Προσωπική εξομολόγηση (μπορείτε και να την προσπεράσετε)

Ι  have  a  dream !    Οχι   μεγάλο, φιλόδοξο και  ευγενικό  όσο  αυτό  του    πατέρα  της  ρήσης . Ενα  όνειρο  ποταπό  και  μικρόψυχο.  Ανάξιο  ενδεχομένως  και  μιας  απλής  καταγραφής  του, αλλά  η  νύχτα  (γράφω  γύρω  στις  3πμ)  … ξέρετε  δημιουργεί  μια  εξομολογητική  διάθεση.

Λοιπόν….  συνοπτικά  το  όνειρο  μου  είναι   να  μπορούσα  να  έβγαζα  λεφτά  λέγοντας  ανοησίες. Προσέξτε !  Λέγοντας  ανοησίες  που  θα  ήξερα  ότι  είναι  ανοησίες!

Να  ήμουνα  πχ   σ΄  ένα  ραδιοφωνικό  στούντιο μόνος   μου  ή  παρέα  με  κάποιο  κολλητό  μου  και   να  μιλάμε  με  τις  ωρες  λέγοντας  ότι  μας  κατεβαίνει  στο  κεφάλι. Να  λέμε  για  πράγματα  που  δεν  έχουμε  ιδέα  και  με  τα  οποία  δεν  έχουμε  ποτέ  ασχοληθεί. Να  κριτικάρουμε  τους  πάντες  και  να  τους  βγάζουμε  άχρηστους, αγράμματους  και  λαμόγια.  Ο   Χ  υπουργός; Ανίκανος !  Ο   Ψ  προπονητής; «Μυρωδιάς»!  Οι  πολιτικοί; Κλέφτες (φυσικά) !  Ο  τάδε  επώνυμος;  Ελα  μωρέ!  Αυτός; Να  κάνουμε  πλακίτσες  με  θέματα  σοβαρά  και  να  συζητάμε  στα  σοβαρά  αστειότητες.  Κι  άμα στεγνώνει  το  στόμα  μας  από  το  πολύ  μπλα, μπλα να  βάζουμε  κανένα  δισκάκι -όχι  ολόκληρο  το τραγούδι ίσα -ίσα  για να  ρουφήξουμε  λίγο  φραπέ  και  να  ξεκουρασθούμε –  και  μετά  να  συνεχίζουμε  ακάθεκτοι. Ανοησία  στην  ανοησία,  επίδειξη  ασχετοσύνης κι  απαξίωση.  Να  το  παίζουμε  κι  ευαίσθητοι και  πολιτικοποιημένοι  και  πλακατζήδες  και  γνώστες και… και… και…. Και  να  το  ξέρουμε  ότι  τίποτα  από  αυτά  δεν  ισχύει. Α,ναι και  λίγο  γλείψιμο  στους  ακροατές. Και  φυσικά  για  όλα  αυτά  να  μας  πληρώνουν !

Θα  μου  πείτε  πως    έφτασα  στο  σημείο  να  έχω  τέτοιες  αρρωστημένες  φιλοδοξίες ! Είναι  απλό.  Ζηλεύω!  Ανοίγω  ας  πούμε  το  ραδιόφωνο  και    χωρίς  να  το  πολυψάξω  πέφτω  σε  δεκάδες  τέτοιες  εκπομπές. Αθλητικές, πολιτικές, κοινωνικές, λίγο  απ΄ όλα.  Ακατάσχετη  πολυλογία  γύρω  από  το  τίποτα,  με  μερικές  φορές  πολύ  περίεργα  Ελληνικά,   πάντα  με  μια  αφ΄ υψηλού  αντιμετώπιση  που  προσπαθεί  να  κρύψει  την  βαθειά  άγνοια  («παχουλή  αμάθεια»  την  έλεγε  ένας  καθηγητής  μου) και  φυσικά  επί  πληρωμή ! Ανθρωπος  είμαι  κι  εγώ  ! Ζηλεύω!  Γιατί  εκείνοι και  όχι  εγώ; Αφού    αυτούς  τους  πληρώνουν  γιατί  να  μην  πλήρωναν  και  μένα;

Δεν  ξέρω  γιατί  , απ΄ όλα  τα  πράγματα  που  θα  μπορούσα  να  ζηλέψω,   ζηλεύω  αυτό. Να  βγάζω  λεφτά  λέγοντας,  γράφοντας, ζωγραφίζοντας ( μάλιστα ζωγραφίζοντας – γιατί  όχι;) … ανοησίες  με  πλήρη  συνείδηση  ότι  πρόκειται  περί  ανοησιών. Αβυσσος  η  ψυχή  του  ανθρώπου. Ισως  πρόκειται  για  ένα  υφέρποντα  ή  και  κραυγαλέο  ελιτισμό. Ισως  εκδικητικότητα. Ισως κάτι  άλλο. Σίγουρα  πάντως    κάτι  ποταπό  και  μικρόψυχο  όπως  το (απ΄  ό,τι  βλέπω  δύσκολα  πραγματοποιήσιμο )  όνειρο  μου.

Λυπάμαι  αν  χάσατε  «πάσα  ιδέα»   για  τον  γράφοντα. Ας  όψεται  η  νυχτερινή  εξομολογητική  διάθεση  που  σας  έλεγα.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s