«Υπάρχουν και χειρότερα! » Ε, υπάρχουν και καλύτερα !

Στο  aixmi.gr     διάβασα  ένα  άρθρο  της κ  Μαρίας  Παπουτσάκη  http://www.aixmi.gr/index.php/foithtriaekseftylizei/    που  ασχολείται   με  τη  βία  στα  Πανεπιστήμια  μας,  βία  που  έχει   σε  όλη  την  μεταπολιτευτική  περίοδο  σταθερά  τους  ίδιους  θύτες  (προερχόμενους  από  τους  χώρους  της  Αριστεράς)  και  τα  ίδια  θύματα   (όσους  δεν   συμφωνούν  με  τις  απόψεις  της  Αριστεράς).

Οπως  φαίνεται  και  από  τον  τίτλο  αφορμή  υπήρξε  το  πρόσφατο  «επεισόδιο»  ομηρίας   απί  10  ώρες  καθηγητών,   οι  οποίοι  καθυβριζόμενοι  επιέζοντο  από  κομπλεξαρισμένα  και  πέραν  πάσης  αμφιβολίας   προβληματικά  άτομα  να  παραιτηθούν. Η  κ  Παπουτσάκη  λέει  το  αυτονόητο,  ότι  δηλαδή    το  συγκεκριμένο  επεισόδιο  δεν  ήταν  και  το  χειρότερο   από  τόσα  και  τόσα  που  έχουν  συμβεί  κάτι  που  βέβαια    μπορεί  να  επιβεβαιώσει οποιοσδήποτε  κάποια  από  τα  38  αυτά  μεταπολιτευτικά  χρόνια  είχε  σχέση  με  τις  Πανεπιστημιακές  Σχολές  μας.

Αυτό  που  με  εξιτάρισε  για   τη  σημερινή  ανάρτηση  είναι η  τελευταία  παράγραφος /  απορία  του  άρθρου  της:

«….Το  ερώτημά μου-χωρίς απάντηση μέχρι τώρα – είναι   γιατί τόσοι πολλοί που δηλώνουν αντίθετοι με τα φαινόμενα βίας, δεν μπορούν να  βρουν τρόπους και να αντιστρέψουν την κατάσταση στα Πανεπιστήμια; Να επιβάλουν τη δική τους άποψη έναντι των ολίγων που επιβάλλονται δια της βίας; Στο κάτω-κάτω είναι οι περισσότεροι.»

Εκ  πρώτης  όψεως  η  απορία  είναι  δικαιολογημένη. Στο  κάτω -κάτω   η ΔΑΠ   που  είναι  σαφώς  τοποθετημένη  υπερ  του  «νομος  και  ταξη »  στα  Πανεπιστήμια   βγαίνει  εδώ  και  27  χρόνια  πρώτη  δύναμη  με  διαφορά  στις  φοιτητικές  εκλογές  και βεβαίως  και  πέραν  της  ΔΑΠ   υπάρχουν  χιλιάδες  άλλοι  φοιτητές  που  θέλουν  να  σπουδάσουν  και  δεν  βρίκουν  κανένα  γούστο  στο  να  χάνουν  εξεταστικές,  μαθήματα ή  να  υφίστανται  κατά  κανένα  τρόπο  τα  γουσταρλίκια  40-50 -100 κατα  περίπτωση  μεταφερόμενων  τραμπούκων (πολλές  φορές  και  άσχετων  με  το  Πανεπιστήμιο).

Θεωρητικά  λοιπόν  αυτοί   οι  πολλοί    περισσότεροι  θα   έπρεπε  να  μπορούν  να  επιβάλουν  -όχι  το  δικό  τους-  αλλά  την  τάξη  και  να  προστατεύσουν  την   ομαλή  λειτουργία  του Πανεπιστμίου. Μόνο  θεωρητικά  όμως.  Γιατί  στην  παραπάνω  εξίσωση  υπεισέρχεται  ο  παράγων  που  λέγεται …  βία.  Οταν  ο  απέναντι  σου  θέλει  να  επιβάλει  την  άποψη  του  κρατώντας  ένα  καδρόνι  δεν  υπάρχουν  περιθώρια  διαλόγου.Θα  πρέπει  να  έχεις  κι  εσύ  ένα  καδρόνι  και  να  αναλάβεις  το  ρίσκο   να  βρεθείς  ή νοσοκομείο  ή  φυλακή (διότι  για  να  μην  σου  σπάσουν  το  κεφάλι  θα  πρέπει  εσύ  να  σπάσεις  ένα-δυο  κεφάλια).  Κι  ας  υποθέσουμε ότι  τα  σπάς  τα  κεφάλια  και  δεν  πας  φυλακή… μπορείς  να   περάσεις  τα  φοιτητικά  σου   χρόνια  στα  χαρακώματα  παίζοντας  ξύλο,  αυτοδικώντας  έστω  και  αμυνόμενος ;  Είναι  αυτή  η  δουλειά  σου; Σίγουρα όχι !  Κατά  περίπτωση    μπορεί  να  υποχρεωθείς  να  συγκρουσθείς  βίαια , υπερασπιζόμενος  την  αξιοπρέπεια  ή  την  σωματική  σου  ακεραιότητα. Αλλά  δεν  είναι  αυτή  η  δουλειά  σου  ως  φοιτητή.  Ούτε  το  Πανεπιστήμιο  μπορεί  να  είναι  ένα  μόνιμο  πεδίο  μάχης.

Στην  Ελλάδα  του   πρωτοφανούς  για  ευνομούμενη  χώρα  Πανεπιστημιακού  ασύλου  η    συνέπεια   αυτής  της  κατάστασης    ήταν  νομίζω  σαφής. Υποταγή  όχι  μόνο  φοιτητών αλλά  και  καθηγητών  ακόμα  και  βουλευτών   (πριν  κάτι  χρόνια  δεν  ήταν  που  κάποιοι  ηλίθιοι  κρατούσαν  κλεισμένους  στο  ΕΜΠ  2-3  υπουργούς  και  βουλευτές;)  στις  ορέξεις  απίθανα  γελοίων  τύπων. Πανεπιστημιακοί  χώροι  «μπουρδέλο»  με  την  πολύ  άσχημη  έννοια  του  όρου  και  όχι  την  επαγγελματική.  Λειτουργία  του  Πανεπιστημίου  σύμφωνα  με  τις  ορέξεις  του  κάθε  «γκρουπούσκουλου»  και  του  κάθε  αυτοδιορισμένου  κατ΄ επάγγελμα  αγωνιστή.

Το  Πανεπιστημιακό  άσυλο  δεν  υπάρχει  πια  ευτυχώς. Η  διασφάλιση  της  ομαλής  λειτουργίας  του  Πανεπιστημίου  είναι  καθήκον  και   υποχρέωση  αναπαλλοτρίωτη  της  Πολιτείας. Φληναφήματα  όπως  αυτά  του  κ  Τσίπρα «… η  πανεπιστημιακή  κοινότητα  να  απομονώσει  τέτοια  φαινόμενα…»  δεν  παίζουν. Η  Πολιτεία  και   οι  Διοικήσεις  των  ίδιων  των  Πανεπιστημίων  πρέπει  να  αναλάβουν  τις  ευθύνες  τους  και …. δράση. Οι  φοιτητές  να  αφοσιωθούν    στις  σπουδές  τους  (χωρίς  αυτό  καθόλου  να  προϋποθέτει  καταστολή  των  πολιτικών   τους  ανησυχιών ). «Παλιομοδίτικα  πράγματα! »  θα  μου  πείτε. Ενδεχομένως ! Μήπως  όμως  είναι  αποτελεσματκά;  Κι  εκεί  στην  «Ευρώπη»  που  τα  Πανεπιστήμια, οι  εστίες,  οι  καθηγητές,οι  φοιτητές  λειτουργούν  «αλλιώς» …. τι  είναι;  Καθυστερημένοι ;

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

7 Responses to «Υπάρχουν και χειρότερα! » Ε, υπάρχουν και καλύτερα !

  1. Ο/Η Petra Mcneil λέει:

    Μια τελευταία παρατήρηση. Μετά την τραγωδία στη Νορβηγία, ο Πρωθυπουργός της χώρας έσπευσε να διακηρύξει πως η μόνη απάντηση στη βία του νεοναζί δολοφόνου Μπρέιβικ θα μπορούσε να είναι περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη ανθρωπιά και ανοιχτή σκέψη. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν είναι Νορβηγία. Εδώ πολλοί είναι διατεθειμένοι να δεχτούν τεράστιες εκπτώσεις στον σεβασμό των δικαιωμάτων και ρήγματα στο θεσμικό οικοδόμημα προστασίας τους στο όνομα της ασφάλειας. Ομως η ασφάλεια δεν είναι αφηρημένος στόχος που σχετίζεται «αστυνομικά και αποκλειστικά» με τη δημόσια τάξη. Η ασφάλεια είναι δικαίωμα όλων και δεν μπορεί να επιτυγχάνεται με αυθαιρεσία, βία και αυταρχισμό. Η ολιγωρία της Δικαιοσύνης και ο πολιτικός στραβισμός δεν δικαιολογούνται.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Κατ΄ αρχήν συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση (Πάσχα γαρ)
      Δεν νομίζω πως αν υπάρχει συνεχής διασάλευση της δημόσιας τάξης (όπως συμβαίνει στα Ελληνικά Πανεπιστήμια) μπορεί να υπάρξει ασφάλεια, πολύ περισσότερο πως μπορούν να προστατευθούν τα δικαιώματα και οι ελευθερίες και της πλειοψηφίας αλλά και των απειροελάχιστων μειοψηφιών.
      Η ασφάλεια όπως επισημαίνετε είναι δικαίωμα όλων και απέναντι σε ανθρώπους που προσπαθούν βιαίως να επιβάλουν το δικό τους δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο η Πολιτεία δεν θα πρέπει να ασκήσει την προσήκουσα βία για να εμποδίσει την επικράτηση του «νόμου της ζούγκλας»

  2. Ο/Η Hallie Hendrix λέει:

    Το θέμα της σχολικής βίας σε πολλά κράτη της Ευρώπης και στην Αμερική είναι πολύ παλαιότερο και συχνά έχει σοβαρές διαστάσεις. Το ζήτημα προβλημάτισε τις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη δεκαετία του –90, καθώς οι πολιτικές, οικονομικές και άλλες κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν στην Ευρώπη τα τελευταία 15 χρόνια και οι μετακινήσεις των πληθυσμών, αναμένεται να δημιουργήσουν αύξηση του φαινομένου. Το 1997 η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε τη διοργάνωση διακρατικής διάσκεψης με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων, κυβερνητικών εκπροσώπων και εκπαιδευτικών με σκοπό την προώθηση πολιτικών από τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πρόληψη της σχολικής βίας στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (2).

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Eχω την άποψη πως τα όσα συμβαίνουν στα Ελληνικά Πανεπιστήμια δεν έχει καμμία σχέση με τα θέματα της σχολικής βίας στην Ευρώπη ούτε με μετακινήσεις πληθυσμών. Είμαστε δυστυχώς σε αυτό το θέμα μια κατηγορία μόνοι μας. Πουθενά δεν υπήρξε και δεν υπάρχει αυτό το χάλι. Η ρίζα του προβλήματος είναι ότι μετά απο δεκαετίες λάθος πολιτικών η ήσσων προσπάθεια , ο χαβαλές , η έλλειψη αξιολόγησης και η αντίληψη περί «δικαιώματος» απόκτησης πτυχίου έχουν θριαμβεύσει και αποτελούν το θερμοκήπιο που ανθίζουν πια φοιτητοπατέρες, καθηγητές/ συνδικαλιστές και συμπλεγματικοί «αγωνιστές» που – ανεξέλεγκτοι όντες- επιβάλλουν το γουσταρλίκι τους.

  3. Ο/Η Κ. λέει:

    Πολλά θα μπορούσα να σχολιάσω ως απάντηση.Ίσως ο πλέον προκλητικός »ισχυρισμός» και ασφαλώς παντελώς ανυπόστατος είναι ότι »η Αριστερά ευθύνεται για την βία που ασκείται εντός πανεπιστημίων» και ότι »θύματά της είναι όσοι αντιτίθεται στην ιδεολογική της στρατηγική» κλπ.Και αυτό διότι πολύ συγκεκριμένα:
    1)Όχι μόνο τώρα αλλά ήδη από την περίοδο που οι δυνάμεις της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ απέκτησαν ισχύ μέσω των αποτελεσμάτων των φ.εκλογών,άσκησαν και ασκούν σε συστηματική βάση ακόμα και βία,σίγουρα πάντως πρωτοστατούν στις κάθε είδους επιθέσεις και την συκοφάντηση.Γνωστές είναι και οι παρακρατικού τύπου »οργανώσεις» που συκροτήθηκαν από ιδεολογικούς και οργανωτικούς πυρήνες των δυνάμεων της ΔΑΠ.
    2)Για μια ακόμα φορά η κατεύθυνση είναι η επίθεση σε βάρος του οργανωμένου φοιτητικού κινήματος με την ταύτισή του με τις απαράδεκτες και καταδικαστέες πρακτικές των αυτοαποκαλούμενων »αντιεξουσιαστών»(αν και έχουν καταγραφεί περιστατικά που με παρόμοιες ενέργειες »έδρασαν» μέλη φασιστικών συμμοριών,ιδίως της Χ.Αυγής).Οι δυνάμεις της ΚΝΕ(αλλά και σημαντική μερίδα προοδευτικών φοιτητών)είναι γνωστό σε όλους ότι όχι μόνο δεν έχουν σχέση με τέτοιου είδους »μεθόδους» αλλά και τις καταδικάζουν και προβάλλουν τη διέξοδο του οργανωμένου και πολιτικοποιημένου αγώνα.Είναι δυνατόν αυτή η αλήθεια να είναι »άγνωστη» σε όσους συντάσσονται με τις παραπάνω »κατηγορίες».Πέρα όμως από αυτό,οι στοχεύσεις του αστικού κράτους είναι εμφανείς.Μέχρι και το »επιχείρημα» ότι λίγο έως πολύ στο χώρο των πανεπιστημίων τελούνται τα πιο σοβαρά ποινικά αδικήματα έχουν παρουσιάσει,κάτι που φυσικά απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα.Με αυτούς τους τρόπους επιχειρείται η συκοφάντηση του οργανωμένου αγώνα,η προώθηση αντιδραστικών θεωριών περί μη »σύνδεσης της πολιτικής με το πανεπιστήμιό» και την »μη χρησιμότητα πλέον των πολιτικών φοιτητικών παρατάξεων»,η πλήρης κατάργηση του θεσμού του ασύλου(το οποίο δεν προστατεύει γενικά και αόριστα την »ελευθερία διακίνησης των ιδεών»,η οποία υφίσταται ούτως ή άλλως).Με παραπέρα συνέπεια την δραστική μείωση της αγωνιστικής-συνδικαλιστικής δράσης των φοιτητών ή και την εξάλειψή της όπου είναι εφικτό.Παράλληλα,η τροποποίηση του περιεχομένου των σπουδών-με την κατάτμηση αρκετών επιστημονικών αντικειμένων-,η μεταβολή προς το δυσμενέστερο των εργασιακών σχέσεων των πανεπιστημιακών καθηγητών,η σειρά των αντιδραστικών νόμων των τελευταίων ετών(με πιο πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση την εισαγωγή των Συμβουλίων Διοίκησης) οδηγούν στοχευμένα στην περαιτέρω υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση της παρεχόμενης δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και κυρίως στην είσοδο των επιχειρήσεων και σε αυτόν τον τομέα με εξασφαλισμένους όρους και με δυνατότητα παρεμβάσεων στο περιεχόμενο και τη διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών.Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προστεθούν και οι εξαιρετικά δύσκολες και απαγορευτικές σε πολλές περιπτώσεις συνθήκες μέσα στις οποίες καλούνται οι φοιτητές-ιδαίτερα των φτωχών στρωμάτων-να αρχίσουν ή να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.Συνεχής πολιτική υποχρηματοδότησης,κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων(και αντικατάστασή τους στην ουσία με φωτοτυπημένο υλικό!),της δωρεάν μετακίνησης-στέγασης.Δεν είναι εξάλλου λίγα τα ιδρύματα που λειτουργούν χωρίς καν τις στοιχειώδεις προυποθέσεις(έλλειψη πετρελαίου θέρμανσης,ακόμα και απαραίτητης γραφική ύλης)
    Απέναντι σε όλα αυτά προφανώς (και) οι φοιτητές δεν μπορούν και δεν πρέπει να μείνουν αμέτοχοι ή »εξωτερικοί παρατηρητές».Και όχι από κάποια »ιδελογικού χαρακτήρα εμμονή»!Αλλά γιατί σε διαφορετική περίπτωση κινδυνέυουν άμεσα να βρεθούν χωρίς την επιστημονική μόρφωση που και επέλεξαν και δικαιούνται να έχουν(αρκετοί βέβαια ήδη απώλεσαν αυτό το δικαίωμα).Νομίζω ότι είναι περιττό,αλλά θα το αναφέρω:οι μέχρι πρότινος κατακτήσεις(δωρεάν παροχή συγγραμάτων,διευκολύνσεις σε μετακινήσεις και στέγαση κοκ) και σε αυτόν τον τομέα-με τις πολλές έστω και σημαντικές ελλείψεις-μήπως ήταν προιόν της »χαριστικής διάθεσης» προηγούμενων κυβερνήσεων;Ή προέκυψαν »τυχαία»;

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Αγαπητέ Κ , όταν ισχυρίζεσαι ότι τα φαινόμενα βίας δεν έχουν θύτες προερχόμενους από τους χώρους της Αριστεράς είναι σαν να μου λες ότι ο ουρανός είναι …. πράσινος. Η πρωτοβουλία για όλα τα φαινόμενα βίας στα Πανεπιστήμια μας ανήκει σε ανθρώπους που δρουν εν ονόματι κάποιας Αριστεράς ( αντιεξουσιαστικής…. ακραίας … κομμουνιστικής…επαναστατικής… δεν ξέρω, αλλά πάντως Αριστεράς). Και είναι αστείο να προσπαθήσεις να χρεώσεις το μπάχαλο που επικρατεί στους ΔΑΠίτες. Αυτοί αναπτύχθηκαν ως αντίβαρο στην παντοκρατορία της Αριστεράς τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης και παρά το ότι κοντά 30 χρόνια πλέον πλειοψηφούν πολύ αμφιβάλλω αν μπορούν (αν τους επιτρέπεται) να οργανώσουν μια εκδήλωση σε χώρο του Πανεπιστημίου με θέμα τον … Εμφύλιο ή με αντικομμουνιστικό περιεχόμενο. (Αν μου μιλάς για Χρυσαυγίτες στο Πανεπιστήμιο- προφανώς λόγω ηλικίας (;;;) – δεν ξέρεις σε τι βάθος χρόνου πηγαίνει το πρόβλημα)
      Δεν θέλω να επεκταθώ στα προβλήματα του Πανεπιστημίου που θίγεις επισημαίνω μόνο ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς καθόλου δεν ενδιαφέρθηκαν για την επίλυση τους. Το μόνιμο σύνθημα τους ήταν «όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών» και η μόνιμη προσπάθεια ήταν όχι η βελτίωση των συνθηκών σπουδών , αλλά η … καλοπέραση.
      Για να μην κακοκαρδιζόμαστε όμως μόνο -λόγω των χαοτικών διαφωνιών μας – ας πιστώσω και κάτι στην ΚΝΕ και στην «Πανσπουδαστική» Το παλιό σύνθημα της «Πρώτοι στα μαθήματα , πρώτοι στους αγώνες» Μακάρι να ήταν ειλικρινές, μακάρι να το μοιραζόταν όλοι και μακάρι να υπάρχει ακόμη (δεν νομίζω).

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Aρχίζοντας από την τελευταία παρατήρησή σου,ασφαλώς και ισχύει ακόμα.Παρότι πράγματι υπήρχαν μέλη της ΚΝΕ και προσκείμενοι στην Π.Κ.Σ. που δεν το τηρούσαν,βάσει σχετικών συζητήσεων που πρόσφατα είχα με άλλους συντρόφους φαίνεται ότι υπάρχει βελτίωση σε αυτό το ζήτημα.Και έτσι έπρεπε βέβαια.
        Για το θέμα το οποίο έχουμε την αντιπαράθεση.Πέρα από τις όποιες προσωπικές εμπερίες από τις σχολές στις οποίες φοιτήσαμε(θα μπορούσα να αναφέρω μόνο από τη δική μου σειρά μεθοδεύσεων των δυνάμεων των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ για την αλλοίωση των συσχετισμών κατά τη διάρκεια των Γ.Σ. με »μεταφορά» »ψηφοφόρων» από άλλα τμήματα,καταστροφές υλικού αντίπαλων παρατάξεων κοκ) είναι ευρέως γνωστή η δράση περισσότερο παρακρατικής μορφής οργανώσεων(βλ.τους αποκαλούμενους »Ρέιζτερς» κλπ).Δεν γνωρίζω για κάποιου είδους »παντοκρατορίας»(αυτή η θέση μάλλον στην γενίκευσή της αντιστοιχεί στην υποτιθέμενη »ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς» και καταλήγει ενδεχομένως στην ανεύρεση στοιχείων της σοσιαλιστικής σοβιετικής οικονομίας στην ελληνική καπιταλιστική!).Είναι δεδομένο ότι άτομα και στελέχη παρατάξεων όπως των ΕΑΑΚ έχουν προβεί σε αντίστοιχες ενέργειες(για να είμαστε όμως ακριβείς όχι στην έκταση των »μεθόδων» των βασικών παρατάξεων ΔΑΠ-ΠΑΣΠ).Από την πλευρά της η ΚΝΕ(μέσω των δυνάμεών της στην Π.Κ.Σ.)ποτέ δεν υιοθέτησε διαχωρισμούς με κριτήρια του τύπου »Δεξιά-Αριστερά»,όπως και το ΚΚΕ άλλλωστε.Αντιπάλεψε και αντιπαλεύει το σύνολο των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων.Σαφεστατα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι αγώνες η θέση των φοιτητών-ιδίως των προερχόμενων από οικογένειες μισθωτών κοκ-θα αντιστοιχούσε στη σημερινή πολύ δύσκολή ήδη εδώ και πολλά χρόνια.Συνεπώς προσέφεραν οι σημαντικοί αγώνες των προηγούμενων ετών.Και σε κάθε περίπτωση η εικόνα(την οποία για να είμαι ειλικρινής δεν έχω πειστεί ότι ούτε και εσύ ο ίδιος την θεωρείς αληθινή)των-ας δεχτώ τη σχετική ορολογία-συνεχώς »επιτιθέμενων αριστερών» να επιτίθενται στους »άοπλους δεξιούς» κλπ είναι αυτονόητο ότι δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα(αμφιβάλλω αν θα υπάρχει και κάποιο στέλεχος της ΔΑΠ που να συμφωνήσει με αυτήν.)Επειδή υποθέτω ότι θα υπάρχει αναφορά και για κάποιες αγωνιστικές πρωτοβουλίες των δυνάμεων της Π.Κ.Σ. και της ΚΝΕ(π.χ. παραστάσεις διαμαρτυριών,έντονες αντιπαραθέσεις με μερίδα καθηγητών κλπ)δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με τις απαράδεκτες και ύποπτες ενέργειες διάφορων ομάδων(όπως και αν αυτές αυτοαποκαλούνται).Εξάλλου η πολιτική δράση των δικών μας δυνάμεων δεν ήταν ούτε είναι »αδικαιολόγητη».Δεν είναι μόνο τα πολύ σοβαρά που έθεσα στο προηγούμενο σχόλιο.Είναι και η αναγκαία απάντηση στη δράση των υπόλοιπων δυνάμεων,στην πολιτική της εμπορευματοποίησης κοκ.Πολλά είναι λοιπόν τα ζητήματα(όπως π.χ. η ύπαρξη και η ανέλιξη καθηγητών με μοναδικό »κριτήριο» την πλήρη συμφωνία τους με την αστική ιδεολογία-ποιλιτική και διάφορες διασυνδέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα κ.ά.).
        Δεν θα συμφωνούσα επίσης και με τη θέση ότι επικρατούν συνθήκες ανεξέλεγκτες ή »χάους».Πρόκειται για γενίκευση υπαρκτών αλλά μεμονωμένων περιστατικών με δόσεις υπερβολής.Πολιτική δράση και λειτουργία συλλόγων-παρατάξεων υφίστανται και σε άλλα κράτη.Δεν πρόκειται περί ελληνικής πρωτοτυπίας.Συνεπώς η ομαλή λειτουργία των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ειδικότερα η παροχή αναβαθμισμένου επιπέδου γνώσεων εμποδίζεται στο μέγιστο βαθμό από την πολιτική της εμπορευματοποίησης,της δημιουργίας σειράς προβλημάτων,την κατάτμηση του περιεχομένου των σπουδών κλπ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s