Τι δεν είναι ηρωισμός .

Αυτές  τις    μέρες      διαβάζοντας  για  τα  συμβαίνοντα  στην  Κύπρο  διάβασα  παρα  πολλά  για  «εθνική  περηφάνεια», «εκβιασμούς»,  «ακμαίο  ηθικό» «εθνική  ενότητα» και  κυρίως  διάβασα  για  «ηρωισμό». Για  Θερμοπύλες,  για  το  ΟΧΙ   του   ΄40 ,   για  το  ΟΧΙ  στο  σχέδιο   Ανάν,  για  Λεωνίδες  και  για  Τουρκοφάγους. Το   πρόβλημα  πίσω  από  όλα  αυτά    είναι  η  συνειδητή  από  ορισμένους  διαστροφή  των  εννοιών   και  η   αφελής  υιοθέτηση  της  διαστρέβλωσης  από  άλλους.

Ε, λοπόν  ηρωισμός  δεν  είναι  να  λές  «οχι»,   επειδή  δεν  ξέρεις  τι  σου  γίνεται!   Περισσότερο  σε  τσαρλατανισμό  φέρνει. Δεν  μπορεί  ένα  «όχι»  να  είναι  ηρωικό,  όταν   νομίζεις  ότι  με  το  «όχι»  απλώς  θα  την  «σκαπουλάρεις»   κι  όταν  την  επόμενη  στιγμή  βλέποντας    πως   το  «όχι»  σου  το  «ηρωικό»  δεν  οδηγεί  πουθενά  παρά  σε  μια   καταστροφή- που  δεν  είσαι  έτοιμος  να  την  βιώσεις – κάνεις  μια  μεγαλοπρεπή  κωλοτούμπα  για  να  πεις  «ναι».

Ενα  ηρωικό  και  εθνικά  περήφανο    «όχι»   προϋποθέτει  πλήρη  επίγνωση  της  κατάστασης  που  βρίσκεσαι  και    της  κατάστασης  που  το  «όχι»  σου  θα  δημιουργήσει. Στην  κλίμακα  των  αξιών  σου,   αυτά  που  το  «όχι»  σου  το  ηρωικό   υπερασπίζεται  δεν   παζαρεύονται. Γιατί  αυτές  οι  αξίες  αποτελούν  την  ουσία  της  ίδιας  της  ύπαρξης  σου. Και  η  ύπαρξη  σου    προφανώς  δεν  είναι  αντικείμενο  διαπραγμάτευσης.

Στην  Κυπριακή  περίπτωση  δεν  τίθεται  ηρωισμού  ή  όχι .  Σου  προτείνουν   μια  κακή  λύση  που  αφορά  την  οικονομία  της  χώρας  σου.  Εχεις  κάποια  καλύτερη;  Μπορείς  να  βρεις  κάποια  καλύτερη;  Οπως  απέδειξαν  τα  πράγματα … όχι! Λες  λοιπόν «όχι»   δήθεν  ηρωικά , ψάχνεσαι , δεν  σου  προκύπτει  κάτι  καλύτερο  κι  επιστρέφεις  με  ένα  μεγαλοπρεπές  «ναι». Και  η  πλάκα  είναι   ότι  επειδή  ο  απέναντι  γνωρίζει  ακόμα  σαφέστερα  πόσο  στριμωγμένος  είσαι  κι  επειδή  το  ψάξιμο  στοίχισε  πανάκριβο  χρόνο  και  πολύτιμη  αξιοπιστία   το  καινούργιο  καθυστερημένο  «ναι»  είναι  ακόμα  επαχθέστερο.  Κι  ακόμα  σημαντικότερο    αυτό  το-  ανυπεράσπιστυο  και  κατόπιν  κωλοτούμπας –  «ναι»,  επειδή  υποτίθεται  ότι  ανέτρεψε  ένα   ηρωικό  «όχι»,  δεν   μπορεί  να  πείσει   και  να  δημιουργήσει   θετικά   αποτελέσματα.

Τα  «όχι»  ηρωικά  ή  μη  πρέπει  να  έχουν  από  πίσω  τους  ένα  «ναι». Η  οποιαδήποτε  άρνηση  ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ  μία  πρόταση.  Ο  λόγος  του  να  απορρίψεις  κάτι  είναι   το  ότι  έχεις    μια   καλύτερη   επιλογή.  Το  να  λες  «όχι»  επειδή  δήθεν    είναι  ηρωικό  ή  επειδή  θεωρείς  ότι  οι  άλλοι  μπλοφάρουν  και  μετά  να  ψάχνεσαι  μήτε  ηρωικό  είναι   μήτε  ιδιαίτερα  έξυπνο. Κι  άντε….  όταν  τις  μαγκιές  τις  κάνεις  στην  προσωπική  σου  ζωή, πληρώνεις  τις  συνέπειες  και  μετά  κλαίγεσαι.  Οταν  όμως  τις  μαγκιές (όχι  ηρωισμούς)  τις  κάνεις  ως  πολιτική  ηγεσία (κι  εδώ  αναφέρομαι  στο  σύνολο  του  πολιτικού κόσμου  της  Κύπρου) τις  συνέπειες  θα  τις  πληρώσει  ο  κόσμος.  Αυτός  ο  κόσμος  τον  οποίο  έχεις  ευθύνη  να  τον   προστατεύεις, να  του  δίνεις  με  την  συμπεριφορά  σου  παράδειγμα  και  να  τον  καθοδηγείς.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

19 Responses to Τι δεν είναι ηρωισμός .

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Αυτά συμβαίνουν όταν οι πολιτικοί και τα κόμματα έχουν διπλή και τρίδιπλη γλώσσα, άλλα πιστεύουν και επιδιώκουν, άλλα λένε στους αφελείς υποστηρικτές τους και άλλα προς τα έξω. Δες πχ τη λυκοφιλία τσιπροπαθών και κατακαμμένων, ο καθένας πιστεύει ότι κάτι θα κερδίσει, πουλάει τη σχετική ρητορική και όποιο ψάρι τσιμπήσει. Κι αν κάτι πάει στραβά για τον ένα ή για τον άλλο, οι διαφορές τους είναι αρκετές για να στρίψουν αλα γαλλικά με μια μεγαλόστομη καταγγελία της εταιρικής σύμβασης, ανάλογη αυτών που εκτοξεύουν κάθε μέρα προς τους αντιπάλους τους. Όσο για προτάσεις, αυτό δεν είναι δική μας δουλειά αλλά εκείνων που κυβερνούν. Δική μας δουλειά είναι να λέμε όχι.

  2. Ο/Η Δικερως λέει:

    Η διαστροφή των εννοιών στην οποια αναφερεσαι ειναι και η μητρα του προβληματος στην
    Ελληνικη πολιτικη παραγωγη.Και οσον αφορα στους Ελλαδικους πολιτικους θεσμους αλλα,
    οπως αποδειχθηκε λιαν προσφατως,και στους Κυπριακους.
    Δυστυχως,λαοι που δεν εχουν στοιχειωδη Θεσμικη και Ιστορικη μνημη,ειναι καταδικασμενοι
    να ¨διαπαιδαγωγουνται¨αεναως απο την ιδια την σκληρη πραγματικοτητα.Αυτο τις περισσοτερες φορες λογω των προτερων πολιτικων,κοινωνικων,οικονομικων επιλογων τους.
    Ο δε Ηρωϊσμος,προϋποθετει ανθρωπιστικο πνευμα και ηθικη ακεραιοτητα.
    Με απλα λογια,Ηρωας γινεται καποιος οταν θυσιαζεται για τους ¨αλλους¨,για το κοινο καλο.
    Ηρωας ΔΕΝ ειναι καποιος που παιζει με σημαδεμενα ζαρια την τυχη ενος ολοκληρου λαου…

  3. Ο/Η Dyer λέει:

    Χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν δόθηκαν ποτέ.
    Όταν σε μια νύχτα σου καταργούν τον ένα από τους δυο πυλώνες που βασίζεις την οικονομία σου, τι πρέπει να κάνεις; Θεωρείς ότι είναι σωστό να μη αγωνιστής και να αποδεχτείς αυτό που επιβάλει ο ισχυρός; Με μια αιτιολογία μάλιστα άκρως υποκριτική. Τι θα πει το οικονομικό μοντέλο τις Κύπρου πρέπει να εξαφανιστεί. Οι Γερμανοί είναι ηθικοί καπιταλιστές και οι Κύπριοι δεν είναι; και για αυτό πρέπει να μισοκαταστραφούν!
    Το όχι των Κυπρίων σκοπό είχε να εξαντλήσει όλες τις εκδοχές διάσωσης πριν βυθιστεί (ούτως ή άλλως και με το ναι και με το όχι) στην ύφεση.
    Είναι ένας αγώνας που δεν το δώσαμε ποτέ και γι’ αυτό οι κυβερνήσεις μας δύσκολα θα αποφύγουν τον χαρακτηρισμό του φοβισμένου ή του μειοδότη.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Dyer
      Οι μάχες χάνονται όταν αποφασίζεις να τις δώσεις σε λάθος χρόνο ( στην προκειμένη περίπτωση με καθυστέρηση ετών ) με λάθος αντίπαλο ( στην προκειμένη περίπτωση με αυτούς από τους οποίους ζητάς βοήθεια και όχι με τα προβλήματα) και σε λάθος συνθήκες (στην προκειμένη περίπτωση είσαι στριμωγμένος)
      Στην πολιτική τα πάντα και τα «όχι» και τα «ναι» κρίνονται εκ του αποτελέσματος Το «όχι των Κυπρίων μπορεί «να είχε σκοπό» αλλά δεν τον πέτυχε κι αυτό είναι που μετράει.
      Αν μετά την πρόσφατη αυτή περιπέτεια της Κύπρου καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι δεν δώσμε και δεν δίνουμε αγώνα κι ότι οι δικές μας κυβερνήσεις ήταν και είναι φοβισμένες ή μειοδοτικές (σε αντίθεση με την ατρόμητη και «πλειοδοτική» της Κύπρου) ….. σηκώνω τα χέρια ψηλά . (Εν πάση περιπτώσει οι κυβερνήσεις των 3,5 αυτών χρόνων δεν πολιτεύτηκαν με τον ίδιο τρόπο και προφανώς έχουν διαφορετικό μερίδιο ευθύνης)

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Θα συμφωνήσω ότι το μερίδιο ευθύνης των κυβερνήσεών μας διαφοροποιείται σημαντικά. Κάποιοι πάντως βρίσκονται στα όρια της μειοδοσίας.
        Για την τακτική λοιπόν που αναφέρεις συμφωνώ ότι τώρα οι Γερμανοί ήταν πολύ καλύτερα προετοιμασμένοι και το όχι της Κύπρου ήταν μια εκδοχή που την είχαν εκ των προτέρων αναλύσει και αφοπλίσει. Επειδή όμως η παραβίαση κάθε έννοιας ισονομίας, μέσα στην ευρωζώνη, καταπατάτε δεν είναι δυνατόν να αποδεχτείς τον εκβιασμό αμαχητί.
        Η περίπτωσή μας είχε το στοιχείο του αιφνιδιασμού το οποίο δεν εκμεταλλευτήκαμε καθόλου αλλά αρκεστήκαμε στο υποτακτικό Yes master. Εκεί είναι το πρόβλημα firiki2010

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Αυτό το «οι κυβερνήσεις των 3,5 αυτών χρόνων δεν πολιτεύτηκαν με τον ίδιο τρόπο και προφανώς έχουν διαφορετικό μερίδιο ευθύνης» μπορείς να το εξηγήσεις λίγο; Δηλαδή ο Χριστόφιας δεν φταίει για όλη την περίοδο αλλά κατά διαστήματα, ανάλογα με τη σύνθεση της κυβέρνησής του;

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Νικο, αναφέρομαι στις κυβερνήσεις ημών των Ελλαδιτών.

  4. Ο/Η valerios123 λέει:

    Εξαιρετικό.

    @Dyer
    Όσο για το αν υπάρχουν καλοί και κακοί καπιταλιστές, ασφαλώς και υπάρχουν.
    Αυτοί που χρεοκοπούν κατασπαταλώντας τους πόρους που διαχειρίζονται δεν δικαιούνται να απαιτούν (ή να επαιτούν) απο τους άλλους να τους ξελασπάσουν για να συνεχίσουν το «έργο» τους.
    Καπιταλισμός χωρίς την απειλή για χρεοκοπία των αποτυχημένων, και των ανίκανων είναι κάτι σαν χριστιανισμός χωρίς την απειλή του θανάτου και της κόλασης
    Είμαι σίγουρος ότι αν ο ζαχαροπλάστης της γειτονιάς σου απαιτούσε την συνδρομή σου γιατί «έπεσε έξω», στην καλύτερη περίπτωση θα του εξηγούσες ότι πρέπει να αλλάξει επάγγελμα, στην χειρότερη θα τον ξυλοφόρτωνες για την αναίδεια και το θράσος του.
    Τέλος, αν το Λουξεμβούργο (με επιτόκια καταθέσεων γύρω στο 1%) ζητήσει βοήθεια απο την ΕΕ για να καλύψει χρεοκοπημένες τράπεζες να είστε σίγουρος ότι θα πάρει την ίδια απάντηση με την Κύπρο (που έφτασε να δίνει τα τελευταία 5 χρόνια επιτόκια καταθέσεων απο 5-10% για να κρατήσει την φούσκα του τραπεζικού τομέα φουσκωμένη και όλους τους εμπλεκόμενους να κάνουν πάρτυ με ξένα λεφτά και λογιστικά κέρδη).

    • Ο/Η Dyer λέει:

      @valerios123
      Οι οικονομικές κρίσεις στον καπιταλισμό είναι σαν το τσουνάμι ξέρεις ότι κάποτε θα έρθει αλλά δεν ξέρεις πότε, που και πόσο ισχυρό θα είναι. Ποιος είχε προβλέψει ότι η κρίση του 2008 θα εξελισσόταν σαν αυτή του 1929. Οι Κύπριοι για πολλούς λόγους επέλεξαν ένα οικονομικό μοντέλο που βασικός πυλώνας του ήταν οι «σύγχρονες» χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και μέχρι την κρίση τα πήγαιναν περίφημα. Το τσουνάμι όμως της κρίσης την κτύπησε πολύ. Αυτό δεν σημαίνει ότι σύμφωνα με τα καπιταλιστικά στάνταρ δεν λειτουργούσε άψογα. Το χρέος και τα ελλείμματα ήταν ελεγχόμενα, η ανεργία λογική και παρείχε ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο στους Κύπριους. Που υπήρχε η κατασπατάληση των πόρων που αναφέρεις.
      Το ότι τα απόνερα της κρίσης ήταν πάνω από τις αντοχές της, ήταν ένα τυχαίο γεγονός και αν υπήρχε διάθεση ισονομίας μέσα στην ευρωζωνη με ασήμαντο κόστος θα είχε διασωθεί. Δεν υπήρχε όμως η πολιτική βούληση εκ μέρους των Γερμανών. Ξαφνικά και άκρως υποκριτικά, διαπίστωσαν ότι η Κύπρος είναι πλυντήριο και θα πρέπει να εξαφανιστεί! Οι γερμανικές εταιρίες που είχαν λαδώσει όλο το κόσμο για να πάρουν τις αγορές ήταν υγιείς καπιταλισμός και αυτός της Κύπρου άρρωστος ή λες και το μαύρο χρήμα η Κύπρος το δημιουργούσε.
      Έλεος!
      Δεν υπάρχει φίλε καλός και κακός καπιταλισμός όπως δεν υπάρχει win-win στον καπιταλισμό. Ακόμα και όταν όλα μοιάζουν win-win κάποιος τρίτος χάνει που δεν φαίνεται. Τα κίνητρα λοιπόν των Γερμανών δεν είναι ηθικά, εκδοχές πολλές ακούγονται, ο χρόνος θα δείξει.
      Πάντως τώρα η Κύπρος αντιμετωπίζει το καθαρτήριο των Μερκελικών, ας ευχηθούμε να αντέξει.

      ΥΓ η καταστροφή του αδύνατου μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού προφανώς και προβλέπεται. Όμως η έννοια του ισχυρού και του ασθενούς έχουν κριτήρια συνήθως ανήθικα! και σίγουρα όχι αυτά που αναφέρουν τα δοκίμια του καπιταλισμού, μην είσαι ρομαντικός.

  5. Ο/Η valerios123 λέει:

    @Dyer

    Να το επαναλάβω άλλη μια φορά πιο απλά.

    Οι κυπριακές τράπεζες προσέλκυαν διεθνή κεφάλαια με πολύ υψηλό επιτόκιο και διοχέτευαν τα κεφάλαια αυτά σε ομόλογα υψηλού ρίσκου (πχ ελληνικά, κυπριακά, ισπανικά κλπ) και real estate στην κύπρο και ελλάδα με μόνη εγγύηση την φουσκωμένη τιμή των ακινήτων (δάνεια 90-100% επί της αξίας του ακινήτου).
    Ισχυρίζομαι ότι ΟΛΟΙ οι ενδιαφερόμενοι (κυπριακό κράτος, τραπεζίτες, μέτοχοι, εμπλεκόμενοι δικηγόροι, λογιστές κλπ κλπ) γνώριζαν ΠΛΗΡΩΣ την μη βιωσιμότητα του μοντέλου αυτού, το οποίο θα έσκαγε μόλις οι τιμές των ακινήτων σταματούσαν να ανεβαίνουν ή τα ομόλογα υψηλού ρίσκου, που αγόραζαν στην δευτερογενή αγορά σε τιμές «ευκαιρίας», έχαναν την αξία τους.
    ΟΛΟΙ το ήξεραν ΑΛΛΑ:
    1. Η κυπριακή κυβέρνηση κάλυπτε τα εξωφρενικά της έξοδα απο το 20% των φόρων μεταβίβασης ακινήτων που το 2008 είχε ξεπεράσει το 1 δις και τους φόρους πάνω στα κέρδη του τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που ήταν περίπου άλλα τόσα. Για να εξακολουθήσει να μοιράζει λεφτά η κυβέρνηση, η φούσκα ΕΠΡΕΠΕ να συνεχίσει να φουσκώνει ΕΣΑΕΙ.
    2. Οι τραπεζίτες, μη καταγράφοντας το ρίσκο στα χορηγούμενα δάνεια και στα ομόλογα που αγόραζαν, παρουσίαζαν λογιστικά υπερκέρδη τα οποία κατέληγαν σε εξωφρενικά μπόνους. Στην ουσία μοίραζαν μπόνους απο τις καταθέσεις.
    3. Οι μέτοχοι (εκκλησία, ασφαλιστικά ταμεία, κύπριοι και ξένοι μεγαλομέτοχοι, κλπ) μοιραζόντουσαν τα πλασματικά λογιστικά υπερκέρδη και ένοιαθαν επιτυχημένοι επιχειρηματίες

    Αν οι κυπριακές τράπεζες αντιμετωπίζονταν με βάση την κυπριακή νομοθεσία, θα έπρεπε να μπούν σε καθεστώς εκκαθάρισης ήδη απο το 2008, δηλαδή μόλις έσκασε η φούσκα των ακινήτων σε ελλάδα και κύπρο και κατέρρευσε η αξία των ελληνικών ομολόγων. Εάν τότε εφαρμοζόταν η κυπριακή νομοθεσία, το πρόβλημα θα ήταν σχετικά διαχειρίσιμο γιατί όλα τα μεγέθη ήταν πολύ μικρότερα. Δυστυχώς όλοι οι εμπλεκόμενοι αποφάσισαν να συνεχίσουν να φουσκώνουν την φούσκα προσφέροντας ακόμα μεγαλύτερα επιτόκια για να αγορασθούν ακόμα περισσότερα ελληνικά ομόλογα υψηλού ρίσκου σε σκοτωμένες τιμές και αναχρηματοδοτώντας χρεοκοπημένες επενδύσεις στο real estate, για να μην καταγράψουν λογιστικά τις ζημιές και να συνεχιστεί το πάρτυ όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Εκ των υστέρων όλοι παριστάνουν ότι δεν ήταν ένοχοι αλλά βλάκες.

    Κρίνοντας απο την μαεστρία με την οποία μετέθεσαν στα μάτια των υπηκόων τους την ευθύνη στους κακούς ξένους, είναι φανερό ότι δεν είναι καθόλου βλάκες. Είναι πολύ πιο έξυπνοι απο μας και γι αυτό πάντοτε θα μας δουλεύουν χωρίς καμμιά τιμωρία.

    ΥΓ
    Κάθε επιχείρηση διαχειρίζεται ανθρώπινους και κεφαλαιουχικούς πόρους, οι οποίοι σε καμμιά οικονομία δεν είναι απεριόριστοι. Η χρεοκοπία δείχνει αντικειμενικά ότι η συγκεκριμμένη επιχείριση δεν τους διαχειρίζεται σωστά και προς όφελος της κοινωνίας και ότι πρέπει να περάσουν σε πιο ικανά χέρια.
    Στον καπιταλισμό την διαχείριση των πόρων την αποφασίζουν οι καταναλωτές μέσα απο τις επιλογές τους στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς.
    Στον σοσιαλισμό, την διαχείριση των πόρων αποφασίζει η κεντρική επιτροπή του κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία και οι καταναλωτές προσαρμόζονται ανάλογα. Είτε με το καλό είτε με τη βία.

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Α) Δηλαδή αυτό με τη φούσκα των ακινήτων μόνο στη Κύπρο συνέβη; Και η Ισπανία δεν είχε το ίδιο πρόβλημα; Γιατί εκεί κόψανε Ευρω για να στηρίξουν τις τράπεζες; Είναι αυτό που λέω ισονομία στη Ευρωζωνη.
      Β) Το κούρεμα των Ελληνικών ομολόγων ήταν ένας σημαντικότατος παράγοντας ζημίας των κυπριακών τραπεζών. Δεν είχε ξανά συμβεί και για μεγάλο διάστημα το απέκλειαν άπαντες.
      Γ) Τα στελέχη αυτών των «ιδρυμάτων» τέτοιες αμοιβές παίρνουν ακόμα και όταν το καράβι βουλιάζει. Πρώτη φορά το βλέπεις;
      Όλα αυτά όμως και αλλά ακόμα είναι οι συνέπειες της κρίσης. Ο καπιταλισμός Ετσι όπως λειτουργεί πάντα θα δημιουργεί τέτοια φαινόμενα. Δεν τα υπερασπίζομαι αλλά δεν δέχομαι ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στους κακούς και αν τους αποτάξουμε δεν θα έχουμε ξανά κρίσεις. Πάντα θα υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι και οι σημερινοί νικητές πιθανά δεν θα είναι και αύριο κερδισμένοι.

      Σχετικά με το ΥΓ:
      Γράφεις «Στον καπιταλισμό την διαχείριση των πόρων την αποφασίζουν οι καταναλωτές μέσα από τις επιλογές τους στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς.» Ίσως και το «επιλογές» θα ήταν καλύτερα το έγραφες «ελεύθερες επιλογές». Εδώ φίλε Βαλέριε έχεις κάνει μια παραδοχή η οποία δεν λειτουργεί στη πράξη. Δεν υπάρχουν ούτε ελεύθερες επιλογές ούτε βέβαια ελεύθερη αγορά. Είναι ένα ιδεολόγημα για να σταθεί λογικά ο νεοφιλελευθερισμός. Η επιβολή του ισχυρού είναι η πράξη.
      Για το σοσιαλισμό δεν έχουμε παραδείγματα η σοβιετική ένωση μόνο κατ’ ευφημισμό ήταν σοσιαλιστική. Πολιτιστικά ανεπτυγμένες κοινωνίες με ισχυρή παρέμβαση του κράτους έχουμε στην Σκανδιναβία αλλά ακόμα και εκεί είναι μακριά ο Σοσιαλισμός. Πραγματικά πάντως δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να εφαρμοστούν οι ιδεολογίες.

  6. Ο/Η valerios123 λέει:

    @Dyer
    A. Το πρόβλημα με τις Ισπανικές τράπεζες είναι κατα πολύ μικρότερο, δεν έχει λυθεί μέχρι τώρα και θα ακολουθήσει την λύση της Κύπρου, όπως άλλωστε και οι προβληματικές τράπεζες της Ιταλίας, Γαλλίας κλπ. Η ΕΚΤ προς το παρών διαθέτει στο ευρωπαικό τραπεζικό σύστημα ΜΟΝΟ ρευστότητα, δεν κάνει ανακεφαλαιοποιήσεις με νέο χρήμα γιατί οι συνέπειες στο ευρώ και στον πληθωρισμό θα ήταν άμεσες και δραματικές.
    Β.Τα ελληνικά ομόλογα οι κυπριακές τράπεζες τα αγόρασαν σε εξευτελιστικές τιμές (40-50 σεντς στο ευρώ) κατα την διάρκεια της κρίσης, ακολουθώντας το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Βγενόπουλου, εν γνώσει τους τους ότι έπαιρναν το ρίσκο του πιθανού PSI, τη στιγμή που όλες οι άλλες τράπεζες του πλανήτη τα πουλούσαν με τεράστια ζημιά όσο-όσο. Φυσικά στα βιβλία τους τα έγραφαν με την ονομαστική τους αξία. Γι αυτό όλες οι διοικήσεις των τραπεζών, καθώς και ο υπουργός οικονομικών και ο διοικητής της Τράπεζας Κύπρου θα πρέπει να περάσουν απο δίκαστήριο με καμμιά δεκαριά κατηγορίες.
    Γ. Οι αμοιβές και τα μπόνους οφείλονταν στα πλασματικά λογιστικά κέρδη και στην πολιτική κάλυψη που πάντοτε έχει το τραπεζικό σύστημα, ενάντια σε κάθε έννοια κράτους δικαίου. Επαναλαμβάνω ότι αν εφαρμόζονταν οι νόμοι της κυπριακής δημοκρατίας οι τράπεζες θα είχαν ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης ήδη απο το 2007 και η φούσκα θα είχε σκάσει όταν το μπαλόνι ήταν διαχειρίσιμο, χωρίς την ανάγκη μνημονίων, έκτακτων φορολογιών κλπ.
    Καλύπτωντας και προστατεύοντας τις τράπεζες απο τις συνέπειες των λανθασμένων τους επιλογών και της νομοθεσίας, η κυβέρνηση κατέστρεψε την κυπριακή οικονομία και κοινωνία.

    Δ. Αν νομίζετε ότι το καρτέλ των τραπεζών που αποτελεί προέκταση του κράτους αποτελεί καπιταλιστική οντότητα, τότε απλώς έχουμε άλλη αντίληψη περί καπιταλισμού. Σε περιβάλλον ελεύθερης αγοράς οι τράπεζες δεν έχουν κανένα κρατικό προνόμιο, υπόκεινται στους νόμους της αγοράς και στην πιθανότητα χρεοκοπίας αν δεν διαχειριστούν τα λεφτά των καταθετών και τα αντίστοιχα επιτόκια με φειδώ και προσοχή και φυσικά δεν λειτουργούν σαν καρτέλ κάτω απο την κρατική εποπτεία της κεντρικής τράπεζας, η οποία αναλαμβάνει να μεταφέρει τα ρίσκα κάθε τράπεζας στην πλάτη των φορολογουμένων.
    Την αναφορά στις μη ελεύθερες επιλογές δεν την καταλαβαίνω.
    Κάθε μέρα, θέλοντας ή μή, επιλέγουμε και χρηματοδοτούμε μέσα απο τις αγορές που κάνουμε ποιές επιχειρήσεις πρέπει να επιβιώσουν, ποιές πρέπει να μεγαλώσουν και ποιές πρέπει να κλείσουν. Είτε αυτό αφορά τα γαλακτοκομικά, τα ξενοδοχεία, τα κέντρα αδυνατίσματος ή το περίπτερο της γειτονιάς μας.
    Θεωρώ ότι αυτός ο τρόπος είναι προτιμότερος απο την μέθοδο της επιτροπής «σοφών» του κόμματος που έχει την εξουσία, αν δεν θέλουμε να σπαταλούνται οι πόροι μας σε δραστηριότητες και προιόντα που έχουν υψηλό κόστος, χαμηλή ποιότητα και δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές μας ανάγκες σαν καταναλωτές.
    Τα πιο πάνω ισχύουν φυσικά στην περίπτωση που συμφωνούμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι άνθρωποι μπορούν να αναγνωρίσουν το συμφέρον τους όταν επιλέγουν προιόντα και υπηρεσίες.
    Αν θεωρούμε τους συνανθρώπους μας πρόβατα χωρίς ίδια βούληση, προκύπτει αναπόφευκτα η ανάγκη για τσοπάνηδες.

    • Ο/Η Dyer λέει:

      @ valerios123
      Α) Δηλαδή όταν έρθει η ώρα της ανακεφαλαιοποιήσεις υπάρχει περίπτωση να τις θέσουν υπό εκκαθάριση (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία κτλ). Υπάρχει περίπτωση να τους απειλήσουν με διακοπή της ρευστότητας. Και εν πάση περιπτώσει τα νούμερα στη Κύπρο είναι αστεία για την ευρωζώνη. Πολιτική κόντρα έχουμε με επίκεντρο τα γεωπολιτικά.
      Β) Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες για τα παιχνίδια των Κυπρίων με τα Ελληνικά ομόλογα και αν είναι νομικά υπόλογοι, όμως η ζημία έγραψε από το κούρεμα.
      Γ) Το αν υπάρχει θέμα νομιμότητας για τις αμοιβές των golden boys δεν είναι πρώτη φορά που ακούγεται. Οι αμοιβές πάντως καταβάλλονται είτε νόμιμα, είτε παράνομα.
      Θα συμφωνήσω ότι η διάσωση των τραπεζών στη Κύπρο, στη χώρα μας και όπου αλλού γίνεται είναι επαχθέστατη για τη κοινωνία, όμως οι τράπεζες είναι το ιερό δισκοπότηρο του καπιταλισμού. Οι αρχές του νεοφιλελευθερισμού παραβλέπονται όταν κινδυνεύει το τραπεζικό σύστημα.
      Δ) Γράφεις: «οι τράπεζες δεν έχουν κανένα κρατικό προνόμιο». Θεωρητικά έτσι είναι, αλλά δεν το έχω δει πουθενά. Πιστεύεις ότι οι τράπεζες είναι απλά ΑΕ;

      Οι ελεύθερες επιλογές μας πιστεύω ότι χειραγωγούνται. Η πλύση εγκεφάλου από τη διαφήμιση στρεβλώνει ακόμα και την έννοια του συμφέροντός μας. Οι τσοπάνηδες με τα λυκόσκυλα μας «φυλάνε».
      Η παγκόσμια ελεύθερη αγορά έχει σαν κύρια στοιχεία την επιβολή και τη προστασία. Ελεύθερη είναι μόνο για τους χαμένους. Είναι όμως ένα μεγάλο κεφάλαιο και ξεφεύγει.

      • Ο/Η valerios123 λέει:

        . A. Το μοντέλο της Κύπρου θα ισχύσει για ολόκληρη τημ ΕΖ. Οι καταθέτες άνω των 100.000 θα συμμετέχουν στις ζημιές των τραπεζών. Αυτό θα γίνει γιατί το κρατικό χρέος όλων των χωρών της ΕΖ είναι τόσο μεγάλο που δεν αφήνει περιθώρια για κάλυψη ζημιών απο τους κρατικούς προυπολογισμούς, χωρίς την εκτόξευση των επιτοκίων των ομολόγων σε διαστημικά επίπεδα. Μην ξεχνάμε ότι οι ζημιές του ευρωπαικού τραπεζικού συστήματος και οι ανάλογες ανάγκες για κεφαλαιοποίηση, υπολογίζονται στο 200-300% του ευρωπαικού ΑΕΠ

        Β. Η ζημιά που κατέγραψαν ήταν μεγάλη λογιστικά γιατί είχαν καταγράψει τα ομόλογα όχι με την τιμή αγοράς αλλά το face value

        Γ. Εαν δεν προστατεύονταν απο την ειδική νομοθεσία .που ισχύει για τις τράπεζες,(η οποία υποτίθεται ότι υπάρχει για την προστασία τους) οι μέτοχοι και καταθέτες θα μπορούσαν να μυνήσουν τις διοικήσεις για απιστία. Ισχυρίζομαι ότι κράτος και τράπεζες αποτελούν απο κοινού και σε συνεργασία ένα μηχανισμό μεταφοράς πλούτου απο τους καταθέτες (ιδιώτες, ασφαλιστικά ταμεία κλπ) σε όλους τους εμπλεκόμενους, (κρατικά ομόλογα, τραπεζικά στελέχη, μέτοχοι, υπηρεσίες τρίτων)

        Δ. Οι κρατικά ελεγχόμενες τράπεζες (ειδική νομοθεσία, ελεγχόμενες διοικήσεις, ελεγχόμενη ιδιοκτησία, ελεγχόμενα επιτόκια δανεισμού τους απο κεντρικές τράπεζες κλπ κλπ) αποτελούν το ιερό δισκοπότηρο του σοσιαλισμού.
        Όταν το κράτος ελέγχει την έκδοση χρήματος, τα επιτόκια και το τραπεζικό σύστημα, ελέγχει και καθορίζει σχεδόν ολοκληρωτικά την κατανομή των πόρων σε μια οικονομία.
        Δηλαδή η οικονομία είναι κεντρικά σχεδιαζόμενη αφού η ποσότητα και η ροή των κεφαλαίων καθορίζεται ουσιαστικά απο την εκάσοτε κυβέρνηση/

        Δ. Εννοώ ότι στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς οι τράπεζες έπρεπε να λειτουργούν σαν κανονικές επιχειρήσεις χωρίς ειδική νομοθεσία και προνόμια και να υπόκεινται στο κοινό δίκαιο. Φυσικά χωρίς κεντρικές τράπεζες οι οποίες σημιουργούν το απόλυτο καρτέλ στον κλάδο και οι οποίες φορτώνουν μέσω της έκδοσης νέου χρήματος, τα βάρη του τραπεζικού τομέα στους ανύποπτους φορολογούμενους.

        Ε. Προσωπικά θεορώ ότι οι κοινωνξίς πολιτών που αποδέχονται την χειραγώγησή τους απο τσοπάνηδες, παραμένουν πάντοτε σε παιδική ηλικία και κάθε τόσο ανακαλύπτουν ότι οι τσοπάνηδες είναι είτε άπληστοι είτε βλάκες είτε και τα δύο μαζί.

  7. Ο/Η Dyer λέει:

    Α. Η Κύπρος δηλαδή είναι το πείραμα για την «εξυγίανση» των τραπεζών. Είναι μια από τις λογικές εκδοχές. Είμαι περίεργος όμως πως όλα αυτά θα εφαρμοστούν στις εκατοντάδες τράπεζες της Γερμανίας.
    Γ.Δ. Ξεφεύγοντας από την περίπτωση της Κύπρου όπου εκεί το φορολογικό καθεστώς σε συνεργασία με τις τράπεζες εξυπηρετούσαν μια παγκόσμια νομότυπη φοροδιαφυγή, που μόνο όφελος είχε για τους Κύπριους, ας δούμε τα γενικά για τις τράπεζες.
    Συμφωνώ λοιπόν ότι το κράτος σε συνεργασία με τις τράπεζες λειτουργούν από κοινού για την μεταφορά του πλούτου από τους μικρούς στους μεγάλους (συνήθως). Αυτός είναι και ο λόγος που κράτος και τράπεζες έχουν μια ειδική σχέση. Συμφωνώ ακόμα ότι αυτός που ελέγχει τη κεντρική τράπεζα ελέγχει ουσιαστικά όλη την οικονομία. Προφανώς όμως αν αυτός ο έλεγχος αποσκοπούσε στη μεταφορά πλούτου από τους πλούσιους στους φτωχούς τότε ναι, οι τράπεζες θα ήταν το ιερό δισκοπότηρο του σοσιαλισμού, όμως επειδή όπως συμφωνήσαμε, η μεταφορά πλούτου έχει αντίθετη φορά έχουμε το ιερό δισκοπότηρο του καπιταλισμού.
    Το ότι δεν υπάρχει τίποτα ελεύθερο σε όλη αυτή τη διαδικασία δεν πρέπει να υποθέτεις ότι κάπου κρύβεται ο σοσιαλισμός. Ορθότερη υπόθεση είναι ίσως ότι υπάρχει μια μορφή ολιγαρχίας.
    Αυτό για την απόλυτη ελευθερία των τραπεζών νομίζω πάλι ότι είναι ένα ιδεολόγημα.
    Ε. Η χειραγώγηση των επιλογών μας κινείται σε επιστημονικό επίπεδο. Η αποστροφή μας δεν έχει αποτελέσματα.

    • Ο/Η valerios123 λέει:

      «Προφανώς όμως αν αυτός ο έλεγχος αποσκοπούσε στη μεταφορά πλούτου από τους πλούσιους στους φτωχούς τότε ναι, οι τράπεζες θα ήταν το ιερό δισκοπότηρο του σοσιαλισμού, όμως επειδή όπως συμφωνήσαμε, η μεταφορά πλούτου έχει αντίθετη φορά έχουμε το ιερό δισκοπότηρο του καπιταλισμού»

      Πολύ βολικός συλλογισμός:
      Καπιταλισμός = Κακό πράγμα
      Σοσιαλισμός = Καλό πράγμα
      Κάθε άλλη συζήτηση περισσεύει

      Aν πιστεύετε ότι αυτός είναι ο σκοπός του σοσιαλισμού μετά απο όλες τις εφαρμογές του σε ΣΕ, Ανατολική Ευρώπη, Κίνα, Κούβα, Καμποτία, Βιετνάμ, Ινδία, Αιθιοπία κλπ κλπ τότε σας ενημερώνω ότι διαθέτω ένα προνομιούχο οικόπεδο στην Ακρόπολη το οποίο μπορώ να σας παραχωρήσω σε πολύ καλή τιμή.

      Σε θεωρητικό αλλά και σε πρακτικό επίπεδο όταν οι οικονομικές αποφάσεις παίρνονται κεντρικά απο το κράτος έχουμε Σοσιαλισμό (ή Φασισμό που είναι μια οικονομική παραλλαγή του Σοσιαλισμού). Εάν οι οικονομικές αποφάσεις προκύπτουν μέσα απο τον μηχανισμό της ελεύθερης αγοράς (δηλαδή απο τις καθημερινές επιλογές των καταναλωτών) τότε έχουμε καπιταλισμό.

      Στην πράξη έχουμε συνήθως μεικτά συστήματα.
      Όι χώρες με μεγαλύτερο ποσοστό κεντρικού σχεδιασμού εν σχέσει με το ελεύθερο κομμάτι της αγοράς, είναι πάντοτε φτωχότερες και συνήθως διοικούνται απολυταρχικά γιατί αυτό είναι απαραίτητο για την εφαρμογή οποιουδήποτε κεντρικού σχεδίου που δεν προκύπτει απο τις επιθυμίες των πολιτών αλλά απο τα συμφέροντα και τις φαντασιώσεις της κομματικής ελίτ που κυβερνά κάθε φορά.

      ¨Οσον αφορά τις επιλογές μας, θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω γιατί η λογική σας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η δουλεία είναι το ιδανικό πολίτευμα εφόσον ο δυνάστης είναι καλός και αγαθός και φροντίζει για το καλό των ανήλικων και ηλιθίων υπηκόων του.

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Βαλέριε ποτέ δεν θα ηθικοποιούσα την κριτική μου για τα διάφορα οικονομικά συστήματα. Δεν υπάρχει καλό ή κακό, ηθικό ή ανήθικο, όλα έχουν να κάνουν με το πώς αντιλαμβανόμαστε το όφελός μας. Άρα ο συλλογισμός είναι δικό σου.
        Εγώ απλά είπα ότι, όταν ο πλούτος (με διάφορες μορφές) διαχέεται στην κοινωνία έχουμε μια σοσιαλιστική κατεύθυνση στην οικονομία, όταν συγκεντρώνεται στους ισχυρούς (οικονομικά ή πολιτικά) τότε έχουμε μια καπιταλιστική κατεύθυνση. Ούτε για καλό έγραψα ούτε για κακό.

        Για αυτά που αναφέρει για τους «τέως σοσιαλιστικούς παραδείσους» σε παραπέμπω στο σχόλιο που σου είχα γράψει :
        «Για το σοσιαλισμό δεν έχουμε παραδείγματα, η σοβιετική ένωση μόνο κατ’ ευφημισμό ήταν σοσιαλιστική. Πολιτιστικά ανεπτυγμένες κοινωνίες με ισχυρή παρέμβαση του κράτους έχουμε στην Σκανδιναβία αλλά ακόμα και εκεί είναι μακριά ο Σοσιαλισμός. Πραγματικά πάντως δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να εφαρμοστούν οι ιδεολογίες.» με ακρίβεια.
        Μακριά από μένα αυτός ο «σοσιαλισμός».

        Συμφωνώ ότι στην πράξη υπάρχουν μικτά συστήματα αλλά η ποσοτικοποίηση που επιχειρείς μάλλον είναι άστοχη. Οι χώρες πρότυπα έχουν σημαντικές παρεμβάσεις του κράτους στην οικονομία, σε σχέση με άλλες που αν και έχουν περισσότερο φιλελεύθερα συστήματα μόνο πρότυπα δεν τις χαρακτηρίζεις. Βέβαια η διαχρονική ευημερία μιας κοινωνίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και είναι αρκετά αφαιρετικό να αποδίδεται μόνο στα οικονομικά.

        Και τέλος, ιστορικά έχουμε περιόδους πεφωτισμένης δεσποτείας και περιόδους όπου οι ελεύθερες δημοκρατικές επιλογές ήταν καταστροφικές. Ποτέ μη δαιμονοποιείς τίποτα. Μια διαλεκτική προσέγγιση της πραγματικότητας μπορεί να μας δώσει τις σωστές επιλογές.

  8. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Dyer
    Νομίζω πως η φρασούλα σου «… όταν ο πλούτος (με διάφορες μορφές) διαχέεται στην κοινωνία έχουμε μια σοσιαλιστική κατεύθυνση στην οικονομία, όταν συγκεντρώνεται στους ισχυρούς (οικονομικά ή πολιτικά) τότε έχουμε μια καπιταλιστική κατεύθυνση…» δικαιώνει απόλυτα τις εξισώσεις που σου αποδίδει ο Valerios «Καπιταλισμός = Κακό πράγμα
    Σοσιαλισμός = Καλό πράγμα »
    O «υπαρκτός σοσιαλισμός» , λες, δεν σε εκφράζει, το Σκανδιναβικό μοντέλο , λες, είναι μακριά από τον Σοσιαλισμό , δεν σε βλέπω ιδιαίτερα πεπεισμένο για την αναγκαιότητα ελεύθερων δημοκρατικών επιλογών…. ποιος είναι ο σοσιαλισμός σου;;;;
    Και ομολογουμένως αυτός ο σχετικισμός σου «..Δεν υπάρχει καλό ή κακό, ηθικό ή ανήθικο…», (οικονομικό σύστημα φαντάζομαι εννοείς.) «…Ποτέ μη δαιμονοποιείς τίποτα….» … με ανησυχεί! Προφανώς υπάρχουν και κακά και ανήθικα οικονομικά συστήματα που πάνε χεράκι-χεράκι με αντίστοιχης ποιότητας πολιτικά συστήματα. Και το να επισημαίνεις τα χάλια τους και την αναποτελεσματικότητα τους δεν είναι «δαιμονοποίηση».

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Αγαπητό firiki2010.
      Γιατί θα πρέπει η διάχυση του πλούτου στη κοινωνία (πολλούς και αδυνάτους) να είναι ηθικά καλό (κάτι σου θυμίζει από ελεημοσύνη;). Δεν θα μπορούσες να σκεφτείς ότι όταν βοηθάς τους αδυνάτους τότε τους αφαιρείς τα κίνητρα να ενεργοποιηθούν και να κατακτήσουν μόνοι τους τις ανάγκες τους ή ότι αποδυναμώνεις τους ισχυρούς και τους περιορίζεις σε μια μετριότητα. Για να μη αναφερθώ σε περισσότερο σκληρές ερμηνείες που έχουν υποστηριχθεί από νεοφιλελεύθερους φιλόσοφους.
      Νομίζω ότι έτσι διαλύω τις ηθικές ισότητες με τις οποίες με φορτώνεται. Την ροή του πλούτου περιέγραψα, χωρίς ηθικές παραμέτρους, για ξέρουμε ποτέ έχουμε σοσιαλιστική κατεύθυνση και πότε καπιταλιστική.

      Μάλλον δεν έγινα αντιληπτός. Δεν είπα ότι δεν μου αρέσει το Σκανδιναβικό μοντέλο.
      Το σκανδιναβικό μοντέλο αν και έχει σημαντική παρέμβαση του κράτους στην οικονομία είναι ίσως το πλέον επιτυχημένο. Σίγουρα όμως δεν έχει σχέση με τον σοσιαλισμό των εγχειριδίων. Όπως βέβαια και ο υπαρκτός σοσιαλισμός, πέραν του ότι αποδείχτηκε άκρως αποτυχημένος, σίγουρα δεν είχε σχέση με το θεωρητικό σοσιαλισμό. Αν πρέπει να τοποθετηθώ θα έλεγα ότι με εκφράζει η σοσιαλδημοκρατία αλλά πάντα σαν αποτέλεσμα μιας διαλεκτικής λογικής.

      Μα δεν υπάρχουν καλά και ηθικά οικονομικά συστήματα. Υπάρχουν επιτυχημένα και αποτυχημένα. Συνήθως αυτά που είναι για κάποιους επιτυχημένα για κάποιους μπορεί να είναι καταστροφικά. Αν ήσουν Γερμανός και δανειζόσουν με μηδενικά επιτόκια όλο το μοντέλο του ευρω είναι επιτυχημένο, αν είσαι όμως Ιταλός δεν θα είχες τη ίδια άποψη. Προφανώς κάθε φορά πρέπει να προσπαθείς για το συμφέρον σου, έτσι όπως το αντιλαμβάνεσαι. Ποτέ όμως μη δαιμονοποιείς αυτό που σε βλάπτει, δεν είναι εύκολο να το εξαφανίσεις, διαλεκτικά κινούμενος όμως μπορεί να το αφοπλίσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s