Τσάβες : Προς … αποφυγή

Δεν  ανήκω  στους  θαυμαστές  του  Τσάβες. Μου  είναι  εξαιρετικά  δύσκολο  να  συμπαθήσω    ανθρώπους  για  τους  οποίους  εκφράζουν  τον  θαυμασμό  τους  ο  Ιρανός  Αχμαντινετζάντ  και  ο   Ραούλ  Κάστρο.  Δυσκολεύομαι  να  δω  με  καλό  μάτι  πρώην  πραξικοπηματίες  έστω  κι  αν  στη  συνέχεια  αναδείχθηκαν  στην  εξουσία  με  την  ψήφο  του  λαού.  Μου  δημιουργεί  απορίες   η  προσπάθεια  για  την  εξασφάλιση  ισοβιότητας  στην  Προεδρία  της  χώρας.  Εχω  πολλές  αμφιβολίες  για  ηγέτες  που  κερδίζουν    όλες  τις  εκλογές  που  γίνονται  στην  χώρα  τους  επί  14  χρόνια.  Μου  δημιουργεί  περίεργες  σκέψεις  και  συνειρμούς. Ισως  γιατί  είμαι  καχύποπτος  και  προκατειλημμένος.  Δεν  πολυκαταλαβαίνω  ακόμα  την  επιτυχία  του  «Βενεζουελιάνικου  μοντέλου»  με  δεδομένο  τις   6  υποτιμήσεις  του  εθνικού  νομίσματος  επί  Τσάβες (η  τελευταία  πριν λίγους  μήνες  κατά  32%), την  τρομακτική  εγκληματικότητα, την  κακή  κατάσταση  των  υποδομών κι  όλα  αυτά  σε  μια  χώρα  που  κολυμπάει  στο  πετρέλαιο. Και  βέβαια    οι  εκδηλώσεις  λατρείας    προς  εν  ζωή  ή  αποθανόντες  ηγέτες   (λατρεία  μέχρι  ταρίχευσης)  όταν  δεν  μου  προκαλούν   γέλιο  με  βάζουν  σε  σκέψεις  για  την  ειλικρίνεια την  στόχευση  ή  τις  αιτίες  τους .

Θα  μου  πείτε  αυτά  συμβαίνουν  στην  Λατινική  Αμερική   που  έχει  μια  μακρά  παράδοση-  και  όχι  βέβαια  χαμένη  στο  μακρινό  παρελθόν-  πραξικοπημάτων, σφοδρών  και  αιματηρών  συγκρούσεων, οικονομικών  καταστροφών  και  άφθονου  λαϊκισμού   που  κάνει  τον  εγχώριο  λαϊκισμό   μας  να  μοιάζει  με … αποθέωση  του  ορθολογισμού.  Εχετε  δίκιο ! Αυτά  συμβαίνουν  στη  μακρινή  Λατινική  Αμερική. Και   μου  φαίνεται  εξαιρετικά  γελοίο   κάποιοι  σ΄ αυτή  τη  γωνιά  της  Ευρώπης  να  θαυμάζουν,   να  ζηλεύουν  και  να  ονειρεύονται  την …. Βενεζουέλα   Και  ειδικότερα  την  Βενεζουέλα  του  Τσάβες.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

ΥΓ Αρκετά  περισσότερα  και  στα

1) http://planus.pblogs.gr/2013/03/h-politeia-toy-oygko-tsabes-apo-thn-pisw-plefra.html#comments

2) http://www.realpolitics.gr/archives/46205/

3) http://www.blemilo.com/2013/03/blog-post_11.html

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Τσάβες : Προς … αποφυγή

  1. Ο/Η Φωτεινή λέει:

    «Αυτά συμβαίνουν στη μακρινή Λατινική Αμερική.»

    Εἶσαι σίγουρος; ᾿Εμένα μοῦ θυμίζει ἄλλους ἐκλεγμενους καί λαοπλάνους, ἐγχώριους «πολιτικούς». . .ὀνόματα δέν λέμε!!! 😀

    Καλή ἑβδομάδα, Φυρῖκι.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Αν αναφέρεσαι μεταπολιτευτικά και σε…. απελθόντες, είναι σίγουρο πως δεν προσπάθησαν να κάνουν ένοπλο πραξικόπημα, δεν προσπάθησαν να γίνουν ισόβιοι, δεν έχωσαν φυλακή πολιτικούς τους αντιπάλους και όταν απήλθαν κανένας δεν πρότεινε την … ταρίχευση τους.
      Αν τυχόν αναφέρεσαι σε σύγχρονους ενδεχομένως να έχουν «μέλλον λαμπρό» αλλά επιμένω ότι σε σχέση με τη Λατινική Αμερική είμαστε (ακόμα) μια βαθύτατα λογοκρατούμενη χώρα και ακόμα οι «έξαλλοι» εκ των πολιτικών μας σε σχέση με τους διάφορους Λατινοαμερικάνους «Τσάβες» είναι τουλάχιστον μισό αιώνα μπροστά.
      (Η Ιστορία – θα μου πείς – δεν κινείται ευθύγραμμα. Αυτό…. είναι ένα
      «προβληματάκι»)

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Ο Τσάβες οργάνωσε όχι ένα αλλά δύο πραξικοπήματα το 1992, ποντάροντας στη λαϊκή αγανάκτηση για την πολιτική λιτότητας που εφήρμοζε η τότε κυβέρνηση, μετά από συμφωνία για δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και τα δύο απέτυχαν, έδωσαν όμως στον Τσάβες αρκετή δημοσιότητα σαν προστάτη των φτωχών και αδικημένων και υπερασπιστή του λαού, ώστε να διεκδικήσει με επιτυχία την εκλογή του μετά από μερικά χρόνια. Αυτό που συνειδητά κατά τη γνώμη μου προώθησε με την πολιτική του, ήταν η βαθμιαία καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας και η μετατροπή του λαού της Βενεζουέλας σε κρατικοδίαιτους που στηρίζονται αποκλειστικά στα έσοδα της χώρας από το πετρέλαιο (το οποίο βεβαίως αγοράζουν οι κακοί καπιταλιστές). Κατάφεραν έτσι ο Τσάβες και οι συνεργάτες του να αποκτήσουν την απαραίτητη λαϊκή βάση για να παραμένουν επ’ αόριστο στην εξουσία, αφού η επιβίωση της πλειοψηφίας των πολιτών εξαρτιώταν πια από τις επιθυμίες τους.

    Η κατάσταση στη Βενεζουέλα συνιστά μια ακόμα παραλλαγή της λεγόμενης «κατάρας του πετρελαίου» που ιστορικά έχει χτυπήσει κάθε χώρα με μη επαρκώς ανεπτυγμένη οικονομική βάση, στην οποία «αξιοποιήθηκαν» κοιτάσματα μαύρου χρυσού. Ο λαϊκισμός των «προστατών» του λαού που διεκδικούν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για όλους πέρα από τις παραγωγικές δυνατότητας μιας χώρας, είναι επικίνδυνος όχι τόσο από πολιτική άποψη (οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται) αλλά κυρίως από το αναπτυξιακό μοντέλο που θα εφαρμόσει του οποίου τα καταστροφικά αποτελέσματα μπορεί να καταστούν πρακτικά μη αναστρέψιμα, όπως στην περίπτωση της Βενεζουέλας. Η χώρα αυτή, παρά τις πολύχρονες «προσπάθειες» των λαϊκών ηγετών τύπου Τσάβες, είναι καταδικασμένη στο προβλέψιμο μέλλον να κυβερνάται από συγκαλυμμένες ή ανοιχτές δικτατορίες, χωρίς καμιά ελπίδα πραγματικής και υγιούς ανάπτυξης. Είναι ένα μάθημα για το τι μπορεί να συμβεί όταν η πολιτική και η οικονομία διαχωρίσουν τις σχέσεις τους και μια απόδειξη ότι η αριστερή, κεντρώα ή δεξιά δημαγωγία δεν είναι στην πραγματικότητα παρά μια έντεχνα κρυμμένη επιθυμία για απόλυτη εξουσία και τίποτα άλλο.

    Θα τα καταφέρουμε άραγε εμείς να μην πέσουμε στην ίδια παγίδα, τώρα μάλιστα που φημολογείται ότι διαθέτουμε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου και θα βρεθούν πολλοί που θα ζητήσουν τα όποια έσοδα από την αξιοποίησή του να διατεθούν όχι για επενδύσεις αλλά για παροχές;

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Εξαιρετικές οι επισημάνσεις σου φίλε Νίκο για την κατάρα του πετρελαίου. Οι χώρες που την βιώνουν εκτός από την μη επαρκώς αναπτυγμένη οικονομική βάση -ίσως σε ένα βαθμό και λόγω αυτής- είχαν και ελάχιστη δημοκρατική παράδοση. Εμείς προφτάσαμε να δημιουργήσουμε μια «προίκα» 38 ετών ομαλού δημοκρατικού βίου και σε συνδυασμό με κάποιες παλιότερες δημοκρατικές μνήμες θα μας αποτρέψουν από το να γίνουμε Βενεζουέλα, Αλγερία Νιγηρία ή κάτι τέτοιο, αν και όταν μας προκύψει «μαύρος χρυσός». Και είσαι σίγουρος ότι αν μας προκύψει θα πρέπει να τον βγάλουμε; Αν έχουν αντιρρήσεις στο Μεγανήσι; Στους Παξούς; 🙂

      Πολύ πρόχειρα – το ομολογώ- βρήκα κάποια links σχετικά με την «κατάρα του πετρελαίου» (Οι φίλοι που αντέχουν να διαβάσουν μόνο ένα ας διαβάσουν το δεύτερο)

      http://presscode.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1025%3A2009-07-24-14-37-03&catid=17%3Aenergy&Itemid=345&lang=el

      http://foreignaffairs.gr/articles/68394/michael-l-ross/to-petrelaio-tha-pniksei-tin-arabiki-anoiksi?page=show

  3. Ο/Η Dyer λέει:

    Η κατάρα του πετρελαίου ή λίγο διαφορετικά η μοίρα του νεόπλουτου.
    Η Βενεζουέλα όπως και οι περισσότερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες ήταν φτωχές και πολιτιστικά υπανάπτυκτες. Όταν ξαφνικά απέκτησαν πλούτο προφανώς δεν γνώριζαν πως πρέπει να τον διαχειρισθούν. Δεν είναι εύκολο να αξιοποιήσεις τον πλούτο σου και να μη στον φάνε οι επιτήδειοι. Οι νεόπλουτοι εύκολα γίνονται νεόπτωχοι.
    Μήπως και εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν ήμασταν το ίδιο τραγικοί. Λόγω του ευρώ δεν μπήκαμε σε ένα κλαμπ πλουσίων και είχαμε άφθονο και φτηνό χρήμα. Τι το κάναμε όμως; Το δανειστήκαμε για να το ξοδέψουμε διαλύοντας παράλληλα ότι παραγωγικό διέθετε η χώρα μας. Και τώρα ήρθε ο λογαριασμός!
    Αν τα ευρω δεν τα δανειζόμασταν αλλά τα είχαμε από πετρέλαιο πάλι το ίδιο τραγικά αποτελέσματα θα είχαμε. Μόλις τελείωνε το πετρέλαιο η έπεφτε η τιμή του θα τινάζαμε την οικονομία στον αέρα.
    Βέβαια όταν υπάρχει πολιτισμός και βρεθεί και πετρέλαιο τότε έχουμε την Νορβηγία.
    Και κάτι ακόμα ο Τσάβες δεν ήταν και τόσο αντικαπιταλιστής όσο έλεγε. Με μια διαφορετική οπτική δημιούργησε μια χώρα απόλυτα εξαρτημένη από τους καπιταλιστές και στα έσοδα και στην επιβίωση Ότι εισέπραττε από το πετρέλαιο το επέστρεφε με το παραπάνω για να επιβιώσει σαν χώρα (ίσως γι΄ αυτό τον άφησαν τόσα χρόνια να παίζει τον ηγέτη!).

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Θα συμφωνούσα μαζί σου, αν δεν παρουσίαζες το ζήτημα ουδετεροποιημένο από πολιτικές επιλογές. Η απόφαση για δωροδοκία του λαού της Βενεζουέλας, ήταν συνειδητή επιλογή της αριστεράς, που μπορεί να μην έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στις αρχές της νομιμότητας αν αυτή δεν συμφέρει κατά την άποψή της το λαό ούτε είναι σε θέση να προωθήσει την ανάπτυξη, γνωρίζει όμως πολύ καλά πώς να πουλάει ανέφικτα όνειρα και ανεδαφικές προσδοκίες με προοδευτικό περιτύλιγμα. .

      Κι αν μας φαίνεται άσχημη η κατάσταση της χώρας αυτής σήμερα, περιμένετε να δείτε τι θα γίνει μεθαύριο που θα αρχίσουν να εξαντλούνται τα πετρελαϊκα αποθέματα και μαζί τους τα επιδόματα και οι επιδοτήσεις της ψευτολαϊκής πολιτικής του Τσάβες. Όσο για το τι ακριβώς ήθελε ο Τσίπρας στην κηδεία, δεν είμαι ακριβώς αρμόδιος να απαντήσω αλλά μπορώ να κάνω διάφορες υποθέσεις, καμιά από τις οποίες δεν τον τιμά σαν δημοκράτη Έλληνα πολιτικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s