ΕΡΤ : Μια αναστάτωση που – σε κανονικές χώρες – μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

Ουδείς  νομίζω   θα  διαφωνήσει  πως  η  ΕΡΤ  ήταν  ένας  ακόμη  κακοδιοικούμενος  Δημόσιος Οργανισμός  που  κόστιζε  ακριβά και  εδώ  και  χρόνια   είχε  εξελιχθεί  σε  πρυτανείο  σίτισης  «ημετέρων» ( «Ημετέρων» με μια  πολύ  διευρυμένη  και  αρρωστημένη  έννοια) . Ολοι  γνωρίζουμε  ότι  οι   όποιες  προσπάθειες  έγιναν  κατά  καιρούς  για  τον  εξορθολογισμό  της  συνάντησαν  την  σθεναρή  αντίσταση  συνδικαλιστών  αλλά  και  των  εκάστοτε  αντιπολιτευομένων. Την  ίδια  αντίσταση  που  επέδειξε    και  επιδεικνύει   το  σύνολο  της  Δημόσιας Διοίκησης  να  αλλάξει  και  να  αποδεχθεί  ότι  επιτέλους  πρέπει  να  δουλέψει  με  κανόνες  που  θα  τηρούνται, με  διαδικασίες  που  θα  ελέγχονται  και  κυρίως  με  έμπρακτη  συνειδητοποίηση   ότι  δεν  υπάρχει  για  να  προσφέρει  εισόδημα  στους  εργαζόμενους  σε  αυτή,  αλλά  για  να  υπηρετήσει  τους  πολίτες.   Το  σχολείο  υπάρχει  για  τον   μαθητή  και  όχι  για  τον  δάσκαλο, το νοσοκομείο  για  τον  ασθενή  και  όχι  για  τον  γιατρό κ.ο.κ.

Αλλά    η  ΕΡΤ  (όπως  και όλο  το Δημόσιο) είναι  ένα  παλιό, γνωστό  και  προφανές  πρόβλημα.  Πως  δεν  καταφέρανε  οι  τρεις  αρχηγοί  ένα  χρόνο  τώρα  να  συνεννοηθούνε  και  να  αντιμετωπίσουν   από  κοινού  ένα  πρόβλημα  και  έφτασε  ο    έχων  την  πρωτοκαθεδρία  σε  μια  «λύση»  τύπου  «Γόρδιου Δεσμού»;

Νομίζω  πως  φταίει  το  στιλ  της  συνεργασίας. Από  την  αρχή  ΠΑΣΟΚ  και  ΔΗΜΑΡ  αποφάσισαν  να  κρατήσουν  αποστάσεις  από  τη  συγκυβέρνηση  (εγώ  θα  έλεγα  από  την  κυβέρνηση  τους)    κι  έτσι  δεν  συμμετείχαν  με  πολιτικά  τους  στελέχη  στην  κυβέρνηση. Η ΔΗΜΑΡ   πήγε  κι  ένα  βήμα  πιο  πέρα  διαφοροποιούμενη  σε  κρίσιμες  ψηφοφορίες  προκαλώντας  τον  εκνευρισμό  του  Βενιζέλου  που  αισθανόταν  -δικαιολογημένα – ότι  έμενε  με  τον  «μουτζούρη»  στο  χέρι. Οι  δε  δύο  υπουργοί  της  εξελίχθηκαν  σε  πυλώνες  της  αντίστασης  ενάντια  σε  κάθε   σχεδόν   προσπάθεια  αλλαγής.  Η  στάση  του  κ Μανιτάκη  (αλλά  και  του κ  Ρουπακιώτη) στο   θέμα  των  απολύσεων,των  μετακινήσεων, της  κατάργησης  Οργανισμών του  Δημοσίου  κλπ  είναι  χαρακτηριστική. Δεν  μπορείς  όμως  να  παίζεις  επί  90  λεπτά  καθυστέρηση.

Ο  κορυφαίος  κυβερνητικός  εταίρος  απέναντι  σ΄ αυτή  την  κατάσταση  που  εξέθετε  την  χώρα  (έχει  κανείς  σας  αμφιβολίες  ότι  οι  τροϊκανοί  «τα  πήραν»   και  μάλιστα  δικαιολογημένα  όταν  τους  ζητήθηκε  και  νέα  παράταση  για  το  θέμα  των  απολύσεων;)  έπρεπε  κάτι  να  κάνει.  Επέλεξε  να  κλείσει  την  ΕΡΤ.  Μια  κίνηση  «πονάει κεφάλι, κόβει  κεφάλι», μια  κίνηση  απελπισίας, μια  κίνηση  υψηλού  ρίσκου  αλλά  και  συμβολισμού.

Το  να  μείνει  η  χώρα  χωρίς  Δημόσια  Ραδιοτηλεόραση  έστω  και  για  τρεις  μήνες  είναι   μεγάλο  ζήτημα.  Λιγότερο  σε  ουσιαστικό  και  περισσότερο    σε  συμβολικό  επίπεδο. Και  λειτουργεί  σαν  μια  ένδειξη  ότι  σταθερά   είμαστε  σε  αδυναμία  να  κάνουμε  αυτό  που  δεν  μπορούσαμε  να  κάνουμε  από  την  αρχή  της  κρίσης.  Να  ελέγξουμε, να  αξιολογήσουμε  και  να  παρέμβουμε  στοχευμένα. Για  την  ακρίβεια :  ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ  ΝΑ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ  ΠΑΡΕΜΒΟΥΜΕ  ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΑ.  ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ.  ΕΧΟΥΜΕ  ΕΝΟΧΕΣ.  Συνεχίζουμε  λοιπόν  να  πηγαίνουμε  σε  οριζόντια  μέτρα  που  εξαπολύουμε  επί  «δικαίων  και  αδίκων».

Δεν  ξέρω  αν   αποδειχθεί  καλή  ή  κακή  κίνηση το  προσωρινό  κλείσιμο  της  ΕΡΤ. Δεν  ξέρω  τι  προηγήθηκε   πίσω  από  τις  κλειστές  πόρτες  στις  συσκέψεις  των  αρχηγών. Δεν  ξέρω  αν  ο   κ Σαμαράς  ή  ενδεχομένως  και ο κ Βενιζέλος  άρπαξαν  από  τον  λαιμό  τον  κ  Κουβέλη  και  του  είπαν  «Πες  στους  δικούς  σου  να  συμπεριφερθούν  σαν  μέλη  της  κυβέρνησης!» Δεν  ξέρω  καν  αν ο κ Κουβέλης   δεν  έχει  εκνευρισθεί  και ο  ίδιος  με την  στάση  των  υπουργών  του. Ξέρω όμως  ότι  αυτή  η  κατάσταση   της  μόνιμης  εδώ  και  λίγο  καιρό  ενδοκυβερνητικής  αναστάτωσης  δεν  κάνει  καλό  στη  χώρα. Και  αμφιβάλλω  πολύ  αν  μπορούν  να  προκύψουν  και  τα  ελάχιστα  πολιτικά  οφέλη  για  τους  δυο  μικρότερους  κυβερνητικούς  εταίρους.

Από  την  άλλη  μεριά   ο  μεγάλος  κυβερνητικός  εταίρος  πήρε  ένα  μεγάλο  ρίσκο. Ανέλαβε  μόνος  του  να  αντιμετωπίσει  το  θέμα   με όλους  τους  υπόλοιπους  απέναντι.  Δεν  είμαι  όμως  καθόλου  σίγουρος  αν  απέναντι  του  έχει  και  την  κοινωνία. Εχω  την  αίσθηση  πως  ενδεχομένως  και για  λάθος  λόγους  ένα  μεγάλο  μέρος  της  κοινωνίας   αισθάνθηκε ότι  «καλά  τους  έκανε!» Κι  ακόμα  πιστεύω    πως  η  κοινωνία  μας  σε  περιόδους  κρίσεων  «γουστάρει»  τις   «δυναμικές»  κινήσεις  ακόμα  κι  αν  αυτές  προσφέρουν  επί  της  ουσίας    λιγότερα    από  μια  σταθερή,  συνεπή,   βήμα-βήμα  πορεία   (κάτι  που  βέβαια  δεν  σημαίνει  λιγότερο  απσοφασιστική).

Προσωπικά  δεν  μου  αρέσουν  οι «δυναμικές»  κινήσεις.  Μπορεί  να  δημιουργήσουν   επικίνδυνο  εθισμό  και  σε  αυτόν  που  τις  υιοθετεί  και  σε  αυτόν  που  τις  υφίσταται . Οταν  όμως  ο  κυβερνητικός  σου  εταίρος  ( ή  ενδεχομένως   οι  αυτονομημένοι  εκπρόσωποι  του)  θέλει  να  παίζει  τον  «καλό»  και  στην  ουσία  προσπαθεί  επίμονα  να  εκθέσει  εσένα  ως  «ανάλγητο»  δεν  έχεις  πολλά  περιθώρια. Prima  lex  salus  patriae.   Γι  αυτό  εξ  άλλου  δεν  έγινε  και  η  συγκυβέρνηση;

Οποιος   αποδέχεται   αυτην  την  «prima  lex»  «…. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα / πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του….»  Πληρώνει  λοιπόν    αδιαμαρτύρητα  το  πολιτικό  κόστος   ελπίζοντας  ότι  μακροπρόθεσμα   μπορεί  να  υπάρξει  και  πολιτικό  όφελος    και  κυρίως  αναζητώντας  τρόπους  για να  αποφύγει καινούργιες  «συνεταιρικές   τρικλοποδιές».

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

6 Responses to ΕΡΤ : Μια αναστάτωση που – σε κανονικές χώρες – μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Ένα πράγμα δεν κατάλαβα.
    Όλοι λένε ότι η ΕΡΤ ήταν ένας κακοδιαχειρισμένος οργανισμός.
    ΟΚ .
    Δηλαδή οι άλλοι οργανισμοί της ενημέρωσης έχουν καλή διαχείριση;
    Δεν χρωστάνε στις τράπεζες και στα ασφαλιστικά ταμεία της μιχαλούς;
    Δεν δανείζονται με κρατικές παρεμβάσεις;
    Και όταν γράψουν ζημίες στις τράπεζες και το ασφαλιστικό ποιος θα πληρώσει τη ζημιά;
    Καταργώντας την ΕΡΤ τι θα φτιάξει διαφορετικό;
    Γιατί αν μιμηθεί τον ιδιωτικό τομέα (που δεν έχει τους κακούς συνδικαλιστές) άστα να πάνε.

    Σαν πολύ παραμύθι δεν έχει πέσει.
    Η αναστάτωση αλλού στοχεύει firiki2010.
    Πάντως έχω την αίσθηση ότι παρ΄ όλες τις φανφάρες που εκστομίζουν οι μικροί συγκυβερνήτες πρέπει να τους κρατά καλά ο Σαμαράς.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Υποτίθεται ότι γίνεται μια προσπάθεια να γίνει η ΕΡΤ μια σωστή και όχι σπάταλη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση. Θα μπορούσε και έπρεπε να γίνει με πιο ήπιο τρόπο. Ας όψονται οι «αντιστασιακοί».
      Για τα ιδιωτικά κανάλια: Οσα δεν αντέχουν να κλείσουν. Κάποια έκλεισαν
      Πρέπει να μπεί κάποια τάξη. Το » μόνο η ΕΡΤ είναι προβληματική;;;» αποτελεί υπεκφυγή.
      Οι μικροί συγκυβερνήτες νομίζω ότι καταλαβαίνουν την τεράστια σημασία αυτής της συγκυβέρνησης για τον τόπο (γι αυτό και δεν «την κάνουν») αλλά από την άλλη κάνουν πολύ άσχημα και για το δικό τους κομματικό συμφέρον που δεν την αντιμετωπίζουν σαν «κυβέρνηση τους». Θα έπρεπε να έχουν ισχυρό λόγο εντός της κυβέρνησης και ενιαία στάση προς τα έξω.

  2. Ο/Η Φωτεινή λέει:

    «Δηλαδή οι άλλοι οργανισμοί της ενημέρωσης έχουν καλή διαχείριση;»

    ῎Οχι μέν, ἀλλά δέν ἔχουν 7.000 δημοσιογραφίσκους καί ἄλλο βοηθητικό προσωπικό, δέ. Ρουσφέτια καί γλειψίματα σέ πολιτικούς ἔγιναν ἀπό τούς ἐργαζόμενους στά ἰδιωτικά κανάλια γιά τόν διορισμό τους;;;;

    Νιά ἤμουν καί γέρασα ἀλλά ἡ Στάη ἐκεῖ στήν ΕΡΤ πού τήν διόρισε ὁ ᾿Ανδρέας καί διατηρῆται ἀκμιότατη καί νέα! ᾿Αλήθεια ποιό εἶναι τό μυστικό τῆς νεότητας της νά μᾶς τό πῆ καί μᾶς;;; 😆 😆

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Δεν υπάρχουν πελατειακές σχέσεις μεταξύ κράτους και ιδιωτικών καναλιών;;;;;;;;;;;;
      Πάντα υπερβολική Φωτεινή ….7000 δημοσιογραφίσκοι!!!
      Είναι τα μάτια της Έλλης που κάνουν τη διαφορά, τα άλλα είναι φτιαχτά Φωτεινή μου.

  3. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου, και το έχω ξαναπεί, είναι ότι με διάφορους τρόπους η ατζέντα μετατοπίζεται από το ίδιο το πρόβλημα στους χειρισμούς για την αντιμετώπισή του, με αποτέλεσμα η ουσία του ζητήματος να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Το στοίχημα του Σαμαρά είναι αν θα μπορέσει να επαναφέρει τα ουσιώδη στο προσκήνιο και να δώσει ελπίδα στον κόσμο, αισθάνομαι όμως ότι όσο περνά ο καιρός αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο…

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Νίκο έχεις μεν δίκιο ότι εγκαταλείπουμε το «τι» για να πάμε στο «πως» με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ουσία του ζητήματος αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση το «πως» δημιουργεί ένα ενδοκυβερνητικό μπάχαλο το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές ( δύσκολο λέω- αλλά δεν είμαι καλός στις προβλέψεις μου) οπότε το «τι» μπορεί να γίνει ακόμα πιο αμφίβολο.
      Η ουσία του προβλήματος είναι ένα ξεχαρβαλωμένο Δημόσιο (περιλαμβανομένης και της ΕΡΤ) που κάποτε πρέπει να λειτουργήσει με κανόνες ,με ελέγχους και στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας.
      Η «δυναμική» κίνηση Σαμαρά «γοήτευσε» ως ένα βαθμό κι αυτούς που τους ξένισε. Μένει να δούμε τι συνέχεια θα έχει.
      Νομίζω ότι το στοίχημα του Σαμαρά είναι μόνος ή με τους κυβερνητικούς εταίρους του να σώσει τον τόπο αλλάζοντας τον ώστε να μην ξαναβρεθεί σε αυτή τη θέση.
      «…..να δώσει ελπίδα στον κόσμο…» Οση ελπίδα και να δώσει πάντα οι εκτός κυβέρνησης μπορούν να δώσουν περισσότερη. Η όποια ελπίδα βλέπεις δημιουργήσει η συγκυβέρνηση θα είναι πληρωμένη ακριβά, η άλλη θα είναι …τζάμπα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s