Πως μας προέκυψαν τόσοι «νοσταλγοί «;

Ανήμερα  του  πραξικοπήματος    της  21ης  Απριλίου  1967    μια  δημοσκόπηση   μας  αποκαλύπτει   ότι    το  30%  των  ερωτηθέντων  θεωρούν  ότι  «στη  δικτατορία  τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα    απ΄ ότι   σήμερα». Και  ίσως  αυτό  δεν  είναι  το  εκληκτικότερο  εύρημα  του  ερωτήματος.  Για  δείτε  την  ανάλυση  των  απαντήσεων  προσεκτικά
1. Την  άποψη ότι  «τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα»  ασπάζεται    το  24%  των  ψηφοφόρων  του  ΣΥΡΙΖΑ ( αλλά    και   το   17%  των  ψηφοφόρων  του  ΚΚΕ   έστω  και  σε  χαμηλό  δείγμα)
2. Την  άποψη  ΔΕΝ την  ασπάζεται  το  30%  των  ψηφοφόρων  της  ΧΑ
3.  Ενώ  υπάρχει  ένα  36%  αυτοχαρακτηριζόμενων  «δεξιών»  που  διαφωνούν  με  την  άποψη  αυτή,  υπάρχει  ταυτόχρονα  ένα  40%  αυτοχαρακτηριζόμενων  «κεντροδεξιών» (αλλά  κι  ένα  17%  των  «αριστερών» κι  ένα  15%  των  κεντροαριστερών») που  ισχυρίζονται  ότι  τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα  επί  δικτατορίας
4. Η  άποψη  ότι    επί  δικτατορίας  τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα  είναι  σαφώς  δημοφιλέστερη  στα  ασθενέστερα  οικονομικά  στρώματα  και  εξασθενεί  πολύ  στα  ανώτερα.
5. Αυτοί  που  έζησαν  την  δικτατορία  ως  ενήλικες,  σε  ποσοστό  45%  δηλώνουν  ότι  τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα  και  αυτοί  που  διαφωνούν  είναι  ελάχιστα  περισσότεροι (51%)
6. Ακόμα  και  στην  κατηγορία  που  αφορά  τις  μικρότερες  ηλικίες  (18-34) το  ποσοστό που  θεωρεί  ότι   στη   δικτατορία  «τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα»  είναι  εντυπωσιακά  υψλό  (23%)
Προσωπικά  βλέποντας  τον  αναλυτικό  πίνακα  με  την  κατανομή  των  απαντήσεων  σκέφτομαι  ότι  για  να  προκύψει  αυτό  το  αποτέλεσμα  πρέπει  να  συμβαίνουν  σωρευτκά  τα  παρακάτω:
α)Κάποιοι  μπερδεύουν  την  ερώτηση  και  σκέφτονται  περίπου  έτσι: «Ειμαι  70 τώρα ,  το  1970  που  είχαμε   δικτατορία  ήμουν  27. Μια  χαρά  ήμουν  στα  27  μου. Ενώ  τώρα….»
β) Κάποιοι  έχουν  ξεχάσει  τις  συνθήκες,  στις οποίες  ζούσαν  τότε (χωρίς  αναγκαστικά  να  φταίει  η  δικτατορία)  κι  έχουν  ξεχάσει  την  εντυπωσιακή  άνοδο  του  βιοτικού  τους  επιπέδου  που  ακολούθησε  τα  χρόνια  της  Μεταπολίτευσης
γ) Κάποιοι  έχουν  χάσει-  εντελώς  όμως-  το  νόημα  των  λέξεων («Δεξιός» «Κεντρώος», «Αριστερός», «Δικτατορία»»Δημοκρατία» κλπ)
δ)  Κάποιοι  ψηφίζουν  λάθος  κόμμα  για  λάθος  λόγο.
ε) Κάποιοι  έχουν  φάει  το  παραμύθι  περί  «μνημονιακής  χούντας», «δυνάμεων  κατοχής», «κατάλυσης  της  Δημοκρατίας»  κλπ.
στ) Κάποιοι  δεν  έχουν  καταλάβει  ότι  σε  μια  δικτατορία  δεν   θα  είχαν    την  πολυτέλεια  να  απαντήσουν  σε  μια  ανάλογη  ερώτηση… πχ   «Θεωρείτε  ότι  τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα  επί  δημοκρατίας;»  Και  αν  ακόμα  τους  ετίθετο, τυχόν  «λάθος  απάντηση»  εκτός  του  ότι   δεν  θα  υπολογιζόταν  στα  αποτελέσματα  της  μέτρησης  θα  τους  έβαζε  σε  σοβαρούς  μπελάδες.
Ανεξάρτητα  από  τα  παραπάνω  είναι  ούτως  ή  άλλως  προβληματικό  για  την  κοινωνία  όταν  προκύπτει  ένα  τέτοιο  έστω   δημοσκοπικό  – και  γι  αυτό  ανώδυνο   (καθένας  λέει  ό,τι  θέλει  «τζάμπα») –  αποτέλεσμα. Ακόμα  και  το  γεγονός  ότι    κάποια   εταιρεία  δημοσκοπήσεων     έφθασε  στο  σημείο    να  θέσει  το  ερώτημα    είναι  πρόβλημα.   Γιατί    εκτός  όλων  των  άλλων   νομίζω  πως  υπάρχει  και  μια  μεθοδολογική  «πουστιά»  στην  ερώτηση.
Το  αν  «στη  δικτατορία  ήταν  τα  πράγματα  καλύτερα»   δεν   ταυτίζεται  υποχρεωτικά  με  το  αν  «λόγω  της  δικτατορίας  ήταν  τα   πράγματα  καλύτερα». Τότε  ήταν  ένας άλλος κόσμος, άλλες   οι  διεθνείς  συνθήκες,  εντελώς  διαφορετικό  το  διεθνές οικονομικό  περιβάλλον, ήταν  διαφορετική η κοινωνία.   Ολα  αυτά   πολύ  εύκολα  βγαίνουν  απο  την  εξίσωση  ακριβώς  για  να  διευκολυνθεί   συγκεκριμένη  απάντηση από   κάποιους  δημοσκοπουμένους  και  εκ  των  υστέρων  να  δημιουργηθεί  ύπουλα   στο  μυαλό  των  αναγνωστών  της  δημοσκόπησης  η παραπάνω  ταύτιση   και  η  αναγωγή  της  δικτατορίας   ως  αιτίου –  των  πραγμάτων  που  δήθεν  πήγαιναν «καλύτερα  από  ό,τι  σήμερα».
Ποιες    άραγε  θα  ήταν  οι  απαντήσεις  αν  η  ερώτηση  ήταν:  «Πιστεύετε  ότι  τα  πράγματα  ήταν  καλύτερα   το  1963;»
ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010
Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Πως μας προέκυψαν τόσοι «νοσταλγοί «;

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Ενα σχετικό και ιδιαίτερα επίκαιρο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκη.
    http://m.lifo.gr/team/readersdigest/30496

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Και αυτό το κείμενο αποπνέει την ευαισθησία του Χατζιδάκη για θέματα που έχουν να κάνουν με την προσωπική ελευθερία που πάει χέρι-χέρι με την προσωπική ευθύνη. Αυτή η ευαισθησία ίσως τον οδηγεί να δίνει σε όρους όπως «φασισμός» ή «νεοναζισμός» ένα πολύ ευρύτερο περιεχόμενο απ΄ αυτό που έχουμε συνηθίσει.
      Δεν ξέρω τι θα έβλεπε ο Χατζιδάκης σε αυτό το 30% που φαίνεται να «νοσταλγεί» την δικτατορία. Προσωπικά το βλέπω σαν έκφραση
      παρελθοντολαγνείας και νοσταλγίας για μια κοινωνία πιο ήσυχη και τακτοποιημένη -που σε καμμιά περίπτωση βέβαια δεν σημαίνει «δικτατορία» ή πολύ περισσότερο «νεοναζισμός». Και νομίζω ότι αυτό είναι ένα πολύ κρίσιμο σημείο. Αν δεν καταλάβουμε τι μας λέει αυτό το 30%, το 7% που ψήφισε ΧΑ ή το 10% που τη στηρίζει δημοσκοπικά υπάρχει κίνδυνος αυτοί οι πολίτες να «χαριστούν» σε ένα χώρο με τον οποίο δεν έχουν καμμιά σχέση.
      Για να επανέλθω στον Χατζιδάκη νομίζω πως ο «φασισμός» όπως αυτός τον εννοούσε διέτρεχε και διατρέχει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα (όχι βέβαια ισομερώς) κι έχει πολύ ύπουλες και δυσδιάκριτες εκδηλώσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s