«Tρίτος πόλος» …. δεν χωράει.

Οι  προσπάθειες    για  την   ανασυγκρότηση  της  Κεντροαριστεράς    και  την    δημιουργία    «τρίτου  πόλου» ,   ενός  πόλου    με  κορμό  το  ΠΑΣΟΚ   την ΔΗΜΑΡ   και  αποστασιοποιηθέντα  στελέχη  κυρίως  του  πρώτου,     συνεχίζονται.   Ονόματα ακούγονται  που  θα  συνεργασθούν, δεν  θα  συνεργασθούν, περιμένουν  τις  εξελίξεις,  κάνουν  επαφές,  συζητούν,  διαφοροποιούνται, ιδιωτεύουν.

Ανάμεσα  σε όλα  αυτά    στέκομαι  σε  μια  πρόσφατη  δήλωση   του  κ   Πεταλωτή   που  μεταξύ  άλλων  αναφέρει: » πιστεύω στην σύγκλιση  των προοδευτικών – μεταρρυθμιστικών δυνάμεων της χώρας,….. εξακολουθώ να πιστεύω στην συνένωσή τους , όχι ως ένα «τρίτο πόλο», αλλά ως τον πρώτο πόλο προόδου που έχει ανάγκη ο τόπος…»

Κατ΄ αρχήν   σημειώνω    την  αποφυγή   της  εκφρασης  «δυνάμεις  της  Κεντροαριστεράς» και  το  επίθετο  «μεταρρυθμιστικές»  δίπλα  στο  κλασικό  (όταν  γίνεται  κουβέντα   για  Κεντροαριστερά)  … «προοδευτικές».   Αυτό   όμως  που    περισσότερο  τράβηξε  την  προσοχή  μου  ήταν  αυτό  το  »  ΟΧΙ  ΩΣ  ΕΝΑ  ΤΡΙΤΟ  ΠΟΛΟ» .

Ο κ  Πεταλωτής  έχει  απόλυτα  δίκιο. Η  προσπάθεια    συγκρότησης   «τρίτου πόλου»  μεταξύ  των  σημερινών    ΝΔ  και  ΣΥΡΙΖΑ  είναι  ένας  βαθύτατα  ηττοπαθής  στόχος.  Kαι  ως   στόχος  που  εκφράζει  ηττοπάθεια    δεν  μπορεί  να  συσπειρώσει. Ποιος  θα  συγκινηθεί  για  να  συμμετάσχει    σε κάποιον  τρίτο, κεντροαριστερό ή  κατά  την  ορολογία  του κ Πεταλωτή  προοδευτικό- μεταρρυθμιστικό  «πόλο»  που  θα  έχει  φιλοδοξία  προφανώς  να  συνεργάζεται    κυβερνητικά  με  κάποιον  από  τους  άλλους  δύο;  Ποιους    μπορεί  να  συσπειρώσει   ένας  «τρίτος  πόλος»  που  δεν  θα  έχει  μια  ξεκάθαρη  και  διακηρυγμένη   κυβερνητική   στόχευση; Πολύ  περισσότερο  από  την  στιγμή  που  μετακινηθέντες  ψηφοφόροι  και  αποστασιοποιημένα  στελέχη   είχαν    εθιστεί   είτε  με  την  άσκηση  είτε  με  διεκδίκηση  της  εξουσίας;  Μπορεί   ο   «τρίτος  πόλος»  να  λειτουργήσει  ως  … «πόλος»;

 Κατά  την  άποψη  μου  αν  η  φιλοδοξία   περιορισθεί  στην  δημιουργία  ενός  «τρίτου  πόλου»  το  πιθανότερο  είναι   τελικά    οι  δυνητικοί  υποστηρικτές  του   να  μετακινηθούν  προς  κάποιον  από  τους  δύο  υπάρχοντες   και  ενδεχομένως  να  τους  «μπολιάσουν».   Αρα   αν   οι  περί  τον  «τρίτο  πόλο»  θέλουν  πραγματικά  να  γίνουν  «πόλος»  πρέπει  να  ανεβάσουν  τον  πήχυ   και  να  θέσουν    ως  στόχο   τους   στην  ουσία   την  αντικατάσταση    του  ενός  από  τους  δύο  υπάρχοντες  πόλους  από  τους  ίδιους. Και  ανάλογα  να  προσαρμόσουν  την  τακτική  τους.

Εκ  πρώτης  όψεως    η  πολιτική  αριθμητική   και  οι  λοιπές  συνθήκες   δεν  ευνοούν   τέτοιες  στοχεύσεις. Το  κόμμα  του  κ  Κουβέλη  όλες  οι  δημοσκοπήσεις  το  δίνουν  στα  όρια  της  εισόδου  στην  Βουλή και  τα  μισά  στελέχη  του  κρατούν  αποστάσεις    από  τις  τελευταίες  επιλογές.  Το   ΠΑΣΟΚ   παρά  τα  προβλήματα  της  ΔΗΜΑΡ  ούτε  πλησιάζει  στο  … διψήφιο   και  είναι  προφανές  ότι ο  Βενιζέλος  δύσκολα  μπορεί  να  ενώσει.   Ο  ΣΥΡΙΖΑ   μπορεί   να  μην  δείχνει  δυναμική  ανόδου   αλλά    δημοσκοπικά  φαίνεται  να  συγκρατεί  τους  ψηφοφόρους  που  κέρδισε  το  2012  κι  αυτό  δεν  είναι  καθόλου  λίγο.

Και  υπάρχει  και  μια  ακόμη  δυσκολία.  Ισως  η  σημαντικότερη. Οσο    η  συζήτηση    εξαντλείται  στα  του  «μνημονίου»   και  δεν  προχωράει    στο  «τι  Ελλάδα  θέλουμε»  ο   υπό  δημιουργία   «τρίτος πόλος»    έχει  πρόβλημα    λόγω  της  συνεργασίας  του   στην  κυβέρνηση  και  σε  γενικές  γραμμές  ταύτισης  του   με  τη  Νέα   Δημοκρατία.  Χρειάζεται  επομένως   κατ΄ αρχήν   ένας  «μεταμνημονιακός»  πολιτικός  λόγος, που  εν  πολλοίς  θα  (επανα) καθορίσει  και  την  στάση  στις  σημερινές  δύσκολες  συνθήκες.

Ομως   το  πολιτικό  σκηνικό  είναι  το  πιο  ρευστό   που  ζήσαμε  ποτέ . Το  πρώτο    και  το  δεύτερο   κόμμα  βρίσκονται  στο 22%  (τα  28 και  τα  29%  προκύπτουν  κατόπιν  αναγωγής )  και  τα  περιθώρια    να  κερδηθεί  στήριξη   από  στρώματα    που   είτε   μετακινήθηκαν  εκλογικά  μόλις  πρόσφατα   (άρα  δεν  έχουν  συνδεθεί  ούτε  συναισθηματικά  ούτε  οργανικά    με  τα  καινούργια  κόμματα- επιλογές  τους ),    είτε   εν  όψει  των  καινούργιων  συνθηκών  το  … ξανασκέφτονται,  είναι  τεράστια.

Δεν  είναι  εύκολα, αλλά   μπορεί  να  είναι  και  η  μοναδική  ευκαιρία.   Αν  όχι  τώρα  … πότε;  Οταν  θα  έχουν  παγιωθεί καινούργιες  εκλογικές  συμπεριφορές ;  Οταν   οι  δύο  σημερινοί  πόλοι  θα  έχουν  απορροφήσει   όλο  εκείνο   το  δυναμικό  που  θα  μπει  αναγκαστικά  στο  δίλημμα  «με  ποιους  θα  πάει  και  ποιους  θ΄αφήσει»; Το  «κάνε  άλμα  πιο  γρήγορο  από  την  φθορά »  του  Ελύτη   μοιάζει  επιτακτική  ανάγκη  για  τους  περί  τον  «τρίτο  πόλο».  ¨Η  θα  ξεχάσουν  τον  «τρίτο  πόλο»  και   θα   κάνουν  ένα  άλμα  μεγάλο  διεκδικώντας  το   «χρυσό»  ή  θα  περιορισθούν    στο  ρόλο  του  μπαλαντέρ  με  διαρκώς  μειούμενη  σημασία,   του  οποίου  τα  σημαντικότερα  κομμάτια  θα  απορροφηθούν  σιγά-σιγά  και    ενδεχομένως  θα  μετασχηματίσουν  σε  μικρό ή  μεγαλύτερο  βαθμό     τους  δυο  σημερινούς  και  εξαιρετικά  ευδιάκριτους  πόλους.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to «Tρίτος πόλος» …. δεν χωράει.

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Μέσα στο μνημόνιο firiki2010 πόσα περιθώρια έχουμε, πόσοι βαθμοί ελευθερίας υπάρχουν, για να επιλέξουμε τι Ελλάδα θέλουμε; Αφού η κάθε επιλογή, για να υλοποιηθεί, περνά από τη κρησάρα της τρόικας! Και προσωπικά δεν πιστεύω ότι οι τροϊκανοί δεν είναι καλοπροαίρετοι, ούτε νοιάζονται για το καλό του τόπου.
    Αναγκαστικά λοιπόν, κάθε πρόγραμμα οποιοδήποτε «πόλου», πρεπει να αρχίζει με την βασική προϋπόθεση, έξω από τα μνημόνια, διαφορετικά δεν σχεδιάζεις πρόγραμμα, σου επιβάλουν οδηγίες. Άρα όσο καιρό έχουμε μνημόνια (και δυστυχώς φαίνεται ότι δεν φαίνεται να φεύγουν γρήγορα) δυο θα είναι οι βασικοί πόλοι και ο κάθε τρίτος θα εντάσσεται στους υπάρχοντες.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Η σκέψη σου έχει λογική . Οσο στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης θα βρίσκεται το απολύτως ανόητο «μνημόνιο – αντιμνημόνιο» όπως λες θα γίνεται. Αν καθήσουμε όμως να συζητήσουμε το τι Ελλάδα θέλουμε δηλ. τι Πανεπιστήμια θέλουμε να έχουμε, τι Δημόσιο , τι θα κάνουμε και τι μπορούμε να κάνουμε με τους λαθρομετανάστες, τι είδους οικονομία, τι φόρους, τι επιχειρήσεις κτλ και με ποιες διαδικασίες θα φτάσουμε σε αυτά θα υπάρξουν καινούργιοι κοινοί τόποι και αντικείμενο συγκλίσεων αλλά και επί της ουσίας διαφοροποιήσεων. Σήμερα συζητάμε κι ενώ έχουμε περορισμένους βαθμούς ελευθερίας , όπως λες, μάλλον για λάθος πράγματα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s