«Μόνο Ελλάδα κι ας τρώγομεν πέτρες»

     Φαντάζομαι  πως  φέτος – αντίθετα  με  άλλες  χρονιές – την  επέτειο  θα  την  θυμηθούμε.   Η  Κύπρος  είναι  στο  προσκήνιο  και η  επέτειος  της  έναρξης  του  ένοπλου  αγώνα  της   ΕΟΚΑ   για  αποτίναξη  του  Βρετανικού  ζυγού  «ταιριάζει  γάντι»  στην   φιλολογία  των  ημερών  για  το πρόσφατο   «ηρωικό  όχι»  της  Κύπρου. Βρετανική  αποκιοκρατία  τότε….  Γερμανική  (ή  μήπως  καλύτερα  «ναζιστική»;) κατοχή  τώρα. Δεν  ταιριάζουν  βέβαια  στην  εικόνα  κατοχής   τα  κοντεϊνερ  με  τα  ευρούλια  που  έστειλαν  οι  τοκογλύφοι,μαφιόζοι,  ναζί,   αλλά  αυτό  είναι  μια  λεπτομέρεια.

Ο Μάτσης, κι ο Παλληκαρίδης,  κι  ο  Αυξεντίου  και  τόσοι  άλλοι  δώσανε  βέβαια  τη  ζωή  τους  σ΄ ένα  αγώνα  για  ΕΝΩΣΗ  με  την  μητέρα-πατρίδα, αλλά   κι  αυτό  είναι  μια   άλλη  λεπτομέρεια  που  μπορούμε   επίσης   να  την  παραμερίσουμε. Αυτό  που  προέχει  σήμερα  είναι  να  τονίσουμε  το   αιώνια   αντιστασιακό-  και   ως  εκ  τούτου    σήμερα  αντι-μερκελικό –  φρόνημα  των  Κυπρίων  αδελφών κι  όχι   να  ξύνουμε  πληγές  και  να  θυμίζουμε  «στείρους  εθνικισμούς».

Ο  αγώνας   που  ξεκίνησε   την  1η Απριλίου 1955 δεν  οδήγησε  εκεί  που   ήταν  επιθυμία  του Ελληνισμού. Λάθη, παραλείψεις, κακοί  υπολογισμοί, λαϊκισμοί, διχόνοια, εθνικές  καταστροφές. Σαν  παρηγοριά   είχαμε  τουλάχιστον  ότι οι  Ελληνες  της  Κύπρου στάθηκαν  στα  πόδια  τους  κι  έστω  σε μια  διχοτομημένη  πατρίδα  ήταν  ελεύθεροι  και  ευημερούσαν. Δυστυχώς  τα  περί  ευημερίας  σήμερα    και  για  κάποια  χρόνια   μπαίνουν  σε  αμφισβήτηση.

Τώρα  που  το  ξανασκέφτομαι  βρίσκω  πως  τελικά  υπάρχει  ένα  λεπτό  νήμα  που  συυνδεει  τη  σημερινή  μέρα  με   την  αντίστοιχη  της  πριν  58  χρόνια. Οι  αγώνες  , οι  θυσίες , τα  ολοκαυτώματα  όσο  κι  αν  τα  τιμούμε όσο κι  αν  περηφανευόμαστε  γι  αυτά   δεν  είναι  αρκετά για  να  φέρουν  τα  επιθυμητά  αποτελέσματα.  Κι  όσο  «ξενέρωτο»  κι αν  ακούγεται  στην  επέτειο  του ξεκινήματος  ενός  ένοπλου  αγώνα ….   ναι , χρειάζεται  κι  ο  ψυχρός  υπολογισμός, χρειάζεται   και  να  καταλαβαίνεις  μέχρι  που  «σε  παίρνει», χρειάζεται  την  κατάλληλη  στιγμή  και  να  συμβιβασθείς, χρειάζεται   και  να  υποχωρήσεις  σήμερα,   για  μην  υποχωρήσεις  αύριο….  περισσότερο.  Χρειάζεται  και  το  «κρύο  αίμα»  και  η  σύνεση. Αλλιώς  οι  θυσίες  μπορεί  και  να  πάνε  «στράφι». Και  οι  ηρωισμοί  να  μπερδευτούν  με  «ηρωισμούς»   και …. να  σε  πάρει ο διάολος.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

4 Responses to «Μόνο Ελλάδα κι ας τρώγομεν πέτρες»

  1. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Μπα! Λάθος έκανα πάλι ! Κουβέντα δεν ακούστηκε !

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Μη θεωρείς ότι έκανες λάθος. Η ανάρτηση αυτή, όπως και η επόμενη του Καλύβα, πολύ δύσκολα και με κίνδυνο γελοιοποίησης μπορούν να γίνουν αντικείμενο αντιπαράθεσης. Τι θέλεις δηλαδή, τη στιγμή που οι συμμετέχοντες στις περισσότερες σε πλήθος (ελπίζω όχι και σε αριθμό ψηφοφόρων) πολιτικές δυνάμεις επιδίδονται σε ανεύθυνες κορώνες, εσύ περιμένεις ότι θα κάνουν τον κόπο να αντιπαρατεθούν επί της ουσίας; Είναι πολύ πιο εύκολο να επιδίδεσαι σε δηλώσεις του τύπου «Στο ΣΥΡΙΖΑ πέφτουν πολλές ιδέες, όταν θα έρθει η ώρα να κυβερνήσει αυτές θα συνθέσουν τις επιλογές του», από το να αναλύεις με σαφήνεια και υπευθυνότητα την πραγματικότητα και να αυτοδεσμεύεσαι με τις θέσεις σου. Ίσως όμως πάλι εγώ να είμαι ντεμοντέ και αντί για θέσεις που αλλάζουν, όπως αυτές του ΠΑΣΟΚ την πρώτη τετραετία, να είναι καλύτερο το να τα αφήνεις όλα στο φλου και μετά να μιλάς για «συνθέσεις απόψεων».

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Νίκο, το «κουβέντα δεν ακούστηκε» αφορούσε τις ελάχιστες αναφορές στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο για τη χθεσινή επέτειο.
      Για τις κορώνες «τα έχω πάρει» γιατί ήλπιζα ότι η Κυπριακή πρόσφατη περιπέτεια θα ήταν μια αφορμή ορισμένοι να σταματήσουν ή έστω να περιορίσουν την αρλουμπολογία. Και πάλι λάθος έκανα. Η μια κοτσάνα πάνω στην άλλη κι αν κρίνω κι από τη χθεσινή δημοσκόπηση στο MEGA η αρλουμπολογία «περνάει».
      Προσωπικά έχω συμβιβαστεί με το να είμαι ντεμοντέ και πλέον το … απολαμβάνω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s