«Kαινούργια βουλευτίνα, αριστερή και γυναίκα».

Το   έχω  ξαναγράψει  πως  αυτή  η  Βουλή  από  πλευράς  επιπεδου  είναι  η  χειρότερη  απ΄ όσες  τουλάχιστον  θυμάμαι. Δεν  έχει  καμμία  έννοια  να  αναφερθώ  σε  συγκεκριμένα  ονόματα  και  συμπεριφορές  .  Τα  ξέρουμε  όλοι  μας.  Τα  όσα  διαδραματίσθηκαν  στις  τελευταίες    συνεδριάσεις  της  Επιτροπής    για  τη « λίστα  Λαγκάρντ»  είναι  πολύ  χαρακτηριστικά.

Το  ακόμα  δραματικότερο  είναι  ότι  κάποιοι  αυτές  τις  συμπεριφορές  τις  υπερασπίζονται  . Η  κ  Χριστοδουλοπούλου    του  ΣΥΡΙΖA   ας  πούμε  τις  προάλλες    ανακάλυψε  τον  λόγο  που  ο κ  Βενιζέλος  επιτίθεται  στην  κ Ζωή  Κωνσταντοπούλου. «Της  επιτίθεται  επειδή  είναι  καινούργια  βουλευτίνα  , αριστερή  και  γυναίκα»  μας  εξήγησε  η  εκπρόσωποε  του  ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς  η  κ Χριστοδουλοπούλου  δεν  παρακολούθησε  ουδέποτε  την  κ  Κωνσταντοπούλου  στη  Βουλή  και  δεν  πήρε  χαμπάρι  τον  μονίμως  επιθετικό  τόνο  της  και  την  σταθερή  προσπάθεια  της  να  έχει  ρόλο  πρωτασγωνιστή. Προφανώς  δεν  παρατήρησε  τον  σταθερά  αγενή  τρόπο    με  τον  οποίο  απυθύνεται  στους  συνομιλητές  της  εντός  και  εκτός  Βουλής. Επίσης  δεν  κατάλαβε  ότι  η  κ Κωνσταντοπούλου  είναι  μονίμως  έτοιμη  να  καυγαδίσει  με  οποιονδήποτε  και  οπουδήποτε  από  τη  στιγμή  που  ξυπνάει  (ακόμα  και  στις  6  το  πρωί)  μέχρι  την  ώρα  που  θα  βρεθεί  «εις  τας  αγκάλας  του  Μορφέως»

Ας  δεχθούμε  λοιπόν  ότι  η  κ  Χριστοδουλοπούλου  κατέβηκε  από  τον  Αρη  κατ΄ ευθείαν  στην  τηλεοπτική  εκπομπή  για  να  υπερασπιστεί  την  συντρόφισα  της. Και  ας  ακολουθήσουμε  την  υπερασπιστική  της  γραμμή. «Ο  κ Βενιζέλος  της   επετέθη  επειδή  είναι  καινούργια  βουλευτίνα  , αριστερή  και  γυναίκα»  Και  δηλαδή  ο κ Δρίτσας  και  ο   κ Κοντονής    είναι  λιγότερο  αριστεροί  από  την  κ Ζωή.;  Γιατί  δεν  «την  έπεσε»  και   σε  αυτούς  ο  κ Βενιζέλος;  Πρόκειται  για  τίποτα  κρυπτοκεντρώους,  για  λαμόγια,  για  «κότες»; Κι  από  πότε  η  «αριστεροσύνη»  αποτελεί  επαρκή  λόγο  για  την  αγένεια  και  το  μόνιμο  «τσαμπουκάλεμα»;

Κι  άντε  ο κ  Δρίτσας  είναι  λίγο  παλιότερος  βουλευτής  από  την  κ  Κωνσταντοπούλου… ο  κ  Κοντονής  όμως  είναι  εξ  ίσου  καινούργιος.   Γιατί  δεν  υπέστη  την  μήνιν  του  κ Βενιζέλου ; Και  στο  κάτω-κάτω  το  να  είσαι  καινούργιος  βουλευτής  συνεπάγεται  και  κάποια  συστολή  και  προσέγγιση της  αποστολής  σου    αλλά  και  των  συναδέλφων  σου  με  κάποιο  αυξημένο  σεβασμό. Και  τέτοια  πράγματα  δύσκολα  μπορεί  να  διακρίνει  κανείς  πίσω  από  την  αρρωστημένη  έπαρση  της κ Κωνσταντοπούλου.

Κι  έτσι  μας  μένει  το  τελευταίο  επιχείρημα  «Η κ Κωνσταντοπούλου  είναι  γυναίκα»  Εδώ το  επιχείρημα  είναι  ατράνταχτο. Και  αν  όντως  ο  κ  Βενιζέλος  επετέθη  στην  κ  Κωνσταντοπούλου  επειδή  είναι  γυναίκα  (η κ Κωνσταντοπούλου)  τότε  πραγματικά  ο  άνθρωπος   (ο  κ Βενιζέλος)   δεν  ξέρει  τι  του  γίνεται.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

8 Responses to «Kαινούργια βουλευτίνα, αριστερή και γυναίκα».

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Mωραίνει Κύριος ήν βούλεται απωλέσαι.

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Θα ήθελα να προσθέσω κάτι, πιο σοβαρό αυτή τη φορά. Η αποστροφή της κ Χριστοδουλοπούλου αποκαλύπτει το πολύ παλιό κόλπο που χρησιμοποιούν πολλοί (κυρίως αριστεροί) εκκολαπτόμενοι προπαγανδιστές, όταν θέλουν να δυσφημήσουν αυτούς που θεωρούν ότι έχουν αντίθετη άποψη, χωρίς ταυτόχρονα να λένε κάτι επί της ουσίας (γιατί δεν τους παίρνει). Λέει πχ κάποιος κάτι για τη αμετροεπέστατη κυρία Ζωή και κατηγορείται για σεξισμό, κρίνει ένας άλλος μια δήλωση του Τσίπρα και του αποδίδεται η στάμπα «μνημονιακός», εκφράζει τις αμφιβολίες του για το καθεστώς Τσάβες και αμέσως μετατρέπεται σε πράκτορα των Αμερικάνων, επιφυλάσσεται για τις επιδιώξεις κάποιων (πχ κατοίκων Ιερισσού) και θεωρείται εγκάθετος της πολυεθνικής που θέλει να αρπάξει τα μεταλλεύματα καταστρέφοντας το περιβάλλον, δηλώνει ότι δεν συμφωνεί με τα μονοκομματικά καθεστώτα όπως της πρώην ΕΣΣΔ και κατηγορείται για μικροαστισμό κλπ κλπ. Πρόκειται για μια άθλια τακτική που έρχεται σε θεμελιώδη αντίθεση με κάθε έννοια δημοκρατικού διαλόγου και χαρακτηρίζει άτομα γενικά χαμηλού επιπέδου. Ονομάζεται Δίκη Προθέσεων και αυτός που την εφαρμόζει, πρέπει να καταδικάζεται σε μη απάντηση και άμεση διακοπή κάθε είδους επικοινωνίας…

    Υστερόγραφο. Πάνω που έψαχνα για ένα σχετικό link, έπεσα πάνω σε ένα εξαιρετικό άρθρο που ασχολείται με το θέμα αυτό. Απολαύστε το:

    του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

    Κάποιος συνδικαλιστής έλεγε παλιά: «Αν ξεμείνεις από επιχειρήματα, κάνε μια δίκη προθέσεων». Στην Ελλάδα πολλοί δεν ψάχνουν καν για επιχειρήματα. Ξεκινούν πάντα με δίκες προθέσεων.

    Ετσι ποτέ δεν ακούνε τι λέει κάποιος, πάντα φτιάχνουν μια θεωρία γιατί το λέει. Αν είναι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών, υπάρχει πρόθεση Μπερλουσκονισμού. Αν κάποιος λέει δυσάρεστα πράγματα το κάνει επειδή είναι «νεοφιλελεύθερος».

    Οι δίκες προθέσεων είναι το αγαπημένο εργαλείο της σταλινικής Αριστεράς. Προσπάθησε να απαξιώσει ολόκληρη τη σοσιαλδημοκρατική πρόταση διά μιας δίκης: «Ναι μεν οι σοσιαλδημοκράτες έφτιαξαν το κράτος πρόνοιας, ναι μεν άμβλυναν τις ανισότητες, αλλά το έκαναν για να σώσουν το καπιταλιστικό σύστημα». Ας υποθέσουμε ότι η ετυμηγορία είναι σωστή• ότι πραγματικά η οικονομική πολιτική στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα ήταν μια προσπάθεια «να σωθεί το σύστημα». Πού βρίσκεται το κακό να έχουν οι εργαζόμενοι ένα εθνικό σύστημα υγείας, έστω για… καπιταλιστικούς λόγους; Είναι καταδικαστέο αν, «σώζοντας το σύστημα», σώσεις και μερικές χιλιάδες ζωές;
    Δίκη προθέσεων έγινε και μετά την αποκάλυψη της οφειλής που είχε στην εφορία και ο κ. Τόλης Βοσκόπουλος. Κυβερνητικά στελέχη έλεγαν ότι οι εφοριακοί διοχέτευσαν στον Τύπο την είδηση για να εκδικηθούν για την περικοπή των επιδομάτων τους ή για να προειδοποιήσουν την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε ενδελεχή έρευνα των περιουσιακών τους στοιχείων. Ακόμη κι αν αυτό είναι αληθές, το αποτέλεσμα μετράει. Μακάρι για πολύ ιδιοτελείς λόγους το σώμα των εφοριακών να αποκαλύπτει κι άλλες ολιγωρίες του κρατικού μηχανισμού. Ο συνδικαλισμός, παρά τα θρυλούμενα, δεν πρέπει να είναι μονάχα ένας θεσμός διεκδίκησης επιδομάτων, πρέπει να έχει κι έναν ελεγκτικό ρόλο.

    Υπάρχει και η αντίστροφη δίκη. Πολλοί ισχυρίστηκαν ότι η όψιμη δραστηριοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών στο Κολωνάκι και η διασταύρωση στοιχείων των γιατρών που φοροδιαφεύγουν έγινε για «επικοινωνιακούς λόγους». Ακόμη κι έτσι να είναι, πού βρίσκεται το κακό; Ας πιάνονται φοροφυγάδες κι ας γίνεται αυτό για όποιους λόγους μπορεί να φανταστεί κάποιος.

    Θρυλείται ότι ο Ντενγκ Ξιάο Πινγκ είχε πει κάποτε «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει ποντίκια». Στην Ελλάδα αναλωνόμαστε στη συζήτηση «γιατί η γάτα πιάνει ποντίκια;». Μα… προφανώς για να τα φάει, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Εξάλλου η δημοκρατία ποντάρει στις «κακές προθέσεις» των πολιτικών υποκειμένων. Γι’ αυτό έχει τρεις διακριτές εξουσίες και υπάρχουν τα κόμματα. Γι’ αυτό θεσμοποίησε τον συνδικαλισμό και την ελευθερία του Τύπου. Γι’ αυτό έγιναν οι ανεξάρτητες αρχές και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Είναι τα αντικρουόμενα συμφέροντα που παράγουν τις βέλτιστες λύσεις. Οι εφημερίδες δεν αποκαλύπτουν σκάνδαλα για να σώσουν την ψυχή της δημοκρατίας. Κάνουν δημοσιογραφικές έρευνες για να πουλήσουν. Το γεγονός ότι, παρά τις «εμπορικές τους προθέσεις», οι εφημερίδες γίνονται φόβητρο των πολιτικών, αυτό είναι κάτι που τελικώς βοηθάει την κοινωνία.

    Υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα με τις προθέσεις: είναι πάντα μύχιες. Αυτό εξασφαλίζει ότι μπορεί να συζητάμε επ’ αόριστον για τις προθέσεις κάποιου, αντί να ελέγχουμε τα αποτελέσματα. Μήπως, όμως, αυτό είναι το ζητούμενο όσων στήνουν αυτές τις δίκες;

    Το άρθρο του Πάχου Μανδραβέλη δημοσιεύεται στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

  3. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Νίκο, θίγεις ένα αγαπημένο μου θέμα. Μπορεί και να έχω κάνει καμμιά ανάρτηση σχετική (που να τη βρώ όμως;) σίγουρα το έχω θίξει κατ΄ επανάληψη παρεμπιπτόντως σε αναρτήσεις και σε σχόλια.
    Είναι μια τακτική της Αριστεράς που την θυμάμαι από τα χρόνια της πρώτης νιότης μου σε πηγαδάκια και αμφιθέατρα. Οταν δεν μπορείς ή δεν θέλεις να συζητήσεις επί της ουσίας κολλάς μια αντιδημοφιλή ταμπέλα στον άλλο και καθαρίζεις. Τότε σε έλεγαν «αντικομμουνιστή» (ε, και; κακό είναι;), «δεξιό» ( δεν είναι πολύ ακριβής ο όρος αλλά αν αριστερός ήταν ο Βελουχιώτης ή ο Φλωράκης μια χαρά είναι το δεξιός) «φασίστα» (εκεί τα πράγματα αγρίευαν) ή «καπιταλίστα» (εκεί άρχιζε η πλάκα), αλλά όπως και να σε έλεγαν η συζήτηση γινόταν προσπάθεια να μετατοπιστεί στην δικιά σου αξιοπιστία και όχι στην ουσία των λέγομένων σου. Αντίστοιχα γίνονται και σήμερα όπως ακριβώς τα περιγράφεις.
    «Νεοφιλελεύθερος», «μερκελιστής», «μνημονιακός»… κι ας λες τα πιο αυτονόητα (και άσχετα με τις προαναφερθείσες ετικέτες) πράγματα με τα οποία ο Χ αριστερός δεν θέλει , γιατί δεν του επιτρέπεται, να συμφωνήσει.
    Σχετικά με την «καταδίκη σε μη απάντηση και διακοπή κάθε είδους επικοινωνίας » μάλλον διαφωνώ. Προτιμώ το «ξεσκέπασμα» γιατί σε τελευταία ανάλυση η συζήτηση ανάμεσα σε εμένα και στον Χ σύντροφο που με καταγγέλει δεν την κάνω τόσο για να πείσω εκείνον (εκείνος πιθανώς και να ξέρει ότι λέει ψέμματα και μάλιστα βλακώδη) αλλά για να πείσω τους καλοπροαίρετους που τυχόν παρακολουθούν την αντιπαράθεση (ενδεχομένως και για να σπείρω την αμφιβοία στους κακοπροαίρετους).

  4. Ο/Η Dyer λέει:

    Δεν γνωρίζω αν είναι η αριστερά η πρώτη που εφάρμοσε την δίκη προθέσεων. Οι χριστιανοί από τον μεσαίωνα εφάρμοζαν δίκες προθέσεων, είχε και δογματικά ερείσματα.
    Πάντως σήμερα την έχει οικειοποίηση όλο το πολιτικό φάσμα και όχι μόνο. Ας είμαστε λίγο συγκρατημένοι

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Σημασία δεν έχει ποιος το ξεκίνησε αλλά ποιος το εφαρμόζει και μην κάνεις το χαζό Dyer. Είμαι σίγουρος ότι κι εσύ θα έχεις μέχρι τώρα δικαστεί ουκ ολίγες φορές από τα τζιμάνια του ΚΚΕ με τις κατηγορίες του οπορτουνισμού, του αναθεωρητισμού, της αντι-ΚΚΕ πολιτικής, της άρνησης του μαρξισμού, της υποτίμησης του ρόλου της εργατικής τάξης και δεν συμμαζεύεται, οπότε ξέρεις πολύ καλά για τι πράγμα μιλάω. Αν θέλεις να κάνεις μια χάρη στον εαυτό σου, μην υπερασπίζεσαι αυτά που κι εσένα εξοργίζουν, ακόμα κι αν προέρχονται απ´ τους δικούς σου.

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Επειδή Νίκο αποδόθηκε η πατρότητα της μεθόδου στη αριστερά θέλησα να δώσω μια διαφορετική εκδοχή ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΚΑΝΕΝΑ.
        Η αλήθεια είναι ότι όσο ποιο δογματικός είναι κάποιος τόσο ποιο επιρρεπείς είναι σε τέτοιες μεθόδους. Οι κομουνιστές διαχρονικά λόγω δογματισμού λειτούργησαν έτσι δεν θα διαφωνήσω. Αλλά και στις τελευταίες εκλογές ζήσαμε αντίστοιχες καταστάσεις εκ μέρους της ΝΔ και όχι μόνο, σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Καλά, κοίτα μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s