Ο φόβος μας είναι η μόνη τους ελπίδα.

Ακου  να  δεις    ανθρωπάκο ! Να  στο  ξεκαθαρίσουμε  από  την  αρχή.  Δεν  σε  γουστάρουμε !  Δεν  γουστάρουμε  ούτε  αυτά  που  λες , ούτε  αυτά  που  κάνεις ,  ούτε  καν  αυτά  που  σκέφτεσαι   Δεν  μας  αρέσει  ούτε  το ότι  δουλεύεις, ούτε  το  πως  μεγαλώνεις  τα  παιδιά    σου,   ούτε  το  που  ψωνίζεις, ούτε  τι  ψηφίζεις, ούτε   τι  βλέπεις  στην  τηλεόραση, ούτε  τι  διαβάζεις, ούτε  τι  μουσική  ακούς .  Μας  εκνευρίζει  αφάνταστα  η  ύπαρξη  σου, ιδίως  όταν  την  περιφέρεις  χωρίς  ενοχές,  όταν  προσπαθείς   να  φτιάξεις  κάτι για  σένα, για  τα  παιδιά  σου,  γι  αυτό  που  λες  «τόπο  σου».  Ιδίως  μας  εκνευρίζεις  όταν  μιλάς,  όταν  υπερασπίζεσαι  αυτό  που  είσαι, όταν  υπερασπίζεσαι  αυτά  που πιστεύεις.   Κι  αν    αρχίσεις    να  μας  μιλάς   και   για  νόμο  εμείς   παθαίνουμε  κάτι  σαν  πανικό.  Αλαφιαζόμαστε.  Στα  παπάρια  μας  οι  νόμοι  σου!  Δεν  τους  γουστάρουμε! Ούτε  αυτούς!  Και  δεν  μας  αφορούν.

Γι  αυτό  ανθρωπάκο   εμείς,  όποτε  σε  πετυχαίνουμε,   θα  σε  λιανίζουμε.  Θα  σε  δέρνουμε  ,  θα  σε  γιαουρτώνουμε,  θα  σε  μαχαιρώνουμε, θα  σε  καίμε,  θα  σε  πυροβολούμε, θα  σου  διαλύουμε  το  μαγαζί  σου,  τον  πάγκο  σου, το  σπίτι  σου.  Και  ταυτόχρονα, θα  σε  βρίζουμε, θα  σε  συκοφαντούμε,  θα  σε  κοροϊδεύουμε,  θα  σου  στέλνουμε  σφαίρες  μέσα  σε  φακέλους, θα  κάνουμε  ότι  μπορούμε  ώστε  επιτέλους  να  σωπάσεις.  Κι  ακόμα  θα  καταστρέφουμε  κάθε  προοπτική  σου,  θα  υπονομεύουμε   κάθε  προσπάθεια  σου, θα  κάνουμε  ότι  μπορούμε   για  να  σου  πολλαπλασιάσουμε  τα  προβλήματα .  Και  πάνω  από  όλα  θέλουμε    να  φοβηθείς,  να  τρέμεις  και  μόνο  επειδή  σκέφτηκες  αυτά  που  ξέρεις  οτι  δεν  γουστάρουμε.  Θέλουμε  να  κυκλοφορείς  με  το  κεφάλι  σκυφτό  και  με  το  στόμα  ραμένο. Κι  όταν   καμμιά  φορά   κουβεντιάζεις,  να  μην  λές  αυτό  που  σκέφτεσαι,  αλλά  αυτό   που  νομίζεις  ότι  θέλει  ν΄ ακούσει  κι  ο  εξ  ίσου  τρομοκρατημένος  ανθρωπάκος  απέναντι  σου.  Θέλουμε  το  πρώτο  πράγμα  που  θα  σκέφτεσαι , όταν  πας  να  πεις    ή  να  κάνεις  κάτι,   να  είμαστε  … εμείς.

Ποιοί  είμαστε;  Το  ξέρεις   ανθρωπάκο !  Αλλά  είδες;  Φοβάσαι  να  μας  ονοματίσεις !  Είσαι  σε  καλό  δρόμο.  Είμαστε  οι  χουλιγκάνοι, ανθρωπάκο.  Είμαστε  οι  τραμπούκοι,  οι  μαφιόζοι,  το  παρδαλόχρωμο  φασισταριό  άλλοι  με  κουκούλες  και  άλλοι  όχι, όλοι  όμως  «ένα  πράμα».   Κάτι  σαν  την  … Αγία  Τριάδα. Ομοούσιο  και  αδιαίρετο. Ανασφαλείς, συμπλεγματικοί και  αποτυχημένοι,   βάζουμε πάνω  από  όλα  τα  δικά  μας «θέλω»,  τα  δικά  μας  γουσταρλίκια ,  τα  δικά  μας  συμφέροντα  και  θα  σου  τα  επιβάλλουμε.  Είμαστε  τα  φωτισμένα  μυαλά  που  ξέρουμε   τι  είναι   πραγματικά  σωστό  και  τι  είναι  λάθος. Είμαστε  οι  εκλεκτοί  και  είναι  η  μοίρα  μας  να  σε  βγάλουμε  ανθρωπάκο –  με  τον  ένα  ή  τον  άλλο  τρόπο –  από  τη  μιζέρια  σου.  Είτε  θέλεις ,  είτε  όχι !  Εμείς ζούμε  με  τις  φαντασιώσεις  μας   και  ταυτόχρονα  είμαστε  ο  μόνος  λόγος  ύπαρξης  τους.  Και  θέλουμε  κι  εσύ να  ζήσεις  μ΄   αυτές. Ή   έστω  να  το  υποκρίνεσαι….. και  να  μαζευτείς    σιωπηλός  στη  γωνιά   σου  χεσμένος  από  τον  φόβο. Ο  φόβος  σου  είναι  η  μόνη  μας  ελπίδα.

(για  την  «αντιγραφή»)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ- firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ο φόβος μας είναι η μόνη τους ελπίδα.

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Μιλώντας μάλλον φιλικά πριν από πολλά χρόνια με ένα άτομο αυτής της κατηγορίας, μου παραδέχθηκε τελικά ότι βασικά του κίνητρα ήταν η άρνηση και η εκδίκηση προς εκείνους που τον ανέθρεψαν. Και αν αυτός ήταν αρκετά ευφυής και ειλικρινής για να μπορεί να αντικρύσει έστω και λίγο τον εαυτό του (μεγάλη κουβέντα εδώ), οι περισσότεροι ούτε κατά προσέγγιση δεν διαθέτουν ανάλογα χαρίσματα και περιορίζονται σε μια ολοκληρωτική άρνηση του ορθολογισμού και του πολιτισμού, στο όνομα κάποιων αφηρημένων αρχών. Θα ήθελα να ξέρω, πόσα από τα άτομα αυτά μπορούν πραγματικά να ερωτευτούν…

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Νομίζω πως κάθε άνθρωπος φτάνει σε αυτό που είναι μέσα από τις δικές του δαιδαλώδεις διαδρομές. Τα πάντα μετράνε το DNA, οι γονείς, το περιβάλλον, οι φίλοι, ακόμα και οι υποτιμώμενες συνήθως συγκυρίες. Και προφανώς δεν ανταποκρινόμαστε όλοι κατά τον ίδιο τρόπο.
    Το να μπορούμε να ρίχνουμε και καμμιά ματιά στον καθρέφτη μας μπας και κατάλάβουμε τα «τι», τα «πως» και τα «γιατί» είναι μια διαδικασία χρήσιμη , τις περισσότερες φορές όμως και επώδυνη. Γι αυτό αποφεύγεται.
    Για να είμαι ειλικρινής όταν απέναντι μου έχω τον οποιοδήποτε τραμπούκο που προσπαθεί να κάνει εμένα , τον διπλανό μου, την κοινωνία να το «βουλώσει» και να επιβάλει το «γουσταρλίκι» του η πρώτη μου προτεραιότητα δεν είναι να μάθω ούτε πως ούτε γιατί έφτασε σ΄ αυτό το σημείο. Πρώτη μου προτεραιότητα είναι να μην τον αφήσω να εκφοβίσει εν ονόματι – όχι κάποιων αρχών – αλλά εν ονόματι της καραμπίνας, της μολότωφ ή της κάμας που κρατάει. Τα άλλα έπονται…..
    «….πόσα από τα άτομα αυτά μπορούν πραγματικά να ερωτευτούν…» Οι ίδιοι θα σου πούνε πως μπορούν . Φαντάζομαι μ΄ένα τρόπο ενδεχομένως διαφορετικό από αυτόν που ερωτεύονται άλλοι. Εξ άλλου στα περί έρωτος υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία «απόψεων» απ΄ ότι στην πολιτική 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s