«…ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο αντιεξουσιαστικός χώρος..» Τι ωραία !

Σ΄ ένα  πρόσφατο  άρθρο  του   http://panosz.wordpress.com/2013/07/08/milios/ ο κ  Μηλιός  σημαίνον  στέλεχος  του ΣΥΡΙΖΑ   αχολείται  με  το  τι  είναι  διαπραγμάτευση,   με  το  γιατί  η  παρούσα  κυβέρνηση  δεν  διαπραγματεύεται   με  την  τρόϊκα και  υπό ποιές  προϋποθέσεις  θα  μπορούσε   μια  Ελληνική  κυβέρνηση   να  διαπραγματευθεί.

Ο  κ  Μηλιός   σημειώνει  ότι  «η διαπραγμάτευση προϋποθέτει πρώτα από όλα την ύπαρξη δύο αντιμαχόμενων πλευρών»  και  ότι  αυτή  η  διαπραγμάτευση  προϋποθέτει  την  ύπαρξη » ενός «εδάφους» στο οποίο να μην μπορεί να επιβληθεί η μία πλευρά στην άλλη». Οι  δυο  επισημάνσεις  αυτές  κατά  τη  γνώμη  μου  υπονομεύουν   ολόκληρο  το  άρθρο  του  κ  καθηγητή.

1 Η  διαπραγμάτευση  γενικώς  δεν  προϋποθέτει  αντιμαχόμενες  πλευρές.  Διαπραγματευόμαστε  κάθε  μέρα  ακόμα  και  στα  πλαίσια  της  οικογένειας  μας  με   τον/την  σύντροφο  μας,  τα  παιδιά  μας,  διαπραγματευόμαστε  με  τους  φίλους  ή  τους  συνεργάτες  μας  και  αν  μας  φαντασθούμε  σαν  «αντιμαχόμενες  πλευρές»   η  διαπραγμάτευση  θα  πάει …. κατά  διαόλου.

2.  Η  διαπραγμάτευση     είναι    συστατικό  στοιχείο    της  ΕΕ    στην  οποία  είμαστε  ενταγμένοι.  Διαπραγμάτευση  στους  κόλπους  της  παλιάς  ΕΟΚ   ή  της  σημερινής  ΕΕ   διεξαγόταν, διεξάγεται  και  θα  διεξάγεται,  αλλά  είναι  διαπραγμάτευση  μεταξύ  εταίρων.  Στην  δε  σημερινή  συγκυρία  υπάρχει  μια  ιδιαιτερότητα. Η  Ελληνική  πλευρά  ήταν  αυτή  που  βρέθηκε  σε  αδιέξοδο  και  ζήτησε  την  στήριξη  των  εταίρων  της.

3. Ακριβώς  λόγω  αυτής  της  τελευταίας    ιδιαιτερότητας   δεν    υπάρχει  και  «το  έδαφος  όπου  η  μια  πλευρά  δεν  μπορεί  να  επιβληθεί  στην  άλλη».  Οταν  ζητάς  στήριξη  δεν  μπορείς  να  επιβάλεις  εσύ  τους  όρους  με  τους  οποίους  θα  σε  στηρίξουν. Θα  προσπαθήσεις  ενδεχομένως  να  πείσεις  για  το  με  ποιους  τρόπους  πιστεύεις  ότι  η  στήριξη  θα  είναι  πιο  αποτελεσματική, αλλά  μέχρι  εκεί.  Οταν  θα  φθάσουμε  στο  σημείο  λήψης  απόφασης  για  το  τι  και  πως  θα  γίνει   είναι  πολύ  σαφές  το   ποια  θα  είναι  η  κατάληξη.  Αλλά  βέβαια  ακόμα  και  τότε  η  διαπραγμάτευση   με  τις  διάφορες  μορφές  της   δεν  σταματάει

Ξεπερνώντας  το  γιατί  δεν  διαπραγματεύεται  η  Ελληνική  κυβέρνηση  (  εκπροσωπεί  τα  ίδια  συμφέροντα    με  αυτά  που  εκπροσωπεί  η  ΕΕ   μας  λέει  ο κ  Μηλιός  ) θα  πάω  κατ ΄ ευθείαν    στο  ποιες  είναι  οι  δυνάμεις  που-  κατά  τη  γνώμη  του  –  θα  μπορούσαν  έχοντας  την  εξουσία   να  κάνουν  αυτή  την  διαπραγμάτευση,  όπως  την  φαντασιώνεται ο κ  Μηλιός

«…Υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις; Υπάρχουν, είναι ο κόσμος της εργασίας και των κινημάτων, τον οποίο πολιτικά εκπροσωπεί  ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο αντιεξουσιαστικός χώρος  πρώην στελέχη της ΔΗΜΑΡ που διαχωρίστηκαν, ακόμη και ψήγματα του πρώην ΠΑΣΟΚ που έχουν διατηρήσει την εργατική κατεύθυνση της πολιτικής τους, παρά τη μετάλλαξη του πρώην πολιτικού τους φορέα….»

Εξαιρετικά !  Εμένα  μου  αρέσουν  αυτές  οι  ξεκάθαρες  κουβέντες  «…ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο αντιεξουσιαστικός χώρος…»  άντε  και  τίποτα  πρώην  ΔΗΜΑΡίτες  που   το  μετάνιωσαν   άντε  και  «ψήγματα»  του  πρώην  ΠΑΣΟΚων . Και  μου  αρέσουν   γιατί   περαπέμπουν  στην  παροιμία   «Πες  μου  ποιος  είν΄ο  φίλος  σου  να  σου  πω  ποιος  είσαι »  Οταν  λοιπόν  ο  ΣΥΡΙΖΑ   θεωρεί  πως  οι   συγγενείς  του  πολιτικές  δυνάμεις  είναι    το  ΚΚΕ,  η  ΑΝΤΑΡΣΥΑ  και  ο  αντιεξουσιαστικός  χώρος  έχουμε  αμέσως  μια  παρα  πολύ  σαφή  εικόνα   για  το    πως  αντιλαμβάνεται  και  την     έννοια  της  Δημοκρατίας  και   το  τι  Ελλάδα  ονειρεύεται.

Για  φαντασθείτε  το  λιγάκι !  Ανθρωποι  που  θα  ήθελαν    να  ασκήσουν  εξουσία  παρέα  με  το  ΚΚΕ !  Και  μάλιστα  το  πιο  παλαιολιθικό  ΚΚ   της  Ευρώπης  «Σήκω  Στάλιν   να  μας  δεις ! »  ένα  πράγμα.  Ανθρωποι  που  θα  ήθελαν  να  ασκούν  εξουσία  στηριζόμενοι  στον   αντιεξουσιαστικό  χώρο !  Δηλαδή,  τι  ακριβώς  καθήκοντα   στήριξης   θα  αναλάμβανε  ο  αντιεξουσιαστικός  χώρος;  Το  γεγονός  ότι  το  σύνολο  των  διαφόρων  τρομοκρατών   (βομβιστών, δολοφόνων,  ληστών  κλπ)   δηλώνουν  «αντιεξουσιαστές»  νομίζω  ότι  καθιστά  απολύτως  κατάλληλο  τον  αντιεξουσιαστικό  χώρο  να  αναλάβει   τα  θέματα  δημόσιας  τάξης  και  τήρησης  του  νόμου  γενικότερα  🙂  🙂

Για  φαντασθείτε  το  λιγάκι.   Δεν  έχει  σημασία  αν  τελικά  θα  κυβερνήσει  παρέα  με  αυτούς    ή  κάποιους  άλλους  (το  πιθανώτερο :  απλώς  δεν  θα  κυβερνήσει)    Αυτό  που  έχει  σημασία    είναι    τα  μυαλά  που  κουβαλάει  η  αξιωματική  μας  αντιπολίτευση.  Πως  θα  ήθελε  να  κάνει  την  Ελλάδα  αν  είχε  την  ευκαιρία….   αν  της   δίναμε    εμείς  την  ευκαιρία.  ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ,   αντιεξουσιαστικός  χώρος  … Ψωνίσαμε  από  σβέρκο !

Προσωπικά  δεν  εκπλήσσομαι  από  τις  προτιμήσεις  του  κ  Μηλιού.   Δεν  είναι  καν  προσωπικές  προτιμήσεις. Εξ  άλλου  κι  ο  αρχηγός  του  ο κ  Τσίπρας    έχει  μιλήσει    κατ΄ επανάληψη  και  με  όλους  τους  δυνατούς  τρόπους  για  την  προτίμηση  του    προς  το  ΚΚΕ   ως  πολιτικού  συμμάχου.   Ο  κ  Τσίπρας  ως  πρώην  Κνίτης    που  αποχώρησε  από  το  ΚΚΕ   για  τεχνικούς  λόγους      ( { έφυγα  γιατί}  «Έβλεπα ένα συντηρητικό τρόπο σκέψης και μια «καθοδήγηση» που δεν ήταν κοντά στην ιδιοσυγκρασία μου»)  και  όχι  για  ιδεολογικούς  λόγους  είναι  λογικό  να   μοιράζεται   τα  ίδια  οράματα   με    το  μητρικό  κόμμα  (γι  αυτό  και  η  νοσταλγία  του  Δεκέμβρη  του  ΄44 )   Ο   κ  Τσίπρας   έχει  αρκετές  φορές    πεί  ότι   ο  ΣΥΡΙΖΑ  εκφράζει  ένα  χώρο  από  τα  αριστερά  της  σοσιαλδημοκρατίας  μεχρι  τα  αριστερά  της  αριστεράς.  Ο  κ  Τσίπρας  έσπευσε  τόσες  φορές    να  δικαιολογήσει  ή  και  να  εξυμνήσει  εξόφθαλμα  παράνομες   και   τραμπούκικες  συμπεριφορές    του  «αντιεξουσιαστικού»  χώρου.  Γιατί  άραγε  να  εκπλήξει    η  τοποθέτηση  του  κ  Μηλιού;;;;;

 ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ- αντιεξουσιαστικός  χώρος  λοιπόν !  Να  το  λένε  όμως  πιο  συχνά!  Και  να  το  λένε  και  όσο  μπορούνε  δυνατότερα  !   Κι  αν  πάρουνε  συνολικά  πάνω  από  10%  να  μου  γράψουν!  Γιατί  μπορεί  να   υπάρχουν  αυτοί  που  ακούνε  και  καταλαβαίνουν  ό,τι  θέλουν, υπάρχουν    αυτοί  που  νομίζουν  πως  αυτά  που  λέει ο  Αλέξης  δεν  τα  εννοεί  (και  είναι πολύ  ευτυχισμένοι  γι  αυτό), αλλά  ακόμα  κι  αυτοί  όταν  ακούνε  αυτόν  τον… φονικό συνδυασμό ..   εξουσίας ,  παθαίνουν ….  κάτι….  Ακου . ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ- αντιεξουσιαστικός  χώρος   … Μπρρρρρρρ!

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ- firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to «…ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο αντιεξουσιαστικός χώρος..» Τι ωραία !

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Τα «ψήγματα του πρώην ΠΑΣΟΚ» είναι το 80% των ψηφοφόρων σας αχάριστοι!

  2. Ο/Η Dyer λέει:

    Πρέπει να κανείς το διαχωρισμό διαπραγμάτευσης-συνεργασίας.
    Άλλο διαφορετικές απόψεις και άλλο διαφορετικά συμφέροντα.
    Η κυβέρνηση και η τρόικα συνεργάζονται για να επιτύχουν τους δημοσιονομικούς δείκτες δεν διαπραγματεύονται την σωτήρια της χώρας. Γι’ αυτό αν και δεν πτωχεύσαμε επίσημα, και έχουμε πλέον σχεδόν πρωτογενές πλεόνασμα, η κατάσταση και οι προοπτικές για την πραγματική οικονομία είναι τραγικές (αυτά δεν τα λέω εγώ είναι η κοινή άποψη όλων των αναλυτών)

    Η σημερινή κρίση στο νότο της ΕΕ είναι κατά βάση αποτέλεσμα της επικράτησης του κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας. Ο Μηλιός καταγράφει τους πολιτικούς χώρους οι οποίοι έχουν δηλώσει ξεκάθαρα την θέση τους υπέρ της εργασίας. Οι χώροι αυτοί έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους όπως αναφέρει στο κείμενο ο Μηλιός, απλά υπάρχει ένα στόχος (η αναβάθμιση της αξίας της εργασίας) για τον οποίο θα μπορούσαν να συνεργασθούν, ως εκεί. Τα άλλα για φίλους κτλ δεν υπάρχουν, μη τρέμεις!

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Ευχαριστώ που με καθησυχάζεις για δεύτερη ή τρίτη φορά με αυτό το αφ ΄ υψηλού «μη τρέμεις!»
      Κατά τα λοιπά : Ο Μηλιός δεν κάνει ακαδημαίκή περιγραφή των χώρων που είναι «υπερ της εργσίας» Μιλάει για το ποιοι μπορούν να κάνουν διαπραγμάτευση όπως την φαντασιώνεται «Διαπραγμάτευση θα γίνει μόνο όταν αναλάβει την εξουσία ένα πολιτικό μπλοκ δυνάμεων το οποίο θα εκπροσωπεί κοινωνικά συμφέροντα αντίθετα στο κεφάλαιο…… Υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις; Υπάρχουν, είναι ο κόσμος της εργασίας και των κινημάτων, τον οποίο πολιτικά εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο αντιεξουσιαστικός χώρος ….. αν αυτό το πολιτικό μπλοκ βρει τον τρόπο να αποτελέσει ένα μέτωπο ενότητας της Αριστεράς….»
      Αλλά κι εσύ τι διαφορετικό λες;;;;; Να συνεργασθούν ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αντιεξουσιαστικός χώρος «για να αναβαθμίσουν την αξία της εργασίας» . Πως μπορεί να γίνει αυτό αν δεν μοιράζονται κοινές απόψεις, περί εργασίας, περί κεφαλαίου, περί λειτουργίας της σύγχρονης οικονομίας, περί οργάνωσης της κοινωνίας κλπ;;;;;;;
      Επομένως το «πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι» ισχύει απολύτως ! Εξ άλλου την προτίμηση τους προς το ΚΚΕ και τον αντιεξουσιαστικό χώρο ο Τσίπρας και ο Συριζα την έχουν εκδηλώσει κατ επανάληψη και δεν με επλήσσει καθόλου.
      Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Δημοκρατία έχουμε ! Δεν χρειάζεται να προσπαθείς να κρυφτείς πίσω από το δάχτλο σου. Γουστάρεις ! Δικαίωμα σου ! Μην προσπαθείς να μας πεις ότι δεν καταλαβαίνουμε τι διαβάζουμε ! Μην προσπαθείς να μας πείσεις ότι ο ήλιος βγαίνει από τη Δύση ! Αν τυχόν το πιστεύεις μπορείς ήσυχος και χωρίς να «τρέμεις» να γυρίσεις πλευρό και να συνεχίσεις …..

  3. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Παρ´ όλο που η Ελληνική αλλά και η διεθνής Αριστερά αποτελούνταν συνήθως από κόμματα και οργανώσεις που η αντιπαράθεση μεταξύ τους ήταν έντονη σε όλα τα επίπεδα, υπήρχε πάντοτε μια ώσμωση ιδεών και απόψεων μεταξύ των στελεχών της που ακόμα και όταν δεν εκφραζόταν επίσημα, οδηγούσε σε συγκλίσεις οι οποίες την κρίσιμη στιγμή έπαιρναν το χαρακτήρα μετώπου. Αυτό δεν είναι παράξενο ή αντιφατικό αφού η βασική κοινωνική αντίληψη είναι κοινή και ο αντικαπιταλισμός ισχυρό συνδετικό υλικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και ο μάλλον ξεχασμένος σήμερα ιδιαίτερα ενεργός ρόλος των αναρχικών κατα την οκτωβριανή επανάσταση (πιο πολύ πραξικόπημα) στη Ρωσία το 1917, οι οποίοι βέβαια εξοντώθηκαν στη συνέχεια από τους Μπολσεβίκους και ιδιαίτερα τον Τρότσκι. Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ που μετατρέπεται σε ενιαίο κόμμα, πετώντας στα σκουπίδια τη «μεγάλη κατάκτηση της συνύπαρξης και συνεργασίας πολλών αριστερών φορέων και οργανώσεων» μπροστά στο ενδεχόμενο κατάκτησης της εξουσίας, είναι επίσης ιδιαίτερα χαρακτηριστική αλλά και διδακτική. Το μόνο που πραγματικά ενδιαφέρει έναν αριστερό οπουδήποτε και αν ανήκει, είναι η κατάλυση των θεσμών του αστικού κράτους, γι αυτό προγράμματα και προτάσεις έχουν περιορισμένη αξία και αποβλέπουν μόνο στην προσέγγιση και στρατολογία αδαών και απελπισμένων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s