Τι ακριβώς θέλει το ΚΚΕ ;

Κατά  καιρούς  σε  διάφορα  σχόλια  μου  σε  άλλα  blogs  έχω  εκφράσει   απολύτως  καλοπροαίρετα  μια  απορία. «Μια  και  το  ΚΚΕ  έχει  σαν  στόχο  του  την  ανατροπή  του  καπιταλισμού  στις  συγκεκριμένες  συνθήκες  μέσα  από  ποια  διαδικασία υποθέτει  ότι  θα  πετύχει  τον  στόχο  του;»

Η  απορία  , στην  οποία  βέβαια  δεν  πήρα  απάντηση,  νομίζω  ότι  είναι  εύλογη  γιατί  από  τη  μια  μεριά  βλέπουμε  το  ΚΚΕ   να   απορρίπτει  προεκλογικές   συμμαχίες  ή ακόμα  και  μετεκλογικές  συμπράξεις  και  από  την  άλλη  παρατηρούμε  την  εκλογική  του  απήχηση  να  παραμένει  χαμηλή. Η  απορία  είναι  ακόμα  πιο  εύλογη  από  τη  στιγμή  που  ο  ΣΥΡΙΖΑ   θεωρεί  το  ΚΚΕ   το  πλησιέστερο  προς  αυτόν  ιδεολογικά  κόμμα   και  δεν  έχει  σταματήσει  ποτέ  τις  «επιθέσεις  φιλίας».  Και  βεβαίως  δεν  πρέπει  να  ξεχνάμε  πως  και ο    σ Τσίπρας  και  η  συντριπτική  πλειοψηφία  της  ηγετικής  ομάδας  του  ΣΥΡΙΖΑ  έκαναν   το»αγροτικό»  τους  στο  ΚΚΕ.

Πως  την  βλέπει άραγε  αυτή  την  ανατροπή  του  καπιταλισμού το  ΚΚΕ; Μια  παλλαϊκή  εξέγερση  υπό  την  ηγεσία  ενός  ΚΚΕ  του  5%;  Εάν  υποθέσουμε  πως  χρειάζεται  ένα  μεγαλύτερο  εκλογικό  ποσοστό  γιατί  αποκλείει  συνεργασίες  που  θα  του  επιτρέψουν  να  έχει   κάποιον   επιρροή  και  πρόσβαση  σε  ευρύτερα  στρώματα;  Δεν  αισθάνεται   το  ΚΚΕ  περιθωριοποιημένο  και  «λίγο»,  την  στιγμή  μάλιστα  που  οι  συγκυρίες  θεωρητικά  τουλάχιστον  το  ευνοούν;

Μια  και  λοιπόν  κάποιοι  φίλοι  του  ΚΚΕ  διαβάζουν  έστω  και  περιστασιακά  το  blog   θέτω  υπ΄ όψη  τους  αυτή  την  απορία  προσδοκώντας  κάποια  εξήγηση. Εννοείται  ότι  εξηγήσεις  γίνονται  δεκτές  και  από  μη  φίλους  του ΚΚΕ.

Επισημαίνω  ότι η  απορία  τίθεται ως  απορία  και  απολύτως  καλοπροαίρετα. Επομένως  τυχόν  απαντήσεις   δεν  υπάρχει  κανένας  λόγος  να  ασχοληθούν  με  τις  απόψεις  του  γράφοντος,  ο  οποίος-  κανείς  δεν  είναι  τέλειος  🙂 –  είναι  σταθερά   και  απόλυτα  αντίθετος  και  με  τις  πολιτικές  απόψεις  του  ΚΚΕ  και  με  αυτές  του  ΣΥΡΙΖΑ. Από  την  άλλη    μεριά  πάλι,   δημοκρατία  έχουμε……    Kαι  κάτι  άλλο  …. την  πολιτική  απόφαση  του  19ου Συνεδρίου  του  ΚΚΕ    την  διάβασα  ( http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=21/4/2013&id=14560&pageNo=1&direction=-1 ), αλλά  δεν  διαφωτίσθηκα  πολύ  για  την  απορία  μου.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

33 Responses to Τι ακριβώς θέλει το ΚΚΕ ;

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Θα μου επιτρέψεις ελπίζω να προσθέσω στο ερώτημά σου και τη δική μου απορία: τι είδους σοσιαλισμό θα ήθελε το Κόμμα να εφαρμόσει; Αυτόν που είχε οικοδομηθεί στην ΕΣΣΔ, στην Κούβα, στη Γιουγκοσλαβία, στην Κίνα, στη Βόρεια Κορέα ή κάτι άλλο τέλος πάντων; Δεν πιστεύω βέβαια ότι θα μπει κανείς στον κόπο να απαντήσει…

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Θα προσπαθήσω Νίκο να απαντήσω την δική σου απορία αν και μη αρμόδιος. Το ΚΚΕ θα ηθελε ένα σοσιαλισμό που δεν οικοδομήθηκε πουθενά γιατί… τα λάθη της ηγεσίας….οι οππορτουνιστές…. ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών… η ανωριμότητα του λαού….. δεν το επέτρεψαν. Φαντάζομαι δε ότι κάθε κομμουνιστής θα έχει στο μυαλό του την δική του περίοδο και ενδεχομένως και την χώρα που προσεγγίσθηκε το σοσιαλιστικό όραμα. Πως θα είναι στην τελική του μορφή αυτός ο σοσιαλισμός; Απλά υπέροχος ! 🙂 «Γιατί τι είναι κομμουνισμός;» όπως μου έλεγε ένας γνωστός μου «Το όμορφο, το δίκαιο, το σωστό!»
      Περισσότερες πληροφορίες… αναμένονται.

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Παραφράζοντας μια φράση του Woody Allen :
        «Όλα τα συστήματα είναι καλά, αρκεί να υπάρχουν καλοί άνθρωποι για να τα εφαρμόσουν!»

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, dyer. Εχουμε και διαφορετικές απόψεις περί καλού και κακού. Γι αυτό υπάρχουν «συστήματα». Για να λειτουργούν οι κοινωνίες με αυτούς τους διαφορετικούς ανθρώπους (και τους «καλούς» και τους ¨»κακούς»). Αλλα συστήματα το καταφέρνουν περισσότερο καλά, άλλα λιγότερο, άλλα καθόλου.

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Δεν είχα άδικο λοιπόν, οι κομμουνιστές κωλώνουν όταν φεύγουν από το γνώριμο γι αυτούς έδαφος της κριτικής (στον καπιταλισμό, στο μνημόνιο, στους οπορτουνιστές, στους πολέμιους της Σοβιετικής Ένωσης και γενικά στους αντιπάλους τους) και τους ζητάει κάποιος να αναπτύξουν ξεκάθαρα τις απόψεις τους. Όσο για τον Dyer, πιστός στο φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ, το θέμα της λειτουργίας και των χαρακτηριστικών των κοινωνικών συστημάτων το ανάγει σε θέμα προσώπων. Φαντάζομαι ότι όταν θα βρεθούν στην εξουσία οι καλοί άνθρωποι τους οποίους υποστηρίζει, τα προβλήματα θα λυθούν με συνοπτικές διαδικασίες και θα γυρίσουμε στις παλιές καλές προ κρίσης εποχές.

  3. Ο/Η Κ. λέει:

    Διαβάζοντας στο ιστολόγιο του »RedFly» μια σχετική ανάρτηση που περιελάμβανε απόλυτα τεκμηριωμένη,εξαιρετική και αναλυτική απάντηση σε »άρθρο»(ενδεχομένως) συγκεκριμένου καθηγητή,πληροφορούμαι την ύπαρξη του παρόντος ιστολογίου.Καμιά εντύπωση συνεπώς δεν προκαλεί το παραπάνω περιεχόμενο.Παρόλα αυτά και όχι τόσο για να πεισθεί/ούν ο/οι συντάκτες του κειμένου και του blog,λόγω της προφανούς χαοτικής ιδεολογικοπολιτικής διάστασης ανάμεσά μας,αλλά κυρίως για να υπάρχει μια μορφή απάντησης στο παραπάνω ερώτημα.
    Κατ’αρχάς,το ΚΚΕ ανέκαθεν-από το 1918-αποκαλύπτει χωρίς ενδοιασμούς τι »θέλει»,για την ακρίβεια ποιο είναι το πολιτκό πλαίσιο,το πρόγραμμα,οι στόχοι και η γενική του στρατηγική.
    Είναι η ανατροπή της καπιταλιστικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας,η κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής,η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής μέσω και του πανεθνικού κεντρικού σχεδιασμού σε επιστημονική βάση,η οικοδόμηση της σοσιαλιστικής παραγωγής και οικονομίας και για αυτό η κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της,η συγκρότηση της διακτατορίας του προλεταριάτου.Όχι βέβαια τυχαία.Έχει αυτή τη στρατηγική γιατί είναι το κόμμα που εκπροσωπεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης,στηρίζεται στη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού,στις Μ-Λ αρχές,στην μέχρι τώρα πολύ πλούσια πάλη στελεχών,μελών και φίλων.Αποτελεί εκείνον τον αναγκαίο »μηχανισμό» που έχει καθήκον να συνδυάσει την επιστημονική θεωρία και την βαθύτερη μελέτη της με την καθημερινή πάλη των εργαζόμενων και των λαικών στρωμάτων.Ειδικότερα σε συνθήκες μη επαναστατικές,το ΚΚΕ υποχρεούται να παρεμβαίνει και να διαμορφώνει τον υποκειμενικό παράγοντα,να μεταβάλλει ριζικά τις συνειδήσεις,να εξηγεί και να πείθει όλο και μεγαλύτερες μάζες εργαζόμενου λαού.Πώς θα επιτευχθεί ο στρατηγικός στόχος;
    Σε αυτό ακριβώς το σημείο »έρχεται» το πολιτικό Πρόγραμμα του ΚΚΕ αλλά και η πρόταση του για τη συγκρότηση της Λαικής Συμμαχίας.Η τελευταία αποτελεί τον αναγκαίο συμβιβασμό του ΚΚΕ και κατ’επέκταση της εργατικής τάξης με τα υπόλοιπα λαικά στρώματα(νέων,φτωχών αγροτών και ΕΒΕ κοκ).Κοινό,αναντικατάστατο και ισχυρότατο συμφέρον όλων αυτών-που αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας-είναι η πάλη κατά της εξουσίας του μονοπωλιακού κεφαλαίου,ως την ανατροπή της.
    Συνεπώς-επειδή ο διαχειριστής υπερτονίζει τη σημασία του εκλογικού αποτελέσματος-η συμμετοχή στις εκλογές για την ανάδειξη του αστικού κοινοβουλίου,του ευρωκοινοβουλίου κλπ,η προσπάθεια για όσο γίνεται μεγαλύτερη εκλογική επιρροή ναι μεν χρειάζεται-αφού με αυτόν τον τρόπο βελτιώνεται η δυνατότητα παρέμβασης του ΚΚ-δεν αποτελεί όμως σε καμιά περίπτωση αυτοσκοπό.Ούτε επίσης το εκλογικό αποτέλεσμα διαμορφώνεται μόνο από τις πολιτικές θέσεις και δράση του ΚΚΕ.Κάθε άλλο,ειδικά σε αυτές τις συνθήκες.Και επειδή συχνά γίνεται λόγος περί »ευνοικών συνθηκών» για την πολιτική του ΚΚΕ,κάτι τέτοιο δεν ισχύει.Όπως αποδείχθηκε και ιστορικά,σε συνθήκες οξυμένης καπιταλιστικής κρίσης,οι τάσεις ριζοσπαστικοποίησης όχι μόνο δεν είναι δεδομένες αλλά πιο εύκολα επικρατούν αντιδραστικές και συντηρητικές αντιλήψεις.Αναμενόμενο εφόσον τα λαικά προβλήματα οξύνονται σε τέτοιο βαθμό που οι εργαζόμενοι που υποφέρουν αντικειμενικά δυσκολεύονται να αναπτύξουν αντιστάσεις.
    Σε καμιά περίπτωση το ΚΚΕ δεν θα ενσωματωθεί στο αστικό πολιτικό σύστημα.Πόσο μάλλον όντας εξοπλισμένο τόσο με τη διευρημένη θεωρητική δουλειά-κυρίως των τελευταίων ετών-,τις αποφάσεις του 190υ Συνεδρίου,αλλά και την τεράστια πολιτική του εμπειρία.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Η απάντηση του κ. Κ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι προϊόν μιας «μηχανής» όπως το KKE Generator (http://kkeisageek.freehostia.com), αν και χαρακτηρίζεται από μια επαινετή αξιοπρέπεια, καθόλου συνηθισμένη στον πολιτικό αυτό χώρο όταν αντιμετωπίζει τους ιδεολογικούς του αντιπάλους. Εξαντλείται όμως, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, σε μια έκθεση ιδεών που πείθει μόνο όποιον θα ήθελε από την αρχή να πειστεί, ενώ από την ιστορική εμπειρία κρατάει μόνο συνθήματα και μεγαλόστομες διακηρύξεις.

      Το πείραμα της δια της βίας αλλαγής των κοινωνικών και οικονομικών δομών από μια οργανωμένη μειοψηφία, δυστυχώς ή ευτυχώς απέτυχε και την ώρα της κρίσης και της πτώσης του κανείς δεν βρέθηκε να το στηρίξει. Οι εργάτες που για χάρη τους έγιναν όλα, που κατά τα λεγόμενα των κομμουνιστών αρχηγών αποτελούσαν την κοινωνική πλειοψηφία και υποτίθεται ότι κατείχαν την εξουσία, ιδιαίτερα μετά τη σφαγή των «αντεπαναστατών» από το Στάλιν, έδωσαν με χαρά τα κλειδιά του κράτους στους νεοκαπιταλιστές. Γιατί άραγε; Το άρθρο δεν δίνει απάντηση, ούτε μπορεί να δώσει.

      Δεν ήταν όμως αυτή η μοναδική εξέλιξη που επιφύλασσε η ιστορία στα «λαϊκά» κράτη. Με επικεφαλής τον Τεγκ Χσιαοπινγκ και προβλέποντας την εξέλιξη της ΕΣΣΔ, οι Κινέζοι σύντροφοι του κ. Κ προώθησαν αποφασιστικά την ανάπτυξη του καπιταλισμού και δημιούργησαν ένα νέου τύπου κράτος με την ευλογία της Αμερικής, το οποίο εξελίχθηκε σε απίστευτο βαθμό μέσα σε λίγες δεκαετίες, ενώ σύντομα ακολούθησε το δρόμο τους και το Βιετναμ. Οι νοσταλγοί του Μάο που έχουν απομείνει, μπορούν φυσικά να ικανοποιούνται ατενίζοντας τις τελετουργικές αφίσες του Μεγάλου Τιμονιέρη που πάντα υπάρχουν στις επίσημες τελετές, ενώ η εργατική τάξη της χώρας παρακολουθεί αδιάφορη…

      Αυτή λοιπόν ήταν η κατάληξη των κομμάτων που εκπροσωπώντας δήθεν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και με βάση τη θεωρία του (κάθε άλλο παρά) επιστημονικού σοσιαλισμού, ανέτρεψαν (δήθεν) την καπιταλιστική εκμετάλλευση και οικοδόμησαν την (αποτυχημένη) σοσιαλιστική παραγωγή και οικονομία (προς ίδιον όφελος). Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η μόνη ουσιαστική λειτουργία τους εδώ και πολλά χρόνια είναι να παρέχουν πολιτική κάλυψη σε διάφορες συνδικαλιστικές οργανώσεις, ενώ τα στελέχη τους δεν ενδιαφέρονται για τίποτε παραπάνω από το να διατηρήσουν μια καλή κομματική θέση που τους επιτρέπει να ζουν χωρίς να εργάζονται.

      Τέλος στο κείμενο του κ. Κ εντόπισα ένα ενδιαφέρον σημείο. Για να δικαιολογήσει προφανώς την τρέχουσα πολιτική του ΚΚΕ, ο σχολιαστής διαπιστώνει ότι την περίοδο αυτή οι συνθήκες είναι μη επαναστατικές και ότι «σε συνθήκες οξυμένης καπιταλιστικής κρίσης, οι τάσεις ριζοσπαστικοποίησης όχι μόνο δεν είναι δεδομένες αλλά πιο εύκολα επικρατούν αντιδραστικές και συντηρητικές αντιλήψεις». Προφανώς ο καλός σύντροφος εννοεί ότι η επανάσταση θα έρθει όταν θα έχει ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση και οι εργαζόμενοι θα ζουν καλύτερα, οπότε θα τους έρθει και η όρεξη να ανατρέψουν τον καπιταλισμό!

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Αφήνω χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό το αρχικό μέρος της απάντησης(δηλαδή τα περί »μηχανής» κλπ ή »έκθεση ιδεών»,τα οποία θα μπορούσα και εγώ να αποδώσω με πολύ μεγάλη ευκολία).Ακόμα είναι σαφές ότι στο ΚΚΕ-εκτός από το δυναμικό του-δρουν και χιλιάδες μη οργανωμένων φίλων-οπαδών με εξαιρετική ικανότητα ανάλυσης και αντιπαράθεσης.Εξάλλου δεν διατήρησε τυχαία το ΚΚΕ την ιδεολογικοπολιτική ωριμότητα που το χαρακτηρίζει.
        Επί της ουσίας.Ο σχολιαστής »Νίκος Π» δε στάθηκε καθόλου στην ουσία των προτάσεων του ΚΚΕ.Έμεινε δηλαδή κατά κάποιον τρόπο »εκτός θέματος» σε σχέση με την ανάρτηση του ιστολογίου.Ωστόσο ήταν αναμενόμενη αυτού του είδους η απάντηση.Υπάρχουν αρκετοί-κυρίως από τον συντηρητικό χώρο,αλλά όχι μόνο-που αμέσως αρχίζουν τις αναφορές και τις »συγκρίσεις» με τον Σοσιαλισμό που οικοδομήθηκε κατά τον 20ο αιώνα.-συνεπώς η απάντηση δεν αφορά μόνο τον σχολιαστή.Πιο συγκεκριμένα,γενικότερα είναι αντιεπιστημονικό και αδύνατο για αντικειμενικούς λόγους να επιχειρείται η σύγκριση μεταξύ κρατών που έχουν τελείως διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης παραγωγικών δυνάμεων,άλλες παραγωγικές δυνατότητες,διαφορετική ιστορική πορεία,άλλη γεωγραφική θέση κλπ.Ο Σοσιαλισμός,επομένως,του 20ου αιώνα είχε να αντιμετωπίσει το πολύ χαμηλό επίπεδο των παραγωγικών δυνάμεων,τα λεγόμενα καπιταλιστικά κληροδοτήματα.Είχε να αντιμετωπίσει άλλες δυσκολίες(ασθένειες,τεράστια έλλειψη υποδομών,ουσιαστικά ριζικό ανλφαβητισμό,επιθέσεις και επεμβάσεις,τις βαρύτατες συνέπειες του Β’ΠΠ κλπ),καθώς και άλλες προτεραιότητες.Ειδικά στην ΕΣΣΔ πέτυχε ταχύτατο βαθμό εκβιομηχάνισης,τεχνολογικής ανάπτυξης,τεράστιες προόδους στους τομείς της εκπαίδευσης και της κοινωνικής πολιτικής.Αλλά το βασικότερο είναι ότι τα επιτεύγματα αυτά πραγματοποιήθηκαν σε συνθήκες οικοδόμησης ενός νεόυ κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού,για πρώτη φορά σε εφαρμογή(για αυτό και εν μέρει δικαιλογούνται λάθη ή παραλείψεις).Συνεπώς κάθε σύγκριση ιδίως με τις ΗΠΑ και τα καπιταλιστικά κράτη της Δ.Ευρώπης είναι εξ’ορισμού άδικη και αδύνατη.Με κράτη δηλαδή που εκκινούσαν ήδη. από »πολύ καλύτερες θέσεις»,με πολύ ανώτερο επίπεδο αναπτυξης των παραγωγικών μέσων.Η σύγκριση,λοιπόν,επιχειρείται ακριβώς λόγω των επιτευγμάτων του Σοσιαλισμού.Χωρίς αμφιβολία,στο Πρόγραμμα του ΚΚΕ αναλύεται η ξεκάθαρη στρατηγική του για τον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό.Επίσης χωρίς αμφιβολία,οι θεμελιώδεις Μ-Λ αρχές,η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής,ο κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός είναι όροι απαραίτητοι και αναλλίοωτοι.Θα αξιοποιηθεί και η θετική εμπερία-που κυριαρχεί-από την προηγούμενη σοσιαλιστική οικοδόμηση.Σε κάθε περίπτωση θα αποτραπεί-λόγω και της πείρας που υπάρχει-η σταδιακή εξασθένιση των σοσιαλισιτκών σχέσεων παραγωγής,που παρατηρήθηκε και οδήγησε τελικά στην αντεπαναστατική ανατροπή.Ωστόσο,είναι φανερό ότι με δεδομένο το σαφώς ανώτερο επίπεδο τεχνολογικής προόδου και την ύπαρξη πολύ έμπειρου και ικανού δυναμικού(σε σχέση λ.χ. με την περίοδο του 1917 στη Ρωσία),και άλλοι παράγοντες βέβαια,οι αντικειμενικές προυποθέσεις για το πέρασμα στον Σοσιαλισμό όχι απλά υπάρχουν αλλά επιτρέπουν την οικοδόμησή του σε ανώτερο επίπεδο,με σαφώς καλύτερα αποτελέσματα.
        Επιπλέον δεν επρόκειτο για »κάποια οργανωμένη μειοψηφία που επέβαλλε κλπ».Δεν θα επικρατούσε η σοσιαλιστική Επανάσταση διαφορετικά.Ήταν η οργανωμένη πλειοψηφία,υπό την καθοδήγηση του ΚΚ Μπ. που συνέτριψε το μέχρι τότε κράτος και την εξουσία των κεφαλαιοκρατών.Στις δεκαετίες που ακολούθησαν η συμμετοχή στους νέους θεσμούς του εργατικού κράτους ήταν μαζική και διευρημένη.Το γιατί δεν εκδηλώθηκαν μαζικές αντιστάσεις υπεράσπισης του Σοσιαλισμού:κατ’αρχάς όχι απλά μπορεί να δοθεί απάντηση αλλά το ζήτημα έχει απασχολήσει-μεταξύ των άλλων-το ΚΚΕ.Θυμίζω το 2ο θέμα του 18ου Συνεδρίου.Μια πολύ γενική παρατήρηση θα ήταν η εξής:Πρώτα απ’όλα δεν υπήρξε καμιά μορφή μαζικής αντεπανάστασης.Με εξαίρεση κάποιες μειοψηφίες-που είχαν ή νόμιζαν ότι είχαν υλικό συμφέρον από τις ανατροπές-η μεγάλη πλειοψηφία των λαών δεν εκδήλωσαν τέτοιου είδους δράση.Όπως βέβαια και δράσης υπεράσπισης του Σοσιαλισμού.Η εξήγηση κυρίως δίνεται μέσα από τις αλλαγές-αρνητικές-στο επίπεδο της οικονομίας.Στη συστηματική δηλαδή,από τη δεκαετία του ’60 και έπειτα,παραβίαση των νομοτελειών του Σοσιαλισμού,στην υποχώρηση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιαμού,στην ενίσχυση της εμπορευματοχρηματικής παραγωγής κλπ.Αυτές οι μεταβολές επέδρασαν φυσικά και στο εποικοδόμημα.Οδήγησαν στη μείωση του βαθμού συμμετοχής,στην εξασθένιση του ελέγχου κλπ.Άφησαν ουσιαστικά απροεοίμαστη την λαική πλειοψηφία.Συν την δράση στοιχείων που είχαν συμφέρον από την αντεπανάσταση και δρούσαν οργανωμένα πλέον εντός ΚΚΣΕ και των λοιπόν κομμάτων.
        Ολοκληρώνω με απάντηση στην τελευταία παρατήρηση.Μάλλον δεν έγινα κατανοητός.Αλλιώς δεν αντιλαμβάνομαι την παρανόηση.Δεν υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο της επικράτησης του φασισμού και ναζισμού;Δηλαδή,στις σημερινές συνθήκες που ο κάθε εργαζόμενος απειλείται ευθέως με απόλυση,με μείωση αποδοχών,με διάλυση εργασιακών σχέσων,με αδυναμία προσφοράς στα μέλη της οικογένειάς του,ακόμα και με αδυναμία επιβίωσης σαφώς είναι πιο εύκολο αντικειμενικά να συμβίβαστεί,να υποχωρήσει και το πιο επικίνδυνο να μειώσει τις απαιτήσεις του.Αυτοί οι παράγοντες σαφώς και οδηγούν σε αναδίπλωση,ακόμα και σε αντιδραστικές »επιλογές».Δεν αποτελούν δικαιολογία ούτε για το ΚΚΕ ούτε και για τους ίδιους τους εργαζόμενους.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υφίστανται.
        *Για τη σοσιαλιστική οικονομία και παραγωγή:επαναφέρει ο σχολιαστής με έμμεσο τρόπο το γνωστό ιδελόγημα(απόλυτα ανυπόστατο)ότι χωρίς το κίνητρο του κέρδους δεν μπορεί να υπάρξει αυξημένη παραγωγή και παραγωγικότητα κοκ.Πιο απλά ότι με κάποιον μεταφυσικό τρόπο σε συνθήκες σοσιαλιστικής οικοδόμησης όλα αδρανοποιούνται.Είναι το γνωστό-προκλητικό ιδεολόγημα που έχει εφεύρει η αστική ιδεολογία προκειμένου να συνεχίζεται το σύστημα της εκμετάλλευσης.Θεωρώ ότι αρκεί μόνο το δεδομένο ότι κατά τις πρώτες δεκαετιες της ΕΣΣΔ και η παραγωγικότητα της εργασίας και η παραγωγή στο σύνολό της αυξάνονταν με πολύ γρήγορους ρυθμούς.Αύξηση επίσης υπήρξε και στο ετήσιο εισόδημα.
        Η καπιταλιστική παραγωγή-αγορά,η επιδίωξη του μέγιστου δυνατού κέρδους κλπ είναι χαρακτηριστικά αυτού του κοινωνικού συστήματος.Δεν προυπήρχαν(ή κάποια άλλα δεν υπήρχαν σε τέτοια έκταση)ούτε και θα υπάρχουν στο μέλλον.

  4. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Μερικά σκόρπια (είμαι πολύ κουρασμένος).

    1. Είναι εύκολο να κατηγορείς αυτούς που διαφωνούν μαζί σου για άδικη «σύγκριση ιδίως με τις ΗΠΑ και τα καπιταλιστικά κράτη της Δ. Ευρώπης». Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στην κριτική μου, ούτε θα είχε νόημα για την περίοδο πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Γιατί όμως στη συνέχεια σταμάτησε η ανάπτυξη την εποχή του θριάμβου του σοσιαλισμού, μήπως γιατί οι σχέσεις παραγωγής έπνιξαν κάθε δημιουργικότητα;

    2. Συμφωνούμε ότι «δεν υπήρξε καμιά μορφή μαζικής αντεπανάστασης … όπως βέβαια και δράση υπεράσπισης του Σοσιαλισμού». Τα καθεστώτα αυτά απλώς κατέρρευσαν και μάλιστα χωρίς ν’ ανοίξει ρουθούνι. Αυτά περί «αντεπανάστασης».

    3. Συμφωνούμε επίσης ότι επεκτάθηκε η «παραβίαση των νομοτελειών του Σοσιαλισμού, η υποχώρηση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής και του κεντρικού σχεδιασμού». Είναι προφανές ότι η τότε ηγεσία έκανε τα στραβά μάτια, όχι γιατί είχε καταληφθεί από οπορτουνιστές, αναθεωρητές και αντεπαναστάτες αλλά γιατί έπρεπε να κάνει κάτι για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο του λαού. Φαίνεται πάντως ότι καλάρεσε στους Σοβιετικούς πολίτες η «ενίσχυση της εμπορευματοχρηματικής παραγωγής» σε σχέση με την παλιότερη και όταν βρήκαν την ευκαιρία, ξεφορτώθηκαν τους κομμουνιστές με συνοπτικές διαδικασίες.

    4. Διαφωνώ φυσικά σχετικά με «την δράση στοιχείων που είχαν συμφέρον από την αντεπανάσταση και δρούσαν οργανωμένα πλέον εντός ΚΚΣΕ και των λοιπόν κομμάτων». Ένα αστυνομικό κράτος που έστελνε συστηματικά στην εξορία και στα ψυχιατρεία τους διαφωνούντες, ήταν αδύνατο να διαβρωθεί κατ’ αυτό τον τρόπο.

    5. Ως προς τη βεβαιότητα που έχεις ότι στα μελλοντικά (;) σοσιαλιστικά κράτη «θα αποτραπεί – λόγω και της πείρας που υπάρχει – η σταδιακή εξασθένιση των σοσιαλιστκών σχέσεων παραγωγής που παρατηρήθηκε και οδήγησε τελικά στην αντεπαναστατική ανατροπή», έχω νέα για σένα. Το μεγάλο αυτό επίτευγμα έχει ήδη πραγματοποιηθεί στη Βόρεια Κορέα, δεν έχεις λοιπόν παρά να μας πεις καθαρά ότι οραματίζεσαι ένα ανάλογο καθεστώς για την Ελλάδα. Με κίνδυνο να γίνω ανιαρός, επαναλαμβάνω ότι όλα τα άλλα καθεστώτα όπου κυβερνούσαν κομμουνιστές, είτε κατέρρευσαν είτε έγιναν καπιταλιστικά με επιλογή των κομμουνιστών, όπως το Βιετνάμ και η Κίνα.

    Όπως βλέπεις λοιπόν δεν έχουμε και μεγάλες διαφορές στις διαπιστώσεις, εγώ απλώς παίρνω μαθήματα από το σύνολο της ιστορίας ενώ εσύ κάνεις επιλεκτική ανάγνωση. Δεν θα είχα τέλος κανένα πρόβλημα να σεβαστώ τις απόψεις σου, αν ήξερα ότι κι εσύ σέβεσαι τις δικές μου και τις αρχές της Δημοκρατίας που σου δίνει το δικαίωμα να εκφράζεσαι, έστω κι αν αυτό για σένα δεν είναι τίποτα παραπάνω από αξιοποίηση των αντιφάσεων του καπιταλισμού. Έτσι είμαστε όμως εμείς οι δημοκράτες, υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των άλλων στην έκφραση, ακόμα και αν εκείνοι θα μας έστελναν αν μπορούσαν σε στρατόπεδα αναμόρφωσης ή ακόμα και στο εκτελεστικό απόσπασμα…

    • Ο/Η Κ. λέει:

      Η επίδραση της αντικομμουνιστικής και αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας είναι εμφανής όπως και ο σχηματισμός συνείδησης συνολικά-μονομερώς- βάσει του τι »λέγεται» για τον Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό και όχι του τι οι Κομμουνιστές υποστηρίζουν.Για αυτό και οι εξόφθαλμες υπερβολές.Ωστόσο αυτή η μορφή απάντησης βοηθά πολύ για αυτό και θα προσπαθήσω να απαντήσω ένα προς ένα στα επιχειρήματα:
      1.Προβάλλεται εκ νέου το ιδεολόγημα που ανέφερα στην προηγούεμενη απάντηση.Δεν είναι ακριβές ότι σταμάτησε η ανάπτυξη.Συνέχισαν να διευρύνονται κατακτήσεις-λαικά δικαιώματα.Δεν ισχυρίστηκα κάτι τέτοιο.Όχι όμως στο βαθμό που θα έπρεπε.Σε ορισμένους τομείς εμφανίστηκαν καθυστερήσεις ή ελλείψεις που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί.
      2.Και προσωπικά-πέρα δηλαδή από την ορολογία του Κόμματος-απορρίπτω τον όρο »κατάρρευση».Πέρα από την υποτίμηση που περιέχει-σε συμβολικό επίπεδο-ούτε ο καπιταλισμός ούτε ο Σοσιαλισμός »καταρρέουν».Η ανατροπή περιγράφει επακριβώς τι συνέβη.Μια δηλαδή »από τα πάνω» εξελισσόμενη αντεπανάσταση.Και είναι αντεπανάσταση διότι οδηγεί στην κυριαρχία εκ νέου του κεφαλαίου,στην οπισθοδρόμηση,την ήττα της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας.Έχοντας ασφαλώς προσωρινό χαρακτήρα.
      3.Δεν είναι έτσι.Η διαπάλη και στο ιδεολογικό επίπεδο -και εντός ΚΚΣΕ-δεν σταμάτησε.Σαφώς και υπήρξαν πολύ σοβαρά ιδεολογικά σφάλματα.Παρανόησεις.Ας μην ξεχνάμε ότι το ΚΚΣΕ απώλεσε εξαιτίας του Β’ΠΠ έναν πολύ μεγάλο αριθμό στελεχών και μελών,και μάλιστα από τα πλέον ικανά.Στην περίοδο που ακολούθησε τα μέλη του ΚΚΣΕ αυξήθηκαν μεν σε αριθμό αλλά η εμπερία τους ήταν σαφώς μικρότερη.Πιο σημαντικός παράγοντας όμως είναι ο εξής:ήδη πριν από την έναρξη του Β’ΠΠ εντός του ΚΚΣΕ βρίσκεται σε εξέλιξη η αντιπαράθεση ανάμεσα στους λεγόμενους »αγοραίους» και »μη αγοραίους».Οι πρώτοι αποτελούσαν μειοψηφία-μέχρι και τις »παραμονές» του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ.Υποστήριζαν στην ουσία την »εισαγωγή» νόμων της καπιταλιστικής οικονομίας στην σοσιαλιστική παραγωγή,την χαλάρωση του κεντρικού σχεδιασμού,την αναγνώριση του νόμου της αξίας,τη συνύπαρξη των εμπορευματικών σχέσων με τις κυρίαρχες σοσιαλιστικές.την υποβάθμιση της προβλεπόμενης-από τη θεωρία-δυνατότητας επικράτησης της αντεπανάστασης,μετέπειτα την εισαγωγή του λεγόμενου ομαδικού-επιχειρισιακού κερδους κοκ.Η αντίθετη »πλευρά»-την οποία στήριζε ο ίδιος ο Ι.Στάλιν(με την ευκαιρία,το πόσο σχέση με την πραγματικότητα έχουν οι κατηγορίες για τον Στάλιν άποδεικνύεται και μόνο από το γεγονός ότι όχι μόνο δεν εξοντώθηκαν οι »αγοραίοι» αλλά στη συνέχεια κατέλαβαν την πλειοψηφία)υποστηρίζει σταθερά και με σαφήνεια την συνέχιση και την ενίσχυση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής-ανώριμων κομμουνιστικών,την ενίσχυση του κεντρικού σχεδιασμού κλπ.Επειδή ακριβώς η περίοδος της πρώτης βαθμίδας,ο Σοσιαλισμός δηλαδή δεν είναι ούτε η τέλεια μορφή ούτε αυτοτελής κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός,εμπεριέχει και πάλη και το στοιχείο της οπισθοδρόμησης.Συνεπώς,νομοτελειακά ή θα επικρατήσουν οριστικά οι νέες κομμουνιστικές σχέσεις ή θα επέλθει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.Έτσι,ιδιαίτερα από το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ επικρατούν οι πολιτικές-πάντοτε στο όνομα υπεράσπισης της σοσιαλιστικής οικονομίας-της εξασθένισης του κεντρικού σχεδιασμού,των σοσιαλιστικών σχέσεων,της »αυτοδιάθεσης» των παραγωγικών μονάδων κλπ.Βέβαια δεν ήταν μόνο ιδεολογικού ή φιλοσοφικού χαρακτήρα αντιθέσεις.Κυρίως αντανακλούσαν υπαρκτές διαφοροποιήσεις και αντιθέσεις στο πεδίο της οικονομίας,στα διάφορα στρώματα.Αντιθέσεις που δεν εξαλείφονται από την αρχή.Και βέβαια,το επιχείρημα που προβάλλεις-και όχι μόνο εσύ βέβαια-είναι ότι »δεν υπήρχε άλλος δρόμος»,ότι »δε γινόταν διαφορετικά».Το αντίθετο!Εξάλλου η μέχρι τότε πορεία και της οικονομίας δικαίωνε την επιμονή στην ενίσχυση των σοσιαλιστικών σχέσων και του σχεδιασμού.Με αυτήν την κατεύθυνση,η ΕΣΣΔ πέτυχε ως εκείνο το χρ.σημείο.Οι εξελίξεις δεν δικαίωσαν την »πλειοψηφία» του 20ου Συνεδρίου.Η παραγωγή σε αρκετούς κλάδους είτε μειώθηκε είτε εμφάνισε στασιμότητα.Μέχρι και φαινόμενα τεχνητών ελλείψεων υπήρξαν εκ έρους επιχειρήσεων προκειμένου να επιτύχουν τους »στόχους»!Υπήρχε άλλ επιλογή.Και ήταν αυτή της ενίσχυσης της τεχνολογίας στο σύνολο των κλάδων για την αύξηση της παραγωγής.Οι σημαντικές μεταβολές στην οικονομική βάση είχαν βέβαια έντονη επίδραση και στην υπόλοιπη κοινωνία.Σε αυτή τη βάση,λοιπόν,γεννήθηκαν και φαινόμενα διαφθοράς,ενισχύθηκαν ήδη υπάρχουσες αντιθέσεις.Για αυτό και οι αντιδράσεις ήταν μεμονωμένες,αδύναμες(Θυμίζω πάντως ότι και οι πολιτικές της »περεστρόικα» κλπ στο όνομα της »ενίσχυσης του Σοσιαλισμού» επιβλήθηκαν,δείγμα του γεγονότος ότι η μεγάλη πλειοψηφία ήθελε τη διατήρηση της σοσιαλιστικής οικονομίας.Αντίστοιχο και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του ’91).
      4.Ήδη η απάντηση βρίσκεται στο »3».Φυσικά δεν έχουν σχέση με την ιστορική αλήθεια τα περί »αστυνομικού κράτους κλπ».Σε μια κοινωνική οργάνωση ατελή,όπως η σοσιαλιστική,οι αντιθέσεις και υπάρχουν και μπορεί να ενταθούν.Οι διαφοροποιήσεις(ανάμεσα σε πνευματική και χειρονακτική εργασίας κοκ),τα εχθρικά στοιχεία που επιβιώνουν από τον καπιταλισμό κλπ.Το ΚΚΣΕ,αλλά και γενικά το ΚΚ,οφείλει να είναι η συνειδητά οργανωμένη πρωτοπορεία.Όλη η διαπάλη και η ιστορία του ΚΚΣΕ αποδεικνύουν ότι δεν υπήρξε καμιά περίοδος χωρίς εσωτερικές αντιθέσεις.Που εξηγούνταν από τις εξελίξεις στην οικονομία.
      5.Ανιαρός δεν γίνεσαι,αλλά κατ’αρχάς το ότι στο μέλλον θα επικρατήσει ο Σοσιαλισμός-Κομμουνισμός δεν απλή πρόβλεψη-εκτίμηση του ΚΚΕ κλπ αλλά η νομοτελειακή επιβεβαίωση των νόμων της κοινωνικής εξέλιξης.Και μάλιστα στο όχι τόσο απώτερο μέλλον.
      Τώρα.Για την ΛΔ Κορέας(ΛΔΚ).Στην πραγματικότητα το επιχείρημα χρησιοποείται για να »πείσει» ότι αφού στην »Β.Κορέα» έχουν »Κομμουνισμό» σε όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες επικρατούσε φτώχεια και δυστυχία.Προφανώς κάτι τέτοιο δεν υφίσταται.Ούτε χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση.Για το συγκεκριμένο κράτος:πάλι χρησιμοποιείς συγκρίσεις.Ακόμα και να ήταν πρότυπο η ΛΔΚ,οι συνθήκες από κάθε άποψη είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με την Ελλάδα.Στην ουσία.Για να κρίνουμε αν ένα κράτος είναι καπιταλιστικό ή σοσιαλιστικό εξετάζουμε το χαρακτήρα της ιδοκτησίας στα μέσα παραγωγής,το είδος των σχέσεων παραγωγής.Συγκεκριμένα στοιχεία για το κράτος αυτό δεν διαθέτουμε.Κια δεν διαθέτει κανείς.Επίσης,δεν μπορεί να αγνοούνται και άλλοι βασικοί παράγοντες.Όπως το γεγονός ότι μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες η περιοχή βρισκόταν υπό κατοχή,τις ανυπολόγιστες καταστροφές της ιμπεριαλιστικής επέμβασης κατά την περίοδο 1950-’53,το μικρό ποσοστό καλλιεργήσιμων εδαφών(λιγότερο από 15%),σε συνδυασμό με τις συνθήκες πλήρουςονομικού αποκλεισμού.Η μορφή επίσης άσκησης της πολιτκής εξουσίας όχι μόνο δεν έχει σ΄χεση αλλά έρχεται σε προγανή αντίθεση με την εργατική-σοσιαλιστική εξουσία.

  5. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Αγαπητέ Κ
    Ευχαριστώ (και σένα όπως και το Νίκο Π) για τα αναλυτικότατα σχόλια μέσα στα οποία δεν μπόρεσα να «χωθώ» λόγω προσωρινής απομάκρυνσης από pc.
    Εστω και καθυστερημένα όμως θα διατυπώσω το παράπονο μου. Η απορία μου έμεινε αναπάντητη. Ποια είναι η διαδικασία που στις παρούσες συνθήκες, στην Ελλάδα, με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς δυνάμεων επιλέγει το ΚΚΕ για να δώσει την μάχη του για ανατροπή του καπιταλισμού;;;; Σωστα λες πως το ΚΚΕ (και κάθε κόμμα θα προσέθετα) «υποχρεούται να παρεμβαίνει και να διαμορφώνει τον υποκειμενικό παράγοντα,να μεταβάλλει ριζικά τις συνειδήσεις,να εξηγεί και να πείθει όλο και μεγαλύτερες μάζες εργαζόμενου λαού» Ενδιαφέρον και το περί «Λαϊκής Συμμαχίας». Αλλά όλα αυτά κάπου, κάπως θα πρέπει να απεικονίζονται. Στο εκλογικό αποτέλεσμα, στις συνεργασίες, στη διείσδυση των θέσεων του ΚΚΕ στη κοινωνία. Γιατί δεν βλέπω τίποτα από αυτά;;;; Γιατί μου μοιάζει το ΚΚΕ απόλυτα περιθωριοποιημένο;;;; Εντάξει … να μην ενσωματωθεί στο αστικό πολιτικό σύστημα ! ΠΩΣ όμως θα φτάσει στην ανατροπή του καπιταλισμού; Εκτός κι αν είναι της άποψης ότι νομοτελειακά ο καπιταλισμός δεν γίνεται παρά να καταρρεύσει οπότε το ΚΚΕ θα προβάλει σαν μοναδική γνήσια αντικαπιταλιστική λύση. Δεν νομίζω ότι είναι αυτή η άποψη σου, οπότε η απορία μου παραμένει. Χωρίς – όπως καταλαβαίνεις – να ενδιαφέρομαι για το καλό του ΚΚΕ θα έλεγα πως στη θέση του θα ήμουν πολύ πιο δεκτικός για συνεργασίες έστω επιλεκτικές και προσεκτικές αλλά με υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις και θα προσπαθούσα να δώσω απαντήσεις και στα άμεσα ερωτήματα που έχει μπροστά της ΣΗΜΕΡΑ η Ελληνική κοινωνία χωρίς να παραπέμπω μονίμως στην ανατροπή του καπιταλισμού που είναι (αν είναι) για ΜΕΘΑΥΡΙΟ.
    Οι χαώδεις ιδεολογικοπολιτικές διαφωνίες μας που κι εσύ επισημαίνεις καθιστούν μάλλον περιττή την αντιπαράθεση και μάλιστα καθυστερημένη σχετικά με όσα αναφέρεις προς υπεράσπιση του «υπαρκτού». Σκέψου μόνο μήπως αυτό που συνέβη δεν ήταν «παραβίαση των νομοτελειών του σοσιαλισμού» (πως παραβιάζεται η νομοτέλεια;) αλλά απλώς μια απολύτως φυσιολογική και αναγκαία συνέπεια προκειμένου να επιβιώσει στοιχειωδώς ένα εξαιρετικά ανελεύθερο και αναποτελεσματικό σύστημα . Και μηπως εκ κατασκευής το σύστημα είναι ελαττωματκό και εμπεριέχει το σπέρμα της ανατροπής του όπου βέβαια δια της βίας (και μόνο δια της βία) καταφέρει να επιβληθεί. Και ακόμα μήπως αυτό το «δια της βίας» (κατάληψη εξουσίας και διατήρηση σε αυτήν) είναι και η απόδειξη της αποτυχίας του.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Όταν εμείς που αποτελούμε το 5% του πληθυσμού, καταλαβαίνουμε τα πάντα αλλά ο κόσμος δεν καταλαβαίνει, του δίνουμε και καταλαβαίνει (και τότε ας τολμήσει κανείς να πει ότι δεν καταλαβαίνει). Από αυτή την οπτική γωνία, το μόνο που έχει σημασία είναι να καταληφθεί η εξουσία με οποιοδήποτε τρόπο. Οι υπόλοιποι του 95% δεν έχει σημασία τι θέλουν, αρκεί να καταλάβουν ποιος έχει το πάνω χέρι και να βγάλουν το σκασμό…

    • Ο/Η Κ. λέει:

      Ανήμερα της Εργατικής Πρωτομαγιάς τα ζητήματα αυτά είναι άκρως επίκαιρα.Οπότε δεν μπορώ να μη σχολιάσω!
      Κατ’αρχάς για το ΚΚΕ.Αυτό που προτάσσει είναι η συμμαχία »από τα κάτω»,δηλαδή η μέγιστη δυνατή συσπείρωση με συγκεκριμένη κατεύθυνση ασφαλώς,η συμμαχία σύμφωνα με κοινωνικοταξικά πρωτίστως κριτήρια(με κύρια βάση την εργατική τάξη και τους συμμάχους της).Ακριβώς επειδή συστηματικά καλλιεργείται η λογική της ανάθεσης και της αποστασιοποίησης,η πλειοψηφία των εργαζόμενων λανθασμένα πιστεύει ότι όχι μόνο πως με τον όρο »συμμαχίες» κλπ νοούνται αυτές σε πολιτικό επίπεδο αλλά ότι μόνο αυτές θα φέρουν αποτελέσματα.Ειδικότερα στην παρούσα φάση-στο μέλλον δεν αποκλείεται υπό ορισμένες προυποθέσεις-καμιά πολιτική δύναμη δεν έχει εκ των πραγμάτων πλαίσιο διαμόρφωσης συμμαχίας με το ΚΚΕ.Πολύ γενικά διότι δεν υπάρχει άλλος; πολιτικός φορέας με στρατηγική συνολικά αντικαπιταλιστική,με πρόταση για τον Σοσιαλισμό-έστω και με διαφορές.Και το ζήτημα του στρατηγικού στόχου δεν γεννά σημαντικότατες διαφορές για το απροσδιόριστο μέλλον,όπως κανείς θα σκεφτόταν.Αλλά χαοτικές και για το παρόν.Το μεν ΚΚΕ παλεύει για κατακτήσεις-μικρού και προσωρινού χαακτήρα γιατί αυτές αντικειμενικά μπορεί να »δώσει» πλέον το σύστημα-υποστηρίζοντας ότι μόνο με συνολική ρήξη,μόνο δηλαδή όταν οι μονοπωλιακοί όμιλοι αισθανθούν ότι απειλείται η κυριαρχία τους θα δοθούν.Ακριβώς αντίθετα άλλες δυνάμεις-δήθεν ριζοσπαστικές-καλλιεργούν αυταπάτες ότι για κάποιον ανεξήγητο λόγο-και μάλιστα εντός ΕΕ και ΟΝΕ-οι κεφαλαιοκράτες θα παραιτηθούν από τις αξιώσεις τους χωρίς την ανωτέρω στρατηγική αλλά μέσω άλλων »δρόμων» κοκ.Ανυπόστατες δηλαδή θεωρήσεις,καθόλου αθώες,τη στιγμή που μερικοί εξ αυτών διαθέτουν επαρκή μαρξιστική παιδεία γινωρίζοντας το ανέφικτο και ψευδεπίγραφο των προτάσεών τους.Συνεπώς,η πολιτική στρατηγική του ΚΚΕ όχι μόνο δεν το απομονώνει αλλά είναι αυτή που το διαητηρεί σε συνεχή εγρήγορση,του δίνει δυντότητες σημαντικών παρεμβάσεων.Σαφώς η πορεία δεν μπορεί να είναι-όπως δεν ήταν και ποτέ-ευθύγραμμα ανοδική.Ούτε διεκδικεί κάποιου είδους »αλάθητο»,διεκδικεί ωστόσο την αναγνώριση για το πραγματικό γεγονός ότι κεντρικής σημασίας εκτιμήσεις του επιβεβαιώθηκαν απόλυτα καθώς και το ότι προβάλλει μια αληθινά εναλλακτική πρόταση διεξόδου.Αλλά ακόμα και αν υπήρχαν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις και το ΚΚΕ αποφάσιζε εκλογικού και πολιτικού χαρακτήρα συμμαχία,αν δεν είχε ουσιαστική στήριξη στην κοινωνική βάση-και όχι απλά στήριξη περιοριζόμενη στην ημέρα των γενικών εκλογών-στην καλύτερη των περιπτώσεων θα είχε ένα θετικό μεν εκλογικό αποτέλεσμα και ενισχυμένη Κ.Ο. αλλά θα ήταν σίγουρα εφήμερο.
      Για τον Σοσιαλισμό.Σύμφωνα με την ίδια τη θεωρία μας η κοινωνική εξέλιξη,βάσει των δικών της νόμων,και η πρόοδος δεν είναι διαδικασίες ευθύγραμμες.Αντίθετα υπάρχουν και προσωρινού χαρακτήρα πισωγυρίσματα.Το αποδεικνύει αυτό άλλωστε και η ίδια η ιστορία επικράτησης του καπιταλιστικού συστήματος(με τις πρώτες δομές του να εμφανίζονται ήδη στις πόλεις του Ιταλικού Βορρά περίπου κατά τον 14ο αιώνα.Η πρώτη αυτή »απόπειρα» στην ουσία εξαφανίστηκε ολοκληρωτικά.Χρειάστηκαν σχεδόν δύο αιώνες για να ξεκινήσει εκ νέου η ανάπτυξη καπιταλιστικών σχέσεων.Σταδιακά).Εδώ υπάρχει και μια ιδιαιτερότητα-που δεν μπορεί να υποτιμηθεί.Δηλαδή,ενώ οι »φύτρες» του καπιταλισμού άρχισαν να αναπτύσσονται και να εδραιώνονται ήδη παράλληλα με την κυριαρχία της φεουδαρχίας,για τις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής αυτή η δυνατότητα »συνύπαρξης» αποκλείεται.Είναι εκ φύσεως σχέσεις άκρως αντίθετες.Επιπλέον,αντικεμενικά,ο ρόλος του υποκειμενικού παράγοντα στον Σοσιαλισμό είναι αυξημένος(Κόμματος,οργανώσεων κλπ).Και για αυτό πολύ σωστά οι κλασσικοί επισήμαναν έγκαιρα ότι η σοσιαλιστική οικοδόμηση εμπεριέχει το στοιχείο της πιθανότητας του πισωγυρίσματος.Δεν είναι δυνατόν δηλαδή να αναπτυχθούν απευθείας οι πλήρεις κομμουνιστικές σχέσεις-οπότε και πράγματι τότε θα πρόκειται για ανεπίστρεπτη διαδικασία.Στο επόμενο επιχείρημα:Δεν υπάρχει κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός που να μην χρησιμοποιεί βία-με πολλές μορφές-προκειμένου είτε να εδραιωθεί είτε να διατηρήσει την κυριαρχία του.Δεν είναι δυνατή η πρόοδος χωρίς χρήση μέσων πάλης και άσκησης βίας.Το θέμα,συνεπώς,δεν είναι να αναζητούμε »ειρηνικές μορφές» μετάβασης ή διακυβέρνησης που δεν υπάρχουν.Το κρίσιμο και ουσιαστικό είναι να εξετάζουμε κάθε φορά από ποια τάξη ασκείται η βία,σε τελευταία ανάλυση ποια τάξη κατέχει την εξουσία.Θα επικαλεστώ και πάλι την ιστορία επικράτησης του καπιταλισμού και θα θυμίσω ότι η αστική Γαλλική Επανάσταση-που ήταν σε προοδευτική κατεύθυνση και έπρεπε να επικρατήσει-ήταν εξαιρετικά αιματηρή και βίαιη.Ή τις σφοδρές αντιδράσεις των αστών-και όχι μόνο-που προκάλεσε η επικράτησης της Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία.Δε δίστασαν βέβαια να χρησιμποιήσουν »όλα τα μέσα».Και στη σημερινή εποχή ισχύει το ίδιο.Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αστική τάξη,τα σύμμαχα προς αυτήν στρώματα,οι δυνάμεις ασφαλείας που θα της έχουν απομείνει θα χρησιμοποιήσουν την πιο σκληρή μορφή βίας για να αντιμετωπίσουν την επαναστατική δράση από την άλλη.Όταν οι δυνατότητες παροχών και υποχωρήσεων εκ μέρους του κεφαλαίου και του πολιτκού του προσωπικού παύουν,η αστική τάξη και οι κρατικές δομές θα αξιοποιήσουν την καταστολή.Από την παρεμπόδιση μιας απλής παράστασης διαμαρτυρίας ενώπιον Υπουργών(!) μέχρι και την επιβολή ανοιχτού στρατιωτικού δικτατορικού καθεστώτος.Αυτός-δηλαδή η δυνατότητα επιβολής των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης-είναι και ο σκοπός λειτουργίας του αστικού κράτους και των θεσμών του.Και η εργατική-σοσιαλιστική εξουσία έχει διπλό καθήκον:αυτό της δημιουργικής δράσης αλλά και αυτό της κατασταλτικής.Η κατασταλτική δράση απευθύνεται και επιβάλλεται στα υπαρκτά ακόμα στοιχεία που έχουν άμεσο υλικό συμφέρον από την ανατροπή.Δεν μιλάμε δηλαδή για ιδεολογικού χαρακτήρα διαφορές(λ.χ. Δεξιάς-Αριστεράς.Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΚΚΕ είναι ίσως το μοναδικό Κόμμα που δεν προβαίνει σε τέτοιου είδους διαχωρισμούς με κριτήρια πολιτική ή εκλογικής συμπεριφοράς,παρότι έχουν επίδραση.)Είναι σαφές ότι ειδικά ο Σοσιαλισμός που προυποθέτει τον αυξημένο ρόλο του υποκειμενικού παράγοντα δεν θα μπορούσε να εδραιωθεί και πόσο μάλλον να διατηρηθεί όχι για μερικές δεκαετίες αλλά ούτε για διάστημα μερικών μηνών χωρίς ευρύτατη λαική υποστήριξη.Συνεπώς η αναγκαία διά της βίας κατάληψη της εξουσίας δεν είναι ένδειξη αποτυχίας αλλά απολύτως απαραίτητη προυπόθεση-και για την επικράτηση του καπιταλισμού εξάλλου-που προκύπτει από την ύπαρξη αστικού κράτους με οργανωμένους μηχανισμούς και σώματα ασφαλείας,με υπαρκτές κα οξυμένες ταξικές αντιθέσεις σε ταξικά διαφοροποιημένη κονωνία.Διότι φυσικά δεν πρόκειται για απλή εναλλαγή στη διακυβέρνηση.Αλλά συντριβή του κράτους και της εξουσίας της απερχόμενης κυρίαρχης τάξης.Πολλά είναι τα ιστορικά παραδείγματα-δυστυχώς-ΚΚ που στο όνομα της λεγόμενης ειρηνικής μετάβασης οδηγήθηκαν στον συμβιβασμό,σε αποτυχίες ακόμα και σε τυπική ή ουσιαστική διάλυση.Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της κυβέρνησης της Λαικής Ενότητας στη Χιλή.Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβούνται αυτή τη μορφή βίας.Για το συμφέρον του θα ασκηθεί και κυρίως οι ίδιοι θα κληθούν να επιβάλλουν τις νέες σχέσεις παραγωγής(γιατί προφανώς τα μέλη του Π.Γ. ή της Κ.Ε. δεν αρκούν!)

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Με τη βία και το φόβο δεν κερδίζεις ποτέ την κοινωνική αποδοχή ή έστω ανοχή.
        Και κανένα καθεστώς δεν μπορεί να σταθεί για πολύ χωρίς την κοινωνική αποδοχή.
        Χαρακτηριστικότερη περίπτωση είναι της Σοβιετικής Ένωσης. Μόλις χαλάρωσε λίγο η τρομοκρατία το καθεστώς κατέρρευσε με τον πλέον ήπιο τρόπο. Αυτό το γεγονός απ΄ όλα ΚΚ μόνο το ΚΚΕ δεν το κατάλαβε ποτέ.
        Οποιαδήποτε αλλαγή θα πρέπει πρώτα να έχει κερδίσει τη πλειοψηφία στην συνείδηση της κοινωνίας διαφορετικά έχουμε δικτατορία. Και η δικτατορία με τη σειρά της ποτέ δεν μπορεί να δημιουργήσει ελεύθερο καθεστώς ή ελεύθερους ανθρώπους. Είναι σαν να περιμένουμε η γάτα να γεννήσει σκυλάκια. Η βία πάντα βία θα γεννά.
        Ο καπιταλισμός αυτή τη στιγμή, καλώς ή κακώς, έχει κερδίσει την επιλογή της κοινωνίας. Ακόμα και οι πλέον θιγμένοι από την κρίση σε ένα καπιταλιστικό όνειρο ελπίζουν. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσει η όποια αλλαγή και όχι από τα φαντασιακά επαναστατικά.

  6. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Πήρες λοιπόν την απάντησή σου Φιρίκιε. Το κερασάκι στη τούρτα μάλιστα είναι ότι ένα τέτοιο καθεστώς σαν αυτό που με τόση ενάργεια έχει περιγράψει ο Κ, μόνο με τη βία μπορεί να επιβληθεί και μόνο με τη βία μπορεί να παραμείνει στην εξουσία. Προς τι η συζήτηση λοιπόν;

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Oντως η φρασούλα ¨»Συνεπώς η αναγκαία διά της βίας κατάληψη της εξουσίας δεν είναι ένδειξη αποτυχίας αλλά απολύτως απαραίτητη προυπόθεση» είναι το κερασάκι στην τούρτα και η πεμπτουσία της κομμουνιστικής ιδεολογίας.
      Οι συζητήσεις είναι πάντοτε χρήσιμες. Εστω και για να υπενθυμίζουν τις θέσεις του πολιτικού αντίπαλου , θέσεις που για μένα είναι η καλύτερη υπεράσπιση της φιλελέθερης δημοκρατίας μας ( παρά τα αναπόφευκτα προβλήματα της).

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Σωστά, η αποστροφή μου είχε να κάνει με την αντιπαράθεση, όταν ο ένας επισημαίνει γεγονότα και ο άλλος απαντά κατά τας γραφάς. Συμφωνώ και με τον Dyer.

  7. Ο/Η Κ. λέει:

    @Dyer
    Δεν είναι το »μοναδικό ΚΚ» αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα.Σε ποιον φόβο ή τρομοκρατία αναφέρεσαι;Δηλαδή,με ποιον τρόπο θα αντιμετωπιστεί η βία που ασκεί το αστικό κράτος;Δεν ελέγχει μηχανισμούς;Σώματα ασφαλείας;Το κράτος δεν συγκροτείται για αυτόν τον σκοπό;Η εργατική τάξη θα δημιοργήσει τους δικούς της θεσμούς,τις δικές της οργανώσεις.Δεν σχολιάζω καν το γεγονός ότι δεν εντοπίζεις την ανατροπή της ΕΣΣΔ στις μεταβολές στο πεδίο της οικονομίας αλλά σε επίπεδο άσκησης της εξουσίας κλπ.Με ανακρίβειες βέβαια.Πιστεύω ότι απόλυτα ουτοπικό και αδύνατο είναι αυτό που εσύ περιγράφεις περί μη χρήσης βίας κλπ.Έχεις ξεκάθαρα την εντύπωση ότι ζούμε σε »Δημοκρατία» με σειρά »ελευθεριών».Μόνο που και αυτές οι έννοιες έχουν καθαρά ταξικό περιεχόμενο.Η βία λοιπόν της δικτατορίας του κεφαλαίου αντιμετωπίζεται μόνο με οργανωμένη πάλη,με τη συγκρότηση άλλων θεσμών,άλλου κράτους-του εργατικού-λαικού,με άλλη φύση και κατεύθυνση.Τα ιδεαλιστικού χαρακτήρα επιχειρήματα που προβάλλεις δεν σχετίζονται ούτε στο ελάχιστο με την πραγματικότητα.Οι επαναστάσεις στα κράτη που οικοδομήθηκε ο Σοσιαλισμός ήταν τέτοιες και ακριβώς διατηρήθηκαν βασιζόμενες στην μεγάλη λαική πλειοψηφία.Και όχι με αστικά κριτήρια.Για την τελευταία σου παρατήρηση:εξαιρετικά αυθαίρετο συμπέρασμα.Κατ’αρχάς,η ίδια η συμμετοχή στην παραγωγική διαδικασία,στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις,σττις υπηρεσίες του αστικού κράτους διαμορφώνουν ανάλογη συνείδηση.Η εκάστοτε υλική βάση επηρεάζει τη συνείδηση,όχι το αντίστροφο.Συνεπώς,εξ ορισμού,η πλειοψηφία των εργαζόμενων ζώντας στο δεδομένο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον,με τα διαμορφωμένα αστικά ήθη και έθιμα,είναι αναμενόμενο να έχει αντίστοιχες πεποιθήσεις.Και έπονται οι πολύ ισχυροί μηχανισμοί αστικής προπαγάνδας.Από προκύπτει,λοιπόν,η »επιλογή»;Εκτός του γεγονότος ότι επίσης μια πολύ μεγάλη μερίδα εργαζόμενων είτε αγνοεί είτε έχει στρεβλή αντίληψη για τους βασικούς νόμους κίνησης της καπιταλιστικής οικονομίας.Θα με ενδιέφερε να μάθω ποια είναι η »αλλαγή» που προβάλλεις καθώς και σε τι ακριβώς συνίσταται και πώς εσύ πιστεύεις ότι θα επιτευχθεί.
    Η απάντηση ισχύει και για τους υπόλοιπους σχολιαστές.Και μόνο η λειτουργία κράτους και θεσμών πιστοποιεί την ανάγκη του σημερινής άρχουσας τάξης για επιβολή.Σε διαφορετική περίπτωση ποια η αναγκαιότητα για κρατική οργάνωση;Αυτό που ιδεαλιστικά και άτοπα καλείται ως »φιλελεύθερη δημοκρατία»-ή και με ανάλογους όρους-δεν είναι τίποτα άλλο από την μορφή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.Τίνος μορφή ή εκδοχή;Της διακτοτορίας του κεφαλαίου.Η οποία δεν αποτελεί τίποτα άλλο από εκείνη την πολιτική,κρατική οργάνωση της αστικής τάξης,το σύνολο του εποικοδομήματος που εξυπηρετεί τις ανάγκες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.Είναι το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί-θεσμοί του που καταργούν ή αναιρούν με ταχύτατους ρυθμούς τις τελευταίες δημοκρατικές κατακτήσεις κάθε μορφής,σε όλα τα επίπεδα.Η ανάγκη για καταστολή αυξάνεται.Οι σχετικά βελτιωμένες συνθήκες στις οποίες δρούσε το κίνημα μέχρι και πριν μερικά χρόνια δεν μπορούν πλέον να γίνουν ανεκτές.Και ακόμα πιο χαρακτηριστικές είναι οι συνθήκες πλήρους τρομοκρατίας που επικρατούν εκεί που παρέχεται η εργασία.Μέχρι και άντθρωποι που γνωρίζονται αρκετά καλά παριστάνουν τους άγνωστους στους τόπους εργασίας προκειμένου να μην »κινηθούν υποψίες».Και οι όποιες ελευθερίες ή διευκολύνσεις παραχωρήθηκαν από το 1974 και μετά μέσω της αστικής νομοθεσίας εξέφραζαν τους αναγκαίους ελιγμούς του αστικού κράτους και συνολικά των δυνάμεων του κεφαλαίου με στόχο να αποφύγουν τόσο χειρότερες για τα συμφέροντά τους πιθανότητες όσο και για να επιτύχουν καλύτερους ρυθμούς ενσωμάτωσης.Ψευδεπίγραφη,συνεπώς,η αστική δημοκρατία.Και πώς να μην ήταν άλλωστε από τη στιγμή που η ουσιαστική,η πραγματική δημοκρατία και ελευθερία,έχοντας ταξικό περιεχόμενο,μόνο μέσα από την κατοχή της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής επιτυγχάνεται.
    Βέβαια,κυριαρχεί δυστυχώς η διαδεδομένη αντίληψη-ψευδής-ότι το περιεχόμενο της έννοιας »δημοκρατία» περιορίζεται στη συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες.Διαδικασίες ωστόσο που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην επικράτηση εκείνων των κεντρικών πολιτικών επιλογών που υλοποιούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.Τα τελευταία χρόνια-λόγω και τω τεχνολογικών εξελίξεων-και επειδή τα παραπάνω περί »ελεύθερου ενεργητικού και παθητικού δικαιώματος»,»ελευθερίας του λόγου» κοκ-τα οποία άρχισαν να φθείρονται στις λαικές συνειδήσεις-»εφευρέθηκε» το »ισχυρότατο» επιχείρημα-το αναφέρω γιατί το έχω διαβάσει να το απευθύνουν-:»γιατί διαμαρτύρεστε οι κομμουνιστές,αφού και μόνο ότι υπάρχει δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης μέσα από το διαδίκτυο»!.Συμπερασματικά,λοιπόν,η αστική δημοκρατία περιορίζεται σε εκλογικές διαδικασίες με προδιαγεγραμμένη την πολιτική κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί,επιθυμεί την λαική πλειοψηφία στο μεσοδιάστημα της εκάστοτε βουλευτικής περιόδου πλήρως απαθή,αμέτοχη,αποπροσανατολισμένη και ανενημέρωτη.Δίνει ασφαλώς τη »δυνατότητα» εκτόνωσης μέσω διαδικτύου!
    Για να καταλήξω,η βία είναι υπαρκτή,ασκείται,δεν μπορεί να μην υφίσταται εκ των πραγμάτων.Το ζήτημα είναι από ποια τάξη ασκείται κάθε φορά και που κατευθύνεται.
    Αλήθεια η αστική Γαλλική Επανάσταση είναι καταδικαστέα;Πώς θα επικρατούσαν οι δυνάμεις των αστών έναντι της Παρισινής Κομμούνας αν δεν χρησιμοποιούσαν βία και μάλιστα σε συνεργασία με φεουδαρχικά στοιχεία;

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Φίλε Κ μερικές απαντήσεις.
      1. Κατ΄ αρχήν η λέξη δημοκρατία είναι πολύ βαριά και γι΄ αυτό νομίζω ότι δεν χρησιμοποίησα καθόλου.
      2. Επίσης δεν έχει νόημα να μου περιγράφεις τα μειονεκτήματα του καπιταλισμού αφού δεν τον υποστήριξα σε κάποιο σημείο. Εκείνο που είπα είναι ότι είναι ο νικητής στη συνείδηση των περισσοτέρων και αυτό είναι μια αντικειμενική πραγματικότητα. Αιτιολογώντας αυτό το φαινόμενο μπορεί να έχουμε διάφορα συμπεράσματα όμως είναι ένα γεγονός που μια διαλεκτική ανάλυση πρέπει να το λάβει σαν δεδομένο διαφορετικά θα βρίσκεται εκτός υλικής πραγματικότητας.
      3. Την αλλαγή προς την σοσιαλιστική κατεύθυνση την εννοώ.
      4. Οι επαναστάσεις πολλές φορές γίνονται μονόδρομος όμως όλες έχουν πρόβλημα διαχείρισης της επόμενης μέρας. Τελικά μπορεί να λύνουν ένα πρόβλημα αλλά συνήθως δημιουργούν πολύ περισσότερα. Αυτός είναι και ο λόγος που τον απορρίπτω τελείως και τον θεωρώ και επικίνδυνο.
      5. Η Υλίκη βάση επηρεάζει την συνείδηση. Όσο περισσότερο σκληρή είναι η ζωή τόσο σκληρότερους ανθρώπους έχουμε και το αντίθετο. Ο καπιταλισμός με τη βοήθεια της επιστήμης μπόρεσε να δώσει τόσα ώστε να γίνεται τουλάχιστον ανεκτός από τους πολλούς. Μελέτησε ψυχολογία και εφάρμοσε ομαδική χειραγώγηση της μάζας.
      6. Μπορεί να με κρίνεις ιδεαλιστή ή ρομαντικό ή δεν ξέρω ακόμα πως όμως πιστεύω ότι υπάρχουν τρόποι να κερδίσεις την παραπλανημένη μάζα χωρίς βία αρκεί να βρεις την αχίλλειο πτέρνα του καπιταλισμού και αυτή υπάρχει και λέγεται κατανάλωση.
      7. Δεν γίνεται να ήταν οι υλικές συνθήκες καλές μέσα στη Σοβιετική Ένωση και να κατέρρευσε μόνο από την προπαγάνδα των καπιταλιστών. Είναι αντίθετα με τον υλισμό που επαγγέλλεσαι. Κάντε επιτέλους μια αυτοκριτική στο ΚΚΕ χωρίς να ξέρεται εκ των προτέρων τα συμπεράσματα!!!

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Απαντώ,λοιπόν,και εγώ κατά σειρά:
        1.Ναι,η προηγούμενη απάντηση ήταν πιο γενική.Αναφερόμουν συνολικά σε ζητήματα που έθεσαν άλλα σχόλια.
        2.Κατ’άρχάς δεν έχει ιδιαίτερω νόημα να παραθέτουμε »αρνητικά και θετικά» σημεία κοινωνικοοικονομικών σχηματισμών.Τα ζητήματα αυτά είναι αρκετά σύνθετα.Τώρα,δεν αμφισβητώ-και πώς θα μπορούσα άλλωστε-ότι η συνείδηση της πλειοψηφίας των εργαζόμενων και του λαού συνολικότερα είναι σε αντιδραστική κατεύθυνση,ο γενικός συσχετισμός είναι αρνητικός ή και πολύ αρνητικός.Αυτός βέβαια ο συσχετισμός δεν είναι αναλλοίωτος.
        3.Εδώ θέλω να σταθώ.Η έννοια του Σοσιαλισμού-όπως και πολλές άλλες-έχει επιστημονικό περιεχόμενο.Δεν το γράφω ειδικά για το δικό σου σχόλιο αλλά επειδή σκόπιμα αρκετοί »φορείς» αλλοιώνουν το περιεχόμενο τέτοιων-και όχι μόνο-εννοιών.Συνεπώς,αποτελεί την μεταβατική αναγκαία εκείνη περίοδο ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον αναπτυγμένο Κομμουνισμό,χαρακτηρίζεται απαραίτητα από την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής,με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό πανεθνικού χαρακτήρα,δεν είναι αυτοτελής σχηματισμός κλπ.Δεν αναφέρω το σύνολο των στοιχείων.Πιστεύω ότι τα γνωρίζεις και κατάλαβες σε τι αναφέρομαι.Κατά συνέπεια και ανεξάρτητα από την πολιτική θέση του καθενός,ο Σοσιαλισμός έχει την παραπάνω έννοια.Δεν νοείται κάτι διαφορετικό.
        4.Μα δεν υπάρχει διαφορετικός δρόμος ή μέθοδος.Με πιον τρόπο θα καταληφθούν τα μέσα παραγωγής,θα υπάρξει ο αναγκαίος αιφνιαδιαμός του αντιπάλου,θα καταληφθεί η εξουσία,το σύνολο των πρώτιστης σημασίας περιοχών και κέντρων κήψης αποφάσεων κλπ;Η απόρριψη της αναγκαίας επαναστατικής πάλης είναι βέβαια εξαιρετικά αντιδρατιστική θέση.Και καταλήγει στην οπορτουνιστική επιλογή της μεταρρύθμισης,ακόμα και αν υπάρχουν καλές προθέσεις.Περα από την θεωρητική θεμελίωση της αναγκαιότητας της διαδικασίας αυτής,υπάρχει πλούσια ιστορική εμπειρία για το που οδήγησαν πολιτικές αποφάσεις που αρνήθηκαν πολύ βασικές αρχές της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Χιλής.Σαφώς υπήρχαν καλές προθέσεις από τα μέλη και τα στελέχη της Λαικής Ενότητας και από τον ίδιο τον πρόεδρο Σ.Αλιέντε.Έγιναν θετικές διεργασίες και βελτιώθηκαν ως ένα βαθμό οι συνθήκες διαβίωσης.Ωστόσο επειδή ακριβώς δεν υπήρξε καμιά ουσιαστική και οργανωμένη προσπάθεια οι εργαζόμενοι να συγκροτήσουν δικούς τους αυτοτελείς θεσμούς,δεν οργανώθηκαν ένοπλα λαικά σώματα κλπ η αστική τάξη-σε συνεργασία ασφαλώς με τις ΗΠΑ και άλλα καπιταλιστικά κράτη-εκμεταλλεύτηκαν τα κενά και τις αδυναμίες αυτές με σειρά αποσταθεροποιητικών ενεργειών κλπ.Με τη γνωστή κατάληξη βέβαια.Έτσι γνωρίζουμε όχι μόνο σε επίπεδο θεωρίας αλλά και εμπειριών ότι οι αστοί και οι σύμμαχοί τους-εντός και εκτός χώρας-δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να παραχωρήσουν ή να παραιτηθούν ακόμα και από την πιο μικρή σε σημασία αξίωσή τους.
        5.Συμφωνώ βέβαια με την πρώτη παρατήρησή σου.Θα συμπλήρωνα ότι δεν είναι τόσο η επίδραση στα συναισθήματα-όχι ότι δεν είναι και αυτή σημαντική,απλώς αποτελεί παραπέρα συνέπεια-όσο πρώτα απ’όλα η αλλοίωση ευρύτερα της κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης.Ωστόσο,οι εργαζόμενοι πρέπει να κατανοήσουν ότι ναι μεν το πέρασμα από την φεουδαρχία στον καπιταλισμό ήταν αναγκαίο ιστορικά αλλά ότι το παρόν κοινωνικοοικονομικό σύστημα βρίσκεται σε περίοδο ανεπίστρεπτης σήψης.Όχι μόνο δεν μπορεί να προσφέρει αλλά αντίθετα οδηγεί αναγκαστικά σε καταστροφή ολόκληρων παραγωγικών κλάδων,μέσων και παραγωγικών δυνατοτήτων,αδυνατεί να ικανοποιήσει τις στοιχειώδεις λαικές ανάγκες,αποτελεί εμπόδιο στην παραπέρα συνολική ανάπτυξη,την αιτία των σημερινών αδιεξόδων.Συνεπώς υπάρχει επιτακτική ανάγκη ανατροπής του.
        6.Θα με ενδιέφερε αν το ανέλυες περαιτέρω.Εννοείς μήπως την »υπερκατανάλωση»;
        7.Νομίζω ότι σε αυτό το σημείο αδικείς σε μεγάλο βαθμό το ΚΚΕ.Έχει προχωρήσει σε αρκετά σημαντική αυτοκριτική.Και ειδικά για το θέμα που αναφέρεις σωστά εντοπίζει την μη έγκαιρη αντίδρασή του έγκαιρα στις διαφενόμενες εξελίξεις στην ΕΣΣΔ κυρίως.Που οφείλεται βέβαια και σε άλλους παράγοντες.
        Τα παραπάνω επιχειρήματα ή στοιχεία που αναφέρω κια συνολικά η γενική εκτίμηση για τα αίτια της ανατροπής του Σοσιαλισμού προκύπτουν από την μακρόχρονη επιστημονική επεξεργασία του ίδιου του ΚΚΕ,αρχικά με την Συνδιάσκεψη του 1995 και μέχρι την απόφαση επί του 2ου Θέματος του 18ου Συνεδρίου(Φλεβάρης 2009).Από αυτά λοιπόν ακριβώς-και σε αντίθεση με διάφορες »θεωρήσεις» που αντιδιαλεχτικά υπερτονίζουν τη σημασία της πολιτικής κλπ-το πρόβλημα,η κύρια και βασική αιτία των ανατροπών εντοπίζεται στο πεδίο της οικονομίας με τη σταδιακή εξασθένιση-υποχώρηση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής κοκ.Επίσης το ΚΚΕ απορρίπτει τόσο τον όρο »κατάρρευση» όσο και την θέση-αν υποστηρίζεται ακόμα-ότι οι εξωτερικοί αντίπαλοι και η πολεμική τους οδήγησαν στις εξελίξεις αυτές.Χωρίς να σημαίνει ότι δεν επηρέαζε η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα-περικύκλωση.Απλώς είναι ένας ακόμα αρνητικός παράγοντας,όχι ο βασικός.Πιθανόν να το έχεις εντοπίσει σε άλλους πολιτικούς χώρους γιατί δεν αποτελεί θέση του ΚΚΕ.

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        1. Αν κάποιος ντρέπεται να δηλώσει ότι είναι δημοκράτης, δεν πιστεύει στη Δημοκρατία.
        2. Ο καπιταλισμός δεν είναι επιλογή αλλά αντιπροσωπεύει ένα στάδιο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. Από την άποψη αυτή, το να δηλώνει κανείς σήμερα αντικαπιταλιστής, έχει τόσο νόημα όσο το να δηλώνει αντιφεουδάρχης τον καιρό του Ρομπέν των Δασών. Αν τον απασχολούν τα προβλήματα του καπιταλισμού, μπορεί να δραστηριοποιηθεί πολιτικά σε ένα από τα «αστικά» κόμματα και να βοηθήσει να γίνουν καλύτερα τα πράγματα.
        3. Βλέπε 2. Σίγουρα ο καπιταλισμός δεν είναι αιώνιος αλλά ενώ τα περί χρεοκοπίας του ακούγονται εδώ και 150 χρόνια, τις τελευταίες δεκαετίες οι σοσιαλιστικές χώρες είτε χρεοκόπησαν είτε μετατράπηκαν κι αυτές σε καπιταλιστικές οικεία βουλήσει.
        4. Οι επαναστάσεις γίνονται όταν ένα καθεστώς είναι αναντίστοιχο με τη λαϊκή συνείδηση και με τα λαϊκά συμφέροντα, όταν η πλειοψηφία του κόσμου αποφασίζει να ανατρέψει ένα καταπιεστικό καθεστώς και να ανοίξει το δρόμο για το μέλλον. Με την έννοια αυτή, επαναστατικές συνθήκες στις δυτικές καπιταλιστικές χώρες δεν υπάρχουν και οι λεονταρισμοί του ΚΚΕ δεν είναι τίποτε άλλο από απειλές πραξικοπήματος από μια οργανωμένη μειοψηφία που έχει την αυθάδεια να πιστεύει ότι εκφράζει το λαϊκό συμφέρον.
        5. Και ο υπαρκτός σοσιαλισμός ήθελε να χειραγωγήσει τις μάζες αλλά δεν μπορούσε. Το μόνο που ήταν σε θέση να κάνει ήταν να τους επιβληθεί διά της βίας. Οπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος.
        6. Απαιτείται ιδιαίτερη αλαζονεία για να χαρακτηρίζει κανείς παραπλανημένους όσους διαφωνούν μαζί του. Όσο για την κατανάλωση, μου αρέσει που μπορώ να ψωνίζω ότι θέλω από το σούπερ μάρκετ ή όπου γουστάρω και δεν χρειάζεται να καταφεύγω σε ειδικά μαγαζιά όπου θα πληρώνω σε συνάλλαγμα (σοσιαλιστικότατο αυτό).
        7. Συμφωνώ αλλά η αυτοκριτική είναι για τα απλά μέλη που δεν κατάφεραν να εκπληρώσουν το πλάνο τους. Η ηγεσία δεν είναι δυνατό να σφάλλει, αφού κατέχει την απόλυτη αλήθεια.
        Αυτά από ένα άθλιο θύμα της καπιταλιστικής προπαγάνδας!

      • Ο/Η Dyer λέει:

        3. Θεωρώ ορθότερη την έκφραση “ο σοσιαλισμός ορίζεται επιστημονικά”. Η έννοια του σοσιαλισμού είναι γενικότερη και μπορεί να χαρακτηρίζει πράξεις και επιλογές. Η πορεία για το σοσιαλισμό έχει βέβαια συγκεκριμένο στόχο, την επίτευξη του σοσιαλισμού σαν το ενδιάμεσο στάδιο …. κτλ, όμως η πορεία αυτή κατά την γνώμη μου πρέπει να είναι αποτέλεσμα διαλεκτικής προσαρμογής στην τρέχουσα πραγματικότητα. Πολλές επιλογές του προηγούμενου αιώνα ή και παλαιότερες είναι τελείως άκαιρες σήμερα, ο καπιταλισμός του 19ου αιώνα και του 21ου μπορεί να διατηρεί την εκμετάλλευση της εργασίας, όμως οι συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές. Ο διαλεκτικός υλισμός δεν είναι μια θεωρία αλλά το σημαντικότερο εργαλείο που έχουμε για την λύση των προβλημάτων. Ο άλλος τρόπος είναι η σύγκριση με το ιδεαλιστικό πρότυπο που μόνο στο μυαλό των ιδεαλιστών δίνει λύσεις.
        4. Η σημαντικές αλλαγές στα κοινωνικοοικονομικά συστήματα είναι αποτέλεσμα διαφοροποιήσεις των δυναμικών των διαφόρων κοινωνικών τάξεων. Αυτή προκαλείται νομοτελειακά με την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας. Μπορεί να παίρνει μορφές εξέγερσης όμως η δυναμική που τις προκαλεί είναι η εξέλιξη των επιστημών. Η εργατική τάξη στον δυτικό κόσμο εξ αιτίας της παγκοσμιοποίησης έχει απολέσει την δύναμή της. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα επιβληθεί με το κλασικό τρόπο που περιγράφεις. Νομίζω ότι πέφτεις σε μια ιδεαλιστική παγίδα.
        Νίκο εσύ εδώ δεν πρέπει να έχεις και πολλές αντιρρήσεις.
        6. Ο καπιταλισμός συμπεριφέρεται απάνθρωπα απέναντι στην εργασία για να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του, όταν καταναλωθούν τα αγαθά που έχει στην κατοχή του. Το πρόσωπο του καπιταλισμού απέναντι στον καταναλωτή είναι αγγελικό, τελείως διαφορετικό από πριν. Πολλές φορές περισσότερο του κοστίζει η προσέγγιση του καταναλωτή παρά η αξία του προϊόντος που προωθεί. Είναι φανερό ότι η κατανάλωση είναι το ευαίσθητο σημείο του όλου καπιταλιστικού σχήματος επειδή έχει να ανταγωνισθεί άλλους καπιταλιστές και δεν κερδίζεις συνήθως καταναλωτές με τη βία. Όταν πουλάς βέβαια όπλα τότε η δημιουργία μικροσυρράξεων αποτελεί την πάγια μέθοδο για να κερδίσεις πελάτες, αλλά εκεί είναι μια ειδική περίπτωση. Γενικά σαν καταναλωτές έχουμε την δύναμη να δημιουργήσουμε πολύ μεγάλα προβλήματα στον καπιταλισμό αρκεί να κινηθούμε λίγο συλλογικά. Το θέμα είναι πολύ μεγάλο για να το αναλύσω σε ένα σχόλιο αλλά νομίζω ότι κάτι πρέπει να κατάλαβες Κ.
        Εσύ φίλε Νίκο μη χαίρεσαι και τόσο επειδή τα σούπερ μάρκετ έχουν ότι γουστάρεις. Αλήθεια σε έχουν πείσει ότι μπορούν να σου καλύψουν κάθε σου ανάγκη; ούτε μπορείς να φανταστείς ποσά σου κρύβουν και πόσο ακριβά πληρώνεις αυτή την ψευδαίσθηση. Και επιτέλους σταμάτα να ετεροπροσδιορίζεσαι. Δεν είσαι καλά επειδή υπάρχουν και χειρότερα.

  8. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Ειναι εκπληκτικό το πόσα πολλά μπορούν να γράφουν οι αντίπαλοι του «καπιταλισμού» (στην πραγματικότητα οπαδοί του σχεδιασμού όλης της κοινωνίας από κάποια φωτισμένη πρωτοπορία που θα φροντίσει κόντρα στην πλειοψηφία του κόσμου «για το καλό του» ) αγνοώντας πεισματικά τις ιστορικές εμπειρίες και την πραγματικότητα που είναι μπροστά στα μάτια τους. Πραγματικά αξιοθαύμαστο! Ακόμα εκπληκτικότερο πόσο απαξιιώνουν τη δυνατότητα του κόσμου να εκλέγει τους κυβερνήτες του, να τους αλλάζει, να επιλέγει τον τρόπο που θα ζήσει, τι θα ψωνίσει, πως θα διασκεδάσει, πως θα μορφωθεί.
    «Ο κόσμος δεν ξέρει , είναι παραπλανημένος, εμείς είμαστε «οι κάτοχοι πάντων των φώτων» , θα του επιβάλουμε το σωστό, μέχρι να τον «μάθουμε» να το «επιλέγει».
    Τι λέτε ρε παιδιά ! Είμαι ο τελευταίος που θα ισχυρισθώ ότι ο λαός είναι πάνσοφος κι αλάθητος κι έχει πάντα δίκιο Αλλά ποιος είμαι εγώ ή εσείς για να του ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ το «σωστό»; Θεοί; Αν τον πείσω , αν τον πείσετε και για όσο διάστημα τον πείθουμε έχει καλώς ! Οταν όμως πεισθεί από κάτι άλλο – και πρέπει να του δίνουμε την ευκαιρία και το δικαίωμα να πεισθεί – πάμε στην άκρη μέχρι να ξανακερδίσουμε (αν κερδίσουμε) την εμπιστοσύνη του. Τα υπόλοιπα -να με συγχωρήσετε- είναι ΦΑΣΙΣΜΟΣ. !
    @Dyer
    Oταν έχεις δει «σουπερ-μάρκετ» που στις προθήκες του έχουν ΜΟΝΟ μια συγκεκριμένη κονσέρβα ψάρι, ούτε ζάχαρη ούτε ρύζι ούτε φασόλια ούτε… ούτε… ούτε… μόνο την συγκεκριμένη κονσέρβα…..
    όταν έχεις δει μανάβικα να πουλάνε μόνο πιπεριές και μελιτζάνες που έχουν σαπίσει και το σάπιο μέρος έχει κοπεί και το καινούργιο άκρο έχει αρχίσει κι αυτό να σαπίζει φυσικά και δικαιούσαι να χαίρεσαι που μπορείς να ψωνίσεις σε ένα κανονικό σουπερ μάρκετ.
    Και τι πάει να πει «Μην ετεροπροσδιορίζεσαι!»;;;;;; Δεν σου αρέσει ο «καπιταλισμός». Δικαίωμα σου! Αυτό που προτείνεις στη θέση του δεν μου αρέσει ! Ειίμαι απόλυτα αντίθετος σε αυτό. Και τίποτα δεν με εμποδίζει να προσπαθώ για τη βελτίωση αυτού που ονομάζεις «καπιταλισμό». Βλέπεις στις φιλελεύθερες Δημοκρατίες αυτή η μόνιμη διαδικασία «δοκιμάζω- αποτυγχάνω -βελτιώνω» είναι ταυτόχρονα προϋπόθεση και αποτέλεσμα τους.

    • Ο/Η Κ. λέει:

      Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξες είναι αυθαίρετο και σίγουρα προιόν σειράς προκαταλήψεων.Δεν πρόκειται περί επιβολής της »άποψης της μειοψηφίας» στην πλειοψηφία(εν προκειμένω επιβολής της στρατηγικής του ΚΚΕ).Αντίθετα προυποτίθεται η σύμφωνη όχι απλά γνώμη αλλά συμμετοχή,πρωτοβουλία και ενεργητική δράση της μεγάλης πλειοψηφίας.Σε διαφορετική περίπτωση το ΚΚΕ-ιδιαίτερα πριν μερικές δεκαετίες που οι συσχετισμοί ήταν πιο θετικοί-θα είχε ήδη »επιβάλλει» την στρατηγική του!Πολιτική δράση και θεωρία σημαίνει αδιάκοπες προσπάθειες μεταβολής-άλλοτε μικρότερης και άλλοτε μεγαλύτερης ανάλογα-των συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα.Από που προκύπτει »επιβολή»;Υποχρέωσε το ΚΚΕ συνολικά τον οποιονδήποτε να συνταχθεί με τις δυνάμεις του ή πόσο μάλλον να μετατραπεί σε κομμουνιστή;Ή μήπως άσκησε »διώξεις» σε μη κομμουνιστές;Κατανοώ την πολύ μεγάλη ιδεολογικοπολιτική απόσταση αλλά η διαπάλη γίνεται με πολιτικού περιεχομένου επιχειρήματα.Όοσ για την διάσταση με την πραγματικότητα και την ιστορική εμπειρία.Το αντίθετο.Οι πολύ σημαντικές σε σειρά τομέων κατακτήσεις των λαών στην πρώην ΕΣΣΔ και τα λοιπά πρώην σοσιαλιστικά κράτη,τα σημερινά αδιέξοδα,το γεγονός ότι-σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ-πάνω από το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού επιβιώνει με λιγότερα από 1,25 δολλάρια ημερησίως με τέτοιο επίπεδο τεχνολογικής προόδου,τα πάνω από 130 εκατομμύρια ανθρώπων στα κράτη-μέλη της ΕΕ που σύμφωνα με τα στατιστικά καταγραφόμενα στοιχεία επιβιώνουν στο όριο της φτώχειας ή κάτω από αυτό και σειρά πολλών δεδομένων δεν αφήνουν περιθώρια αυταπατών.Και επίσης το γεγονός ότι η πλειοψηφία των εργαζόμενων(εξαιρώ τις μειοψηφίες που αντιπαλεύουν ή υπερασπίζονται τον παρόντα σχηματισμό)απλά ανέχεται για διάφορους λόγους να ζει εντός καπιταλισμού(είτε λόγω άγνοιας,προπαγάνδας,παραπληροφόρησης,φόβου,ανασφαλειών κλπ)δεν συνεπάγεται και επιλογή.Οι δυνατότητες που αναφέρεις δεν »απαξιώνονται» από τους Κομμουνιστές αλλά από τους ίδιους τους αναλλοίωτους νόμους κίνησης του καπιταλιστικού συστήματος.Και με αυτό αν θέλεις απαντώ και στην αναφορά σου στο σχόλιο του Dyer.Το καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι κάτι »ρευστό».Όπως παρουσιάζεται.Διέπεται από συγκεκριμένους οικονομικούς νόμους.Κυριαρχεί η αναρχία στην παραγωγή,το μονοπώλιο.Καμιά »βελτίωση» δεν είναι δυνατή.Κινείται στην προδιαγεγραμμένη φάση του ανώτερου σταδίου του ιμπεριαλισμού.
      @Νικος Π.
      Η παραπάνω απάντηση ισχύει και για τη δική σου παρέμβαση.Εκτός αυτών:
      1.Αυτό έχει σχέση με κάτι από τα προηγούμενα;Νομίζω ότι οι αρχικές αναφορές περιγράφουν αναλυτικά τα ζητήματα αυτά.Ούτε υπάρχει κάποια ουσία σε αυτήν την αναφορά.
      2.Οι υποτιθέμενες δυνατότητες βελτιώσεων έχουν σχολιαστεί.Ο αντικαπιταλιστικός αγώνας και πιο συγκεκριμένα η πάλη για τον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό είναι απόλυτα αναγκαία.Για αυτό και τονίστηκε ότι ο ρόλος του υποκειμενικού παράγοντα έχει βαρύνουσα σημασία.Ο καπιταλισμός δεν θα καταρρεύσει από μόνος του.Αυτό δεν αναιρεί σε καμιά περίπτωση το γεγονός ότι αντικειμενικά αποτελεί εμπόδιο στην παραπέρα ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων και μέσων.Εξάλλου οι αστοί δεν προέκυψαν »ξαφνικά».Συγκροτούνται ήδη από την περίοδο κυριαρχίας των φεουδαρχικών σχέσεων.Έρχονται σε σύγκρουση με αυτές.Δεν υπάρχει κάθετη »διαχωριστική γραμμή».Ο ένας κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός δεν διαδέχεται τον προηγούμενο με απόλυτα καθορισμένα πλαίσια.
      Συνεχίζω σε επόμενο σχόλιο.

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Ο καπιταλισμός είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων; Από πότε ισχύει αυτό και σε ποιες χώρες ή ήταν έτσι από την αρχή; Έλεος…

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        @ Κ
        Αν απαιτείτο «η σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας» δεν θα ήταν «αναγκαία η βίαιη κατάληψηη της εξουσίας»

        «Υποχρέωσε το ΚΚΕ συνολικά τον οποιονδήποτε να συνταχθεί με τις δυνάμεις του ή πόσο μάλλον να μετατραπεί σε κομμουνιστή;Ή μήπως άσκησε ”διώξεις” σε μη κομμουνιστές; » Δεν έχει βρεθεί σε τέτοια θέση ισχύος. Στον Εμφύλιο πάντως όταν , όπου και όπως άσκησε εξουσία έκανε ακριβώς αυτά που λες. Και δεν εκπλήσσομαι Είναι θέμα πολιτικού DNA Και μη μου πείς ότι στα καθεστώτα του «υπαρκτού» υπήρχαν πολιτικές ελευθερίες !
        Το όριο της φτώχιας καθορίζεται συνήθως στο 60% του ΜΟ εισοδήματος και ως εκ τούτου λίγα πρ’αγματα μας λέει για το πραγματικό βιοτικό επίπεδο (ο «φτωχός» της Νορβηγίας μπορεί να είναι πολύ πλουσιότερος από τιν «μη φγωχό» της Πορτογαλίας και βέβαια συντρηπτική πλειοψηφία των πολιτών του «υπαρκτού» είχαν καθε λόγο να ζηλεύουν ακόμα και τους «φτωχούς» της Δύσης.)
        Τα επιτεύγματα του «υπαρκτού» ήταν δυστυχώς τραγικά (για σύγκρινε μεταπολεμικά βιοτικά επίπεδα σε δυο απολύτως συγκρίσιμες χώρες Βουλγαρία και Ελλάδα !) κι ακόμα σημαντικότερο ήταν ήταν πενιχρότατα σε σχέση με τους ανθρώπινους και μη πόρους που καταναλώθηκαν. Απλά έφταιγε το απελπιστικά αναποτελεσματικό σύστημα.
        Αυτό που ονομάζεις «καπιταλιστικό σύστημα» πέραν των οικονομικών χαρακτηριστικών του έχει και πολιτικά χαρακτηριστικά . Ο συνδυασμός τους του επιτρέπει όχι να είναι «ρευστό» όπως λες ( έχει πλαίσια) αλλά να προσαρμόζεται σε καινούργιες ανάγκες και προβλήματα, να ξεπερνά (αναπόφευκτες) κρίσεις να ισορροπεί σε νέα επίπεδα. Εξέλιξη αγαπητέ Κ , εξέλιξη. Χωρίς αυτήν εξαφανίζεσαι.

  9. Ο/Η Κ. λέει:

    @Νικος Π.
    Συνεχίζοντας,
    3.Ήδη αναφέρθηκε ότι ο καπιταλισμός δεν θα καταρρεύσει με δική του »πρωτοβουλία».Η συχνή αναφορά της φράσης περί χρεοκοπίας του καπιταλιστικού συστήματος είναι ορθή.Δεν αναφέρεται ούτε στον βασικό στόχο-που είναι η επιδίωξη του μέγιστου δυνατού κέρδους εκ μέρους των μονοπωλίων-ούτε σχετίζεται με το ότι υπάρχει κάποιο »προκαθορισμένο χρονικό σημείο τέλους».Σχετίζεται με την αντικειμενική πραγματικότητα που ξεκάθαρα δείχνει την αδυναμία του να καλύψει βασικές ανάγκες.
    4.Τόσο η επανάσταση όσο και η έννοια των επαναστατικών συνθηκών ή της επανστατικής κατάστασης δεν αποδίδονται με την ορθή τους σημασία ή καλύτερα αποδόθηκαν με την αστική προσέγγιση των θεμάτων αυτών.Ειδικότερα το περιεχόμενο της κοινωνικής επανάστασης αναλύεται τόσο στις υλικές-αντικειμενικές όσο και στις υποκειμενικές προυποθέσεις για την επικράτησή της.Το σχόλιο εμμένει στις υποκειμενικές.Απαντώντας με αυτόν τον τρόπο και στο τελευταίο σου σχόλιο σαφώς πληρούνται οι υλικές-αντικειμενικές προυποθέσεις.Και αυτό γιατί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής έχει περάσει στην ανώτατη βαθμίδα ανάπτυξής του,τον μονοπωλιακό καπιταλισμό,με κυριαρχία του μονοπωλίου,με σαφέστατη απομάκρυνση των καπιταλιστών ιδιοκτητών από την παραγωγική διαδικασία,μέσω της μετοχοποιημένης εταιρικής μορφής,με την κυρίαρχη αντίθεση ανάμεσα στην σε μέγιστο βαθμό κοινωνικοποιημένη εργασία και την ατομική ιδοποίηση του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου,με την απομάκρυνση της παρεχόμενης εργασίας από την καπιταλιστική ιδιοκτησία,με την εκδήλωση περιοδικών οικονομικών κρίσεων και την όξυνση του συνόλου των αντιθέσεων,με την εντεινόμενη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου κοκ.Εκεί βασίζεται και το γεγονός ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής αποτελεί εμπόδιο στην παραπέρα ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.Και όχι μόνο αυτό.Αυτό καθευατό το ιστορικό γεγονός της επικράτησης της Σοσιαλιστικής Επανάστασης και της οικοδόμησης του Σοσιαλισμού-άσχετα από την κατάληξή της-αποδεικνύει και θεμελιώνει την ωρίμανση των υλικών προυποθέσεων.Αν αυτές οι προυποθέσεις δεν είχαν ωριμάσει δεν θα υπήρχε καμιά απολύτως πιθανότητα τέτοιων εξελίξεων.
    Όσον αφορά τις υποκειμενικές-οι οποίες δεν αρκούν από μόνες τους-είναι απαραίτητες μεν αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ωριμάζουν-πληρούνται με την ίδια »ταχύτητα» ή στον ίδιο ιστορικό χρόνο ωρίμανσης των υλικών προυποθέσεων.Και αυτές όμως δεν περιορίζονται στην »ανατροπή αυταρχικών καθεστώτων» κλπ.Εκφράζουν την υλοποίηση μιας ιστορικής αναγκαιότητας για την μετάβαση συνολικά στον επόμενο και ανώτερο κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό και την επικράτηση των ανώτερων σχέσεων παραγωγής,δηλαδή μια πολύ βαθύτερη διαδικασία.Για την επαναστατική κατάσταση.Πρόκειται για την αναγκαία αντικειμενική βάση για την εκδήλωση της σοσιαλιστικής επανάστασης.Είναι δηλαδή σαφώς μια αντικειμενική κατάσταση,αποτέλεσμα αντικειμενικών όρων.Δεν μπορεί να τοποθετηθεί με ακρίβεια στο χρόνο.Συνεπώς ακόμα και να βρισκόμαστε σε συνθήκες επανστατικής κατάστασης δεν είναι καθόλου δεδομένη η επικράτηση της επανάστασης.Εδώ επιδρά ο βαθμός ωρίμανσης του υποκειμενικού παράγοντα.Και για να είναι προετοιμασμένος απαιτείται η ολόπλευρη δράση του ΚΚΕ σε μη επαναστατικές συνθήκες.Πιστεύω ότι αυτό είναι ξεκάθαρο.Δεν έγινε κάποια εκτίμηση από το ΚΚΕ ότι είμαστε σε επαναστατικές συνθήκες κλπ!Είναι σαφές ότι η αναφορά περί »αυθάδειας» σχετίζεται με την πίεση στο ΚΚΕ να μεταβάλει τη στρατηγική του.Διότι προφανώς χωρίς οργανωμένη και διαμορφωμένη από πριν επαναστατική στρατηγική είναι αδύνατη η ανατροπή.
    @Dyer
    Θα εξηγήσω όσο πιο σύντομα γίνεται τα σημεία στα οποία διαφωνώ.Κατά πρώτον η μετάβαση από τον έναν κοινωικοοικονομικό σχηματισμό στον επόμενο-ανώτερο είναι νομοτελειακά αναγκαία.Όχι όμως γενικά λόγω μεταβολών στη δυναμικότητα των αντίθετων κοινωνικών τάξεων.Αλλά λόγω της ωρίμανσης των υλικών προυποθέσεων που ανέφερα προηγούμενα.Έπειτα-και παρά τις πολύ σημαντικές εξελίξεις-η ουσία και η βάση του καπιταλιστικού παραγωγής δεν αλλοιώθηκε.Δεν πρόκειται γεινικά για παραγωγή
    εμπορευμάτων ή για συσσώρευση πλούτου-δημιουργία αόριστα ανισοτήτων κλπ.Είναι η παραγόμενη υπεραξία,η συσσώρευση κεφαλαίου που τον χαρακτηρίζει.Επομένως-και το αναφέρω φιλικά-είναι αποπροσανατολιστική η απομόνωση του »όλου θέματος» στο ζήτημα της κατανάλωσης.Που αποτελεί μια πτυχή αυτού του τρόπου παραγωγής.Αντίθετα πιστεύω ότι πρέπει πολύ πιο συνολικά να επιχειρείται η αλλαγή συνειδήσεων.Δηλαδή μπορεί να λύσει συνολικότερα ζητήματα ο αγώνας μέσω »καταναλωτικών κινημάτων ή οργανώσεων»;

    • Ο/Η Dyer λέει:


      Μα ακριβώς αυτό υποστήριξα. Οι επιστήμη και η τεχνολογία τον υλικό παράγοντα επηρεάζουν και οι κοινωνικές ομάδες που θα εκμεταλλευτούν τις νέες δυνατότητες θα ισχυροποιηθούν και θα θελήσουν λογικά να ελέγξουν την εξουσία.
      Επίσης και γω είχα γράψει ότι το βασικό μοντέλο του καπιταλισμού παραμένει το ίδιο. Όμως ο καπιταλισμός του 19ου αιώνα δεν έχει σχέση με τον 21ο. Κινούμενος λίγο διαλεκτικά κάτι έδωσε για να έχει τουλάχιστον την κοινωνική ανοχή.
      Αν η παραγωγή ήταν εδώ που είναι και η κατανάλωση τότε θα είχες δίκιο. Όμως η παραγωγή έχει παγκοσμιοποιηθεί. Ελάχιστα παράγουμε πλέον τα οποία με χαρά οι πολυεθνικές θα ήθελαν να σταματήσουμε να παράγουμε και να τα εισάγουμε και αυτά. Έτσι όπως έχει κατανεμηθεί η εργασία η δύναμη της ντόπιας εργατικής τάξης έχει ευνουχιστεί. Ο καπιταλισμός πλέον όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα με την εργατική παραγωγή την μεταφέρει σε μέρη που δεν θα έχει τέτοια προβλήματα. Με δυο λόγια ο κλασικός τρόπος αντίστασης μόνο τους εργάτες βλάπτει άντε και κανένα ντόπιο μικροεπιχειρηματία οι πολυεθνικές δεν θίγονται πλέον έτσι.
      Ο σύγχρονος καπιταλισμός αδιαφορεί σε τι πιστεύεις, τι ψηφίζεις, αν απεργείς ή πηγαίνεις σε πορείες διαμαρτυρίας. Τον ενδιαφέρει να φοράς Nike παπούτσια φτιαγμένα στο Βιετνάμ, Lacoste μπλουζάκι φτιαγμένο στη Μαρόκο, και όταν διψάς να πίνεις Coca-Cola.
      Αν δεν γίνει αυτό κατανοητό και συνεχίσουμε με τα παλιά λυσάρια σαν να είναι ευαγγέλια τίποτα δεν βελτιωθεί. Η δύναμη βρίσκεται μόνο στην κατανάλωση και η σωστή χρήση της μπορεί να βελτιώσει πολλά.

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Όχι δεν θα συμφωνήσω.Αν το κατάλαβα σωστά υποστηρίζεις την οργάνωση για τον »αποκλεισμό» αγοράς προιόντων συγκεκριμένης προέλευσης,το λεγόμενο »μπουκοτάζ»;Ωστόσο,η ουσία βρίσκεται στην παραγωγή και στις σχέσεις παραγωγής,στους νόμους κίνησης της καπιταλιστικής οικονομίας.Οι οποίοι στην πραγματικότητα και στο βαθμό που μεταβλήθηκαν ενίσχυσαν το βαθμό της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.Ακριβώς λόγω της άμεσης,ζωτικής για την ακρίβεια ανάγκης των ευρωενωσιακών μονοπωλίων-άρα και των »ελληνικών συμφερόντων»-και ευρύτερα των αναπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών για εξασφάλισης ανταγωνιστικών όρων κυρίως με τους αντίστοιχους μονοπωλιακούς ομίλους των αναδυόμενων-Κίνας,Ινδίας κλπ-οπωσδήποτε θα καταφύγουν σε περαιτέρω μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης με ότι αυτό συνεπάγεται.Αυτήν την ανάγκη ενισχύει και η επίδραση πιο γενικά του νόμου της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους,η εκδήλώση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης.Συνεπώς για ποιο λόγο το κίνημα πρέπει να καταφύγει σε »νέες επιλογές ή μεθόδους»;Την καπιταλιστική εκμετάλλευση που εντείνεται,σε τελευταία ανάλυση την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής δεν έχει να αντιμετωπίσει;Εξάλλου μερικά υπαρκτά αποτελέσματα που αναφέρεις είναι συνέπειες-εκδηλώσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και όχι η κύρια αιτία η οποία παραμένει ίδια.

  10. Ο/Η Κ. λέει:

    @firiki2010
    H βίαιη κατάληψη της εξουσίας είναι το αναγκαίο εκείνο μέσο της εργατικής,της λαικής πλειοψηφίας προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο στα μέσα παραγωγής,να συγκροτήσει τις νέες σχέσεις παραγωγής.Είναι μια αναγκαία πτυχή της επαναστατικής διαδικασίας,όχι η κυρίαρχη ή η μοναδική.Το ίδιο ισχύει μετέπειτα στη διακτορία του προλεταριάτου.Επανλαμβάνω κάτι πολύ γνωστό,ότι η σημερινή κυρίαρχη τάξη όχι μόνο καταπιέζει αλλά χρησιμοποίησε την επαναστατική βία(βλ.Γαλλική Επανάσταση ως το χαρακτηριστικότερο ιστορικό παράδειγμα)για να εδραιώσει την πολιτική εξουσία της.Η μεγάλη διαφορά είναι ότι αυτήν την φορά η πλειοψηφία έρχεται να αναλάβει την πολιτική εξουσία και να δημιουργήσει-θεμελιώσει τις νέες παραγωγικές σχέσεις.Η αριθμητική υπεροχή δεν την απαλλάσει από την ανάγκη να επιβληθεί.Έχει να αντιμετωπίσει τόσο την εγχώρια αστική τάξη-που δεν πρόκειται να συνθηκολογήσει ποτέ-όσο και δυνάμεις καπιταλιστικών κρατών.Όχι σε επίπεδο πλέον θεωρίας ή ιδεολογίας.Αλλά στην πράξη,με τον αναγκαίο σχεδιασμό,οργάνωση,οπλισμό κοκ.Είναι σαφές.Νομίζω ότι το καταλαβαίνεις και εσύ ότι η μετάβαση από τις καπιταλιστικές στις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής δεν επιτυγχάνεται με καενενός είδους εκλογική διαδικασία.Και όποτε υποτίθεται ότι επιχειρήθηκε δεν οδήγησε στο παραπάνω αποτέλεσμα.Από την άλλη είναι τουλάχιστον ιδεαλιστικό ή εξωπραγματικό να θεωρείται η αστική εξουσία,το αστικό κράτος ότι δεν διαθέτει πολύπλευρους μηχανσιμούς επιθετικούς και αμυντικούς αλλά ότι στηρίζεται απλά και μόνο σε ευρύτερη »αποδοχή» ή ανοχή.
    Λυπάμαι αλλά αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από την γνωστή απόπειρα διαστρέβλωσης της ιστορίας του εμφύλιου πολέμου.Της κορυφαίας εκδήλωσης της ταξικής πάλης στην Ελλάδα.Και επειδή συνδέεται με τα προηγούμενα,η εγχώρια αστική τάξη όταν για πρώτη φορά τόσο έντονα αισθάνθηκε ότι απειλείται η κυριαρχία της δεν δίστασε να εξαπολύσει σειρά διώξεων,εκτοπίσεων,εκτελέσεων,να οργανωθεί ένοπλα και ασφαλώς να αναζητήσει την στήριξη των ισχυρών ιμπεριαλιστικών της συμμάχων.Οι δυνάμεις του ΚΚΕ(που σημειωτέον εξέφραζαν τουλάχιστον μέχρι το 1945 την ισχυρή λαική πλειοψηφία και αργότερα πολύ μεγάλος μέρος του λαού),παρά τα σοβαρότατα σφάλματα της προηγούμενης περιόδου αποφασίζουν την ανάληψη ένοπλης πάλης.Μεταξύ άλλων και για να προστατεύσουν μεγάλο μέρος του πληθυσμού από τον ανηλεή διωγμό της αστικής τάξης και των συνεργατών της,πρώην ταγματασφαλιτών και συμμάχων των δυνάμεων κατοχής.Γνωστά τα ιστορικά δεδομένων της εγκληματικής δράσης τους(από δολοφονίες μέχρι και βιασμούς),δεν χρειάζεται να τα ανφέρω.Στις περιοχές της ελεύθερης Ελλάδας για πρώτη φορά παρατηρείται η ανάπτυξη λαικών οργανώσεων,πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων,παρεχόμενη ιατρική περίθαλψη.δημιουργία οικισμών από την αρχή,παροχή ίσων δικαιωμάτωνυπέρ των γυναικών κλπ.Προφανώς έχεις υπόψη σου μονομερώς την θλιβερή προπαγάνδα διαστρέβλωσης που εκπορεύεται πέραν του επίσημου αστικού κράτους και από ακροδεξιά στοιχεία.
    Τώρα για τις διάφορες συγκρίσεις έχω τοποθετηθεί και προηγούμενα.Αλλά μην ξεχνάς ότι αναφέρεσαι στην κατάσταση των Ελλήνων εργαζόμενων μέχρι και τη δεκαετία του ’80.Οπότε-δεχόμενος ότι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 η κατάσταση αυτή βελτιώθηκε σημαντικά-είναι γνωστό πώς επιβίωναν τα λαικά στρώματα.Στα περισσότερα ζητήματα λοιπόν το βιοτικό επίπεδο των Βούλγαρων εργαζόεμενων ήταν ανώτερο.
    Το στοιχείο που ανέφερα είναι από τον ΟΟΣΑ-που μόνο »αντικαπιταλισιστικός» Οργανισμός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.Είναι σαφές και δεν επιδέχεται διαφορετικών ερμηνειών.Δεν είναι αυτό που αναφέρεις για τον όριο της φτώχειας όπως συνηθίζεται να αποκαλείται.Δεν είναι το μοναδικό και δεν χρειαζόταν αυτό ή και άλα για να αντιληφθούμε την πραγματικότητα.Το παρέθεσα ενδεικτικά και υπάρχουν και αρκετά ακόμα και επιμέρους για κάθε κράτος.Αλλά με την ευκαιρία επειδή το θίγεις,η στατιστική καταγραφή του λεγόμενου ορίου φτώχειας και των τμημάτων του πληθυσμού που διαβιούν »κάτω ή πάνω» από αυτό οδηγεί σε εσφαλμένα συμπερισάσματα.Στην αντίθετη κατεύθυνση όμως,δηλαδή στην τεχνητή προσπάθεια απόκρυψης των αληθινών μεγεθών φτώχειας.Από τη στιγμή κατ’αρχάς που σημαντικότατο μέρος του πληθυσμού διαθέτει έστω και ελάχιστο εισόδημα που υπερβαίνει το σχετικό όριο αυτομάτως δεν συγκαταλέγεται στον »φτωχό πληθυσμό»,παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες διαβίωσης δεν διαφοροποιούνται ουσιαστικά.Επιπλέον και επειδή σημείο αναφοράς πράγματι τίθεται ο μέσος όρος του συνολικού ετήσιου εισοδήματος σε περίπτωση που αυτό μειώνεται-όπως λ.χ σε Ελλάδα και άλλα κράτη-μέλη-αυτομάτως μειώνεται και το προσδιοριζόμενο όρι φτώχειας.
    Επειδή οι πολύ μεγάλες διαστάσεις που έλαβε η εκβομηχάνιση και η τεχνολογική πρόοδος στην ΕΣΣΔ(υπολογίζεται ότι σε ετήσια βάση παράγονταν κατά μέσο όρο περίπου 25.000 εφευρεύσεις κλπ)το καταρρίπτει στην πράξη,όσοι δέχεστε ότι μόνο στον καπιταλισμό υπάρχει »εξέλιξη» ή κίνητρα πώς το τεκμηριώνετε σε θεωρητικό επίπεδο;Πάντως η επίκληση της εξέλιξης στο τέλος της απάντησης είναι ατυχής διότι για εσάς η εξέλιξη σταμάτησε στον καπιταλισμό,ο οποίος όπως μαθαίνουμε χρειάζεται μόνο »μερικές βελτιώσεις» και κατά τα άλλα τα υπόλοιπα ζητήματα έχουν επιλυθεί.Πόσο απέχει από την πραγματικότητα αυτή η θέση!

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Προφανώς δεν πρόκειται συμφωνήσουμε ούτε στο «δια ταύτα», ούτε στην ερμηνεία των γεγονότων αφου έχουμε μια εντελώς διαφορετική αντίληψη ακόμα της ίδιας της πραγματικότητας.
      Μένω στην επισήμανση σου ότι οι δικές μου απόψεις υπαρχουν επειδή έχω υπ’ ‘οψη μου «μονομερώς την θλιβερή προπαγάνδα διαστρέβλωσης που εκπορεύεται πέραν του επίσημου αστικού κράτους και από ακροδεξιά στοιχεία». Είναι γνωστό τρικάκι της Αριστεράς όταν κάτι απ΄ όσα λες δεν αρέσει να προσπαθεί να το συνδέσει με το «νεοφιλελευθερισμό» την «ακροδεξιά», εσχάτως την ΧΑ. Οποιος αντιτίθεται στα «σοσιαλιστικά οράματα» δεν είναι ακροδεξιός. Το ¨»τρικάκι» είναι ανάξιο της -έστω διαδικτυακής -συζήτησης μας.
      Τέλος …. η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ. Ο «καπιταλισμός» του 19ου αιώνα, ο καπιταλισμός πριν 80 χρόνια είναι πολύ διαφορετικός απ΄ ότι σήμερα. Και θα είναι διαφορετικός μετά ακόμη 50. Κι εσύ – φοβάμαι- θα συνεχίζεις να πολεμάς με όρους του 1860, του 1880, του 1900 κάτι που στην ουσία θα έχει αλλάξει τόσο πολύ, ώστε θα είναι … κάτι άλλο που θα συνεχίζεις να του κολλάς την απλοϊκή ταμπέλα «καπιταλισμός» επειδή θα βολεύει.
      Καλή Ανάσταση !

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Χρόνια πολλά επίσης!
        Σίγουρα πολλά θα μπορούσαν να δοθούν ως απάντηση.Ήδη όμως και το γεγονός ότι σε συνθήκες καπιταλισμού ζούμε έχει αναλυθεί,όπως και ένα βασικό περίγραμμα των νομοτελειών του,το οποίο και εξηγεί γιατί δεν έχουμε »διάφορες μορφές» καπιταλισμού κοκ.Απλώς επισημαίνω,ολοκληρώνοντας,ότι ακριβώς η μαρξιστική περοσέγγιση θέτει ως μεθοδολογικό της προσανατολισμό τη συγκριμένη ανάλυση συγκεκριμένων καταστάσεων.Πάντοτε,δηλαδή,βάσει των δεδομένων του παρόντος,χωρίς άστοχες γενικεύσεις.Έτσι,θα συμφωνήσω ότι υποστηρίζονται επιχειρήματα περασμένων δεκαετιών.Σίγουρα όμως δεν είναι οι κομμουνιστές αυτοί που τα προβάλλουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s