«Αντιρατσιστικό» εν όψει της συνάντησης των «τριών»

1. Ρατσισμός  είναι: «Δεν  σε  γουστάρω  επειδή  είσαι  είσαι  ξένος. Επειδή  είσαι Αφγανός / Αλβανός/Μαροκινός/Νιγηριανός / Κινέζος. Και  δεν  σε  γουστάρω  ακόμα  κι  αν  είσαι  θαυμάσιος  άνθρωπος, οικογενειάρχης, μιλάς  καλύτερα  Ελληνικά  από  μένα, δεν  σε  γουστάρω  για  το  χρώμα  σου,  την  διαφορετική  εθνική  καταγωγή  σου,  τη  ράτσα  σου» Ρατσισμός  δεν  είναι  το  να  είσαι  «απέναντι»  σε  κάποιο  συγκεκριμένο   ξένο,  επειδή  έχει    συνήθειες, κουλτούρα, συμπεριφορές    ασύμβατες  με  τις  δικές  σου  και  που  θα  σε  ενοχλούσαν  ακόμα  και  αν   εκφραστής  τους  ήταν  ένας  Ελληνας.

2. Η  έννοια  του  ρατσισμού  έχει  σιγά-σιγά   επεκταθεί  καλύπτοντας  θρησκεία  , φύλο, σεξουαλικό  προσανατολισμό  και  έχει  την  τάση  να  επεκταθεί  περισσότερο  (ηλικιακός  ρατσισμός,  επαγγελματικός  ρατσισμός  κλπ) Ενδεικτικό  το  απόσππασμα  της  Κοινοτικής  Οδηγίας,  αυτής  που   επικαλείται  ο κ  Ρουπακιώτης  για  την   υπερψήφιση  του  «αντιρατσιστικού»:  «Η παρούσα απόφαση – πλαίσιο δεν εμποδίζει κράτος – μέλος να θεσπίζει διατάξεις εθνικού δικαίου με τις οποίες επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής (…) σε εγκλήματα που απευθύνονται εις βάρος ομάδας προσώπων, η οποία προσδιορίζεται βάσει άλλων κριτηρίων εκτός από εκείνα της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενετικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, όπως είναι αυτά της κοινωνικής θέσης ή των πολιτικών πεποιθήσεων»

3.  Το   ΝΣ – έτσι  όπως  διέρρευσε  τουλάχιστον – καθιστά  την  ΧΑ  υπεύθυνη    για  πράξεις ή  και  παραλείψεις  στελεχών  ή  μελών  της.  Η  υπευθυνότητα  μάλιστα  αυτή  μπορεί    να  οδηγήσει    στην   οριστική  διακοπή  της  λειτουργίας  της  με  απόφαση  μάλιστα   μόνο  του  αρμόδιου  Υπουργού. Αναρωτιέμαι :  Για  ποιο    περίεργο  λόγο   αν  στέλεχος    άλλου  κόμματος  διαπράξει  αδίκημα  ανάλογο  ή  βαρύτερο  αυτού  της  ΧΑ  ΔΕΝ  θα πρέπει  να  έχει  ευθύνη  το  κόμμα  του;;;;  Αν  έτσι  είναι   η  ρύθμιση  του  ΝΣ,  πρόκειται  για  μια  επιλεκτικότητα  ανάξια  νόμου (όπως  και  ανάξια   νόμου  είναι    η  δυνατότητα  κατάργησης  κόμματος   με    υπουργική  απόφαση)

4. Το  να  αρνείται  κάποιος  το  Ολοκαύτωμα  μου  προκαλεί  γέλιο. (Κάποιοι  πιστεύουν  ότι ο  άνθρωπος  δεν  πήγε  στο  φεγγάρι  ή  ότι ο  Ελβις …ζει). Γέλιο  μου  προκαλεί    όμως  και  η  άρνηση  των   εγκλημάτων  του  Στάλιν,  των  Ερυθρών  Χμερ, του  Μάο  κλπ. Για  να  είμαι  ειλικρινής   εκτός  από  το  γέλιο  νιώθω  και  εκνευρισμό  αλλά  δεν  βλέπω   σοβαρό  λόγο  τον  κάθε  γραφικό  ή  ανιστόρητο  ή  φασίστα    να  τον  βάλω  φυλακή  για  τις  ακόμα  και  απεχθείς  απόψεις  του. (Ερώτημα:  Αν  ο  Κομοτηναίος  μουσουλμάνος  αρνηθεί  την  γενοκτονία  των  Ποντίων  τον  βάζουμε  φυλακή; Μάλλον  παραλογιζόμαστε)

5.  Ο  κ  Τσίπρας   θέλει   το  «αντιρατσιστικό»  κυρίως  για  να  επιβεβαιώσει  την  θεωρία  του  ότι  το  άκρο  είναι  ένα   (  το  είπε  και  στη  Βουλή)  και  για  να  μπορεί  να  κατηγορεί  οποιονδήποτε   ζητά  την  αντιμετώπιση  της  λαθρομετανάστευσης  ως   ρατσιστή. Ο κ  Βενιζέλος  και ο κ Κουβέλης  το  θέλουν  γιατί   α)  η  «ενεργός»  καταπολέμηση   της  ΧΑ  ήταν  κατά   βάση  δική  τους  ιδέα  β)    γιατί  πρέπει  κάπου  «να  πατήσουν   πόδι»  και  γ)  πρέπει  να  κτίσουν  συμμαχίες  για  το  μέλλον. ( Ο κ Βενιζέλος   δεν  θα  είχε    πάντως  αντίρρηση  φαντάζομαι    να  δει   ένα  διευρυμένο  «αντιρατσιστικό»-  με  βάση  τα  όσα  αναφέρει  η  Κοινοτική Οδηγία   που  αναφέρω  στο  (2)    κάτι  που  δεν θέλουν  με  τίποτα  ΣΥΡΙΖΑ  και  ΚΚΕ.  Η  σημερινή  επίσκεψη  Βενιζέλου  στον  κ Ρουπακιώτη   πριν  τη  σύσκεψη  των  αρχηγών   πιθανώτατα  θα  είναι  σε  κάποια  τέτοια  κατεύθυνση)  Ο  κ  Σαμαράς  – ενδεχομένως  και  εν  ονόματι  της  κυβερνητικής  συνοχής  – θα  δεχόταν  ένα  ΝΣ  με  μια  αυστηροποίηση  ποινών,  αλλά    για  ήδη  προβλεπόμενα  από  τη  νομοθεσία  μας  «ρατσιστικά»  αδικήματα  και  όχι  διεύρυνση  τους  και  κυρίως    όχι  «αοριστικοποίηση»  τους (συγγνώμη  για  τον  άτεχνο  νεολογισμό). Αλλιώς  δεν  ξέρω  που  θα  βρει  βουλευτές  για  να  το  ψηφίσουν.

6.  Καλοί  οι  νόμοι, αλλά   καλύτερη  η  εφαρμογή  τους.  Από  τη  νομοθεσία  μας  δεν  επιτρέπονται  ούτε  οι  κλωτσιές  σε  πάγκους  λαϊκών, ούτε  οι  εισβολές  και  οι  «έλεγχοι»  σε νοσοκομεία,  ούτε  οι  ξυλοδαρμοί  (μεταναστών  και  μη),  ούτε  οι  εμπρησμοί, ούτε  τα  «τσαμπουκαλίκια».  Αν  με  βάση  την  υπάρχουσα  νομοθεσία    περάσουν  μερικοί  την  πόρτα  του  Κορυδαλλού  θα  δείτε  πόσο  ωραία  στρώνουν  τα  πράγματα.

7. Νόμους  που  θα  έβαζαν  στο  στόχαστρο  εγκληματικές, παράνομες, τραμπούκικες  συμπεριφορές  απ΄ όπουδήποτε  προερχόμενες  και  θα  μπορούσαν  να  εφαρμοσθούν θα  τους  ψήφιζα  με  τα  δυο  χέρια.  Με  νόμους   όμως  που θα  είχαν  στόχο   την  συμπεριφορά  μόνο  ορισμένων  ή  νόμους  που  θα  ποινικοποιούσαν  απόψεις  όσο  απεχθείς  και  να   μου  ήταν, με  τέτοιους  νόμους  θα  είχα  σοβαρό  πρόβλημα.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

7 Responses to «Αντιρατσιστικό» εν όψει της συνάντησης των «τριών»

  1. Ο/Η Κ. λέει:

    Αφήνοντας αρχικά το ζήτημα αυτού καθεαυτού του σχεδίου νόμου (επί του οποίου το ΚΚΕ έχει τοποθετηθεί από την αρχή,τοποθέτηση με την οποία συμφωνώ βέβαια-περί της κατ’ουσίαν πολιτικής επιλογής ενσωμάτωσης-εφαρμογής της σχετικής απόφασης-πλαίσιο του 2008 του Συμβουλίου των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ,εξάλλου αναλύεται διεξοδικά στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας »Ριζοσπάστης») και θα αναφερθώ στο σημείο 4 της ανάρτησης.Γιατί εκεί ακριβώς βρίσκεται η ουσία,Δεν υπάρχει ίσως καλύτερος τρόπος επιβεβαίωσης της θέσης του ΚΚΕ!ότι δηλαδή στην πραγματικότητα η στόχευση δεν εντοπίζεται σε κανενός είδους »πρόθεση»-και μάλιστα αιφνιδιαστικά-του αστικού πολιτικού συστήματος να νομοθετήσει την περαιτέρω τυποποίηση συμπεριφορών με κίνητρα το ρατσιστικό ή φυλετικό μίσος κοκ (εξάλλου η φασιστική και ναζιστική ιδεολογία είναι δημιούργημα του καπιταλιστικού συστήματος,τα φασιστικά κόμματα λειτουργούν στα πλαίσια των αστικών συστημάτων,είναι τα πλέον ακραία αλλά και απαραίτητα στηρίγματα της εξουσίας του κεφαλαίου,ενισχύονται από την κυρίαρχη αστική ιδεολογία),αλλά η ουσιαστική »θεμελίωση» της απαράδεκτης »θεωρίας των δύο άκρων»,η ποινικοποίηση οποιασδήποτε πρακτικής και οργανωμένης ενέργειας που θα απειλεί ή θα θίγει τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών,της ταξικής πάλης και της κομμουνιστικής ιδεολογίας.Αυτή ακριβώς και είναι η βάση της ουσιαστικής νομιμοποίησης του φασισμού και των διάφορων φασιστικών-νεοναζιστικών οργανώσεων!Σε συνδυασμό ασφαλώς με την καλά οργανωμένη αντικομουνιστική προπαγάνδα.
    Για να γίνω πιο συγκεκριμένος.Η αναφορά στο τέταρτο σημείο συμπυκνώνει στοιχεία της μακρόχρονης σφοδρής αντικομμουνιστικής και αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας.Προπαγάνδα που δεν άρχισε με την επικράτηση της αντεπανάστασης,πριν από δύο και πλέον δεκαετίες.Αλλά ήδη από την αρχή της επικράτησης της Σοσιαλιστικής Επανάστασης του 1917.Μια συρραφή από ανιστόρητα και αντιεπιστημονικά »κείμενα.άρθρα,μελέτες,ντοκυμαντέρ» κοκ,στα οποία χωρίς κανένα δισταγμό επιχειρείται η πλήρης αντιστροφή της ιστορικής πραγματικότητας (έτσι με ιδιαίτερη ευκολία »πληροφορούμαστε» για τα »θύματα» της »σταλινικής περιόδου»-ο αριθμός των οποίων »ποικίλει» από δέκα μέχρι και εκατόν δέκα εκατομμύρια!-,για τα »ανήθικα γονιδιακής φύσης στην ΕΣΣΔ»,μέχρι και για τα »κρούσματα ανθρωποφαγίας» στην Κορέα!).Με κοινό σημείο το δογματισμό και την απολυτότητα.
    Κατ’αρχάς,επειδή γίνεται αναφορά,είναι γνωστό ότι οι αποκαλούμενοι »Ερυθροί Χμερ» λάμβαναν τακτικά »χρηματοδοτήσεις» από τη CIA.Eπίσης,και το καθεστώς που προηγήθηκε δεν κατέλιπε μικρότερο αριθμό θυμάτων.Η προσπάθεια,λοιπόν,σύνδεσης ή πόσο μάλλον ταύτισής τους με την εργατική εξουσία και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα είναι αδύνατη.
    Όσον αφορά το ζήτημα της κατάστασης στην ΕΣΣΔ,κυρίως κατά τις δεκαετίες του ’20,του ’30 και του ’40,που αποτελούν και την »επίμαχη περίοδο».Πρώτα απ’όλα καθόλου τυχαία δεν διαδίδεται η προπαγάνδα περί »σταλινισμού» με όλα τα »παράγωγά» της (εφόσον στοχεύει και σε άτομα τα οποία αυτοπροσδιορίζονται ή αισθάνονται ως αριστεροί ή προοδευτικοί,δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό την »πεποίθηση» ότι υπάρχει »άλλος τρόπος» μετάβασης στην ανώτερη μορφή κοινωνικής οργάνωσης,παράλληλα με κάποια »ανάγκη απολογητικής διάθεσης»).Την ίδια περίοδο τέθηκαν οι βάσεις για την επέκταση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής,την εδραίωση της σοβιετικής εργατικής εξουσίας,πραγματοποιήθηκαν μια σειρά από τεράστιας σημασίας επιτεύγματα με αποτέλεσμα τη σημαντική βελτίωση των όρων διαβίωσης του σοβιετικού λαού,νικήθηκε η φασιστική επιθετικότητα και απειλή,μεταβλήθηκε ο διεθνής συσχετισμός υπέρ των σοσιαλιστικών κρατών.Η απόλυτα αντιεπιστημονική εμμονή στο πρόσωπο του Ι.Στάλιν είναι επίσης χαρακτηριστική.Έτσι εμφανίζεται σαν ο »απόλυτος κυρίαρχος»,που με κάποιον μεταφυσικό τρόπο έχει επίγνωση όλων των εξελίξεων σε προσωπικό επίπεδο,λαμβάνει αποκλειστικά αποφάσεις και γενικότερα καλλιεργείται η εικόνα της απόλυτης »υποταγής» των παραγωγικών σχέσεων,του εποικοδομήματος κλπ στη βούληση ενός προσώπου.
    Τα στοιχεία-δεδομένα που ακολουθούν διευκρινίζω ότι πηγάζουν κατά κύριο λόγο επεξεργασίες αστών ιστοριογράφων (ευρύτερα και από αστικές πηγές,που συστηματικά υποβαθμίζονται),μελετητών κλπ.Εντοπίζονται επίσης στα επίσημα κρατικά αρχεία της ΕΣΣΔ και γίνονται αποδεκτά από τις αντίστοιχες υπηρεσίες κρατικών αρχείων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
    Αρχικά το κύριο »βάρος» της αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας για την συγκεκριμένη ιστορική περίοδο στρέφεται στο ζήτημα των »ακατάπαυστων διώξεων»,των συνθηκών κράτησης στα λεγόμενα »Γκούλακ»(λέξη που αποτελεί αρκτικόλεξο της ρωσικής) κοκ.Αφετηρία τουλάχιστον για την ένταση της αντικομμουνιστικής »εκστρατείας» αποτέλεσαν τόσο τα γραπτά του γνωστού αντικομμουνιστή Σολζενίτσιν αλλά και σειρά »κειμένων» της πολύ χρήσιμης από ότι αποδεικνύεται προπαγάνδας των Εθνικοσοσιαλιστικών Κομμάτων και των νεοφασιστικών συμμοριών που αποτέλεσαν τα »διάδοχα σχήματα».Σε αυτό το πλαίσιο διαβάζουμε-όπως το ανέφερα και παραπάνω-και »έγκυρες» αναλύσεις περί δέκα,τριάντα,εξήντα,εκατό κλπ εκατομμύριων »αντιφρονούντων» »θυμάτων».
    Ειδικότερα,τα καταστήματα αναμόρφωσης και εργασίας (όπως θα μπορούσε να μεταφραστεί-με κάθε επιφύλαξη-ή να νοηθεί η λέξη »Γκούλακ») αποτέλεσαν τμήμα του συστήματος σωφρονισμού και ποινικής καταστολής του σοβιετικού κράτους.Η κυρίαρχη προπαγάνδα διαστρεβλώνει τόσο την έκταση της εφαρμογής των μέτρων αντιμετώπισης εκ μέρους των αρχών της σοβιετικής εργατικής εξουσίας όσο όμως και το χαρακτήρα ή την κατεύθυνσή τους.Αναφορικά με το πρώτο ζήτημα,κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’20 αλλά και τα περισσότερα έτη της επόμενης δεκαετίας,ο αριθμός των καταδικασθέντων και κρατούμενων ανέρχεται σε μερικές χιλιάδες,σε συνολικό πληθυσμό που προσέγγιζε,κυρίως προς τα τέλη της δεκαετίας του ’30,τα 150.000.000.Κατά τα έτη 1937 και 1938 παρατηρείται σημαντική αύξηση-χωρίς βέβαια να προσεγγίζει τα »μεγέθη» που κατά καιρούς δημοσιεύονται.Το επόμενο έτος σημειώνεται σημαντική μείωση.Στο διάστημα συνολικά της προπολεμικής φάσης ο αριθμός των κρατουμένων στα »γκούλακ» ανέρχεται στους 510.307.Σημειώνεται επίσης ότι ο μέγιστος αριθμός που καταγράφεται το 1951 ήταν 579.878 στην μεταπολεμική πια περίοδο (αριθμός βέβαια που είναι εξηγήσιμος βάσει και του γεγονότος ότι προστέθηκαν και 334.538 καταδικασθέντες με την κατηγορία της προδοσίας,ως συνεργάτες των ναζιστικών δυνάμεων).Επιπλέον,σε ετήσια βάση το ποσοστό του αριθμού των κρατουμένων σε σύγκριση με τον συνολικό πληθυσμό δεν υπερβαίνει το 2% περίπου,ποσοστό που δεν είναι καθόλου μεγαλύτερο του αντίστοιχου λχ στις ΗΠΑ.*
    Στους αριθμούς αυτούς συμπεριλαμβάνονται όχι μόνο οι κρατούμενοι για τέλεση πολιτικής φύσης εγκλημάτων,»πολιτικοί» δηλαδή κρατούμενοι αλλά και όσοι καταδικάστηκαν για ποινικά κολάσιμες συμπεριφορές κλπ-οι τελευταίοι κατά στις περισσότερες των περιπτώσεων ήταν και η πλειονόητα στην παραπάνω σύνθεση.Περαιτέρω,σχεδόν το 95% των καταδικασθέντων καταδικάσθηκαν σε ποινές μέχρι πέντε έτη.Συνεπώς οι αυστηρότερες των ποινών (μακροχρόνια κάθειρξη και καταδίκη σε θάνατο)επιβλήθηκαν σε ένα αρκετά μικρό μέρος.
    Επί του περιεχομένου,είναι ενδεικτική η απόπειρα πλήρους αποσύνδεσης των παραπάνω γεγονότων με το ιστορικό πλαίσιο και τις τότε συνθήκες.Πρόκειται για περίοδο οικοδόμησης-και μάλιστα για πρώτη φορά-ενός νέου κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού,για επαναστατική περίοδο.Για περίοδο όπου προηγήθηκε η περίοδος του εμφυλίου,μετέπειτα της καλλιέργειας εθνικιστικού μίσους,της ανόδου και τελικά επικράτησης φασιστικών καθεστώτων στο σύνολο ουσιαστικά της ηπειρωτικής Ευρώπης πλην των εδαφών της ΕΣΣΔ,η περίοδος του Β’ΠΠ κλπ.Δεν πρόκειται για »αντιπαράθεση σε επίπεδο ιδεών»!Οι για πολιτικούς λόγους κρατούμενοι δεν είναι γενικά και αόριστα-ή ορθότερα ιδεαλιστικά-»αντιφρονούντες».Ήταν εκείνα τα στοιχεία που προσπάθησαν να εκμεταλλευθούν παραλείψεις της σοβιετικής εξουσίας για την επαναφορά στην ουσία των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής.Αντεπαναστατικές δυνάμεις αποτελούμενες κατά βάση από κουλάκους,ανώτερα στελέχη της διοίκησης,στοιχεία που πολέμησαν την νεαρή τότε σοβιετική εξουσία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου,εθνικιστικού χαρακτήρα οργανώσεις κλπ.Στοιχεία που φυσικά δεν έμειναν μόνο στο »πεδίο της θεωρίας».Καταγράφονται-ιδίως κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30-σειρά εγκληματικών ενεργειών κατά των οικονομικών δομών και των βιομηχανιών του σοσιαλιστικού κράτους,δολοφονίες στελεχών του ΠΚΚ(Μπ.)-δολοφονείται το 1934 μέχρι και μέλος του Πολιτικού Γραφείου.
    *Nα σημειωθεί ότι κατά τα έτη 1937-1939 ο συνολικός αριθμός των κρατούμενων στα καταστήματα κράτησης στην ΕΣΣΔ όλων των τύπων υπολογίζεται σε περίπου 2,5 εκατομμύρια (ποσοστό περίπου 2,4% επί του τότε πληθυσμού της ΕΣΣΔ).Το 1996 ο συνολικός κρατουμένων στο σωφρονιστικό σύστημα των ΗΠΑ ανέρχεται σε περίπου 5,5 εκατομμύρια,δηλαδή ποσοστό περίπου 2,8% επί του συνολικού πληθυσμού.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      510.307;;;;; Οχι 500.000 περίπου ;;;;; Οχι 510.000;;;;; 510.307 ;;;; Μπράβο αθάνατη ΕΣΣΔ με τα ακριβή στοιχεία σου !!!! Για ποιο λόγο να μην τα πιστέψουμε;;;;;

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Οι αριθμοί είναι συγκεκριμένοι.Ούτε γίνεται αναφορά στο σύνολο των στοιχείων.Ενδεικτικά παρατίθενται ορισμένα βασικά δεδομένα για να καταδειχθεί η έκταση της διαστρέβλωσης.Από την άλλη εγώ δεν θα αξιώσω »απάντηση» ή »εξήγηση» για το σε ποια ακριβώς »στοιχεία» κλπ στηρίζεται η ισχυρότατη πεποίθηση περί των »μαζικών θανάτων και εκτελέσεων» κλπ αλλά και για το γεγονός-όχι απλά της αναμενόμενης σχετικής απόκλισης στην ιστορική μελέτη,αυτό το »περίπου» που ενόχλησε τον ΑΙΡΕΤΙΚΟ-της »διαφοράς» στα μεγέθη (επαναλαμβάνω »υποστηρίζονται» διάφορες εκδοχές για τον αριθμό των »θυμάτων» από δέκα μέχρι και εκατό-οπότε εδώ πρόκειται για τον ορισμό της »εγκυρότητας» και της »ακρίβειας»!).
        Για τον προφανή λόγο ότι τέτοιου είδους στοιχεία δεν υφίστανται.

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Κ
        Δεν με ενόχλησε κανένα «περίπου», με «ενόχλησε» ή μάλλον με έκανε να γελάσω η ακρίβεια του «510.307».
        Σε καθεστώτα που το βασικά χαρακτηριστικά τους είναι η αδιαφάνεια, η ανελευθερία και η καταπίεση είτε μιλάμε για Πολ Ποτ είτε Μαο είτε Στάλιν και λοιπούς συντρόφους είναι αφέλεια να ζητάς ακριβή στοιχεία. Εξ άλλου και στην «Μαυρη βίβλο του κομμουνισμού» να σε παραπέμψω θα μου πεις ότι πρόκειται περί αντικομμουνιστικού πονήματος οπότε άκρη δεν βγάζουμε.
        Εν ολίγοις δικαίωμα σου να αρνείσαι τα εγκλήματα του Στάλιν. Το βρίσκω ανόητο / αστείο/ τρομακτικό (ανάλογα με τη διάθεση μου) αλλά δεν βρίσκω λόγο να πας φυλακή γι αυτό. Αν ήταν «οι δικοί σου» στα πράγματα αναφερόμενος στα εγκλήματα του Στάλιν μάλλον θα είχα κάποια «προβληματάκια» ως αντεπαναστάτης, αντικομμουνιστής, πράκτορας των ιμπεριαλιστών κλπ Αυτή είναι η διαφορά μας ! Και την απολαμβάνω !

  2. Ο/Η Κ. λέει:

    Αρχίζοντας από το τελευταίο,θα έλεγε ότι όπως επιβεβαιώνουν και οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις η μη ποινικοποίηση της υποταγής στην ιμπεριαλιστική προπαγάνδα (με ότι αυτή συνεπάγεται,όπως αποδοχή του συστήματος και της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας,αποδοχή των »εγκλημάτων» στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη κλπ) δεν είναι καθόλου απίθανη εξέλιξη για το μέλλον.Φυσικά στην Ελλάδα δρα ένα ισχυρό ΚΚ με μαζικές οργανώσεις και σηματικούς δεσμούς με τον ελληνικό λαό.Ωστόσο (είναι πιστεύω αρκετά γνωστό πλέον)σε μια σειρά πρώην καπιταλιστικών κρατών έχει τεθεί εκτός νόμου είτε η ίδια η ίδια η ύπαρξη και υπόσταση των ΚΚ είτε η χρήση συμβόλων κοκ.Και ασφαλώς ποινικοποιείται με συγκεκριμένο πλαίσιο η άρνηση των »εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων»(!)
    Εξάλλου το χαρακτηριστικό γνώρισμα της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας και προπαγάνδας (στηριζόμενο και στην άκρως αντιεπιστημονική ιδεαλιστική προσέγγιση) είναι η προσπάθεια »ουδετεροποίησης» όλων των εξελίξεων και γεγονότων,η μεταφυσικού περιεχομένου αντίληψη ότι ο χαρακτήρας του κράτους και της εξουσίας του είναι »ταξικά ουδέτερος» κοκ
    Για να μην επεκταθώ σε ζητήματα στα οποία ήδη έχουμε σταθεί,τα παραπάνω στοιχεία προφανώς προσεγγίζουν την ιστορική πραγματικότητα και αλήθεια,εκτός των άλλων,και πολύ πιο πειστικά από την κατευθυνόμενη απόπειρα παραχάραξης της ιστορίας.
    Δεν πρόκειται για μεμονωμένους συγγραφείς,βιβλία,»μελέτες» κοκ.Είναι μια εδώ και δεκαετίες πολύ καλά οργανωμένη προσπάθεια δημιουργίας ισχυρών αντικομμουνισιτκών »διαθέσεων» στους λαούς.Με την »ενεργό » συμμετοχή κρατών,κυβερνήσεων,διάφορων υπηρεσιών,πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.Και πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά.Εφόσον-και παρότι οι διάφορες αστικές θεωρίες κοκ προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο-δεν αντιπαρατίθενται απλά και μόνο αντιτιθέμενες θεωρίες.ιδεολογίες κλπ αλλά η αστική τάξη,το καπιταλιστικό σύστημα έχει ζωτική ανάγκη τη διαπάλη με την κομμουνιστική ιδεολογία και πρακτική.Αυτό ισχύει για όλους τους κοινωνικοοικονομικούς σχηματισμούς.Να εξασφαλίζουν τους όρους διατήρησης των εκάστοτε σσχέσεων παραγωγής (από εκεί και η ανάγκη λειτουργίας κράτους,θεσμών κλπ).Αυτή,συνεπώς,η αντικομμουνιστική-αντισοβιετική »ιστοριογραφία» (περισσότερο μυθιστορηματικής μορφής),που είναι πολύ πλούσια,δεν προκύπτει τόσο »αθώα» όσο προβάλλεται.Εντάσσεται σε συγκεκριμένο ιδεολογικό πλαίσιο (γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είχε και καμιά απολύτως αξία).Το πλαίσιο αυτό (τμήμα του οποίου αποτελεί και η ανιστόρητη »θεωρία περί άκρων») »αναβαθμίζει» τις καπιταλιστικές σχέσεις σε »αιώνιες» και ανταποκρινόμενες στην »φύση του ανθρώπου»(!).Αντίστοιχα,η μορφή της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας θεωρείται ως »ανώτερη»κλπ.Από την άλλη καλλιεργείται η αντίληψη ότι είναι σχεδόν »αδιανόητο» η εργατική πλειοψηφία να οργανωθεί,να διεκδικήσει και να πετύχει την επαναστατική ανατροπή των προηγούμενων σχέσεων παραγωγής και την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής οικονομικής βάσης,μέσω των θεσμών της εργατικής εξουσίας.Έτσι »χωρίς αμφιβολία» τα ΚΚ εμφανίζονται να παραπλανούν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας,να »εγκαθιδρύουν εξ ορισμού απολυταρχικής μορφής καθεστώτα» κοκ!Για αυτό και στη δική σου απάντηση η σοσιαλιστική-εργατική εξουσία θεωρείται εκ φύσεως »ανελεύθερη,καταπιεστική,επιβαλλόμενη και με μέσα διαφθοράς»(βέβαια,επειδή αναφερόμασταν και σε συγκεκριμένη περίοδο, το »αντιφατικό» είναι ότι ακριβώς πολλοί από τους κρατούμενους ήταν πρώην στελέχη της Διοίκησης και του κομματικού δυναμικού σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο είχαν καταδικαστεί ακριβώς για συμμετοχή ή και ανοχή σε φαινόμενα »παράλληλης οικονομίας» και διαφθοράς).Οπότε σε »συμπληρωματική βάση» λειτουργούν πλέον τα αντικομμουνιστικού περιεχομένου »πονήματα»,αφού προηγουμένως τα σοσιαλιστικά κράτη παρουσιάζονται και μάλιστα με προκλητική »βεβαιότητα» σαν »φορείς μαζικών θανατώσεων» και όχι μόνο.
    Επομένως,η τόσο »πολύπλευρη» ελευθερία και δημοκρατία στην αστική τους εκδοχή,με το αστικό περιεχόμενο δεν είναι ούτε ουδέτερης φύσης ούτε έννοιες αταξικές.Κάθε άλλο.Ηδη,στο συγκεκριμένο θέμα (αλλά και στο σύνολο των ζητημάτων με πολιτικό και όχι μόνο περιεχόμενο) είναι ισότιμη η προβολή των αντίθετων απόψεων;Προφανώς όχι.Ειδικά από τη στιγμή που ηη αντικομμουνιστική απόπειρα παραχάραξης ανάγεται σε επίσημη κρατική ιδεολογία αρκετών κρατών,απόλυτα αποδεκτή από την ΕΕ.Και θυμίζω ότι τα προηγούμενα στοιχεία δεν προέρχονται μόνο πηγές »φιλικές» προς τα ΚΚ αλλά και από αστούς ιστοριογράφους.Συνεπώς παρά τη φαινομενική »πλουραλιστική δημοκρατική οργάνωση» κλπ και υπάρχει και διαχέεται η κυρίαρχη ιδεολογία.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Λες ότι αρχίζεις «από το τελευταίο» , αλλά επί της ουσίας δε λες κουβέντα !

      • Ο/Η Κ. λέει:

        Και στη σημερινή του συνέντευξη ο Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ ξεκαθάρισε ότι το Κόμμα στην πολιτική του πρόταση και στρατηγική απευθύνεται και επιδιώκει συσπείρωση με αμιγώς κοινωνικοταξικά κριτήρια.Άσκησε σαφέστατη κριτική σε αποπροανατολιστικού είδους »διαχωρισμούς» με κριτήριο δηλαδή την πολιτικοιδεολογική αυτοτοποθέτηση (»δεξιά-αριστερά»,που είναι η συνήθης κλπ)Από ότι θυμάμαι και σε παλιότερα σχόλια είχα αναφερθεί.Από άποψη θεωρίας,σε κάθε περίπτωση μιλάμε για Επανάσταση,για απόφαση ανατροπής,για εγκαθίδρυση μιας άλλης μορφής οικονομικής βάσης και της αντίστοιχης εξουσίας.Προφανώς και δεν πρόκειται για κάποιου είδους »πραξικόπημα» κλπ.Προφανώς και προυποτίθεται η μαζική και ενεργητική συμμετοχή των λαικών δυνάμεων,δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας της εργατικής τάξης,της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζόμενων-αυτοαπασχολούμενων από τα υπόλοιπα λαικά στρώματα,η ουδέτερη στάση τμήματος κυρίως των μεσαίων στρωμάτων.Και όχι μόνο στη φάση της επαναστατικής κατάστασης.Αυτό επιβεβαιώθηκε σε απόλυτο βαθμό και από την ιστορική εμπειρία.
        Στην ουσία απάντηση έδωσα-έστω και με έμμεσο τρόπο.Το πρόβλημα δεν είναι στην στρατηγική του ΚΚΕ.Στην πρόταση εξουσίας που καταθέτει.Διότι αυτή είναι σαφής.Το θέμα είναι και πάλι στην επιρροή διάφορων αστικών ιδεολογημάτων και της αντικομμουνιστικής διαστρέβλωσης (το συνδέω με τα προηγούμενα γιατί έχει άμεση σχέση).Έτσι,αυτό που εκφράζεις (και όχι μόνο εσύ βέβαια) είναι εκείνη η σκόπιμα διαστρεβλωμένη (εκ μέρους του συστήματος και της »επίσημης» αστικής ιστοριογραφίας) αντίληψη πρώτα και κύρια για το χαρακτήρα και τον τρόπο επιβολής της Σοσιαλιστικής Επανάστασης του ’17.Ότι δηλαδή επρόκειτο για μια »επιβολή» από την πλευρά του Κόμματος των Μπολσεβίκων (στην ουσία ότι η επαναστατική μετάβαση πραγματοποιήθηκε από κομματικά στελέχη!),στη συνέχεια συγκροτήθηκε ένα »κράτος καταπιεστικό,αυταρχικό κλπ» που επέβαλε δίωξεις κατά των »αντιφρονούντων» κοκ.Μόνο που τα γεγονότα δεν ήταν αυτά!Φυσικά εκτός από το δημιουργικό σκέλος της Δικτατορίας του Προλεταριάτου υφίσταται και η λήψη αναγκαίων κατασταλτικών μέτρων.Οι διάφορες μορφές αντιθέσεων,ακόμα και δυνητικά ταξικών,εξακολουθούν.Δεν εξαλείφονται από την αρχή.Έτσι πράγματι το σοσιαλιστικό-εργατικό κράτος θα επιβάλλει μέτρα καταστολής σε βάρος των υπολειμμάτων της ηττημένης αστικής τάξης και εργατικής αριστοκρατίας που εξακολουθούν να υπάρχουν και μετά την επικράτηση της Επανάστασης,εναντίον κάθε απόπειρας νόθευσης ή απειλής κατά της επαναστατικής εξουσίας και των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής.Συνεπώς,εάν κάποιος εμμένει στην αστική-ιδεαλιστική θεώρηση της πραγματικότητας είναι επόμενο να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ιδεολογικού χαρακτήρα αντίθεση,ότι το ΚΚ που θα »ηγείται» (ούτε αυτό αληθεύει,παρά τον αδιαμφισβήτητα κρίσιμο ρόλο του ΚΚ) θα ασκεί διώξεις εναντίον των μη κομμουνιστών ή ότι οι »δυνάμεις της Αριστεράς» θα διώκουν »δεξιούς»,»συντηρητικούς» κλπ.Θα θυμίσω πάλι την κυριότερη αστικού χαρακτήρα επανάσταση,τη Γαλλική,η οποία καταγράφηκε ως η πλέον αιματηρή και μετά από περίπου δυο χρόνια επέβαλλε την πλήρη απαγόρευση κάθε συλλογικής οργάνωσης των εργαζόμενων.
        Κανένας εξ αυτών που περιγράφονται σαν »αντιφρονούντες» δεν είχε »αθώα» πρόθεση ή αμιγώς ιδεολογικού χαρακτήρα κίνητρο.Έγιναν και υπερβολικές κινήσεις;Ναι.Και έχουν καταγραφεί.
        Ωστόσο, το πλαίσιο δεν αναιρείται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s