Σκόρπιες σκέψεις για το «ρουσφέτι».

1.  Το  ρουσφέτι  στην  Ελλάδα  είναι  θεσμός.  Το  να  έχεις «άκρες», «μέσο»,  «βύσμα»  «υψηλές  γνωριμίες», «γλείψιμο»    και  να  τα  χρησιμοποιείς  είναι  δείγμα  κοινωνικής  καταξίωσης. (Νομίζω  ότι  δεν  ήταν  πάντα  έτσι).

2. Το  να  ζητάς  «ρουσφέτι»  δεν  είναι  υποτιμητικό.  Σημαίνει  ότι  στην  συναλλαγή  έχεις  κι  εσύ  κάτι  να  προσφέρεις, άρα  διαθέτεις  κι  εσύ  κάτι  που  επιθυμεί ο   «πάροχος»  του  ρουσφετιού.  Αν   δεν  ζητάς  ρουσφέτι  σημαίνει    ότι  δεν  μπορείς  να  προσφέρεις  κάτι,  είσαι  ένα  τίποτα. (Δεν  ξέρω αν  ήταν  πάντα  έτσι. Προσωπικά  το  συνειδητοποίησα  πολύ πρόσφατα)

3. Το  ρουσφέτι  ικανοποεί  τον  αποδέκτη  του  μόνο, άντε  και  τον  πολύ  στενό  συγγενικό  κύκλο.  Πολλές  φορές   μάλιστα     το  ρουσφέτι  ικανοποιεί   μόνο   εν  μέρει  γιατί  ο  «ευεργετούμενος»  θεωρεί  ότι  θα  άξιζε  πολύ  καλύτερη  μεταχείριση. Του  κάνεις   πχ  μια  μετάθεση   από  τη  Σούδα   στο  Πεντάγωνο  στο  Χολαργό  τη  στιγμή  που  αυτός  ήθελε  να  πάει  στη  ΔΔΜΝ  στη  Πλ  Κλαυθμώνος ή   του  εξασφαλίζεις  μια  θέση  στο  Δήμο  ενώ    αυτός  ήθελε  να  πάει  κάπου  …διευθυντής.

4.  Αρκετές  φορές  το   ρουσφέτι  δυσαρεστεί  πολύ  περισσότερους  απ΄ όσους  ικανοποιεί. Ένας  διορισμός   στο  δημόσιο   πχ   δυσαρεστεί  αυτούς  που  προσπάθησαν  και   δεν  μπορεσαν  να  διορισθούν, δυσαρεστεί  τον  περίγυρο  του  ευεργετηθέντος  (όσο  πιο  «τενεκές» –  και  άρα  όσο  μεγαλύτερο  το  ρουσφέτι – τόσο  μεγαλύτερη  η  δυσαρέσκεια), δυσαρεστεί  τους  συναδέλφους  του  διορισθέντος  που  ενδεχομένως  μπήκαν  αξιοκρατικά  και  έφτυσαν  αίμα για  να  κερδίσουν  τη  θέση  τους, δυσαρεστεί   ακόμα  κι  αυτούς  που  δεν  θέλουν  να  διοριστούν  (και  τους  κάνει  συνήθως  και  τη  ζωή  δύσκολη).

5.  Τα  ρουσφέτια  γίνονται   κυρίως  από  τον  σωστό  άνθρωπο  στην  σωστή  θέση,  ανεξάρτητα  από  το  ποιος  είναι  στην  κυβέρνηση. Αυτό  που  μετράει   κυρίως    είναι  η θέση  του  στο  δίκτυο  των  αλληλοεξυπηρετήσεων  και  η  μακρόχρονη  ενασχόληση  του  με  το  «άθλημα». Το  ΠΑΣΟΚ   στην  πρώτη  του   οκταετία  εγκαθίδρυσε  ένα    εκτεταμένο    τέτοιο  δίκτυο,  το  οποίο αυτοί  που  ακολούθησαν  ελάχιστα  το  πείραξαν  και  το  οποίο  συνέχισε  να  λειτουργεί  αδιάλειπτα  και  εξαιρετικά  «αποτελεσματικά».

6.  Υπάρχει  ο  μύθος  ότι  οι  εκάστοτε  κυβερνήσεις    έκαναν    «ρουσφέτια»  μόνο  στους  δικούς  τους. Ουδέν  ψευδέστερον.   Η  ΝΔ  έκανε  ρουσφέτια  συνήθως  χωρίς  σχέδιο  και    με  το    αφελές  σκεπτικό  «για  να  μας  ψηφίσουν». Συνήθως  δεν  την  ψήφιζαν.  Το   ΠΑΣΟΚ    της  πρώτης  περιόδου  ανήγαγε  το  ρουσφέτι  σε  «επιστήμη».  Αποδέκτες   αρχικά   οι  άνθρωποι  που  είχαν  «εκτεθεί»  μαζί  του.  Το  αποτέλεσμα  ήταν   να  πιάσουν  το  νόημα  και  οι  υπόλοιποι    και  να  «εκτίθενται»  κι  αυτοί  για  να  ευεργετηθούν.  Ετσι  το  ΠΑΣΟΚ    έγινε… επάγγελμα.   Αποκλεισμένοι  από  τα  ρουσφέτια  οι  «αριστεροί»;  Κάθε  άλλο !  Οποιος  και  να  κυβερνούσε – για   διαφορετικούς    λόγους   ο  καθένας –  ποτέ  δεν  ξεχνούσε    τους  «συντρόφους» –  δεν  ήταν  εξ  άλλου  και  πολλοί.  (Μέχρι  κι  ο   Τσίπρας -όπως  διηγείται  στην  παλιά  του  συνέντευξη  στους  schooligans – για  το  στρατιωτικό  του  ΠΑΣΟΚικό  ρουσφέτι  χρησιμοποίησε).

7.  Το  να  κάνεις    ρουσφέτια   δεν  σου    εξασφαλίζει   τόσους  πολλούς  ψήφους  όσους  νομίζουν  ορισμένοι.  Περισσότερους  ψήφους    σου  εξασφαλίζει  η  ελπίδα  ότι  θα  κάνεις  ρουσφέτια.  Οταν  οι  συνθήκες  απέκλεισαν  την  προοπτική  των  ρουσφετιών,  το  ΠΑΣΟΚ    εκλογικά  κατέρρευσε.  Οι  κατά  καιρούς  πολλαπλώς  ευεργετηθέντες  από  αυτό  , τα  «ρουσφέτια»  του  μετακόμισαν.

8.  Πολλές  φορές  ο  ίδιος  άνθρωπος   έχει  «εναλλασσόμενο  ρεπερτόριο «. Ανάλογα  με  τις  περιστάσεις  παίζει  άλλοτε  τον  ρόλο   του  «αποδέκτη»  ρουσφετιού  και  άλλοτε  του  «παρόχου»   Εξυπηρετήθηκα  χθες   επειδή  εξυπηρέτησα  προχθές   και  εξυπηρετώ  σήμερα   για   να εξυπηρετηθώ  αύριο.  Αλληλοδιαφθειρόμενοι    «πάροχοι»  και  αποδέκτες»  κάνουν    την δουλειά  τους.  Φαύλος  κύκλος.

9.  Ποιος  φταίει  για το  ρουσφέτι;  Δημοφιλείς  απαντήσεις :  Α)  Οι  πολιτικοί  Β) Το  σύστημα    Γ)  Η  άδικη  η  «κενωνία»     Δ) Ο  καπιταλισμός  Ολες  οι  παραπάνω  απαντήσεις  υπονοούν : «Εγώ  δεν  ξέρω  τίποτα  για  τον  φόνο»   Ωραία !  Ούτε κι  εγώ  !

10. «… Όμως οι αφηρημένες οργανωτικές μορφές δεν ενθαρρύνουν το αίσθημα ευθύνης των οργάνων και των υπηρεσιών απέναντι στον πολίτη. Μιλούμε για αδιάφορο έως τυραννικό κράτος και προσπαθούμε να βρούμε διέξοδο σε μορφές προσωπικών σχέσεων, που αναπτύσσονταν στις παλιές, κλειστές μικροκοινωνίες, βάσει των συναισθηματικών δεσμών της συγγένειας, της φιλίας ή της υποχρέωσης. Επειδή κάτι τέτοιο παραβιάζει την ισότητα των πολιτών, νομίμως απαγορεύεται, για να αναπτυχθεί με πλάγια μέσα διάστροφα, ελλείψει υπεύθυνης στάσεως των δημοσίων υπαλλήλων. Έτσι, κρατούσα μορφή με την οποία υπάρχει το συναίσθημα στον κρατικό μηχανισμό είναι η διαπλοκή και το ρουσφέτι. Το πρόβλημα θα αντιμετωπιστεί αν στηρίξουμε τη σχέση των πολιτών με το δημόσιο σε αμοιβαία συνείδηση ευθύνης. Στην έννοια της ευθύνης θα βρει υγιή έκφραση το συναίσθημα ως εσωτερική απαίτηση διαφάνειας και αλληλεγγύης.»  Οπως  καταλάβατε  αυτά  δεν  είναι  δικά μου. Τα  έλεγε  ο  Στέλιος  Ράμφος  σε  μια  συνέντευξη  το  2005. Μου  φάνηκαν  καλός  επίλογος…..

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to Σκόρπιες σκέψεις για το «ρουσφέτι».

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Ποιος φταίει για το ρουσφέτι;
    Είχα ακούσει μια άποψη από τον Πάγκαλο και τη θεωρώ πολύ επιτυχημένη.
    Το ρουσφέτι λοιπόν είναι μια μακροχρόνια ιδιότυπη σχέση μεταξύ πολιτικών και ψηφοφόρων η οποία έχει γίνει στη χώρα μας θεσμός. Η σχέση αυτή παρουσιάζεται μαζί με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους. Η Ελλάδα ήταν μια από τις πρώτες χώρες που όλοι οι πολίτες (άρρενες) είχαν το δικαίωμα του εκλέγειν. Φαντάσου λοιπόν ένα λαό, μετά την τουρκοκρατία, αγράμματο και αμόρφωτο να πρεπει να διαχειρισθεί ένα τόσο σοβαρό δικαίωμα, με τι κριτήρια; Προφανώς οι ενδιαφερόμενοι πολιτικοί δεν μπορούσαν να δελεάσουν τους ψηφοφόρους με μεγάλες ιδέες και οράματα. Οι ψηφοφόροι ήθελαν από τους πολιτικούς πολύ συγκεκριμένα πράγματα και οι πολιτικοί τους τα έδιναν για να εκλεγούν. Το ρουσφέτι λοιπόν του πολιτικού ήταν το μόνο σημείο επικοινωνίας στο παιχνίδι των εκλογών.
    Αυτή η σχέση διατηρήθηκε διαχρονικά και απετέλεσε βασικό συστατικό της πολιτικής μας ζωής.
    Αν θυμάμαι καλά είχε αναφέρει συγκριτικά ο Πάγκαλος ότι στη Γαλλία γενικό δικαίωμα ψήφου απέκτησαν κάπου στο 1920 (μπορεί να κάνω και λάθος).
    Η πολύ δημοκρατία εκεί που δεν πρεπει βλάπτει.

    Το ΠΑΣΟΚ δεν κατέρρευσε για τα ρουσφέτια, αλλά επειδή οδήγησε τη χώρα στο μνημόνιο και την καταστροφή. Έλεος!!! Δηλαδή ο Σημίτης έπαιρνε τις εκλογές από τα ρουσφέτια;

    Και μια γενική παρατήρηση για το ρουσφέτι. Αναλώνεσαι όπως πάντα στη προβολή μια παθογένειας με στόχο να δημιουργήσεις ενοχές στον απλό πολίτη. Το ρουσφέτι λοιπόν που περιγράφεις είναι τόσο γενικευμένο που δεν ενοχλεί πλέον κανένα. Είναι δε μια απόδειξη ότι το κράτος δεν απέκτησε ποτέ ισχυρούς θεσμούς και κριτήρια αξιολόγησης. Και εν πάση περιπτώσει αυτό το ρουσφέτι δεν ήταν και το χειρότερο που μας βρήκε, για τα άλλα ρουσφέτια της εξουσίας με το μεγάλο κεφάλαιο και τις πολυεθνικές δεν είπες τίποτα. Για τα ρουσφέτια που μας κάνουν αποικία ούτε λέξη.
    Καλή μέρα.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Dyer
    1 Εσύ θεωρείς ότι το ρουσφέτι είναι θέμα του μετεπαναστατικού Νεοελληνικού κράτους, άλλοι πάνε στην Τουρκοκρατία, κάποιοι ακόμα πιο πίσω. Ως ένα βαθμό ενδεχομένως σωστά αλλά από ένα σημείο και πέρα υπεκφυγές. Οι κοινωνίες εξελίσσονται, προσαρμόζονται σε νέα δεδομένα, αλλάζουν.
    2. «Η ΠΟΛΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΒΛΑΠΤΕΙ» Εκπληκτική φράση ! Δηλαδή τι προτείνεις; Να ψηφίζουν μόνο όσοι έχουν τις «σωστές» απόψεις; Να περνάμε τους ψηφοφόρους από ένα τεστ νοημοσύνης ή γνώσεων; Ποιος θα κρίνει αν έχουμε πολλή δημοκρατία κι αν έχουμε «εκεί που πρέπει» ;;; Φοβάμαι ότι τέτοιες απόψεις υποκρύπτουν την λατρεία για «φωτισμένες πρωτοπορίες» και κατά καιρούς υπήρξε δικαιολογία για λογής-λογής δικτατορίες και αυταρχικά καθεστώτα. Προδίδει επίσης μια βαθειά άγνοια του δικαιολογητικού λόγου ύπαρξης της Δημοκρατίας, που προφανώς δεν είναι ότι ο «πάνσοφος» λαός παίρνει πάντα τις σωστές αποφάσεις.
    3. Μάλλον δεν κατάλαβες τι είπα με το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ. Αυτό που ισχυρίστηκα είναι ότι παρά το γεγονός πως το ΠΑΣΟΚ έκανε άπειρα ρουσφέτια και διαχρονικά είχε ένα εξαιρετικά αναπτυγμένο δίκτυο αλληλοεξυπηρετήσεων οι κατά καιρούς ευεργετηθέντες δεν είχαν κανένα πρόβλημα να το εγκαταλείψουν. Οι πραγματοποιηθείσες «ευεργεσίες» ή «ξεχάστηκαν» ή θεωρήθηκαν αυτονόητο δικαίωμα ή… ή … Αυτό που λέω επί λέξει είναι : » Το να κάνεις ρουσφέτια δεν σου εξασφαλίζει τόσους πολλούς ψήφους όσους νομίζουν ορισμένοι.»
    4 «…Αναλώνεσαι όπως πάντα στη προβολή μια παθογένειας με στόχο να δημιουργήσεις ενοχές στον απλό πολίτη…. » Ποιος είναι ο απλός πολίτης και ποιος ο «μη απλός» Που είδες να κάνω εξαιρέσεις; Δεν είναι σαφές ότι όταν ο κάθε Μήτσος έχει άκρες για να διορίσει το παιδί του στο Δημόσιο ή για να φτιάξει το αυθαιρετάκι του ή να βγάλει ένα επίδομα τυφλότητας ενώ οδηγάει , ο κ Ταδόπουλος βιομήχνος εφοπλιστής, επιχειρηματίας έχει πολύ περισσότερες άκρες για να κάνει κι αυτός τα γούστα του; Αυτό που εσύ λές «ενοχές» εγώ το λέω αίσθηση ευθύνης Αυτός ο τόπος είναι δικός μας, αυτή η ζωή είναι δικιά μας, είμαστε υπεύθυνοι γι αυτά. Οσους τους βαραίνει πολύ αυτή η ευθύνη ας βρούνε ένα στοργικό «πατερούλη» να εναποθέσουν τις ευθύνες τους και μαζί και την ελευθερία τους . (Μια χαρά «κουμπώνει» εδώ η φρασούλα σου «Η πολύ δημοκρατία εκεί που δεν πρεπει βλάπτει.» H δημοκρατία βλέπεις και η ελευθερία πάνε χέρι-χέρι με την ευθύνη) Οσο για την φράση «Το ρουσφέτι λοιπόν που περιγράφεις είναι τόσο γενικευμένο που δεν ενοχλεί πλέον κανένα» …. τι να πω;;; Αφού δεν ενοχλεί κανένα ας καθήσουμε σαν μ….. να το πληρώνουμε και να μην γκρινιάζουμε ! Ατυχώς υπάρχουν κάποιοι που τους ενοχλεί και το πληρώνουν επίσης. Σιγά- σιγά θα τους «αναμορφώσουμε» κι αυτούς και θα ζήσουνε κι αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα !

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Τι φράση φίλε firiki2010 «Η πολύ δημοκρατία εκεί που δεν πρεπει βλάπτει.» επίτηδες την έβαλα γιατί ήξερα πως θα αντιδράσεις. Προφανώς έχει αναφορά στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους και θέλει να τονίσει ότι η δημοκρατία απαιτεί ένα επίπεδο παιδείας των πολιτών δεν είναι για τον καθένα. Είναι αυτό που βλέπουμε αυτή την εποχή στις αραβικές χώρες. Είναι ανίκανοι να διαχειριστούν τη δημοκρατία. Έτσι και εκείνη την εποχή οι περισσότεροι έλληνες αντιλήφθηκαν τη δημοκρατία σαν μια μορφή συναλλαγής μεταξύ εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου. Είναι μια ακόμη επιβεβαίωση ότι ο κόσμος μας δεν είναι πάντα αιτιοκρατικός.
      Θεωρητικά μπορεί η δημοκρατία να είναι ο καλύτερος τρόπος διακυβέρνησης όμως στη πράξη μπορεί να υπάρχουν σε ιδικές συνθήκες καλύτεροι. Και το ξανά λέω η δημοκρατία για να λειτουργήσει σωστά προϋποθέτει παιδία, και αυτά για φωτισμένες δεσποτείες είναι φανερό ότι τα λες αυθαίρετα
      Το ότι διατηρήθηκε το ρουσφέτι μέχρι σήμερα αυτό σημαίνει ότι είχε κοινωνική αποδοχή. Όσο και να μη μας αρέσει είναι ένα γεγονός που πρεπει να το λάβουμε υπ’ όψιν μας αν θέλουμε να το εξαφανίσουμε.
      Το ρουσφέτι του απλού πολίτη που θα κτίσει το αυθαίρετο ή θα μεταθέσει το υιό του ή ακόμα θα πάρει επίδομα τυφλότητας δεν τα δικαιολογώ είναι κατακριτέα όμως δεν καταστράφηκε το κράτος από αυτά. Αποδίδεις μεγαλύτερες ευθύνες από αυτές που τους αναλογούν για να νοιώσουν όλοι ένοχοι και να υποταχτούν ευκολότερα στους δυνάστες είσαι άδικος και άθελά σου συμπράττεις με τη επιθυμίες τους. Η συναλλαγές των μεγάλων είναι αυτές που βούλιαξαν το καράβι. Οι κυβερνήσεις ανοίγοντας την αγορά μας στις πολυεθνικές χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα (με υπόγειες συναλλαγές) συστηματικά συρρίκνωσαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας καταστρέφοντας θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα με συνέπεια να αναγκασθεί το δημόσιο να προσλαμβάνει για να ελέγχει την ανεργία. Και το ρουσφέτι άνθιζε.
      Και ένα τελευταίο. Το ότι μπορεί κάποιος να προσλήφθηκε με ρουσφέτι δεν σημαίνει ότι δεν δουλεύει και κακός το πληρώνεις. Μπορεί να είναι πολύ παραγωγικότερος από έναν που μπήκε με ΑΣΕΠ.

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        «….Θεωρητικά μπορεί η δημοκρατία να είναι ο καλύτερος τρόπος διακυβέρνησης όμως στη πράξη μπορεί να υπάρχουν σε ιδικές συνθήκες καλύτεροι…» Οσο συνεχίζεις τόσο τα κάνεις χειρότερα και επιβεβαιώνεις τις δήθεν αυθαιρεσίες μου. Η Δημοκρατία για να λειρουργήσει σωστά πάνω απ΄όλα χρειάζεται άσκηση σε αυτή.
        «…Το ότι διατηρήθηκε το ρουσφέτι μέχρι σήμερα αυτό σημαίνει ότι είχε κοινωνική αποδοχή….» Οι νοοτροπίες που αναπτύχθηκαν στο σύνολο της κοινωνίας που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων ΚΑΙ την «κοινωνική αποδοχή του ρουσφετιού» ήταν αυτές που βούλιαξαν την χώρα Εσύ πιστεύεις πως έφταιξαν 1οο-500 επιχειρηματίες κι άλλοι τόσοι πολιτικοί εγώ λέω ότι ο καθένας έχει τις ατομικές του ευθύνες και οφείλει πριν κάνει κριτική να ρίχνει μια ματιά και στον καθρέφτη του.
        «….Αποδίδεις μεγαλύτερες ευθύνες από αυτές που τους αναλογούν για να νοιώσουν όλοι ένοχοι και να υποταχτούν ευκολότερα στους δυνάστες είσαι άδικος και άθελά σου συμπράττεις με τη επιθυμίες τους….» Οπως είπα: ο καθένας έχει τις ευθύνες του και οι παρανομίες του ενός δεν ξεπλένονται από τις μεγαλύτερες ενδεχομένως παρανομίες του άλλου.
        Και ναι!… είναι γεγονός ! … «προσπαθώ να νιώσουν όλοι ένοχοι για να υποταχθούν ευκολότερα στους δυνάστες τους» Τέτοια σατανικά πράγματα
        προσπαθώ να κάνω ο άθλιος ! 🙂 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s