Περί πραξικοπημάτων γενικώς

Το    εν  εξελίξει (;;;)  πραξικόπημα  στην  Αίγυπτο  και  η  ανατροπή  μιας  εκλεγμένης  κυβέρνησης   έγιναν  αφορμή  να  γραφτούν  πολλά  και  για  το  συγκεκριμένο  θέμα   αλλά  και  γενικότερα . Σ΄ αυτά  τα  «γενικότερα»  θα  ήθελα  κυρίως  να  σταθώ.

Κατ΄ αρχήν   τα  πραξικοπήματα  –  όπως  και  πολλά  άλλα  πράγματα-  πρέπει  να  τα  κρίνουμε  με  τους     όρους  της  εποχής  τους,  την  χώρα  και  τις  ειδικές  συνθήκες    κάτω  από  τις  οποίες  πραγματοποιούνται. Αλλο  πράγμα  τα  πραξικοπήματα  του  Μεσοπολέμου, άλλο  το  πραξικόπημα  του  ΄67  στην  Ελλάδα,   άλλο  το   προ  ημερών     πραξικόπημα  στην  Αίγυπτο,   άλλο  αν  γίνει  αύριο  ένα  πραξικόπημα  στο  Κογκό  και  άλλο  αν  γίνει  στην …. Ολλανδία.

Ενα  πραξικόπημα  που  ανατρέπει    μια  δημοκρατικά  εκλεγμένη  κυβέρνηση    δεν  μπορεί  να  είναι  κάτι  θετικό.   Υπό  μία  προϋποόθεση:  ότι  η  δημοκρατικά  εκλεγμένη  κυβέρνηση  συνεχίζει  να  λειτουργεί  δημοκρατικά,   να  διασφαλίζει  τα  ατομικά  δικαιώματα,  την  υποτιμούμενη  πολλές  φορές  ελευθερία  του  λόγου  και  να  αναγνωρίζει  εμπράκτως  το  δικαίωμα  της  όποιας  μειοψηφίας   αύριο  να  γίνει  πλειοψηφία.  Αν  η  δημοκρατικά  εκλεγμένη  κυβέρνηση    τυχόν  βλέπει  την  δημοκρατική  αναρρίχηση  της  στην  εξουσία  σαν  ευκαιρία  για  να  επιβάλει    τις  απόψεις  της    άπαξ  δια  παντός, αφαιρώντας  από  τις  άλλες  απόψεις  την  δυνατότητα  κάποια  στιγμή  να  την  αντικαταστήσουν   στην  κυβέρνηση   δημοκρατικά ,   τότε  υπάρχει  πρόβλημα.

Τέτοιου  είδους  προβλήματα  λύνονται  συνήθως  με  βία.  Με  κάποιο  πραξικόπημα, κάποια  χούντα ,  κάποιο  αυτόκλητο    ή  μη  σωτήρα , μια  επανάσταση  ή  και  με  βίαιη  επικράτηση  της  δημοκρατικά  εκλεγμένης  κυβέρνησης  που  βάζει  τους  αντιπάλους  της  φυλακή, «καθαρίζει»  και  συνεχίζει    χωρίς  δημοκρατικά  προσχήματα  το  «σωτήριον    έργον»  της.

Δεν  ξέρω  ποια  ακριβώς  είναι  η  περίπτωση  Μόρσι  στην  Αίγυπτο.  Οι   Αδελφοί  Μουσουλμάνοι  από  τους  οποίους  προέρχεται  δεν  είναι – για  τα  δικά  μου  μέτρα  τουλάχιστον-  ό,τι  δημοκρατικότερο.  Και  γενικότερα   αποτελεί  πρόκληση  για  τον  ορθολογισμό  μου  να  κυβερνώνται  χώρες –  όπως  απαιτεί  το  πολιτικό  Ισλάμ  – με  βάση  το  Κοράνι    και  τις  διάφορες  ερμηνείες  του.  Και  είναι    πρόκληση    για  την  ανθρωπισμό   η  μεταχείριση  που  επιφυλάσσουν    τέτοιου  είδους  θεοκρατικά  καθεστώτα  για  τον  μισό    τουλάχιστον  πληθυσμό,  τις  γυναίκες.  Το  πραξικόπημα  λοιπόν  στην  Αίγυπτο  θα  κριθεί  εκ  του  αποτελέσματος. Δεν  είμαι  ιδιαίτερα  αισιόδοξος  γιατί    η  απουσία  φιλελεύθερης  και  άρα  δημοκρατικής  κουλτούρας  στην  Αίγυπτο (και  όχι  μόνο  φυσικά)  κάνει    την  λειτουργία  μιας  δημοκρατίας,  στα  πλαίσια  της  οποίας  εναλλάσσονται  κυβερνήσεις  στην  εξουσία  με  βάση   την  ελεύθερα  εκφρασμένη  θέληση  του  κόσμου,    εξαιρετικά  δύσκολη.

Τελειώνοντας  δυο  παρατηρήσεις

1. Η  Δημοκρατία  είναι  ένα  πολίτευμα   το  οποίο  απαιτεί  συνεχή  άσκηση  σε  αυτό.  Οσο  πιο  αδιάλειπτη  είναι  αυτή  η  άσκηση  (ευτυχώς  εμείς,   έστω  και   από  τους  τελευταίους  στην  πρώην  Δυτική  Ευρώπη ,  έχουμε  πίσω  μας   39  χρόνια  ομαλού  δημοκρατικου  βίου)  τόσο    δυσκολότερη  είναι η  εμφάνιση  «σωτήρων»,  «συνταγματαρχών», «λαϊκών  επαναστατών»  κλπ

2.  Το  πλεονέκτημα   των  Δημοκρατιών    δεν  είναι  ότι  ο  λαός  αποφασίζει  πάντα  σωστά. Δεν  αποφασίζει ο  λαός     πάντα  σωστά  και  δεν  είναι  «πάνσοφος»  όπως  τον  γλείφουν  κάποιοι. Το    ακαταμάχητο  πλεονέκτημα     των  Δημοκρατιών ,  ακριβώς  επειδή  αποφασίζει  ο  λαός –  σήμερα  έτσι κι    αύριο    μπορεί  αλλιώς –  είναι  ότι  οι  Δημοκρατίες  απεχθάνονται  τις  «οριστικές»   λύσεις  κι  αναγνωρίζουν    στην  εσχάτη  μειοψηφία  το  δικαίωμα  αύριο    να  γίνει  πλειοψηφία. Ως  εκ  τούτου  οι  Δημοκρατίες  έχουν  στον  πυρήνα  τους  τον  σπόρο  της   αέναης   αλλαγής    και  της   ειρηνικής (όχι  βέβαια  χωρίς  κλυδωνισμούς)   εξέλιξης.   (Κάπου   άκουσα :  «Δημοκρατία  είναι  το  πολίτευμα    στο  οποίο  ο  λαός  που  έχει  κάνει  λάθος    έχει  το  δικαίωμα  να  κάνει  και  το  επόμενο»)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

6 Responses to Περί πραξικοπημάτων γενικώς

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Με το ριζοσπαστικό μουσουλμανισμό τα πράγματα είναι δύσκολα. Ακόμα και σε μια δημοκρατική χώρα, όσο αυξάνονται οι οπαδοί του τόσο πληθύνονται και οι φωνές που απαιτούν να τίθενται στο περιθώριο βασικές αρχές του κοσμικού δικαίου και να εφαρμόζεται για τους ενδιαφερομένους η σαρία, όπως έχει ήδη συζητηθεί στη Βρετανία. Τι θα γίνει δηλαδή αν ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού απαιτήσει να κόβεται το χέρι του κλέφτη, να υποβάλλονται σε κλειτοριδεκτομή τα κορίτσια ή οι μοιχοί να πετροβολούνται μέχρι θανάτου; Είναι ενδεικτικό και ενθαρρυντικό ταυτόχρονα ότι οι πιο ανοιχτόμυαλοι άνθρωποι απ´ αυτούς που μέχρι χθες φώναζαν «μετανάστες – αδέρφια μας», έχουν αρχίσει δειλά δειλά να αντιλαμβάνονται το πολιτιστικό χάος που χωρίζει την περί δικαίου αντίληψη των φανατικών μουσουλμάνων από τους «άλλους».

    Με βάση τα παραπάνω, πιστεύω ότι το πραξικόπημα στην Αίγυπτο αντιπροσωπεύει την αντίθεση ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού στην επιβολή θεοκρατικών αντιλήψεων και δείχνει πόσο δύσκολη είναι η συμβίωση ισλαμικού – κοσμικού δικαίου. Δυστυχώς είναι μια δύσκολη εποχή για τους δημοκράτες στην Αίγυπτο και ο ισλαμικός διαφωτισμός δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Και ένα ενδιαφέρον άρθρο: http://politicalreviewgr.blogspot.gr/2013/07/blog-post_3150.html

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Εξαιρετικό άρθρο .
        Θα ήθελα να σταθώ σε μια «λεπτομέρεια» του. Τον δημογραφικό δυναμισμό της Αιγύπτου Επειδή δεν πρόκειται για δημογραφικό δυναμισμό μόνο της Αιγύπτου αλλά πλήθους άλλου κυρίως μουσουλμανικών χωρών θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι οι οικονομικές δυνατότητες μιας χώρας (αλλά και του πλανήτη) δεν είναι άπειρες Αν μια χώρα μπορεί να θρέψει αξιοπρεπώς 40εκ δεν σημαίνει ότι μπορεί να θρέψει και 50εκ Πολύ περισσότερο αν για τεράστια τμήματα του πληθυσμού το «αξιοπρεπώς» είναι σχήμα λόγου. Κατά τον ίδιο τρόπο που εγώ μπορώ να θρέψω δυο παιδιά , όχι όμως και πέντε εκτός αν υποβιβάσω δραματικά το επίπεδο ζωής όλης της οικογένειας. Εξ όσων γνωρίζω μόνο οι Κινέζοι ασχολήθηκαν με το πρόβλημα.

  2. Ο/Η Φωτεινή λέει:

    Τό διάγγελμα ἤ ἡ ὁμιλία τοῦ Αὐστραλοῦ πρωθυπουργοῦ γιά μουσουλμανιική ἐπιβολή κουλτοῦρας στήν Αὐστραλία ὑπάρχει ἀγαπητό Φιρῖκι;

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Προφανώς αναφέρεσαι σε αυτό http://www.agorapress.gr/el/news.php?n=1357 Νομίζω ότι έχει διαψευσθεί και πρέπει να είναι μούφα γιατί το βρήκα να αποδίδεται άλλοτε στην Γκιλαρντ και άλλοτε στον Ραντ Eπίσης η γλώσσα της «πρωθυπουργικής τοποθέτησης» μου φαινεται ελάχιστα πρωθυπουργική.

      Πάντως η υποχρέωση προσαρμογής του όποιου μετανάστη στα ισχύοντα στην φιλοξενούσα χώρα είναι αυτονόητη. Τώρα βέβαια με το δίκιο σου θα μου πεις πως στην Ελλάδα ταλαιπωρούμαστε με τα αυτονόητα.

      • Ο/Η Φωτεινή λέει:

        «Νομίζω ότι έχει διαψευσθεί και πρέπει να είναι μούφα γιατί το βρήκα να αποδίδεται άλλοτε στην Γκιλαρντ και άλλοτε στον Ραντ Eπίσης η γλώσσα της “πρωθυπουργικής τοποθέτησης” μου φαινεται ελάχιστα πρωθυπουργική.»

        THINK NOT! It is absolutely true. 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s