιτική άποψη» , «κοινωνικούς αγώνες» κλπ Επομένως τα περί εγκληματικότητας γενικώς και αορίστως και των αιτίων της μου φαίνονται μάλλον άσχετα.
      Σε όλους τους επιχρωματισμούς χρησιμοποιώ το εντονο πορτοκαλί ( και όχι κόκκινο) όπως και στη φράση που αναφέρομαι για ποια βία μιλάω. Το κόκκινο το χρησιμοποιώ σχεδόν πάντα στο κλείσιμο της ανάρτησης (ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα εφτανα στο σημείο να «απολογηθώ» και για τα χρώματα που χρηδιμοποιώ- ευτχώς που κατάργησα το παλιό μαύρο φόντο γιατί θα αντιμετώπιζα κατηγορία «επί φασισμώ» 🙂 )
      Η κατάληψη ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου αποτελεί μία παράνομη πράξη. Η εκκένωση του είναι εφαρμογή του νόμου. Αν τώρα μέσα στο κτίριο οι καταληψίες έχουν συλλογή από 1247 άδεια μπουκάλια μπύρας, στυλιάρια, αντιασφυξιογόνες μάσκες και άλλα τέτοια είδη «οικιακής χρήσης» μάλλον θα πρέπει να το αντιλαμβάνεσαι ότι «κάποια» σχέση με την βία υπάρχει !
      Τα ΜΑΤ είναι όργανα της Πολιτείας η οποία έχει και κάθε δικαίωμα να ασκήσει βία – στα πλαίσια του νόμου – προκειμένου να εφαρμόσει το νόμο. Πουθενά δεν γράφω ότι η βία γενικώς και αορίστως έχει «αριστερό DNA» Γράφω : «Γιατί η βία, η πολιτική βία, στην Ελλάδα από το 1974 έχει κυρίως, κυριώτατα, αριστερό πολιτικό πρόσημο, γιατί η βία είναι μια διαδικασία που όχι μόνο δεν αποκλείεται αλλά περιλαμβάνεται στο DNA της μαρξιστικής ιδεολογίας των περισσότερων παραφυάδων της». Προφανώς η βία είναι εγγεγραμένη στο DNA κάθε ολοκληρωτισμού και κάθε δικτατορίας.
      Η ερμηνεία των φαινομένων της βίας είναι απαραίτητη ακόμα κι αν οδηγεί σε δυσάρεστα συμπεράσματα. Προφανώς όμως αν κάνεις λάθος ερμηνεία μπορεί και να υποθάλψεις την βία. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα αν η ερμηνεία είναι συνειδητά λάθος.
      Οι λεκτικοί εξτρεμισμοί γενικώς καλλιεργούν την βία Οταν ο Κασιδιάρης μιλάει για την «κρυπτεία» αυτό κάνει. Το ίδιο και το ΚΚΕ όταν μιλάει για ανυπακοή. (Στο (3) μετά «τμημάτων της Αριστεράς» θα έπρεπε εςνδεχομένως να βάλω ένα «και όχι μόνο»).
      Προσωπικά δεν βλέπω «ξεκάθαρη καταδίκη». Εξακολουθώ να βλέπω πολλές διαφοροποιήσεις και πολλές υπεκφυγές.
      Οπως γράφω η καταδίκη, η απομόνωση κλπ της βίας αποτελούν «αναγκαίες συνθήκες». Απολύτως συνειδητά παρέλειψα το «και ικανές».

      • Ο/Η Dyer λέει:

        1. Οι «κοινωνικοί αγώνες» δεν μπορεί ποτέ να αποτελούν πράξεις βίας, εκτός και αν εννοείς συντεχνιακούς αγώνες οι οποίοι στρέφονται κατά της κοινωνίας.
        2. Η εγκληματικότητα όμως που αναφέρω, όπως και η βία που συνεπάγεται είναι αυτή που αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Η άλλη βία αφορά κυρίως τους πολιτικούς, δεν αφορά τους πολίτες και αποτελεί το ενδιαφέρον λαϊκό θέαμα τω νυκτερινών ειδήσεων.
        3. Η βία της εξουσίας είναι πάντα νόμιμη!!!
        Καμιά φορά όμως είναι λάθος και οι νόμοι και τα θύματα ίσως δεν αντέχουν την αδικία μέχρι τις επόμενες εκλογές.
        4. Ακόμα και οι λάθος ερμηνείες ή οι λεκτικοί εξτρεμισμοί αποτελούν απλά διανοητικές ή λεκτικές ασκήσεις, δεν περιέχουν ίχνος βίας. Η άσκηση βίας απαιτεί και άλλες δυναμικές.

        Τέλος τα «κόκκινα παχιά γράμματα» (πορτοκαλί είναι το ξέρω, και αυτό το παραποίησα) τα ανέφερα για να δείξω τον τρόπο που κάνει σήμερα κρητική η ΝΔ κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Αγαπητό firiki2010 ήθελα να νιώσεις για λίγο ΣΥΡΙΖΑ. Χιούμορ έκανα!

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Dyer
        1 Για «κοινωνικούς αγώνες» μίλησαν κατά καιρούς συλληφθέντες για τρομοκρατικές πράξεις ή για ληστείες Τραπεζών. Εσύ τι μου λέ; Οτι οι «κοινωνικοί αγωνιστές» εξ ορισμού ανατινάζουν, σκοτώνουν και ληστεύουν μη βιαίως;
        2. Η εγκληματικότητα στην οποία αναφέρεσαι είναι εκτός θεματος.
        Η φράση σου «Η άλλη βία αφορά κυρίως τους πολιτικούς, δεν αφορά τους πολίτες και αποτελεί το ενδιαφέρον λαϊκό θέαμα τω νυκτερινών ειδήσεων ‘ μοιάζει να δείχνει ότι κατά την άποψη σου η βία κατά πολιτικών είναι ήσσονος σημασίας, δεν έχει σχέση με την κοινωνία , για να μην πω οτι μοιάζει πως ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΟΤΕΙΣ . Ή δεν καταλαβαίνεις ότι αυτού του είδους η βία δεν είναι θέμα προσωπικό αλλά στρέφεται κατά απόψεων, άρα κατά της δημοκρατίας ή ΔΕΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
        Αυτό το «δεν αφορά τους πολίτες» να το πεις στην Παρασκευή, στην Αγγελική και στον Επαμεινώνδα και στους συγγενείς τους να το πεις σ΄ αυτούς που είδαν τις περιουσίες τους να καίγονται, να το πεις σ΄ αυτούς που είδαν προσπάθειες ετών να καταστρέφονται από τραμπουκικες συμπεριφορές που είχαν την large αντιμετώπιση που κι εσύ επιδεικνύεις.
        3 Ποιος, πως και πότε κρίνει ότι οι νόμοι (που τους έκαναν αυτοί που ψηφίσαμε εμείς) είναι λάθος;;; Κι αν θεωρεί κάποιος πως ο νόμος είναι λάθος αυτό τι δικαίωμα του εξασφαλίζει;;; Να μου σπάσει το κεφάλι επειδή πιστεύω ότι ο νόμος είναι σωστός;;;
        4 Οι λεκτικοί εξτρεμισμοί μια χαρά μπορούν να δημιουργήσουν κλίμα για ν΄ ανθίσει η βία.
        Τα περί χρωμάτων και τα περί κριτικής που κάνει η ΝΔ (κάτι ετοιμάζω σχετικά) δεν τα κατάλαβα, αλλά δεν νομίζω ότι έχει και μεγάλη σημασία

        ΤΟ ΡΕΣΙΤΑΛ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΣΟΥ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΗΤΑΝ … ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s