Καμένα μυαλά !

Οταν  παίρνεις  ένα  όπλο   και  το  στρέφεις  σ΄ ένα  άλλο  άνθρωπο   από  κει  και  πέρα  το  αν  θα  σκοτώσεις  ή  θα  σκοτωθείς  είναι  θέμα  συγκυρίας.  Και  μόνο  το  ότι  επιλέγεις  το  όπλο –    όχι  εν  θερμώ  αλλά  στην  απόλυτη  ψύχρα-   σαν  μέσο  αντιμετώπισης  προβλημάτων  και  μάλιστα  πολιτικών,   λογικά  προϋποθέτει  πως  έχεις  αποκλείσει     οποιαδήποτε  άλλη    ενδιάμεση  λύση  πριν  την  εξόντωση  του  «άλλου».

Απαραίτητη  προϋπόθεση  για  να  φτάσεις  σε  αυτόν  τον  αποκλεισμό  και  να  πάρεις  το  καλάσνικωφ  είναι  να  προφτάσεις  … να  ζήσεις. Να  ζήσεις  στον  πραγματικό  κόσμο, να  συμμετάσχεις  σε  αυτόν,  να  γνωρίσεις  το  σύστημα, να  διαβάσεις   έστω  γι  αυτό  και  κάποια  στιγμή  να  το  απορρίψεις  και  ν΄αρχίσεις  ενδεχομένως   να  το  πυροβολείς  (κυριολεκτικά). Αυτοί  εδώ  στα  24,  στα  22,  στα  20  τους  χρόνια  … πότε  πρόλαβαν;;;; Πότε  πρόλαβαν  σ΄ αυτές  τις  ηλικίες  να  έχουν  ήδη  παρελθόν  ετών  στο  «κουρμπέτι»; Με  τι  εμπειρίες; Με  τι  υπόβαθρο;

Προσωπικά  έχω  μόνο  μια  απάντηση:  Καμένα  μυαλά ! Εντελώς  καμένα ! Μη  με  ρωτήσετε  πως  πρόλαβαν  και  τα  έκαψαν. Δεν  τα  ξέρω  τα  «παιδιά», δεν  ξέρω  τους  γονείς  τους, δεν  ξέρω  τους  δασκάλους  τους,  δεν  ξέρω  πως  διάλεγαν  ή  πως  τους  διάλεγαν  τις  παρέες  τους, δεν  ξέρω  ποιοί είναι  οι  άνθρωποι  (αν  υπήρξαν) που  τους  καθοδήγησαν  στη  ζωή  τους ( πέραν  αυτών  που  τους  καθοδήγησαν  στην  τρομοκρατία). Μπορώ  να  κάνω  μια   εικασία  μόνο:  ότι , επειδή  για  να  καεί  ενα  μυαλό  χρειάζεται  χρόνος,  αυτό  το  «κάψιμο»  άρχισε  εδώ  και  πολλά-πολλά  χρόνια.

Οι  υπεύθυνοι  αυτής  της  διαδικασίας μάλλον  δεν  είχαν  όνειρο, ούτε  περίμεναν  τα  «παιδιά» να  γίνουν  ληστές  Τραπεζών. Για   κάποιο   άλλο  μέλλον  φαντάζομαι  τα  προετοίμαζαν, λιγότερο  επικίνδυνο  και   περισσότερο  ένδοξο. Η δουλειά  όμως  κάπου  στράβωσε.  Τα  «παιδιά»  κατάντησαν   να «καβαλήσουν  το  καλάμι», να πάρουν  από  ένα  καλάσνικωφ  και  να  πασχίζουν  να  επιβάλουν  το  γουσταρλίκι  τους  νομίζοντας  ότι  είναι  αναρχικοί  ή  νομίζοντας  ότι  αγωνίζονται  για  κάποιους,  επειδή  είναι  αυτοί  οι  ευαίσθητοι  και  ενδεχομένως    η  φωτισμένη  πρωτοπορία !

Το  τι  κάνουμε,  τι  λέμε, πως  συπεριφερόμαστε  ως  άτομα  και  ως  κοινωνία  πρέπει  να  το  μετράμε. Αλλιώς  μας  προκύπτουν  αυτό  που  προέκυψε: ΚΑΜΕΝΑ  ΜΥΑΛΑ !

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s